Síðustu daga hefur Danni verið með flensuna, hita og hausverk, og hefur varla verið líkur sjálfum sér. Emil bróðir hans hefur sloppið (ennþá) og hefur notið þess í botn að hafa hann heima en ekki í leikskólanum. Emil finnst samt svolítið skrýtið þegar hann fær ekki svör frá Danna við spriklinu sínu, venjulega þegar hann spriklar og skrækir á hann fær hann fruss eða kítl til baka en núna er stóri bróðir bara of veikburða til að gefa honum annað en hættu-þessum-hávaða augnarráðið.
En í kvöld var hann reyndar orðinn mun hressari, horfði á Gettu betur til að vita í hvaða tölum liðin myndu enda (hann er OBSESSED yfir tölustöfum þessi misserin, þannig að við erum farin að kenna honum að reikna). Hins vegar á þessum veikindum, plús hlaupabólunni í janúar, þá er drengurinn gjörsamlega að hverfa. Hann er búinn að vera 16kg svolítið lengi, en var núna áðan 15.5kg. Þetta þýðir bara eitt; rjómaís á hverju kvöldi. Hann fær reyndar alltaf smjör út í hafragrautinn á morgnanna en það virðist ekki duga.
Emil bróðir hans er líka farinn að fá smjör á grautinn, og lýsi í eftirmat. Maginn á honum þennst út og í síðustu vigtun, á þriðjudaginn, var hann orðinn 7.4kg og 68cm. Hann fékk líka sprautu sem hann varð svolítið pirraður útaf, annars veit maður ekki alveg hvort það hafi verið það eða tennurnar að láta vita af sér, drengurinn ræðst á allt með munninum og slefar heil ósköp.
Emil er orðinn mjög duglegur að sitja sem er nú mesti munur, og pirrar sig mikið yfir að þurfa að liggja í dótinu því einhverra hluta vegna endar hann alltaf á maganum ;)
Og talandi um mat, mamman er búin að reyna að fara hægt í að venja hann á mat og hann er orðinn mjög góður í þessu fyrsta stigi. Ég reyni að gefa honum að drekka hjá mér áður en matartíminn byrji, bara svo það detti ekki uppfyrir í óðagotinu, því það á að vera aðalmáltíðin hans ennþá.
Hann er búinn að smakka gulrætur, kartöflur, rófur, sætar kartöflur, steinselju, epli, perur, avocado, tómata, banana, ferskjur, plómur, mangó, apríkósur, brauð með smjöri, hafragraut, hrísgraut, kjúkling og lambakjöt (mauksoðið). Við höldum okkur í þessum matseðli enn um sinn, þrátt fyrir að drengurinn sé algjört matargat með vel stillta matarklukku og ráðist jafnvel á bitana manns milli mála. Um daginn vorum við stödd í búð þar sem ég hélt á Emil og horfði í kexhilluna til að finna smá kruð, nema hvað að litla barnið horfði yfir litríku umbúðirnar og byrjaði bara að smjatta! Eins þegar ég hélt á honum og opnaði ísskápinn heima, hann horfði í ísskápinn, svo á mig, setti stút á munninn og smjattaði eins og hann gat. Og fyrir vikið fékk hann banana :)
Klár strákur ;)