Hérna megin eru allir að verða góðir af hlaupabólunni, Emil er ennþá með nokkur sár og Danni bara rauða flekki sem eru að hverfa. Þá er það úr sögunni thank god.
Það er alveg ótrúlegt að Emil er að verða 5 mánaða. Rosalegt hvað tíminn líður hratt. Hann er farinn að setja hendurnar upp á móti þegar maður spyr "hvort hann vilji koma".. hann hlær á móti manni og stundum hlæjum við til skiptis hvort framan í annað í dágóða stund. Hann þekkir orðið "dudda" og kinkar brosandi kolli þegar maður býður hana. Honum finnst dásamlegt að liggja sjálfur í baðkarinu með vatn uppfyrir eyrun, kíkir til hliðar af og til en passar sig vel á að fá ekki vatn í augun, svo spriklar hann í vatninu eins og hann eigi lífið að leysa. Hann er ótrúlega forvitinn og félagslyndur en umfram allt ótrúlega þægur og ljúfur.
Um helgina fær hann í fyrsta skipti að smakka graut, nokkrar teskeiðar. Hann gæti samt alveg beðið lengur en hann er mjög spenntur að horfa á okkur borða, er farinn að slefa mun minna (sem þýðir að hann er farinn að færa munnvatnið aftur en ekki fram) og er að vakna á kvöldin og vilja drekka alveg endalaust. Sem betur fer er nóg til en það er allt í lagi að byrja að smakka og undirbúa sig hægt og rólega. Danni var líka 5 mánaða þegar hann byrjaði að borða og hann er enn að :)
Danni er alveg einstaklega upptekinn af tölum og bókstöfum. Hann þekkir alla stafi bæði hástafi og lágstafi, og er farinn að læra hljóðin líka og vill vita hvernig á að stafa alla hluti. Í leikskólanum spila þau oft Glói geimvera í tölvunni en hann er líka duglegur að benda á stafi í fréttablaðinu sem pabbi hans les á morgnanna og fyrirsagnir í fréttatímanum á kvöldin. Varðandi tölustafina þá truflar það ennþá svolítið þetta sem hann lærði í Danmörku, að segja aftari stafinn á undan, t.d 21 það er 1 og 2.
Það hefur ekki verið mikið um vinaheimsóknir í janúar út af veikindum, en hann er samt búinn að fara einu sinni til Ágústar, sem á heima rétt hinumegin við KA völlinn, og hann er búinn að koma hingað líka.