Mánudagur 12. janúar 2009 / 20:47 / Ohh lífið
Einhverntímann hlaut draumalífið að enda og alvaran að taka við. Skólinn byrjar á fimmtudaginn og vinnan hófst í dag. Ég verð að vinna á hverjum degi í 2 vikur og svo helli ég mér út í skólann af fullum krafti. Ingi er farinn á sjó og sakna ég hans alveg agalega. Neita því samt ekki að það er stundum pínu kósý að koma heim í þögnina eftir annasaman dag og hafa engan að hugsa um eða taka tillit til nema sjálfs síns. Hinsvegar er Ingi svo ótrúlega auðveldur í umgengni, duglegur að hjálpa til, elda jummí-ljúffengan mat og knúsa mig á kvöldin að ég kemst ekki hjá því að sakna hans oggupoggupínuponsu.
---
Snjórinn ákvað að yfirgefa svæðið um leið og ég keyrði í hlaðið með gönguskíðin í farteskinu. Núna fagna ég hverju snjókorni og vakna uppfull af eftirvæntingu og hleyp að glugganum og athuga hvort það hafi snjóað! Þar sem snjórinn lætur lítið til sín taka hef ég dregið fram hjólið (sem minnir mig á það að ég þarf að kaupa hjálm) og kemur Villi mér alltaf jafn mikið á óvart. Ég hjólaði í gær í gegnum bæinn og svo út úr honum, upp að Reykjanesbrautinni og fór svo reiðstíginn. Það er frekar erfitt að hjóla hann, enda möl = gott fyrir læri&rass ;)
Villi hleypur stoltur við hliðin á mér og blæs ekki úr nös! Þvílíkur meistari sem þessi hundur er.
Hera mætir svo aftur á svæðið núna í lok janúar og hlakka ég mikið til að sjá hvernig hún og Villi plumma sig saman.
---
Ingi kemur heim eftir svona 10 daga, Damma kemur þarnæstuhelgi í smá gelluferð og ég er að fara í bústaðarferð á laugardaginn til að hrista saman hóp sem ég var að skella mér í. Meira um það seinna ;)
Þessi færsla er skráð í flokknum