Aumingja Sara frænka sem liggur slösuð í sófanum í Danmörku og horfir á sjónvarpið var að kvarta yfir að það væri ekki nóg skrifað hérna á síðuna. Þar sem hún á bágt þessa stundina þá get ég ekki annað en orðið við ósk hennar en vandamálið er að ég hef ekki frá neinu að segja. Ég dáist að öllum þeim sem eru á Íslandi og geta haldið úti skemmtilegum bloggsíðum með reglulegum skrifum. Ég var nú svo sem aldrei jafn dugleg við að skrifa og Mundi en eftir að við komum heim finnst mér ég aldrei hafa neina ástæðu til að skrifa á þetta blogg. En kannski hefur fólkið í útlöndum, eins og Sara og Tengdó gaman af því að fylgjast með þessu bloggi okkar og þess vegna ætlaði ég nú að reyna að halda þessu eitthvað áfram.

En eftir að við komum heim þá er lífið orðið eitthvað svo ofurvenjulegt: Við förum bæði í vinnuna á morgnanna og komum heim á kvöldin. Stundum skreppur maður í Bónus eða Ikea og svo er glápt á Imbann á kvöldin. Kíktum í bæinn á laugardagskvöldið og það var allt í lagi en ég alls ekki að nenna einhverju pöbbarölti. Wwoooowww, er að átta mig á því nú þegar ég er að skrifa þetta að þetta gengur ekki lengur, við verðum að fara að gera eitthvað meira skemmtilegt. En ég er samt alltaf ógeðslega þreytt eftir vinnudaginn. Þó mér finnist þetta mjög gaman þá tekur þetta á og ég er ekki enn byrjuð að skrifa lokaverkefnið mitt. Er einmitt núna á Bókhlöðunni en það hefur ekki gengið vel í dag. Held það sé best ég hætti þessu, þetta er allt of niðurdregið, verð líka að drífa mig í dans en það er ljósi punkturinn hjá mér þessa dagana: Mæti núna í danstíma í Laugum 3 kvöld í viku og það er alveg æði.

Góða helgi!