FERÐASAGA

ferðalagið byrjaði eiginlega hjá mér sunnudaginn 29. þegar ég fór frá íslandi hingað til grenoble eftir massa vinnutúr á klakanum. hingað kom ég svo á sunnudagskvöld og upp úr hádegi á mánudegi var svo lagt af stað.

ARDÈCHE: var fyrsti viðkomustaður. Þangað ókum við, slógum upp tjaldi og kveiktum upp í grilli. Það var reyndar í síðasta skipti sem við notuðum grillið okkar en það hvarf um nóttina. það var bara í góðu lagi, það var orðið gamalt og lúið og okkar bíður nýtt ferðagrill af sömu gerð í Billund.

morguninn eftir var svo farið í kanósiglingu niður ardeche-ánna í bongóblíðu. synt í ánni innan um fiskana, já fiskana, ég hef aldrei séð nokkra á jafn fulla af stórum silungi og þessa og hafði slæma samúðarverki með veiðistönginni minni sem stóð ónotuð á íslandi á sama tíma.

CARCASSONNE: þangað ókum við svo seinnipart þessa dags og skoðuðum okkur um í þeim miðaldabæ. hann er nokkuð svalur, einn af þessum með borgarmúrunum utan um. það sem er innan múranna er nú ekki stórt svæði en gaman að skoða.

PÝRENEAFJÖLL: að kvöldi var svo ekið upp í Pýreneafjöll og tjaldað þar á ný. Virkilega fallegt þar uppi, en ansi mikið kaldra þar en niður á láglendi. Held að það hafi farið niður í 4-5 gráður um nóttina, enda tjaldað í um 1500metra hæð. nýju svefnpokarnir okkar sönnuðu sig þar.

ANDORRA: þetta var í annað skiptið sem ég heimsæki það smáríki. fyrra skiptinu man ég nú ekki eftir en þá var ég þriggja ára að mér skilst. Þarna var gríðarleg landamæravarsla og ég hef aldrei séð jafn mikið af lögreglu og á þessum bleðli. huxanlega hefur það verið vegna smáþjóðaleikanna en við fengum einmitt sms frá snæbirni þegar við vorum þarna og hann sagði okkur að þeir stæðu einmitt yfir. okkur var svosem farið að gruna það því við höfðum séð mikið af fólki í merktum íþróttafatnaði svo og íslenska fánann. ekki leið svo á löngu þangað til við hittum 3 íslendinga og spjölluðum við þá. deginum eyddum við í það að rölta þarna um og skoða, fá okkur að borða og leita að tjaldstæði. heldur gekk nú illa með það að finna slíkt, þau 2 sem við fundum voru gersamlega ofan í þjóðbrautinni og höfðu ekki mikinn sjarma. því ákváðum við að aka aðeins lengra, yfir til spánar og reyna að finna tjaldstæði þeim megin við pýreneafjöllin.

SPÁNN: af stað var ekið og ekki leið á löngu þangað til við sáum skilti sem beindi okkur að tjaldstæði. þegar þangað var komið var tjaldstæðið lokað! en við héldum áfram og sagan endurtók sig hvað eftir annað. það var ekki fyrr en mörgum kílómetrum seinna að við fundum eitt sem var opið en þá áttum við ekki nema um 100km eftir til barcelona. gripum það, steiktum ket á pönnu og töluðum við hollendinga sem voru að spá í bílnúmerinu okkar.

Þetta tjaldstæði var í útjaðri bæjar sem heitir Solsona. umsjónarmanni tjaldstæðisins var virkilega umhugað um að kynna sitt hérað og þegar við töluðum við hann dældi hann svoleiðis í okkur bæklingum á ensku, frönsku og katalónsku að það hálfa hefði verið nóg. en í einum þeirra fundum við nokkuð sem vakti áhuga og ákváðum að gera það daginn eftir. Það var að skoða saltfjall sem er þarna ekki langt frá í smábæ sem heitir Cardona. þetta varð algóður túr, virkilega áhugavert að skoða fjallið og ekki síður öll þau göng sem búið er að grafa inn í það vegna þess að þar var náma. ótrúlega fallegt. svo röltum við okkur um Cardona, skoðuðum kastalann sem er þar á hæðinni og héldum svo áfram ferð okkar eftir hádegið.

BARCELONA: já, - barcelona. hvað getur maður sagt. hvílík borg. þangað vorum við komin og á réttan stað meira að segja um kl 16 en Roger og Nadia voru í vinnu og skóla og gátu ekki hitt okkur fyrr en upp úr kvöldmat. þannig að við lögðum bílnum þarna upp í fjalli og tókum röltið. Svo hittum við þau um kvöldið og fórum og fengum okkur tapas. Ég er ansi hræddur um að ef að ég ætlaði að segja nákvæma ferðalýsingu frá barcelona þá yrði þessi pistill ennþá lengri en gott getur talist, er hann nú nógu langur samt. En í AFAR stuttu máli þá var mikið labbað, mikið skoðað, gaudí tekinn frá A-Z, farið á strönd, verslað pínu, borðaður góður matur, farið aftur á strönd, farið á skrítið diskótek, þar var svíi með sítt að aftan og svo margt margt meira. Móttökur katalónanna voru stórkostlegar og Roger og Nadia eru höbbðingjar heim að sækja. MERCI ROGER, MERCI NADIA.

en eitt lærði maður af því að heimsækja Barcelona, þe. að annarsstaðar eru bílastæði!!!! þau séu ekki þarna...

PERPIGNAN: heim var haldið í gær. við kvöddum okkar frábæru gestgjafa og ókum af stað til frans. við ákváðum að stoppa í Perpignan og fá okkur snarl upp úr hádegi. að sjálfsögðu tekinn bæjarrölt-túr þar eins og annarsstaðar. og áfram haldið og hitinn hækkaði. við vorum að bráðna í bílnum, ákváðum að stoppa aðeins og skelltum okkur á ströndina við Grande Motte, sem er rétt hjá Montpellier. Algott að pása sig smá frá akstrinum og kíkja í miðjarðarhafið. og fyrst við vorum nú á annað borð þarna þá litum við líka við í Aigues Mortes en þar höfðum við farið áður. Snotur bær.

að þessu öllu loknu var svo haldið inn í alpafjöllin og heimkoma var um kl 21.

Þetta var lágmarksstutt ferðasaga og eins og alltaf þá er sjón sögu ríkari. ég náði því að taka tæpt megabæt af myndum! eitthvað af þeim er komið í albúmið okkar fyrir ykkur þau sem vilja vita og sjá meira. en kannski nennir enginn að lesa svona langar færslur, - hvað þá að skoða svo myndir til viðbótar. smella má á feitletraðar fyrirsagnir til að komast beint í viðkomandi albúm, en atugið að ég er ekki alveg með tök á þessu albúmi svo að myndirnar í þeim eru allar í öfugri tímaröð sem áður.

...takk