Fimmtudagur 13. nóvember 2008 / 23:43 / Hundar og hundaþjálfun...

Hundurinn Villi sómar sér vel á nýja heimilinu. Ég hef aðeins verið að leika mér með klikkerinn og hann virðist vera að átta sig á því að hann er að stjórna "klikkinu" sem kemur þegar hann gerir rétta hluti. Ef þið hafið ekki áhuga á að lesa meira um hunda - endilega stoppið hér. Restin af færslunni er bara hundaboffs :)


Ég fór á hundanámskeið í gærkvöldi sem var mjög fróðlegt. Mér þótti samt aðeins of mikil áhersla vera lögð á að kenna hundinum "nei" en auðvitað er það partur af prógrammet. Hvernig ætlaru annars að stoppa hundinn þinn frá því að borða kjúklinginn af eldhúsborðinu? Eða stela nærbuxunum þínum? Nei-ið er nauðsynlegt, en mér finnst það frekar ofnotað bæði í hundaþjálfun sem og í daglegri notkun á heimilinu. "Nei" og "Ekki" eru klárlega ofnotuð orð á þessu heimili þó maður reyni að vera stanslaust vakandi yfir því hversu oft maður notar þessi orð.
Ég er mjög spennt yfir því að þjálfa hann Villa, en á svolítið erfitt með að koma mér af stað. Ég vil halda fast í klikkerinn - enda eitt skemmtilegasta þjálfunartæki sem ég veit um. Ég fékk því vinkonu mína úr hundaheiminum til liðs með mér, hana Ylfu, en hún er algjör snillingur með klikkerinn.
Ég viðurkenni samt alveg að það er mikill munur að hafa svona lítinn hund. Ég veit ekki enþá hvort mér finnst betra. Stóru hundarnir sem ég hef haft (Trixie Rottweiler, Brúnó Doberman, Hera blendingur sem dæmi) eru afskaplega hlýðnir hundar og ótrúlegustu hluti hægt að gera með þeim. Villi er eitthvað svo brothættur. Eitthvað svo mikið krútt. Ég veit samt að þessa hugsun þarf ég að yfirstíga. Hann er krúttlegur, því er ekki að neita, en ótrúlega harðgerður og duglegur hundur. Hann hljóp óhikað með mér þegar ég vatt mér uppá hjólið - og hann aldrei hlaupið með hjóli áður! Hann svarar innkalli ágætlega en það þarf klárlega að kenna honum betur undirstöðuatriði eins og "sestu", "leggstu" og "kyrr".
Það eru spennandi tímar framundan og ég hlakka til að þjálfa hundinn minn, taka hlýðni, jafnvel spora, bronsið og fara á sýningar.

Þessi færsla er skráð í flokknum

/ Þitt álit




Muna persónuupplýsingar?


© 2001-2008 Jóhanna Reykjalín