Það er búinn að vera svolítill jólapúki í stóra strump síðustu daga. Hann segist ekki vilja halda jól og finnst ekki gaman að finna gjafir handa öðrum (sennilega svolítið self-centered skeið). Honum líst ekkert á jólasveinana og fannst ekkert spennandi við að setja skóinn út í glugga í gærkvöldi. Þegar maður hugsar út í það þá er það svolítið ógnvekjandi að það komi jólasveinn (sérstaklega þeir sem eru á mjólkurfernunum) og heimsæki mann þegar maður er sofandi!! úff. En út í glugga fór skórinn samt og þegar sá stóri vaknaði um morguninn og leit ofaní skóinn sinn (það sást nefnilega ekkert ef maður dró bara frá gluggatjöldunum) þá sá hann skopparabolta og sagði með miklum gleðibrag: "Þetta er nú fallegt!"
Litlu jólin verða haldin í leikskólanum í dag og þá vonandi breytist stemmningin eitthvað. Öll fjölskyldan ætlar allavega að mæta.
Litli strumpur er hress og kátur, búinn að finna hendurnar sínar og náði í gærkvöldi, eftir nokkrar tilraunir, að setja snuðið upp í sig sjálfur! Hann er líka búinn að finna tunguna sína og er ullandi út í eitt, stóra bróður til mikillar kæti. Um helgina ætlum við að láta skíra drenginn, þá fær hann "langt nafn" eins og einn frændi hans orðaði það, fannst ósanngjarnt að Danni héti "Daníel Skíði Reykjalín" en bróðir hans bara "Emil" ;)
Annars er hann svo óskaplega þægur að maður ætti að reyna að fá Kára í Decode til að finna "þægigenið" í honum, gætum grætt hellings.