Föstudagur 28. mars 2008 / 16:07 / Nickarinn minn
Fyrir þá sem ekki vita þá tók ég Nick aftur til mín á miðvikudaginn þar sem eigendur hans gátu ekki haft hann lengur. Ég, í samráði við þau, tók þá ákvörðun að best væri að leyfa Nick bara að sofa svefni hinna réttlátu og þá gæti ég haldið áfram með lífið vitandi af honum á góðum stað.
Stelpa af hundaspjallinu hafði samband við mig og vildi endilega hjálpa mér að finna handa honum framtíðarheimili, en ég var nú ekki alltof bjartsýn á það, enda er hann búinn að flakka alltof mikið á milli heimila á sinni stuttu ævi. Ég var alveg orðin sannfærð í því að svæfing væri það eina í stöðunni - sérstaklega eftir að hafa fengið nokkur virkilega heimskuleg símtöl frá fólki sem vildi eeeendilega fá sér hund, en vissi greinilega ekkert um hunda!
Ég pantaði því tíma fyrir Nick í svæfingu í morgun kl 10.
---
Nóttin var afskaplega erfið. Ég lá með Nick hrjótandi við hliðiná mér, strjúkandi honum og horfði á hvert einasta smáatriði í andlitinu hans svo ég myndi nú aldrei gleyma neinu. Ég skældi og brosti til skiptist. Brosti yfir þeim stutta tíma sem við höfum átt saman, sem var frábær tími. Brosti yfir öllu því sem hann hefur gefið mér í gegnum tíðina og þakkaði honum með kossi á kollinn fyrir allt saman. Ég velti fyrir mér afhverju ég þyrfti að taka svona ákvörðun - var bókstaflega með líf hans í höndunum en fannst ég stöðugt rekast á vegg og sá enga aðra lausn. Enginn af þeim sem hafa haft samband við mig hefðu getað ráðið við hann. Ég lagði hendina yfir hann eins og ég hef gert svo oft áður og sofnaði með tárin í augunum.
---
Í morgun þegar ég vaknaði langaði mig helst til að sofa daginn af mér. Sleppa því að fara með Nick í Grafarholtið og hafa hann hjá mér undir sænginni allann daginn (já hann sefur uppí Embarassed ). En maður getur víst ekki flúið raunveruleikann endalaust svo ég drattaðist á lappir um 9leytið, fór út með Nick í smá göngu og svo inn, tók mig til, hringdi uppí Víðidal og spurðist fyrir um Brennsluna og hringdi svo í Grafarholtið og talaði við Islandus til að fá ýmsa hluti á hreint. Það var hreinlega erfitt að tala fyrir grátkökkinum sem var í hálsinum mínum. Ég lagði svo í hann, með tárin rennandi niður kinnarnar. Á leiðinni hringir síminn. Ég var ekki beint tilbúin til að svara en ákvað að láta af slag standa þar sem ég þekki ekki númer. Í ljós kom að þetta var yndisleg hundakona sem býr í Keflavík og vildi endilega fá að hitta Nick. Eftir stutt spjall ákvað ég að taka sénsinn og snéri við á punktinum, grátandi af gleði í þetta skiptið, og brunaði til Keflavíkur.
---
Til að gera langa sögu stutta, liggur Nick núna uppí sófa hjá nýja eigandanum, alveg búin á því eftir að hafa leikið við nýju "systur sína" sem heitir Röskva.
---
Ég er svo ánægð að orð fá því ekki lýst! Þvílíkar tilfinningasveiflur hef ég ekki upplifað lengi. Alveg frá því að vera þunglynd af sorg yfir í maníska gleði og hamingju. Nick á allt það besta skilið og þessi nýji eigandi virðist vera meira en tilbúin til að gefa honum allan þann tíma sem hann þarf. Hún kann á klikkerinn (sem Nick elskar) og er bara frábær í alla staði.
---
Svo sannarlega var þetta kraftaverka símtal á síðustu mínútu - ef hún hefði ákveðið að fá sér kaffibolla áður en hún hringdi hefði það verið of seint.
---
Skelli hérna inn mynd af drengnum - þvílíkur gullmoli!
Þessi færsla er skráð í flokknum Lífið. Þar eru 170 færslur.
/ Álit
mamma:
Mikið er ég feginn og glöð, þetta er nefnileg skemmtilegur og alveg óvitlaus hundur, hefur gáfur á við margan manninn svo það er ekki fyrir hvern sem er að ráða við hann. Til hamingju elskan, koss og knús mamma.
28.03.08 16:25
Þetta hljómaði nú bara eins og þáttur af Glæstum! :)
28.03.08 19:20
æj vá ég táraðist næstum því við að lesa þetta, og ekki er ég brjálaður dýravinur og tárast ekki svo auðveldlega en mikið samgleðst ég þér að konan hafi hitt akkúrat á réttan tíma :)
28.03.08 21:02
æj vá ég táraðist næstum því við að lesa þetta, og ekki er ég brjálaður dýravinur og tárast ekki svo auðveldlega en mikið samgleðst ég þér að konan hafi hitt akkúrat á réttan tíma :)
28.03.08 21:02
Nei blessuð Hanna Lína :)
Ákvað að googla þig og auðvitað fannst þú.
Veit ekki hvort þú manst eftir mér, ég kom einhverntiman til þín norður, og gisti hjá þér eina nótt :P Fyrir mörgum árum samt, hehe! Manstu?
30.03.08 00:47
ohh, ég fékk gæsahúð við að lesa þetta.. ef ekki meiri eftir að þú hringdir í mig :D hehe...
en frábært að hann fékk framtíðarheimili! :D hann á það fyllilega skilið strákurinn :D
ég er annars komin suður, þannig að við verðum bara í bandi skvísa :D
31.03.08 00:23