Hálsbólgan sem ég er búin að vera með síðustu tvo daga varð öllu verri í nótt og í morgun var ég komin með hita og leið frekar ömurlega. Drattaðist á lappir til að gefa Elínu Margréti að borða og hugsaði með mér hvað ég væri óheppin að vera veik og Mundi í burtu alla helgina. Hugsaði svo hvað það yrði hræðilegt ef ég myndi smita Elínu Margréti og hún yrði veik á meðan ég væri í París. Hlyti að vera hræðileg lífsreynsla fyrir hana að vera veik án þess að ég væri til staðar fyrir hana og þá þyrfti Mundi að taka sér frí úr vinnunni og þetta yrði bara vesen.
Fattaði allt í einu í þessum hugleiðingum, að það væri kannski gott að athuga hvort vegabréfið væri ekki örugglega á sínum stað og hvort það væri ekki ábyggilega enn í gildi, rámaði eitthvað í að síðast þegar ég fór út hafi ekki verið langur gildistími eftir. Vegabréfið var á sínum stað en úbbs, það rann út í ágúst. Ég panikkaði, fór á síðu sýslumanns til að hafa samband, fann símanúmerið og hringdi en fékk ekkert svar þar sem það er bara svarað í símann á milli kl. 8:30 og 11 og klukkan var 11:10. Ég panikkaði enn meira, fann til alla peninga sem voru í íbúðinni því ég mundi að það er ekki hægt að borga með kreditkori og ég á ekki debetkort, var að lokum komin með 20.000 kall í veskið og ákvað að það hlyti að duga fyrir flýtimeðferð, ef það væri þá hægt að fá svona svakalega flýtimeðferð, en í dag er föstudagur og ég er að fara til Parísar eldsnemma á mánudagsmorgun.
Ég skellti í mig einni paratabs, húfu á Elínu Margréti, og svo brunaði í ég í Kópavoginn. Hugsaði á leiðinni hvað það yrði ljót mynd af mér í nýja vegabréfinu þar sem ég var veik og ómáluð og voða drusluleg en allt sem skipti máli var að komast sem fyrst til sýslumannsins og láta voða aumkunarlega svo að ég fengi nú vegabréfið seinna í dag. Hugsaði líka um hvað þetta yrði ábyggilega dýrt, hafði heyrt um einhvern sem þurfti vegabréf með flýtimeðferð og það var víst voða dýrt, en ég ákvað að vera ekkert að sjá of mikið á eftir peningnum, Ríkissjóður þyrfti á þessu að halda núna. Svo pældi ég aðeins í hvað hefði eiginlega komið fyrir heilann á mér þegar ég eignaðist þetta blessaða barn. Það er svo svakalega ólíkt mér að klúðra einhverju svona, er venjulega búin að gera allt svona mjög tímanlega. En nú hafði ég bara ekkert hugsað út í þetta fyrr en núna.
Sem betur fer var lítil umferð og ég komst því fljótt og örugglega til sýslumannsins í Kópavogi, tók miða og beið eftir að röðin kæmi að mér. Ég þurfti ekki að bíða lengi og þegar kom að mér rétti ég konunni vegabréfið mitt og útskýrði vandamál mitt. Hún tók vegabréfið og fór með það á bakvið, kom svo og sagði að ég þyrfti að bíða í nokkrar mínútur. Þremur mínútum síðar kom önnur kona fram með vegabréfið mitt og rétti mér það og sagði "gjörðu svo val, það er búið að framlengja gildistímann um eitt ár". "Vá æðislegt" sagði ég "Takk fyrir, þarf ég ekki að borga fyrir þetta?" "Nei" sagði konan "Þetta kostar ekkert"
Vá, þvílíkur léttir, ég var búin að vera í stresskasti síðasta hálftímann, alveg búin að búa mig undir að þetta yrði þvílíkt vesen og myndi auk þess kosta marga peninga. Það sem ég varð glöð og þakklát fyrir að búa við svona gott kerfi, alla vega hvað þetta varðar.
Mig langaði bara að koma þessu á framfæri nú þegar allir er kvartandi og kveinandi yfir því sem betur má fara. Auðvitað er ég oftast sammála þessu kvarti, það er svo margt sem hægt er að gera betur, en maður má ekki gleyma að vera þakklátur fyrir það sem er gott og það er svo leiðinlegt þegar fólk kvartar bara þegar það er óánægt en finnst svo alltaf bara sjálfsagt þegar eitthvað er gott. Þannig að ég vildi koma fram þökkum fyrir þetta sem gladdi mig og gerði daginn minn svo miklu betri en ég var búin að sjá hann fyrir mér, held meira að segja að mér líði aðeins betur í hálsinum bara :-)
]]>
