Í þessum kosningum sagði ég feitt Nei, eins og þorri annarra kjósenda. Auðvitað var annað ekki hægt þar sem ég er í grundvallaratriðum á móti samningunum og menn segja betri samning bíða handan við hornið, sem hefði auðvitað ekki gerst ef málinu hefði ekki verið skotið til þjóðarinnar með þessum hætti.

Auðvitað á þetta sorglega mál að vera í höndum skilanefndar bankans en ekki ríkisvaldsins. Bretar og Hollendingar eiga að fá eignir bankans, hvers virði þeir geta sjálfir séð um að hámarka, og láta þar við sitja. Fróðir menn fullyrða núna 90% heimtur. Ábyrgðin og óvissan á ekki að sitja á herðum okkar eða framtíðarkynslóða.

Ég spáði því í upphafi að 2009 yrði ár hönnunar og íslenskrar framleiðslu og það hefur að sumu leyti gengið eftir. Ég er mikil áhugamanneskja um "aktivítet" og vill helst sjá blómstrandi framleiðslu í öllum sveitum. Í því samhengi stofnaði ég bloggið "Eitthvað annað" í apríl, sem hét fyrst "Veljum íslenskt" en ég vildi ekki að því yrði ruglað saman við verkefni á vegum Samtaka Iðnaðarins, sem nota þetta slagorð. Þarna reyni ég að safna saman vörum sem eru hannaðar og framleiddar á Íslandi fyrir almenna neytendur, helst af öllu úr alíslensku hráefni og jafnvel umbúðum sem einnig eru framleiddar á Íslandi.

Annað sem ég gerði í fæðingarorlofinu (eins og maður hafi nógan tíma þar.. haha) var Lopafrík, litatónar í lopapeysum. Það voru góðar undirtektir þegar það fór af stað og ég þarf eiginlega að vera dugleg að uppfæra það verkefni, það hefur fullt af pótensjal og margar hugmyndir kviknað í kringum það í kollinum á mér.

Svo tók þjóðfélagsumræðan ansi mikinn tíma frá mér þetta árið. Ég er svolítill fréttafíkill í mér (svolítið skyld honum pabba mínum sem hefur ekki misst af fréttatíma í 50 ár) og fylgist því mjög vel með því sem er að gerast, þetta ár var bara svolítið óverdós. Þegar árið var hálfnað fékk ég alveg upp í kok og ákvað að vera ekki að tjá mig svo mikið um þetta enda byggist samfélagsumræðan að miklu leyti á félagslegum fordómum þannig að það er voðalega lítið hægt að tala saman hérna á þessu skeri.

Einn merkilegasti viðburður á þessu ári, sem sýndi fram á að það er hægt að tala saman án félagslega fordóma, var Þjóðfundurinn. Ég bauð mig fram sem sjálfboðaliði til þess að geta verið á staðnum og fylgst með. Ég var í bakvinnslunni, bak við tjöldin í stóra salnum. Þar tókum við við gögnum sem komu af hringborðunum og slóum þau inn í kerfið. Alveg ótrúlegt hvað þetta var vel skipulagður viðburður, gekk alveg ótrúlega smurt. Þetta var eins og kapall sem gekk upp, skref fyrir skref, lið fyrir lið.
Niðurstöðurnar koma kannski ekki á óvart, eru kannski ákveðin útópía eða jafnvel á hinum endanum; óskilgreinanlegt og almennt miðjumoð, en ég trúi því samt að þessar setningar geti þegar safnast saman, myndað ákveðna stefnu sem við getum verið sammála um.

Persónulegir sigrar hafa verið ýmsir á árinu líka. Ég fór nú ekki í neitt ákveðið átak en er samt átta kílóum léttari um þessi áramót en þau síðustu. Það voru reyndar auðveldu kílóin, þessi sem komu á eftir að ég gekk með Emil. Efast um að þau verði jafnmörg af um næstu, en hver veit. Ég fór reyndar á skriðsundnámskeið í haust sem var mjög skemmtilegt, þar lærði ég að synda með blöðkum, sem er svipuð tilfinning og að hlaupa með lóð.. semsagt frekar erfitt en viðráðanlegt þegar maður er búinn að ná tækninni. Mér finnst líka mjög gaman að synda (heyri það reyndar ekki oft -flestum finnst þetta svo hundleiðinlegt) og ég reyni yfirleitt að synda 800-1000m á bringusundi. Mér finnst ágætt að vera ein með hausnum á mér í vatninu og horfa á birtuna og litina í vatninu, sérstaklega þegar það er komið myrkur.
Í sumar fórum við loksins á Borgarfjörð eftir langan tíma og við hjónaleysin fórum í virkilega skemmtilega gönguferð í Stórurð, við Dyrfjöllin.

Ég er bjartsýn á árið sem er framundan. 2010 er töff tala og ég held að við getum látið fullt af góðum hlutum gerast. Það eru ekki endilega áramótaheit, en þegar maður lítur yfir farinn veg hugsar maður líka um það sem er framundan og hvernig maður vill hafa hlutina í framtíðinni (eða í fortíð framtíðarinnar... :-) )

Um næstu áramót ætla ég að hafa gengið á fleiri fjöll, sérstaklega hérna í Eyjafirðinum. Ég ætla að koma nokkrum persónulegum verkefnum í gang og halda áfram að sinna vinnunni minni vel. Ég ætla að halda áfram að vera vakandi yfir samfélagsmálum en reyna að horfa í gegnum reykinn. Ég ætla að skissa meira og kannski mála eitthvað... og til þess að geta gert allt sem mig langar að gera ætla ég að þróa með mér leið til að þurfa bara að sofa í fjóra tíma á sólarhring...

GLEÐILEGT ÁR

Núna er ég með tvennt á prjónunum, bæði ullarsokka á mig úr álafosslopa og sokkahosur úr bulkylopa, málið er bara að ég nota kvöldin yfirleitt til að klára vinnuverkefni dagins og það er yfirleitt nóg að gera, þannig að ég sit voða lítið fyrir framan imbann að prjóna, því er nú verr.

En það er einmitt það sem Spaugstofumenn klikkuði illilega á, þeir hugsuðu auðvitað eins og karlmenn og þekkja ekki eða skilja ekki hvernig það er að að multi-taska. Auðvitað geta konur bæði hlustað og prjónað í einu, að sjálfsögðu. :)

Flokkarnir fara auðvitað eftir hverjum og einum, kannski vill maður gera tvær bækur, aðra fyrir mat og hina fyrir kökur, það gæti verið skemmtilegt. Eins er mismunandi pláss fyrir hvern og einn flokk eftir því hvað þú heldur að það þurfi, hver smekkur þinn og fjölskyldunnar er.

Klippa og líma er skemmtilegasti hlutinn af þessu, það má auðvitað líka skrifa beint niður. Maður man oftast eftir uppskriftum eftir því hvað er í kringum þær.

Mér finnst líka ágætt að safna saman heilráðum og góðum aðferðum, það er með sér kafla í bókinni, það er innspýting og heldur manni við efnið.

Að lokum má auðvitað skreyta kápuna (skera í hana holu og skrifa "matargat" fyrir ofan) eða bara sleppa því.

Svo er bara að halda áfram að safna, góðir staðir eru t.d. www.eldhus.is og www.cafesigrun.com. Uppskriftirnar sem ég var byrjuð að líma inn eru teknar úr bæklingi frá líkamsræktarstöðinni Bjargi, má finna hér.

Það er bein útsending á www.thjodfundur2009.is/straumur. Endilega kveikið á því og verið með í anda :)

Það eru nokkur skemmtileg verkefni sem ég er að vinna að. Eitt skemmtilegt er veitingastaðurinn Vegi-terian í miðbæ Akureyrar. Sá staður er nýfluttur frá Skipagötunni og eigandinn ákvað að byrja með nýtt concept og það er alveg frábært (og jafnframt krefjandi) að fá að stjórna því. Það sem er líka brýnt hjá mér núna er að koma nýju síðunni minni upp ásamt einu gæluverkefni sem mér finnst einstaklega áhugavert og spennandi. Ég skráði einmitt lén fyrir það fyrr í kvöld, sem verður örugglega aðalefni næstu færslu.

Í fyrsta lagi er náttúrulega afleitt, afspyrnu glatað og í raun stórskaðlegt að manneskja sem er svona nátengd hruninu (stýrði Seðlabankanum í gjaldþrot) sé að ritstýra einu helsta dagblaði landsins. Alveg sama hvort hún heiti Geir Haarde eða Ingibjörg Sólrún, Jón Ásgeir, Björgvin G, nú eða Davíð Odsson. Það á að vera algjörlega óháð manneskja sem setur blaðamönnum verkefni dagsins og þess vegna við þessar fréttir má eiginlega segja Mogginn RIP. Búið að afskrifa hann fjárhagslega en nú endanlega.

Nú kaupi ég ekki moggann en les (las) hann stundum og þá setur maður upp moggagleraugun, alveg eins og með fréttablaðið. Maður veit og gengur út frá því að blaðið hafi vissa afstöðu, t.d. gagnvart ESB eða kvótakerfinu. Kannski hefur þetta eitthvað með fordóma að gera, sbr. síðustu færslu. En maður gerir ráð fyrir því að það sem maður les sé ekki heilagur sannleikur heldur alltaf skoðanir. Vissulega eru til staðreyndir, en hvernig sagt er frá þeim ber alltaf vitni um afstöðu.

En það eru nokkrir punktar sem mér finnst í raun ágætt, eitt er að þetta var gert fyrir opnum tjöldum (takk æðislega, maður er ekki of góðu vanur svo það er ágætt að nefna það) og að það má koma með aðra fleti í umræðuna um IMF, ESB og Icesave heldur en hafa verið ráðandi. Það verður að segja hlutina eins og þeir eru; IMF verður að fara, ESB er ekki að fara að gerast og Icesave mun ekki vera greitt. Heimurinn endar ekki þar.

Þessi kall veit líka fullt af hlutum sem verða að koma í dagsljósið og ég býst við því að næsta árið verði tileinkað smáskömmtum af óreiðumannasögum. Þessi Davíð vs Jón Ásgeir er þreytt lumma en gmg ef það væri bara hægt að klára þennan slag og losa þjóðina undan svona rugli. Þeim báðum.

En við þurfum pepp. "Yes we can" ræður. Ungmennafélagsanda en ekki þessa fjandans flokkstrú þar sem fólk er hætt að hugsa, heldur bara með liði. Við þurfum stefnu og sýn úr Hugmyndaráðuneytinu sem við getum stillt kompásinn eftir. Núna róir hver í sína átt eða viljandi í öfuga, og sumir meira en aðrir.

Það er svolítið scary að hrunameistari Íslands ætli að stýra peppinu.

Það virðist nefnilega ekki vera hægt að gúddera neina hugmynd eða diskútera nokkuð án þess að því fylgi vandleg greining á því hvaða flokki viðkomandi tilheyrir, því þannig megi sjá hvurra erinda viðkomandi gengur. Maður er orðinn helsýrður af þessu kjaftæði sjálfur og á fullt í fangi með að lesa á milli línanna í fréttatímanum, hverjum eigi að treysta og af hverju þessi segir þetta en ekki hitt.
Ógeðslegt.
Samfélagsmál eru nefnilega mjög áhugaverð. Ég hef þá hugmynd að flestir vilji byggja gott og réttlátt samfélag. Pólitíkin er hins vegar búin að koma sér þannig fyrir að það er ekki hægt að skipta sér af samfélagsmálum nema tilheyra einhverjum flokki, einhverjum hópi, vera með einhvern svona stimpil á enninu.

Í vor eru sveitastjórnarkosningar. Getum við krafist þess að við fáum að kjósa fólk óháð flokkum?

SKJALIÐ ER HÉR

Í frétt Kristins Hrafnssonar í gær (ég sé yfirleitt aldrei fréttir nú til dags vegna anna í fjölskyldulífinu, en kíki stundum á netið seinnipart kvölds) er sagt frá því að lán Kaupþings til 11 fyrirtækja í Existu-hópnum, að Skiptum meðtöldum, séu upp á rúmlega 300 milljarða króna að núvirði. Bara þau lán eru tæpur helmingur af Icesave-skuldinni.
Auk þess kemur fram að Kaupþing lánaði félaginu 1998ehf, sem er í eigu Jóns Ásgeirs, til að kaupa rúmlega 95% hlut Baugs í Högum, þar sem auðséð var að Baugur væri að falla og þá myndi Jón Ásgeir missa mjólkurkúnna sína (Bónus). Lánið er kúlulán (bullet loan -sem þýðir engir vextir og aðeins ein greiðsla á gjalddaga -ef þú borgar það ekki geturðu alveg eins sett kúlu í hausinn á þér). Auk þess voru milljarðalán veitt til kaupa á einkaþotu og húsnæði í London.
Og hvað um lánið frá Seðlabankanum sem átti að bjarga Kaupþingi þegar Glitir og Landsbankinn voru fallnir?

Ef það hefur ekki verið augljóst allan tíman þá er það augljóst núna að það þurfti enga heimskreppu eða samdrátt í heiminum til að bankarnir kolféllu algjörlega og íslenskt samfélag með. Þeir sáu algjörlega um það, bankamennirnir, embættismennirnir og stjórnmálamennirnir sjálfir.

Og þetta vilja þeir ekki að við vitum, allt þetta siðlausa gambl sem við og börnin okkar komum til með að borga fyrir með einum eða öðrum hætti. Með niðurskurði, skattahækkunum og enn meiri niðurskurði. Þeir eru hræddir því þeir eru á leiðinni í grjótið.

Réttilega.

Fátækir, svangir, úthræktir og kaldir.

Er ekki hægt að gera samninga við brasilísk fangelsi um að þeir hýsi þetta lið.
Hvað er númerið hjá Interpol?

En auðvitað vill maður nota eins náttúrulegar aðferðir og hægt er, ég ætla að byrja á því að skola með grænsápu og setja kaffikork á moldina og hver veit nema bragðið finnist í pestóinu, mokkapestó ;)

(uppskriftin er alveg tvö föt þannig að það er fínt að helminga eða frysta annan skammtinn)
2-3 rauðlaukar
1 hvítlaukur
3 paprikur (gul, rauð, græn)
2 kúrbítar (ég reyndar hef bara einn)
200g sveppir
4 gulrætur
1 vænt spergilkálshöfuð
2 stórar dósir niðursoðnir tómatar
1 dós tómatmauk
pipar
origano & basil eftir smekk

500g kotasæla
lasagne plötur
rifinn ostur (mozzarella, gouda) og jafnvel rjómaostur

Allt grænmeti skorið niður og sett í pott, kynt undir og tómaturinn settur í og látið malla við lágan hita í uþb 30 min. Hræra af og til. Kotasælan sett út í og blandað vel saman. Látið malla í 20-30min í viðbót.
Smyrjið eldfast mót með ólífuolíu, smá sósu í botninn og svo lasagne plötur, til skiptis þar til mótið er fullt (ekki of fullt samt)
Eldað í 30 min við 180°c . Borið fram með góðu salati og grilluðu brauði.

Skilaboð til ykkar, fávitar:
Mér er svo algjörlega DURRUUUULLLUSAMA í hvaða helvítis flokki þið eruð kæru þingmenn, hundskist til að taka höndum saman, leggjast saman á árarnar, allir sem einn, og fokkings RÓA fyrir framtíð þessarar þjóðar!

There. I said it.
Nú get ég farið að vinna aftur.

En það sem er mikilvægast er að þetta var EINKAFYRIRTÆKI og samkvæmt íslenskum lögum er tryggingasjóður innistæðna EKKI MEÐ RÍKISÁBYRGÐ.

Ábyrgðin á fyrst og fremst að falla á eigendur bankans.

Frekar væri ég til í að ganga í gegnum nokkur ár með börnunum mínum í stífum gjaldeyrishöftum þar sem eingöngu lyf, olía og einstaka matvörur eru fluttar inn, fá mér kú og hænur og harka þetta af, heldur en að þurfa að borga af þessu í viðbót við allt annað. Þetta er ógjörningur!

Ég er með svo mikinn stein í maganum yfir gunguskap íslenskra ráðamanna, brjálæði fjárglæframanna og andvaraleysi fjölmiðlamanna að ég veit ekki hvað ég á til bragðs að taka.
En það minnsta sem ég get gert er að senda bréf. Til allra þingmanna. Ég fékk forskriftina senda í pósti og hvet þig til að lesa það, kópera, skrifa nafn þitt undir og senda á netfangalistann. Fyrirsögnina geturðu valið sjálf/ur.