Það er ekki hægt annað en að njóta lífsins þessa dagana, ekki mikið annað sem kemst að. Ég verð samt sem áður að tjá mig eitthvað um ljósmæðraverkfallið því maður er eiginlega orðlaus yfir því að það sé ekki enn búið að semja!

Veðrið er líka búið að vera dásamlegt, eins og Akureyringar hafa fundið fyrir alveg síðan við opnuðum gáminn okkar (það kom úr honum sko!). Óteljandi ferðir í Kjarnaskóg og sundlaugina, eins búin að fara í berjamó sem hefur skilið eftir sig bæði bláberjaostaköku og bláberjaskyrköku í frystinum. Dásamlegt.
Já, það er gott að vera á Akureyri. Við fundum það um daginn þegar við vorum í sundi, klukkan þá orðin 18 þegar Óli mundi eftir því að hann hafði skráð sig á rástíma í golfi kl 18:45. Við vorum komin uppúr kl. 18:20, þá áttum við eftir að græja kvöldmat og renndum niður á Nings. Vorum svo komin heim 10 min síðar með grjón og meððí og kallinn svo mættur á teig á réttum tíma. (Við búum ofarlega á Brekkunni en erum samt bara 4 min niður í bæ).

Þetta kallar maður hraða, það er nefnilega hinn mesti misskilningur að það sé einhver hraði í borg óttans því þetta hefði aldrei náðst þar á þessum tíma, hraðinn er allur úti á landi!
Þessa speki færði Mundi bróðir mér eitt sinn og hún er að sanna sig hvað eftir annað!

Nú er bara að bíða eftir bumbubúanum, eða eiginlega ekki bíða heldur njóta þess kannski að hafa tvær hendur nokkra daga í viðbót :) Samkvæmt sónar er hann væntanlegur í næstu viku - þó svo ég hefði viljað fá hann í dag því það er svo töff dagsetning (20 08 2008), en það er ekki mjög líklegt úr þessu.
En það er spurning hvað gerist í hádeginu á föstudag ef maður fer að horfa á handboltann.. ef þeir ætla að halda áfram að spila svona rosalega og hugsanlega fara að spila um gullið missi ég líklega vatnið í hádeginu á föstudaginn. Spennó!

Allavega, kannski má þakka netleysinu það að allir kassar eru tómir, öll húsgögn samansett, gluggatjöldin komin upp og myndir á veggina, ég saumaði jafnvel utanum einn púða í gærkvöldi, þvílíkt afrek.

Í dag erum við svo stödd á Dalvík, þar sem fiskidagurinn mikli verður haldinn á morgun. Hann erum við að upplifa í fyrsta sinn og mér sýnist þetta eigi eftir að verða frekar skrautlegt, bærinn er að fyllast af húsbílum og jeppum með löngum skuldahölum.

Alltílæ, ég er bara komin 34+ vikur á leið, á ekki eftir nema; að skrúfa saman barnarúmið, skiptiborðið, þvo sængurföt, allan fatnað (og strauja nema hugsanlega gef ég það eftir þar sem þetta er barn #2) og taubleiur, viðra dýnur og sængur og kodda og þvo himnasæng og hlífðarkantinn.
Fyrir utan annað sem fylgir flutningum svona yfirleitt, svosem að sauma til og setja upp gardínur, raða í eldhúsið, þvo og raða í fataskápana og koma einhverskonar skipulagi á heimilið.
Einmitt, ekkert stress hr. tollur. Mig langar heldur ekkert til að komast í rúmið mitt!

En íbúðin okkar er annars æðisleg. Dásamleg. Mikið pláss og mjög snyrtileg. Við Danni vorum þar í gær í dágóða stund á meðan Óli fór í golf. Danni uppgötvaði garðslöngu í garðinum og þráir núna að fá að skrúfa frá og "fá að vökva blómin" en þar sem við vorum ekki með nein aukaföt gaf mamman sig ekkert. Í staðinn skoðaði hann nokkra kassa með gömlu baby-dóti sem voru í geymslu á Dalvík, og ég fór aðeins í gegnum barnafatakassana sem við skildum eftir og tók það minnsta uppúr sem að fer í þvott fljótlega. Við fengum nýja þvottavél frá tengdó þar sem þau eru með okkar og hún verður send heim þegar við verðum eitthvað í íbúðinni.
Bíllinn er kominn, tengdó voru fyrir austan um helgina og tóku hann með norður.
Núna áðan kom svo símhringing frá skipafélaginu og einhver gögn voru send í tollinn (til dæmis kassainnihaldslýsingin sem við gerðum, sem telur upp allt sem er í hverjum kassa fyrir sig sem og lausamuni, ekki nema 3 síður í excel) þannig að vonandi fara hjólin eitthvað að snúast núna.

En við erum samt búin að hafa það rosalega gott þessa fyrstu daga á Íslandi. Danni er búinn að vera á útopnu síðan við komum enda frábært að hafa svona marga í kringum sig og mikið um að vera, útisund og ömmu og afadekur á hverjum degi.
Það er bara vonandi að þetta blessist og dótið okkar komi allt og í heilu lagi einhverntíman áður en krakkinn ákveður að koma.

Ótrúlegt að þessum tíma í Danmörku sé lokið, ótrúlegt.

Ef þú ert ekki búin að skrifa undir áskorunina um að fá Paul Ramses aftur til Íslands, skora ég á þig að skrifa undir núna. Listinn verður afhentur á fimmtudaginn.

Á heildina finnst mér Danmörk vera orðið miklu tæknivæddara samfélag en Ísland og ég held að það hafi bara gerst á örfáum (3-4) árum. Þjónustulundin er líka ofsalega rík. Á Íslandi hefur mér þótt meiri tilhneiging til að stjórna og stýra frekar en að þjóna. Það er, án þess að ég hafi reynslu af því, hugsanlega meira amerísk leið. Þá myndi ég nú heldur kjósa evrópsku leiðina.

En, 8 dagar eftir. Um helgina ætlum við að taka smá pásu frá niðursuðunni og fara í Tivolí og ná aðeins betri nýtingu á seasonpassanum.

"Að hrósa íslensku krónunni fyrir að vera sveigjanleg,
er eins og að hrósa teygju fyrir sama hlut
rétt í þann mund er hún slær þig í andlitið."

En árla morguns fór ég eitthvað að hugsa, og setti saman þessa færslu:

Í sjálfstæðisbaráttunni endurspeglaðist stolt yfir náttúrunni og auðmýkt yfir kröftum hennar. Þegar við náðum að tendra rafmagnsljós komumst við út úr vetrarmyrkrinu og þar var einn sigur á náttúrunni unninn. Margir sigrar fylgdu í kjölfarið; heita vatnið úr jörðinni kynti húsin okkar og betri farartæki gerðu okkur kleift að klífa fjöll og sigla firði. Maðurinn vann sífellt nýja sigra á annars ógnarvaldi náttúrunnar. Þetta ógnarvald bar með sér óttablandna virðingu.

Halli afi var virkjunarsinni af gamla skólanum. Á ferðum sínum um landið mat hann ár og vatnsföll í megavöttum, sama hversu litlar sprænurnar væru. Hann starfaði m.a. við að reisa Blönduvirkjun á sínum tíma og virkjaði einnig bæjarlækinn sem enn í dag veitir æskuheimili hans orku til daglegra starfa. Öll nýting á landsins gæðum átti hins vegar að fela í sér virðingu fyrir náttúrunni og öflum hennar. Þess vegna var hann ekki síður ákaflega mikið og einlægt náttúrubarn, og jafnvægi í náttúrunni var honum mikilvægt. Það fól í sér hógværa nýtingu. Hann var veiðimaður, sem lá bæði á greni í marga sólarhringa til að vernda fuglavarpið og veiddi hæfilegt magn af rjúpu í jólamatinn.

Ég er sannfærð um að þrátt fyrir að Halli afi hafi verið hlynntur því að nýta náttúrunnar gæði fyrir fólkið í landinu þá gæti hann í engu móti samþykkt svo gerræðislegar framkvæmdir sem framundan eru;

Í fyrsta lagi vegna þess að þær hafa ekki þjóðarhag að leiðarljósi heldur þjóna fyrst og fremst fjárhagslegum hvötum alþjóðlegra stórfyrirtækja sem í eðli sínu leita þangað sem orkan er ódýrust. Það þýðir að íslenska þjóðin fær eins lítið og mögulegt er fyrir orkuna en fórnar því sem er henni verðmætast af öllu, því sem mótaði sjálfsmynd hennar.

Í öðru lagi vegna þess að þær sýna hvorki hógværð né virðingu fyrir íslenskri náttúru eða landslagi. Frá hinu stærsta til hins smæsta.

Í þriðja lagi vegna þess að þær rýra framtíðarmöguleika komandi kynslóða og binda þær til þjónustu við alþjóðleg stórfyrirtæki sem eru ekki þekkt fyrir að aumka sig yfir litla manninn ef það þjónar ekki hagsmunum þeirra. Hvers vegna ættum við að vera eitthvað öðruvísi í þeirra augum en aðrir, annarsstaðar í heiminum.

Þegar ég hugsa um öll þau ferðalög um landið sem ég fór með afa og ömmu, þar sem afi þekkti nærri hverja þúfu, skil ég betur hvernig 20. aldar þjóðin hugsaði. Við í nútímanum erum hins vegar komin langt úr takti við þennan hugsunarhátt og erum að missa tengslin við það sem mótaði okkur.
Kannski er náttúruvernd of rómantískt hugtak fyrir okkur nútímafólkið sem erum knúin áfram af efnislegum gæðum, þrátt fyrir að það hafi verið helsti drifkraftur sjálfstæðisbaráttunnar á síðustu öld og gerði okkur að því sem við erum í dag.

Halli afi lést á þjóðhátíðardaginn 17. júní árið 2000, daginn sem íslensk jörð skalf undir fótum okkar.

Eins hefur verið áhugavert að lesa kommentin við þessa færslu, mikið af góðum upplýsingum sem er þarft að velta fyrir sér.

En allavega, hlustið á Andra, það er þægilegt þegar maður situr hvort sem er við tölvuna og er að vinna. Mjög afkastagefandi líka þar sem púlsinn fer alveg á fullt, í mér amk.

Naut: Þú gerðir framtíðaráætlanir ómeðvitað. Nú eru þær að koma í ljós og þú sérð að þetta var allt skipulagt. Á vissan hátt hefurðu geymt það besta þar til síðast.

aaawwwww....
Þeir eru svo góðir í Barnum