ferðasaga helgarinnar

eftir ársbúsetu í grenoble verður maður blindur á veðurspár. við komumst að því um helgina. við nefnilega skoðuðum hvernig veðrið ætti að vera suðurfrá, og jú sól og hiti. við gleymdum alveg að skoða þetta með vindinn. ef maður skoðar spá fyrir grenoble þá gerir maður það aldrei, hér eru bara 90% líkur á logni. en svona var helgin:

á föstudag var lagt af stað upp úr hádegi og ekið áleiðis hraðbrautin A7 suðureftir. þegar við komumst út úr fjöllunum og fórum að komast aðeins sunnar varð allaf bjartara og bjartara og þetta leit vel út. þegar við vorum komin suður til languedoc urðum við hins vegar vör við það að það virtist vera vel hvasst. sem og var staðfest þegar við stöðvuðum bílinn og stigum út. það var bara alveg hífandi rok. vindur úr þessari átt er kallaður mistral og er víst sá hvassasti á þessum slóðum. enginn fellibylur samt þó hann hafi nafn, en hvass. svo tók við leit að tjaldstæði, þau voru nefnilega flest lokuð. eftir mikinn akstur í 2 tíma fundum við loksins eitt opið. þar gátum við leigt okkur hjólhýsi fyrir lítið og komum okkur vel fyrir. volfgang litli varð hins vegar að eyða nóttinni úti í hneturegni, þarna var nefnilega fullt af hnetutrjám og þeim rigndi yfir menn og málleysingja í hviðunum.

á laugardaginn var farið snemma af stað til avignon, við ákváðum nefnilega að borgarmúrarnir, þétt byggðin og þröngar göturnar mundu veita skjól sem og reyndist rétt. þar vorum við svo fram yfir hádegið. seinnipartinn fórum við svo í ökuferð um vínekrurnar þar sem eðalvínin Châteuneuf du pape eru gerð. gott ef við fórum ekki í smökkun þarna hjá gömlum kalli og keyptum af honum flösku. renndum að því loknu um akra Côte du Rhône villages. þetta var góður dagur, við fræddumst um ýmislegt, við sáum fólk hlaupa á eftir höttunum sínum og fengum ferskann vindinn í lungun. kláruðum svo daginn með því að grilla, og fá okkur gullverðlaunaða rauðvínsflösku úr héraðinu með matnum.

sunnudagur og farið á fætur kl 9 pakkað saman og haldið í átt að grenoble. við ákváðum að fara lengri leiðina eða í gegn um alpana. verulega hlykkjóttir fjalllvegir og álag á bremsur og stýrisenda í sögulegu hámarki, enda tók það 7 tíma að keyra þessa 300 kílómetra. stoppuðum aðeins á nokkrum stöðum og ókum fram hjá öðrum. margt virkilega fallegt að sjá, enda er þetta ein fallegasta leið sem maður fer hérna, byrjar á undirlendi með suðrænum blæ, ekur í hólum og hæðum þegar maður kemst lengra frá sjó og endar í hrikalegum alpafjallgarðinum. ótrúleg breyting á veðráttu og landslagi á stuttum kafla.

því miður gleymdist myndavélin heima svo að það verða ekki birtar myndir frá þessari ferð hér. í dag er hins vegar fyrsti í sköfu hérna í grenoble, bílrúðurnar hrímaðar í morgun, og ekki nema 9 stig hérna núna.