Enga flensu hér takk

Jæja þá er komið að þriðja bloggi dagsins. Þið verðið bara að þola ruglið í mér. Málið er að þegar ég er svona alein í Frakklandi þá hef ég ekkert marga að tala við, bara tala svona aðeins við krakkana sem búa hérna og svo bara krakkana í skólanum þegar það er skóli. En nú hef ég ekki farið í skólann frá því á þriðjudag (kennsla féll niður í gær sökum verkfalls, sem ætti nú ekki að koma fólki á óvart þar sem ég bý í Frakklandi) svo að ég verð bara að fá að rausa hérna og endilega verið dugleg að kommenta því þá er næstum því eins og ég sé að eiga samræður við fólk en ekki bara að tala út í tómið.

Ég er nú bara búin að vera nokkuð dugleg að læra í dag en nenni ómögulega að gera meira í kvöld og ákvað því að kíkja á imbann en þar var ekkert áhugavert að sjá svo að netið varð fyrir valinu. Annars er það helst að frétta héðan af 7 rue Ernest Calvat að hún Kelit var að kaupa sér balldress fyrir galaball sem verður annað kvöld fyrir nemendur skólans sem hún og Þjóðverjarnir eru í. Þetta væri nú svo sem ekki frásögufærandi nema fyrir þær sakir að þetta galaball er búið að vera að valda henni hugarangri í nokkrar vikur þar sem fínn klæðnaður er skylda og hún átti engan kjól og ekkert pils. Eigandi tugi kjóla og nokkur pils inni í skáp og í kössum á Sauðárkróki (og það þrátt fyrir að hafa gefið Hjálpræðishernum fullan ruslapoka af kjólum) var mér nánast ómögulegt að skilja hvernig stelpan hefur komist af í gegnum tíðina. Ég hélt að allir ættu alla vega ein spariföt til að vera í á jólunum. En helsti munurinn á okkur tveimur er nú sennilega uppruninn, þ.e. að ég kem frá Íslandi, þar sem enginn sér neitt óeðlilegt við það að eiga yfirfullar geymslur af drasli sem aldrei er notað, en Kelit kemur frá Perú og allar hennar eigur komast fyrir í skottinu á bíl. En það var sem sagt bankað á hurðina hjá mér í dag og þegar ég opnaði stóð Kelit á ganginum í nýju síðu pilsi og topp alveg að springa úr hamingju yfir nýju fötunum sínum. Það alveg geislaði af henni gleðin og hún var alveg ofsalega fín og sæt. Hún var víst búin að ganga búð úr búð að reyna að finna eitthvað sem gæti passað inn í fjárhagsáætlunina og fann loksins þetta á góðu verði á útsölu. Það var alveg yndislegt að sjá hana, hún var svo ánægð, og á meðan ég er þakklát fyrir að hafa alist upp við betri aðstæður en hún hefur þurft að gera þá velti ég því líka fyrir mér hvort maður hafi haft það aðeins of gott og gleymi því hvað maður hefur það í rauninni gott og vill alltaf meira. Ég meina, mér finnst alltaf voða gaman að kaupa mér nýjan kjól en ég held ég hafi aldrei upplifað það sama og Kelit upplifði í dag. En alla vega, ég vildi bara deila með ykkur hamingjunni sem ég varð vitni af í dag og minna ykkur á það hvað við erum heppin, því það er jú bara heppni hvar maður fæðist í heiminum.

En nóg um það. Annað sem ég get sagt ykkur frá er að í dag er ég búin að hafa það óþægilega mikið á tilfinningunni að þessi helv... flensa sé að reyna að taka sér bólfestu í mér. Ég er skíthrædd við þessa flensu, sérstaklega eftir að ég frétti að hún hefði náð að sigra ónæmiskerfi karls föður míns en ég held að þau kerfi sem við ónæmi eru kennd gerist ekki mikið sterkari en hjá honum. En ég er sem sagt búin að finna fyrir einhverjum smá skít í hálsinum í dag og er því búin að bæta við daglega vítamínpakkann sem inniheldur lýsi, c-vítamín, spirulina og fólínsýru (vil taka það fram að ég hef ekki hugmynd um hvað þessi fólínsýra gerir en mamma gaf mér krukku af henni og sagði að hún væri mjög mikilvæg fyrir konur á barneignaraldri og þar sem ég er nú góð stúlka þá hlýði ég mömmu og tek þetta samviskusamlega inn með morgunmatnum) og í dag var bætt við ólífulaufspillum, propolis-og sólhattsdropum og ég eldaði kvöldmat sem innihélt hvítlauk, engifer og mikið af hollu grænmeti og í þessum töluðu (eða skrifuðu) orðum er ég að drekka kaffi og koníak. Hlýt því að vakna eldhress í fyrramálið.

Þá er fréttapistlinum frá 7 rue Ernest Calvat lokið í dag en ég veit þið bíðið öll spennt fyrir pistli morgundagsins!