Emil Ragnar er orðinn eins árs og ágætt við þannig áfanga að segja aðeins frá honum.
Hann er mikill fjörkálfur og elskar stóra bróður sinn, herbergið hans, dótið hans og þegar hann leikur við hann. Sem er nú reyndar mjög oft, þeir ná mjög vel saman, svona eins vel og hægt er á þessum aldri.
Hann kann að sýna hvað hann er stór og sterkur. Þetta með að vera týndur er svolítið að vefjast fyrir okkar manni því hann vill jú sjá viðbrögðin, í staðinn tekur hann bara fyrir eyrun.
Hann er farinn að borða allt sem við borðum, og finnst maturinn yfirleitt bestur af diskinum hennar mömmu. Hún getur reyndar sjálfri sér um kennt því hún er vön að gefa honum bara með sér. Oft afgreiðir hann sig svo sjálfur :/
Hann er ekki farinn að labba nema bara með okkur og þorir lítið að labba meðfram einsamall. Hins vegar kemst hann ótrúlegustu leiðir og ótrúlega hratt á rassinum, verður frekar leiður á að liggja á maganum og nennir því ekki. Við erum ekkert að stressa okkur á þessu.
Emil byrjar hjá dagmömmu síðar í mánuðinum, hún er bara rétt í næstu götu, 5 min labb. Hann verður þar frá 8-14 sem gefur mömmunni smávegis vinnufrið heima og hann fær að sjá aðeins fleiri andlit yfir daginn en bara okkur þrjú. Það verður gott að komast í þannig rútínu :)