Fimmtudagur 06. desember 2007 / 06:45 / Að standa í stað
Akkurat núna finnst mér tíminn standa í stað. Ég sit við eldhúsborðið hjá Birki vini mínum að leggja lokahönd á ritgerð. Klukkan er tíu mínútur í sjö að morgni til og hérna er ég búin að sitja síðan 8 í gærkvöld. Næstum 12 klukkustundir. Birkir var orðinn þreyttur og rauðeygður þannig að hann ætlaði að hvíla augun í smá stund. Ég álsa honum ekki, sjálf er ég dauðþreytt. Það er samt ákveðin ró sem færist yfir mig þegar ég horfi yfir herbergið.Róleg tónlist ala Birkir svífur um herbergið úr maccanum hans. Hérna á eldhúsborðinu við hliðiná mér liggur hún Píla, smágerður kisi sem er ótrúlega blíð og góð. Í sófanum liggur Birkir, með krosslagðar fætur og hendur yfir andlitinu. Sá fæturnar á honum kippast til þegar hann féll í svefn. Hlakka til að skríða sjálf undir sæng. Á fótskemlinum við sófann liggur Hannes, annar köttur sem Birkir á. Rauður, feitur og pattaralegur. Hann breiðir úr sér, skottið lekur fram af skemlinum, fæturnir teygja sig langt og eyrun standa spert útí loftið. Inní búri sefur Hera, hundurinn hans Birkis. Hún er búin að vera hálf furðuleg í nótt. Ekki vön því að það sé vakað á "háttatíma". Kom fram trekk í trekk að athuga með okkur, hefur örugglega sofnað um leið og Birkir. Þau eru svo ótrúlega náin. Inní herbergi sefur Fríða, konan hans Birkis, ljúfum svefni. Svolítið síðan hún sofnaði. Örvar, þriðji kötturinn hans Birkis er einhversstaðar úti (örugglega á kvennafari)...jafnvel sofandi inní einhverju ókunnugu, hlýju, þvottahúsi. Hver veit.
Þeir einu sem vaka núna eru ég og fiskarnir. Syndum saman í gegnum nóttina....
Þessi færsla er skráð í flokknum Lífið. Þar eru 170 færslur.