Manjúall

ég held að ég hafi í fyrsta skiptið lesið manjúal í fyrradag. þar sem ekki er nú sérdeilis mikið við að vera á kvöldin, sé maður á fjöllum, þá er ráðlegt að hafa með sér bók eða eitthvað að grúska svona fyrir svefninn. ég, hugfanginn af nýja dótinu mínu, ákvað því að virkilega lesa manjúalinn með dótið mér við hlið. uppgötvaði alveg fullt við það, og dótið gerir mun meira en ég vissi þegar ég keypti. sennilega er því nú þannig farið með flest, - maður les bara aldrei manjúalinn! sennilega hefði ég komist að því að brauðristin mín er líka þvottavél og þurrkari, ef ég hefði bara ekki hent manjúalnum. nú sit ég uppi með einfalda brauðrist.

en ég varð fyrir því skemmtilega atviki í fjöllunum í dag að á húsið settist sérdeilis spakur ungur hrafn. mér tókst að nálgast hann merkilega mikið og skaut hann þennan með nýja dótinu. margoft. en í þetta skipti (sem og önnur kannski!) þá komst "bráðin" lifandi frá skothríðinni.

já og svo eru bæði daia og torfi búin að "klukka" mig.... úffff mar..