Dagur 1

...sem ný og betri reyklaus manneskja hófst í gær. Í fyrradag fór ég í apótekið og keypti nikótínplástra og gaf svo Anne allar sígaretturnar mínar nema eina til að reykja um kvöldið. Í gærmorgun setti ég svo á mig einn plástur og fékk allmikið nikótínsjokk. Lá bara í rúminu í þrjá tíma því mér var svo bumbult og var svo máttlaus eitthvað. Íhugaði mikið að taka plásturinn af mér og fara bara aftur í apótekið í dag og kaupa veikari plástra. En við gerðum svona "próf" í apótekinu til að sjá hvernig plástra ég ætti að fá og samkvæmt því þá átti þetta að vera við mitt hæfi og auk þess var ég á veikustu plástrunum sem til eru til að byrja að hætta að reykja. Það eru til veikari plástrar en þeir eru til að venja sig af plástrunum. Svo að ég lét þetta yfir mig ganga og hugsaði með mér að þetta væri alla vega að drepa sígarettulöngunina. Gat alls ekki hugsað mér að reykja líðandi svona illa í maganum. Þetta endaði með því að ég ældi eftir nokkra klukkutíma og eftir það leið mér betur og seinnipartinn fór löngunin aðeins að kræla á sér. En að sjálfsögðu stóðst ég mátið og gaf Daniel og Kelit alla bjórana sem ég átti í ísskápnum því ég á ekki heldur að drekka. Og einhverjir hafa verið að spyrja mig hvort það sé nauðsynlegt að hætta að drekka líka og ég get hér með bætt við mín fyrri rök að það stendur í "Hættu að reykja með nikótínplástrum" bæklingnum sem ég fékk í apótekinu að maður eigi að forðast áfengi. Þar stendur líka að maður eigi að vera duglegur að hreyfa sig, forðast sætindi, borða ávexti og drekka vatn og tannbursta sig þegar mann langar mikið í sígarettu. Mér sýnist því að mitt plan hafi bara verið alveg eftir bókinni, fyrir utan að ég er búin að bæta þessu með tannburstunina inn : )

Annars var deginum eytt í að pakka ofan í pappakassa og svo var fjölskyldan á efri hæðinni búin að bjóða mér í kvöldmat, en fyrir þá sem ekki muna þá er ég búin að vera að hjálpa yngri stráknum með heimavinnuna í vetur. Þau voru afar hissa þegar ég afþakkaði fordrykk og bað bara um vatn svo ég útskýrði ástæðuna fyrir þeim. Eftir matinn komu svo ostar á borðið og þau sögðu að ég yrði nú eiginlega að fá mér smá rauðvín með þeim og ég gat ekki annað en verið sammála og drakk hálft rauðvínsglas með ostunum og verð nú bara að segja að það fékk mig ekkert til að langa í sígarettu.

Svo að so far so good, vona bara að það haldi áfram að ganga vel. Held að önnur vikan sé erfiðust og geri mér grein fyrir að það er of snemmt að hrósa sigri en ég er mjög ákveðin og auðvitað snýst þetta mest um viljastyrk og sjálfsaga og ég tel mig búa yfir þessu hvorutveggja.

í dag á svo að klára að pakka og þrífa og svo verður bara lagt í hann heim í fyrramálið.

Sjáumst!