Eftirfarandi eru færslur í flokknum "hugmyndir"
"raðfrumkvöðull"
Ég lærði nýyrði í dag, reyndar tvö.. annars vegar "aðgerðarleysiskostnaður" og hins vegar þetta stórskemmtilega orð "raðfrumkvöðull" sem var smíðað hjá Vísi undir kvöldið. Já, það vantar ekki hugmyndaauðgina á þessum síðustu :)
á akurinn
Þegar ég var í Árósum var ég með opin augun fyrir allskonar hugmyndum sem ég gæti flutt til Íslands, ein af þeim er hérna.
Eitt sinn fórum við Danni með Agnete og Bastian til jarðaberjabónda sem hleypti fólki inn á akurinn sinn, þ.e.a.s leyfði fólki að tína jarðaber í dollurnar sínar (sem voru vigtaðar fyrir tínslu og það skráð) og borgaði svo eftir vigt. Við fórum með tvær dollur og voru snögg að tína í þær, 4kg og borguðum 80dkk fyrir það (20dkk per kíló).

Það er kannski ekki alveg jafn góð jarðaberjaspretta hérna á Íslandi eins og í Danmörku þar sem það er ekki nógu mikil sól hérna í nógu langan tíma (reyndar drukknaði jarðaberjauppskeran í Danmörku í fyrrasumar vegna rigningar!).
Samt eru íslensk jarðaber algjört lostæti. Ég er búin að ákveða að vera með stórt jarðaberjabeð í garðinum mínum þegar ég verð stór.
En er þá ekki hægt að færa þetta yfir á eitthvað annað fyrir Ísland. Hvað með kartöflugarð? Við áttum alltaf kartöflugarð hérna einusinni og mér fannst það alveg misskemmtilegt að fara þangað, en hefði í dag ekki viljað missa það úr.
Ég væri alveg til í að geta farið laugardagsrúnt með strákana í sumar að einhverjum bóndabæ og geta tekið upp kartöflur sjálf, borgað t.d. 50-100kr fyrir kílóið (kostar núna ca 129kr í búð en þá með allskonar álagningu). Bæði er það jákvætt að geta fengið ódýran mat og nóg af honum en líka að búa til öðruvísi samverustund með fjölskyldunni og kenna börnunum hvaðan maturinn kemur.
Skora á einhvern bónda sem á tún sem er ekki í notkun að setja niður kartöflur þar, svo skal ég búa til auglýsingar handa honum þannig að hann þarf ekki að hafa neitt fyrir því að taka upp sjálfur ;)
hugmyndaflokkurinn
Einhverntíman í fyrra bjó ég til flokk hérna á bloggið sem heitir hugmyndir og ætlaði að vera dugleg að skrá það sem mér dytti í hug að væri skemmtilegt að gera eða eiga möguleika á því að gera.
En af einhverjum ástæðum (flutningum, barneignum..) datt það uppfyrir en verður vakið hér upp á ný. Maður fær nefnilega oft einhverjar flugur í höfuðið og með því að skrá þær, hversu vitlausar sem þær kannski hljóma og skapa kannski einhverja umræðu, þá gæti verið að það kæmi eitthvað viturlegt út úr því.
Mig langar í rafmagnsbíl
Ég er búin að láta mig dreyma um Toyota Prius sem er með tvinnvél, þeas rafmagnsvél og bensínvél. Ég er samt ekki mikil bílamanneskja, dæmi bíla yfirleitt á kvenlega mátann.. þ.e. eftir lit, mýkt sæta eða fjölda hólfa. Umhverfisvitund er líka að koma inn í þetta kvenlega mat því ég hef einhvernveginn á tilfinningunni að konur vilji umfram allt umhverfisvæna bíla.
En það er nú bara tilfinning.
Um daginn brunuðum við niður þjóðveg E45 sem liggur í gegnum Jótland niður til Þýskalands. Bensínverðið er reyndar ekki búið að vera mjög hagstætt, um 10.6 dkk en þennan morgun hittum við á norsku XY stöðina í góðu skapi og verðið var 9.3dkk. Einhverjar 20 isk sveiflur á líterinn, sem gerist bara á Íslandi þegar helvíti frýs.
Það var á leiðinni heim sem ég hugsaði um straumlínulagaða dökksilfraða Priusinn, og sérstaklega um að rafmagnsvélin myndi sennilega duga skammt því hún leyfir afar takmarkaðan hraða sem miðar við innanbæjarakstur.
En hvernig verður þetta þá í framtíðinni í olíuskortinum, það vilja jú allir vera á sínum eigin bíl og geta ferðast frá A til B án fyrirhafnar, hvernig fer maður þá á milli bæja eða jafnvel landshluta?
Jú, einmitt í lest. Bílalest, svona rétt eins og ferju.
Snilld að geta keyrt inn í lestina á litla rafmagnssmábílnum sínum, stillt á ákvörðunarstað, sett bílinn í hleðslu og horft á dvd úr sætinu sínu eða fengið sér lúr. Svo þegar maður er kominn opnast hlerinn og maður keyrir út.
En djö.. held ég að það væri fitandi líf.
okursamfélagið og neytendavaktin
Sé á Vísi að mjólkurlíterinn er líklega að fara yfir 100 kallinn eftir helgi. Þegar ég flutti úr landi var hann held ég að nálgast 80kr. Hérna í DK kostar líterinn milli 6 og 8kr sem er jú komið langt yfir 100 kallinn ef maður þarf að skipta fyrst úr íslenskum yfir í danskar. Hins vegar er líka oft hægt að kaupa 2 fernur fyrir 10 kr (eða eins og um áramótin þegar einn peli af rjóma kostaði 10kr á meðan tveir kostuðu 9. - mamma var þess vitni). Mikið á ég eftir að sakna þess að geta ekki gert svona magndíla, það er svo dásamlegt að eiga 8 fernur af safa inni í skáp og þurfa ekki að burðast með þá heim í hverri viku.
En það sem ég skil ekki, þegar menn tala um að þeir séu að berjast við að hemja verðbólgubálið að menn reyni ekki að breyta tollalögum til að hemja verðhækkanir.
Sem dæmi finnst mér að allt sem flokkast undir ávexti og grænmeti eigi að vera toll- og skattfrjálst, a.m.k. það sem ekki er hægt að rækta á landinu sem eru langflestir ávextir. Ég vil að sjálfsögðu velja íslenskt og geri það nær alltaf ef ég hef kost á. Svona breyting myndi koma fram í betri heilsu landans, ekki spurning.
Þegar ég hugsa (með hryllingi) til allra þessara verðhækkana (við erum jú að flytja heim í júlí) þá hugsa ég til neytendaverðkönnunar-hugmyndarinnar sem við fengum síðasta haust út frá fréttinni um samráð matvöruverslana (já, hvað er annars að frétta af því?!), sem gengur út á það að þegar þú ert kominn heim með vörurnar og strimilinn loggar þú þig inn í kerfið á vefnum og skráir inn hvað hlutirnir hafi kostað ásamt því hvar og hvenær þeir voru verslaðir. Þetta er allt háð því að fólk noti sama strikamerkið, sem má jú finna á vörunni og er eins hvar sem varan er versluð.
Það væri líka hægt að búa til forrit í símann (það ganga jú allir um með síma) sem notar myndavélina í símanum sem skanna þannig að þú getir skannað strikamerkið á staðnum og stimplað inn vöruheiti, stað og verð og forritið myndi svo geyma upplýsingarnar þar til þú kemur heim og tengir símann við tölvuna (bluetooth t.d. eða gagnasnúra sem margir nota til að hlaða myndum af símanum eða tónlist inná), því ekki viljum við vera að senda óþarfa sms! Að skanna á staðnum getur þú líka fylgst betur með því hvort hilluverð vs. kassaverð sé rétt.
Með svona gagnabanka að vopni væri hægt að sjá hvaða verslun hafi verið ódýrust síðustu daga, hverjir séu að hækka óeðlilega og gæti jafnvel hugsanlega komið á einhverri samkeppni (reyndar er þetta allt sama sjoppan sem við erum að versla við og varla hægt að sjá að þeir keppi eitthvað við sjálfan sig).
Eitt finnst mér bara víst, fólk sem eru að reyna að lifa af á skerinu verður að taka sig saman og láta verslanirnar eða stjórnvöldin ekki gjörsamlega keyra yfir sig. Þetta ástand er að sjálfsögðu ekki sjoppunum sjálfum að kenna, þeirra er aukinn kostnaður við innkaup, en heimilin eiga ekki að taka á sig skellinn.
jólakort - oft spretta hugmyndir úr ósiðum
Mér finnst gaman að skrifa á jólakort, ég undirbý kortin nokkuð vel fyrir tímann og síðan Danni fæddist hefur mér nánast þótt skylda að hafa mynd af honum til að senda ættingjum, eingöngu vegna þess að mér finnst sjálfri svo gaman að fá myndir í jólakortum. Á danskann mælikvarða er jólakortalistinn minn nokkuð langur, um 70 kort því dönsk vinkona mín missti út úr sér augun þegar ég sagði henni fjöldann.
Í raun er þetta alveg stórkostlegur ósiður, þrátt fyrir að það sé gaman að fá opna og lesa jólakort uppi í sófa umkringdur fjölskyldunni og konfektinu, þá er álagið akkúrat á þessum tíma við að flokka og dreifa algjör vitleysa. Fyrir utan að það kostar slatta bæði í sendingargjaldi, ljósmyndinni og kortinu sjálfu.
Margir ákveða þessvegna að senda engar kveðjur eða kort heldur styrkja gott málefni og það er stórgott og blessað, ég hef samt verið að hugsa hvað getur komið í staðinn fyrir þessa stemmningu eða athöfn að fá jólakveðju frá vinum og vandamönnum þar sem fjölskyldan sameinast við að hlusta á persónulegar kveðjur. Það er auðvitað hægt að senda vefkort, eða jafnvel sms, en hvorutveggja er áreiti sem á ekki við þegar maður tekur á móti skilaboðunum og þau fara yfirleitt ekki lengra en til eins úr fjölskyldunni.
Best af öllu væri ef flatskjárinn í stofunni myndi taka við öllum kveðjunum sem berast á heimilið, hvenær sem þær berast, og ganga úr skugga um að þær sé ekki hægt að opna fyrr en á aðfangadagskvöld. Flatskjárinn í stofunni er jú altari heimilisins.
Þannig er hægt að senda myndir, texta, video, heilu ræðurnar, ágrip ársins eða bara hefðbundna árs og friðar kveðju að hætti Gerðar G. Bjarklind.
Auðvitað myndi skjárinn ekki geyma kveðjuna, heldur væri hún á vefnum sem gagnvirka sjónvarpið hefði aðgang að.
Held að þetta sé alveg málið, spurning hvort maður nái að græja þetta fyrir næstu jól... heh ;)
Flokkað sem hugmyndir / hönnun / tækni /
4
neytendaverðkönnunarpæling
Mikið var ég glöð í mínu hjarta að lesa fréttirnar hjá Rúv í dag, þegar þeir komu með skúbb með Krónuna og Bónus. Mér þykir svo vænt um að það sé einhver neytendavakning í gangi og fer til dæmis reglulega inn á OKUR síðuna hans dr.Gunna til að heykslast mér til gamans.. svo kíki ég líka reglulega inn á Skotsilfur, síðuna hans Ragga til að fá nýjustu fréttir í sparnaðarráðum og heimilisbókhaldi. Alveg gulls ígildi þessi vefur ;)
En í dag, í þessum pælingum um verðkannanir og neytendavitund, fékk ég hugmynd.

Út um allt eru neytendur að gera sínar eigin verðkannanir, hver í sínu horni, þó þeir láti kannski ekki mikið uppi um það.
Það þyrfti að vera til vefur þar sem maður setur inn verðin á vörunni sem maður er að kaupa, eftir að maður er búinn að versla. Hugsum okkur (í fyrsta lagi að einhver myndi nenna þessu) fara út í búð - kaupa kók í bauk (segi þetta bara af því ég er að norðan), opna vefinn og stimpla inn númerið í strikamerkinu. Strikamerkið er bara auðkenni sem er svo tengt við upplýsingar um vöruna í verslunarkerfinu, þannig hefur hver vara - eftir þyngd eða bragðtegund sitt auðkenni sem er svo tengt inn í hvert verslunarkerfi fyrir sig. Það er ekkert sem mælir gegn því að vefur geti ekki geymt þannig upplýsingar eins og verslunarkerfin? (Leiðrétti mig hver sem getur).
Ef kókið í bauknum hefur verið skráð inn áður þá kemur upp form þar sem kaupandinn er beðinn um að slá inn dagsetningu, verslun og verðið á vörunni. Þar getur hann líka séð hvað aðrir, sem hafa keypt sömu vöru, hafa borgað fyrir hana í gegnum tíðina.
Ef kókið í bauknum hefur ekki verið skráð inn þá þyrfti að setja inn upplýsingar um þá vöru; tegund, framleiðanda, magn oþh, áður en hægt er að setja inn verðið.
Þetta hljómar kannski svolítið leiðinlegt en með notendavænu viðmóti og fallegu útliti ásamt möguleikum til samskipta (skilaboð og spjallborð) og jafnvel því að gera þetta að léttum leik þar sem maður safnar stigum fyrir hverja vöru sem maður setur inn.. (svona eins og iconbuffet þar sem ég er komin með "gegt" mörg stig fyrir að bíttast á táknmyndum í gerviheimi...) gæti þetta orðið gott sport og geysilega gott aðhald fyrir verslanir því þannig er hver kúnni orðinn aktívur "verðkönnunareftirlitsaðili".
Þetta veltur auðvitað mikið á heiðarleika fólks og einhvernvegin þyrfti að vera hægt að færa sönnur á kaupin. Hugsanlega gætu neytendasamtökin staðið fyrir svona vef og gert þá kröfu um að fá kassastrimilinn ef eitthvað undarlegt er í gangi.
Með svona gögnum er hægt að fá upplýsingar yfir ákveðin tímabil, ákveðnar verslanir og ákveðnar vörutegundir. Þetta segir auðvitað bara ákveðna sögu og er ekki marktækt nema að vissu leyti en býr samt til landslag sem mér finnst vera öðruvísi en hefur verið.
Pæling sem vert er að þróa áfram ? Hvað finnst þér ?
Flokkað sem fólk / hugmyndir / hönnun / netið / tækni /
3

