Sunnudagur 10. febrúar 2008 / 18:41 / Breyttir tímar
Mér finnst svo skrítið hvað ein ákvörðun getur breytt miklu. Stundum kemur það fyrir að ákvörðun er tekin fyrir mann, hvort sem maður vill það eða ekki, og lífið tekur U-beygju. Í mínu tilfelli tók Þorsteinn afdrifaríka ákvörðun sem ég var ekki sátt við á sínum tíma. Í dag er ég hinsvegar örugg um að þetta hafi hárrétt hjá honum og hugsanlega ákvörðun sem ég hafði ekki kjark í að taka sjálf. Ég fór að hugsa um þetta í gærkvöldi, þar sem ég sat í litlu kytrunni minni, að skrifa ritgerð með Ólöfu og Birki. Kytran mín sem inniheldur aðeins það lífsnauðsynlega, plús nokkur málverk sem ég tók með mér suður. Tvö kerti í stofuglugganum. Ekkert óþarfa skraut, samt svo kósý.
Þegar ritgerðin var komin vel á veg mætti vinur Birkis á svæðið. Jonah frá Boston, USA.. Hann hafði bjór í farteskinu sem var vel þegið af viðstöddum. Eftir það kíktum við heim til Birkis, og drógum svo Jonah með okkur niður í bæ, en Birkir varð eftir heima (gamli karlinn, þrítugur í næstu viku!). Við kíktum á The English Pub og svo á Black sem er skemmtistaður samkynhneigðra. Við dönsuðu við hrikalegasta DJ-sem nokkurntímann hefur litið dagsins ljós, en það var bara fyndið. Fimmtugur karl gaf Jonah öl, sem vakti mikla kátínu. Síðan fórum við í Hjálminn þar sem Birkir á heima og ég rakaði smettið á gamla manninum, enda var hann farinn að týna á sér kjaftinum, kinnarnar löngu horfnar í lubbann og ekki lengur skegg í andlitinu heldur var þetta farið að breytast í Amazon frumskóginn. Ekki ósvipað Gunnari Erni þegar hann hefur ekki rakað sig í 2 daga ;) Hann hafði aðeins fengið sér í tánna og var skítsama hvað var gert við hann. Hefur örugglega brugðið laglega þegar hann vaknaði því annar eins hrikalegur skeggrakstur hefur vafalaust ekki áður sést hérna megin við Atlandshafið. Ég sofnaði sæl og glöð við hlið Ólafar minnar í morgun klukkan hálf 6, til þess eins að vakna við sönginn í Bjartmar Guðlaugs, þegar síminn minn hringdi klukkan 11.
---
Ég get ekki annað sagt en að ég sé virkilega hamingjusöm. Það eina sem skyggir á er að kærastinn er alltaf lengst, lengst í burtu, hvort sem hann er á sjó eða á Íslandi. Það er víst andskoti langt til Reyðarfjarðar. Hann er samt á leið til Íslands akkurat þessa stundina, eins og sést á þessari mynd. Á næstu dögum flýg ég svo austur til að hitta hann. Jej! :)
---
p.s. Ég vil þakka kærlega henni Ólöfu fyrir að hafa tekið til hjá mér, og kveikt á kertinum þegar ég kom heim eftir göngutúr með Brúnó. Takk beibí, you rock! Sha Sha..
Þessi færsla er skráð í flokknum Lífið. Þar eru 170 færslur.
/ Álit
hehe... hljómar ótrúlega skemmtilegt kvöld :D hehe...
en annars er ég bara að kasta á þig kveðju! :D hef ekkert annað að gera :P
verðum í bandi 'skan!
10.02.08 20:39
Helga Baddýar:
Ohh, ég sat á Oliver með plebbunum að drekka kaffi og var að hugsa um að maður ætti nú að henda sér frekar í gleðina á The English Pub... ég hefði nú betur gert það því þá hefði ég hitti þig stuðboltinn minn ;) Mig langaði einmitt svo aðeins til að dansa til að gleyma...
10.02.08 23:26
ahhh ég var að fatta það hvað ég elska að hafa kerti í kringum mig! Vá kertið sem þið systur gáfuð mér... það er svo góð lykt af því og ég er búin að ofnota það!! ég kveiki t.d. alltaf á því þegar ég er að læra og gengur alltaf mikið betur (alveg satt)!!!!
Geturu ekki reddað nokrum í viðbót????
11.02.08 21:45
ahhh ég var að fatta það hvað ég elska að hafa kerti í kringum mig! Vá kertið sem þið systur gáfuð mér... það er svo góð lykt af því og ég er búin að ofnota það!! ég kveiki t.d. alltaf á því þegar ég er að læra og gengur alltaf mikið betur (alveg satt)!!!!
Geturu ekki reddað nokrum í viðbót????
11.02.08 21:49
Good times!
19.02.08 12:16