Eftirfarandi eru færslur í flokknum "danmörk"
flutningar, part 2
Það hlaut að koma að því að við yrðum óheppin í þessum flutningsferli. Gámurinn kom til landsins á þriðjudaginn í síðustu viku. Þegar gellan í tolladeildinni hjá skipafélaginu sá að við vorum með einn kassa af Carlsberg á tollaskýrslunni (er hægt að finna betri minjagrip frá Danmörku?) fékk hún flogakast eins og árið væri 1988 og hún hefði ekkert fengið nema bjórlíki... og sagði að við þyrfum að borga áfengisgjald, ca 2600kr (fyrir bjór sem kostaði 1600kr) nú þyrfti þetta að fara í skýrslu upp í toll og sendillinn kæmi á morgun til að sækja skýrsluna því guðminngóður ekki fer ríkisstofnun að nota eitthvað tæknilegt eins og tölvupóst eða þaðan af verra.
Við signuðum okkur bara hérna heima, fyrir að vera svona heiðarleg, því önnur dama sem við töluðum við seinna hjá skipafélaginu var aðeins léttari á því og sagði að "yfirleitt væri fólk ekkert að gefa þetta upp".
En já, svo kom miðvikudagur og tilheyrandi hringingar og eftirspurnir.. gámurinn okkar á hafnarbakkanum í borg óttans og "skýrslan" komin í bunkann hjá Dilbert og félögum á Tryggvagötu. Fimmtudagur, kom í ljós að gámurinn er kominn í "vöruskoðun", sé bara fyrir mér gúmmíhanskann á lofti með stórum smelli, og "sennilega gerist ekkert fyrr en eftir helgi".
Alltílæ, ég er bara komin 34+ vikur á leið, á ekki eftir nema; að skrúfa saman barnarúmið, skiptiborðið, þvo sængurföt, allan fatnað (og strauja nema hugsanlega gef ég það eftir þar sem þetta er barn #2) og taubleiur, viðra dýnur og sængur og kodda og þvo himnasæng og hlífðarkantinn.
Fyrir utan annað sem fylgir flutningum svona yfirleitt, svosem að sauma til og setja upp gardínur, raða í eldhúsið, þvo og raða í fataskápana og koma einhverskonar skipulagi á heimilið.
Einmitt, ekkert stress hr. tollur. Mig langar heldur ekkert til að komast í rúmið mitt!
En íbúðin okkar er annars æðisleg. Dásamleg. Mikið pláss og mjög snyrtileg. Við Danni vorum þar í gær í dágóða stund á meðan Óli fór í golf. Danni uppgötvaði garðslöngu í garðinum og þráir núna að fá að skrúfa frá og "fá að vökva blómin" en þar sem við vorum ekki með nein aukaföt gaf mamman sig ekkert. Í staðinn skoðaði hann nokkra kassa með gömlu baby-dóti sem voru í geymslu á Dalvík, og ég fór aðeins í gegnum barnafatakassana sem við skildum eftir og tók það minnsta uppúr sem að fer í þvott fljótlega. Við fengum nýja þvottavél frá tengdó þar sem þau eru með okkar og hún verður send heim þegar við verðum eitthvað í íbúðinni.
Bíllinn er kominn, tengdó voru fyrir austan um helgina og tóku hann með norður.
Núna áðan kom svo símhringing frá skipafélaginu og einhver gögn voru send í tollinn (til dæmis kassainnihaldslýsingin sem við gerðum, sem telur upp allt sem er í hverjum kassa fyrir sig sem og lausamuni, ekki nema 3 síður í excel) þannig að vonandi fara hjólin eitthvað að snúast núna.
En við erum samt búin að hafa það rosalega gott þessa fyrstu daga á Íslandi. Danni er búinn að vera á útopnu síðan við komum enda frábært að hafa svona marga í kringum sig og mikið um að vera, útisund og ömmu og afadekur á hverjum degi.
Það er bara vonandi að þetta blessist og dótið okkar komi allt og í heilu lagi einhverntíman áður en krakkinn ákveður að koma.
Flokkað sem danmörk / heimilið / lífið sjálft /
8
lyklalaus
Í dag skiluðum við lyklunum að íbúðinni, værum á götunni ef ekki væri fyrir góða granna sem betur fer því það er búið að rigna ágætlega síðustu daga og gerir enn.
Óli framkvæmdi ein þau mestu þrekvirki við flutningana, þar sem hann bar nánast allt sjálfur niður, fékk reyndar hjálp eitt kvöldið hjá nágrönnum við þetta allra stærsta.
Við vonum bara að gámurinn komi í svipuðu ástandi og hann fór.

Ótrúlegt að þessum tíma í Danmörku sé lokið, ótrúlegt.
Slut, prut, finale
30 kassar orðnir fullir, eru yfirleitt á víð og dreif um íbúðina þannig að ég stunda stórsvig innanhús, þangað til Óli staflar þeim í fallega turna uppi við vegg. Ég hlífi mér því að halda á nokkru þar sem, tja, fangið er eiginlega fullt. En það er nóg eftir. Óli segist ætla að klára mastersritgerðina sína í dag, kemur ekki heim fyrr en hann er búinn. Danni fór með hjólið sitt í leikskólann í morgun, nýjasta sportið er að hjóla heim. Hið besta mál því þó við séum korter að hjóla/labba þá er ekki yfir neina umferðargötu að fara. Hann fær líka svo góða tilfinningu fyrir umhverfinu, svona í blá lokin.
Við kveðjum Danmörku eiginlega með trega, það er búið að vera áhugavert að kynnast þessu landi, þó tvö ár séu stuttur tími. Það sem kom mér mest á óvart var hvað allt var í rauninni auðvelt. Um leið og við skráðum okkur inn í landið fengum við kennitölu og heimilislækni. Sjúkratryggingakortið (þetta gula) kom í póstinum seinna í vikunni þar sem bæði nýja kennitalan og símanúmerið hjá lækninum var. Það var virkilega gott að hafa eitthvað svona áþreifanlegt á meðan maður gat ekki borið fram kennitöluna sína á dönsku. ;) Við gengum inn í banka og fengum Dankort (margar verslanir, t.d. Bilka taka ekki nema Dankort og cash, ekkert visa/euro), sími, tryggingar og annað gekk álíka smurt.
En svo vorum við búin að heyra að um leið og maður færi að segja þessu upp myndi bjúrókrasían byrja; það þyrfti að gerast skriflega og með margra mánaða fyrirvara.
Held nú ekki.
Það tók tæpa tvo tíma og nokkur símtöl að segja þessu öllu upp. Annaðhvort var það gert í gegnum símann eða á netinu og tæki gildi 12. júlí. Eftir að ég sagði gemsanum mínum upp fékk ég bréf frá Telia sem þakkaði fyrir viðskiptin og leiðbeindi mér hvernig ég ætti að opna símann fyrir öðrum símkortum en þeirra. How about that.
Leikskólanum sögðum við upp á netinu líka.
Á heildina finnst mér Danmörk vera orðið miklu tæknivæddara samfélag en Ísland og ég held að það hafi bara gerst á örfáum (3-4) árum. Þjónustulundin er líka ofsalega rík. Á Íslandi hefur mér þótt meiri tilhneiging til að stjórna og stýra frekar en að þjóna. Það er, án þess að ég hafi reynslu af því, hugsanlega meira amerísk leið. Þá myndi ég nú heldur kjósa evrópsku leiðina.
En, 8 dagar eftir. Um helgina ætlum við að taka smá pásu frá niðursuðunni og fara í Tivolí og ná aðeins betri nýtingu á seasonpassanum.
verkfallsbarnið mitt
Við erum núna stödd í miðju verkfalli leikskólakennara hérna í Danmörku. Núna er vika nr 2 sem leikskólinn er lokaður og allar fóstrurnar (veit það er bannorð) á götuhornum og niðri í bæ með bleik skilti í bleikum bolum að krefjast "rigtig løn!". Þau eru búin að hafna 12.8% hækkun, vilja fá 15%.
En meistari Daníel er bara sáttur við að vera heima, er ekki sáttur þegar við sitjum við sína hvora tölvuna, svona þegar hann er búinn að horfa á DVD safnið sitt, heldur dregur okkur út í góða veðrið... afkastagetan er ekki mikil þessa dagana, inboxið fyllist aftur um leið og maður nær að vinna eitthvað á því.
Hinn helmingurinn er í óða önn að skrifa lokaverkefnið sitt og bara tæpur mánuður til stefnu í því.
Vonandi skýrist þetta eitthvað á fimmtudaginn því þá munu hjúkrunarfræðingar (sem eru líka í verkfalli) kjósa um sinn samning og ef það fer einhvernveginn þá skýrist eitthvað með hitt.. eða hvað veit ég.
Auðvitað er ljúft að hafa drenginn heima, en það er bara erfitt þegar maður er sjálfur ekki í fríi.
Annars er ég að reyna að skrifa langa færslu því ég meika ekki að hafa þessa útúrsjoppuðu mynd lengur fyrir augunum.... ugh
flugmiðaverðs-strategía
Við gældum við það í uþb hálftíma í gær hvort við Danni ættum kannski bara að hoppa með Óla norður yfir helgina, hann ætlaði hvort sem er að taka bílinn til Köben (já, miðað við allt þá var það ódýrara og tók styttri tíma en lestin, þar sem hann verður með farþega á bakaleiðinni). Þetta yrði þá ótrúlega auðvelt ferðalag, beint til Akureyrar. Við tékkuðum á verðinu hjá IcelandExpress og miðinn fyrir okkur Danna var á samtals 82þús. Okkur fannst það heldur mikið fyrir bara tvo daga svo við kældum drauminn, enda bara nokkrar vikur þar til við komum heim og strákurinn kannski ekki alveg nógu hress í maganum í gær (en er það í dag).
Þegar Óli tékkaði sig svo inn í hádeginu spurði hann hvort vélin væri að verða full og daman í afgreiðslunni sagði honum að það væri langt í það.. 128 sæti laus!
Ég botna ekkert í því, af hverju menn reyna ekki að selja sætin ódýrari þegar það er svona rosalega stutt í flugið þegar svona mikið er laust. Ég meina, vélin er að fara hvort sem er. Af hverju er ekki reynt að selja restina af sætunum á slikk síðustu 3 daga fyrir brottför, svona eins og hopp miðarnir í innanlandsfluginu? Ég held nefnilega að við hefðum pottþétt skellt okkur með ef við hefðum geta gert góðan díl.
Hugsanlega væri líka hægt að fá fleiri spontant ferðamenn í bæinn.
En lending er áætluð núna kl 14 á AEY.
Flokkað sem danmörk / lífið sjálft / samfélag /
1
verkfall leikskólakennara
Óli fór í bítið út á Kastrup og á flug til Akureyrar núna rétt eftir hádegi. Þar ætlar hann í nokkur atvinnuviðtöl og kíkja á íbúð sem við erum nánast búin að festa okkur (leigu). Hann kemur svo aftur á sunnudaginn, með lambalæri og nóakropp í fararteskinu :)
Stráksi er heima í dag, búinn að vera með einhverja magakveisu síðustu daga og bæði gubbað og verið með "þunnan maga" í leikskólanum í vikunni. Í gær var hann hálf slappur svo við ákváðum að best væri að hann fengi að vera heima í dag. Upphafið að löngu fríi reyndar, því næstu vikur verða líka eitthvað púsl. Leikskólakennarar í 15 kommúnum/sveitarfélögum í Danmörku, þar af öllum Árósum, eru á leiðinni í verkfall. Ekki minna en tvær vikur en hugsanlega lengra.
Auðvitað er gott og gaman að hafa strákinn heima og hann hefur ekkert á móti því, en það dregur vinnuhraðann svolítið niður og það mátti ekki við miklu miðað við allt sem er í gangi. Krakkarnir í hverfinu verða líka heima í næstu viku þannig að það verða leikfélagar úti um allt.
En núna er það Leiftur McQueen í tækinu, - katsjá!
1. maí og grafískar mótmælagöngur
Í dag er 1. maí. Frídagur verkalýðsins. Í dag fáum við frí til þess að minnast þess fólks sem stóð í baráttunni fyrir réttindum sem okkur finnst sjálfsögð í dag. Í dag eigum við að minnast þess að við stöndum ennþá í þessari baráttu, hvern einasta dag; fyrir réttindum okkar á vinnumarkaði, til náms, til orlofs og tíma með börnunum og fjölskyldunni. Þetta er kannski aðeins meira en upphaflega var haft í huga með verkalýðsdeginum en mér finnst hollt að tileinka deginum þessu líka til að minnast þess að við fengum þetta ekki upp í hendurnar baráttulaust, þetta er ekki sjálfsagður hlutur og gæti hæglega verið tekið af okkur aftur með einu pennastriki.
Þó ég hafi ekki verið mikill þátttakandi í mótmælagöngum undanfarið þá hefur starfið sem ég hef valið mér, grafísk hönnun - eða "myndræn framsetning/miðlun upplýsinga" í raun svo margt með þennan dag að gera. Fólk er að gera sig sýnilegt á þann hátt sem það getur, með því að ganga saman í fylkingu og hittast á ákveðnum miðpunkti, og blása þrótt hvert í annað. Þá skiptir líka máli að allir tali sama boðskapinn, skilji um hvað er verið að ræða og tali saman í eina átt.
Þannig hafa baráttugöngur kvenna og samkynhneigðra verið einna sterkustu kröfugöngunum því málefnin og markmiðin hafa verið skýr.
Undanfarna daga hafa umönnunarstéttir verið í kjarabaráttu hérna í Danmörku. Hjúkrunarfræðingar (Sygeplejerske) hafa staðið fyrir mótmælagöngum og ég hef tekið eftir því hvað þær hafa verið áhrifamiklar á myndrænan hátt. Semsagt, vel hönnuð ganga, þar sem ákveðnar reglur eru varðandi liti, klæðnað, slagorð og markmið, hefur sterkari áhrif á samstöðu heildarinnar.
Hjúkrunarfræðingar í mótmælum í þarsíðustu viku. Það þarf enginn að segja mér að það hafi ekki hönnuður komið þarna nálægt og lagt línurnar.
sbr. 1. Maí göngu í dag;
Einu skiltin sem ég sé á myndinni eru merki verkalýðs- og starfsgreinafélaga sem eru yfirleitt skammstafanir, sem ég hef yfirleitt ekki hugmynd um hvað standa fyrir, hvað þá að ég þekki tilgang þess og sögu eða baráttuna bak þeirra.
Þar sem Íslendingar eru oft haldnir ákveðinni hönnunarfælni (mér finnst álitið oft vera: "dýrt óþarfa tilgerðarbruðl" sbr. ummæli Steingríms J. fyrir síðustu kosningar; "Við þurfum enga hönnun" ) má segja að það þurfi ekki hönnuð til, bara ákveðinn hugsunarhátt og skipulag (sem er kjarninn í því sem hönnun gengur útá og þar eru fagmenn svona yfirleitt að verki).
En það held ég að sé einmitt vandamálið. Í þessi tvö ár sem ég er búin að búa í Danmörku hef ég tekið eftir (og þá aðallega í gegnum fjölmiðla) hvað Danir eru mun betri en við í því að koma sér að kjarnanum (haha.. það má til dæmis sjá á þessari löngu færslu að ég er Íslendingur!)
Mér hefur oft fundist að Íslendingar geri ráð fyrir að aðrir viti það sama og þeir, að menn lesi hugsanir eins og þeir séu ennþá að hlera sveitasímann, og þessvegna finnist eitthvað hallærislegt við að endurtaka sig og útskýra kjarnann í máli sínu.
Þegar markmiðin eru ekki skilgreind komast skilaboðin illa eða ekki til skila, sem veldur því að maður fær ekki þann stuðning sem maður annars fengi, og ef maður fær ekki stuðning þá missir maður móðinn og gefst fyrr upp á baráttunni.
Þess vegna held ég að það sem verkalýðsbaráttan þurfi núna sé gott hönnunarteymi.
Flokkað sem danmörk / lífið sjálft / samfélag /
3
bjartsýnisverðlaunin
Við hljótum að fá bjartsýnisverðlaunin 2008 fyrir að vera að flytja heim ! Þeir námsmenn í kringum okkur sem voru að huga að heimför á sama tíma og við eru núna hættir við að flytja heim. Ég lái þeim það ekki.
ganga á góðum degi
Ég labbaði út í leikskóla að sækja strákinn fyrr í dag og ýtti þríhjólinu hans á undan mér (það er með handhægri ýtistöng að aftan). Það var fínasta veður, yfir 10 stiga hiti og ekki svo mikill vindur. Þegar maður situr svona allan daginn er nauðsynlegt að koma blóðflæðinu aðeins af stað um bumbuna.
Ég var því ekki að mótmæla bensínverðinu með því að skilja bílinn eftir heima, þó svo það sé alveg ágætlega dýrt hérna megin líka (verðið lækkar reyndar um krónu og nokkra aura 1x í viku svo maður þarf bara að fylgjast með). Mér finnst líka allt í lagi að bensín sé dýrt, amk fyrir einkabíla. Í venjulegum hópi fólks ætti það að ýta við fólki að spara og nýta sér aðra möguleika (sem eiga að vera mun fleiri í boði, en það er önnur saga). Það er annað með flutningabíla og þá sem flytja vörur milli landssvæða, hækkað flutningsverð kemur beinustu leið inn í verðlagið á viðkomandi svæði og minnkar samkeppnishæfni þess. Það er auk þess eitthvað mótsagnakennt við það að mótmæla háu olíuverði með því að eyða hálfum tanki í hægagangi.
Stráksi var úti í garði að leika og var glaður að fá að hjóla heim. Við stoppuðum aðeins á "dýraróló" eins og við köllum hann, en það er rólóvöllur í hverfinu sem krakkarnir í grunnskólanum sjá um eftir skóla og hugsa þar um húsdýrin. Við klöppuðum hestunum, geitunum og kanínunum og rifumst aðeins við fuglana áður en við gengum heim. Alls tók ferðin um einn og hálfan tíma.
Nokkru síðar, þegar við sátum við eldhúsborðið og úðuðum í okkur síðdegishressingunni byrjaði að hellirigna.
að flytja eða ekki flytja heim...
jájá.. ég hefði átt að grenja meira um daginn þegar krónan stökk upp í 14 kr.. hefði betur átt að kaupa evrur fyrir alla pjeníngana mína á þeim tímapunkti. Núna þegar hún er að nálgast 17kr er leigan komin upp í 112.000 en var 75þ um áramót. Æðislegt!! Fokkar aldeilis upp heimilisbókhaldinu.
En það þýðir víst ekkert að grenja heldur bara reyna að sörfa í gegnum þetta. Við fórum í barnavagnaskoðun (reyndar ekki það sama og bifreiðaskoðun) um daginn og sáum á endanum Simo Lux vagn (norskir vagnar sem eiga að henta vel við íslenskar aðstæður) árgerð 2007 á tilboði (það eru að detta inn ný módel). Tilboðið var 3.999 danskar sem ég nenni ekki að yfirfæra, en venjulega kosta þessir vagnar um 85.000 á Íslandi. Grunar að þeir eigi eftir að vera aðeins dýrari heima í haust ef fram fer sem horfir. En ég stökk á tilboðið og vona að krónan verði komin undir 10 í júní þegar ég borga hann.. haha.. ha..
En, það lítur ekki út fyrir að við gerum mikil innkaup áður en við flytjum heim í júlí, fer kannski eftir því hvernig verðlagið þróast heima. Það hvarflaði reyndar að okkur á falldögunum hvort við ættum yfir höfuð að vera að flytja aftur í þetta bananalýðveldisokurbæli. Það meikar auðvitað meiri sens að finna vinnu hérna og senda þá bara pening heim eins og sannur verkamaður - en löngunin til að komast heim og ala börnin upp í íslensku umhverfi innan um fjölskylduna er yfirsterkari peningagræðginni. Hins vegar er ekkert víst að við kaupum íbúð áður en við komum. Finnum samt vonandi einhversstaðar fjárhús til að leggja væntanlegan erfingja í jötu í sumarnóttinni.
Í kvöld var reyndar frétt á TV2 af verðbréfasölum hjá að störfum hjá Jyske Bank í Silkiborg. Þeirra helsta starf í dag var að selja íslenskar krónur, reyna að losna við sem mest fyrir páska.
umferðaröryggi my ass..
Maður fer að verða ýmsu vanur þegar maður skutlar drengnum á leikskólann á morgnana. Það er ekki óalgengt að sjá krakka, 3-5 ára, sitjandi í framsætinu þó oftast með upphækkunarpúða undir sér og í belti. Mér finnst það reyndar alveg nógu áhættusamt og myndi aldrei gera það sjálf, sérstaklega ef það er loftpúði fyrir framan, sem ég kíkti líka alltaf eftir og sá í nokkur skipti.
Í sumar sá ég hins vegar krakka sem sat óspennt og ekki í með púða framsætinu þegar það kom á leikskólann, og var þar að auki með snuð í munninum.. semsagt ekki mjög gamalt.
Dálítið sjokkerandi!
En í morgun sprakk allur skalinn þegar einn kom með krakkann sinn á VESPU! Keyrði sömu umferðagötur og við og krakkinn, ekki eldri en Danni, sat framaná hjá honum að sjálfsögðu ekki með hjálm en reyndar var ökumaðurinn með hjálm. Krakkinn hélt bara í stýrið eins og hann!
Ég hugsaði bara til Herdísar Storgaard þegar ég sá þetta. Hvað er fólk eiginlega að pæla?!
Kannski er maður orðinn einhver pjúrítanisti með aldrinum, meina, við "teikuðum" stundum bíla á hjólinu til að fá far heim úr vinnunni, eða sátum/stóðum uppi á bílpalli styttri vegalengdir.. en það var á Hauganesi.. og maður var orðinn sæmilega þroskaður.
Fróðleiksmoli dagsins: Að meðaltali deyja 52 danskir hjólreiðamenn á ári (meðaltal 1997-2006) semsagt einn á viku, og uþb 11% fullorðinna hjólreiðamanna nota hjálm.
önnin búin, uppskeran góð
Jæja.. ekkert að frétta?
Ég er nú reyndar við það að leggjast í leti, önnin búin sl. fimmtudag og uppskeran tvær tveggja stafa tölur, skalinn sem var tekinn í notkun í haust er reyndar stórfurðulegur; 12, 10, 7, 4, 02, 00, -3. Reyndar var hann nógu furðulegur fyrir þannig að hann skiptir kannski ekki öllu máli, mér er bara spurn hvað varð um hundraðshlutfallið?.. 1-10, undir 5 er fall og allir happy. Ég veit ekki alveg hvernig maður á að reikna meðaltal í þessu nýja kerfi þar sem það er ekki gert ráð fyrir að tölurnar í milli séu hreinlega til.
Allavega, einkunir eru hættar að skipta máli þegar maður er orðinn svona gamall.
Annars er lífið nokkuð ljúft í Danaveldi, ég þarf oft að minna mig á að það sé í raun janúar þar sem vorið leikur í loftinu. Danir eru líka alveg sokknir í handboltann þessa dagana og svo ótrúlega stoltir af "strákunum sínum", þó svo leiklýsendurnir þeirra séu alveg steindauðir. Miðað við milliriðilinn sem við lentum í sé ég ekki fyrir mér að Íslendingar eigi eftir að gera einhverjar gloríur í þessari keppni, Danir ekki heldur.
Verslað og villst í "útlöndum"
Við fórum í verslunarferð til Flensburgar í síðustu viku, falleg borg og ekki nema tæplega 2 tíma akstur. Við vorum þónokkuð köld á því bara, vorum ekki með neitt kort nema það sem við prentuðum út af Google Maps sem sýndi annars vegar exit-ið af hraðbrautinni og hins vegar grófa mynd af miðbænum. Síðan ætluðum við bara í miðbæinn. Að sjálfsögðu fórum við ekki út af hraðbrautinni á réttum stað svo að það kort kom að litlum notum. En við fundum þó eitthvað skilti sem stóð á "Centrum" þannig að við fórum í þá átt, náðum að taka U beyju sem eftirá að hyggja var sennilega ólögleg.
Það er alltaf svolítið hressandi að villast svona, enda engin tækifæri til þess þegar maður er fluttur á einhverja eyju.
Við fundum bílastæðahús sem var ofaná verslanamiðstöð (já, nota bene fórum upp í bílalyftu), fengum okkur að borða og versluðum örlítið. Ég keypti mér skó -finally - ég er búin að leita hrikalega lengi (2 ár örugglega) að einhverjum flottum, kvenlegum og klassískum skóm og þessir komast helst í áttina. Þeir eru reyndar með frekar háum hæl, sem er vissulega jákvætt í mínu tilfelli, en núna eftirá þegar ég geng í þeim finnst mér eins og greindarvísitalan lækki í samræmi við hæðina á hælnum.. mér finnst ég verða bara vitlaus. Til dæmis var ég að labba niður stigann úti í morgun, í pæjuskónum og flauelsjakkanum, og missti símann sem datt á gangstéttina og opnaðist þannig að batteríið og innyflin duttu út, og allt í einu, fannst mér eins og ég gæti ekki sett hann saman.. svo ég hljóp upp til Óla..
Undarleg tilfinning.. hefði ég verið í strigaskónum og gallabuxum og í hettupeysu (svona eins og "..sé ég með hattinn...") hefði ég bara lufsað símanum saman og haldið áfram...
(viðbót: ætli ég hafi ekki bara forheimskast?)
En allavega, fín verslunarferð, fín borg Flensburg og fínt að villast.
Og já, ég keypti þrjá kassa af kók (3x24 dósir) á 115 danskar (1300kr ísl) og macintosh bauk, 3kg, á 119 dkr.
Semsagt, eftir þessa verslunarferð varð ég feit og heimsk, en samt pæja.
julefrokost og undirbúningur
Það má segja að jólaundirbúningurinn sé farinn á gott skrið hérna, á föstudaginn héldum við íslendingarnir hérna smá julefrokost með dönsku smørrebrød á meðan krakkarnir voru í leikskólanum. Á laugardaginn fórum við svo í alvöru julefrokost til dönsku vina okkar hérna, margréttað og virkilega gott. Við sátum og borðuðum frá hádegi til kl 18 og krakkarnir léku sér rosalega vel saman.
Sunnudagurinn var hrein afslöppun enda annað varla hægt eftir allt átið. Í vikunni ætlum við að halda til Þýskalands og versla jólagjafir, reyndar keypti ég nokkrar í sumar, það eru nefnilega bara tvær vikur þar til við sendum þær til Íslands og það verður fljótt að líða.
Um daginn sendi ég líka jólamyndirnar til prentunar (maður segir varla framköllun, því það á við um filmur og það er óralangt síðan ég lét framkalla filmur) og af því ég var hvort sem er að panta prentun þá sendi ég pöntun fyrir myndunum sem voru teknar 2006 og 2007. Það eru semsagt 1500 myndir á leiðinni í póstinum. :S
Í næstu viku byrjar prófaverkefni í skólanum, hópverkefni sem við eigum að skila 20. desember og verður prófað úr í janúar.
Það er ótrúlega gott að byrja snemma.
mýtur
Ég hef svolítið gaman af þessum dönsku auglýsingum frá DanBolig, um mýtur á "húsnæðismarkaði" eða eiginlega hvernig þjóðfélagshóparnir sjá hverja aðra.. í spéspegli auðvitað.. snilld.
ps. ef ykkur vantar þýðingar þá bara spyrja mig, ég er orðin svo ógeðslega góð í dönsku... heh
mánudagssoðning
Fyrir helgi kom "fiskibíllinn". Hann er reyndar ekki með bjöllu eins og ísbíllinn svo það lætur lítið yfir honum. Þetta er íslenskur maður sem flytur og selur fisk víða um Danmörku. Hann var reyndar búinn að hringja á undan sér og náði á nágrannakonu minni, sem tók niður pantanir fyrir nánast allt hverfið. Við keyptum þrjá kassa af sjófrystum ýsuflökum, alls 7.5kg. Ýsa heitir "Kuller" á dönsku og við höfum ekki fundið hana hér í fiskbúðum, í raun höfum við ekki fundið góðan fisk nema skötuselinn sem var frekar dýr steik.
Kílóverðið á ýsunni var 110dkr sem ég held að sé nokkuð íslenskt verð, en þar sem þetta er "munaðarvara" akkúrat núna þá gripum við tækifærið. Síðast þegar við keyptum íslenskan fisk, sem var í gegnum annan aðila, var kg á 60kr. Það var líka næstum gefins.
EN allavega, hún smakkaðist dásamlega og sonur minn gomsaði í sig tveimur skömmtum, sem er fáheyrt við matarborðið
Flokkað sem danmörk / lífið sjálft / matur /
1
haustdagar
Það er búin að vera bongó haustblíða síðustu daga. Í dag fór Óli að spila á golfmóti íslendingafélagsins, svo við Danni vorum aðeins að dandalast hérna heima, fórum í nettó og versluðum heilan helling sem kostaði bara 600 kall, hvílík snilld, skora á ykkur að fletta bæklingnum og gera verðsamanburð. Fórum líka í Storcenter og auðvitað aðeins inn í H&M. Ég missti mig örlítið í "litlustelpudeildinni", þar sem Óli og Eva voru að eignast litla prinsessu. Ég verslaði líka sokkabuxur/gammosíur handa Danna í stelpudeildinni - það virðist ekki vera gert ráð fyrir því að strákar gangi í þannig fatnaði, en til allrar lukku gat ég keypt bláar, svartar og brúnar, án blóma og meira að segja 3 fyrir 2.
Svo lékum við okkur úti í garði í smástund en Danni sogast alltaf heim til Bastian vinar síns, svo hann var þar í klukkutíma í dag á meðan ég gerði pizzadeig.
Golfarinn segir reyndar að það hafi ekki gengið neitt spes í mótinu, svo það voru engin verðlaun þetta árið (iceland express styrkti mótið). Við fórum hins vegar á völlinn í gær og spiluðum nokkrar holur saman, á stuttermabol í dúndur blíðu. Ég er nú að verða dálítið góð í golfinu, verð bara að segja það..
Það má segja að ég hafi gefið upp öndina...
Stundum getur maður bara ekki staðist það. Ég er búin að horfa á þetta tilboð í nokkra daga, kíló af andabringum á 100 kall. Þrjár stórar og feitar ferskar bringur í pakka.
Ég ákvað að kaupa í sunnudagsmatinn.
Og sem þær voru góðar, Mmmm,.. ein og hálf var nóg ofaní fjölskylduna. Krydduð með salti, pipar og timjan, steikt á grillpönnu til að byrja með og svo inni í ofni. Meðlætið var grænmeti grillsteikt uppúr hunangi; gulrætur, sveppir, epli, paprika, laukur, ásamt bökuðum kartöflubátum. Hún smakkaðist dásamlega þó svo sonur minn hafi ekki verið sammála, en hann á aðeins eftir að þróa matarsmekkinn sinn.
Strax í gærkvöldi fór ég að finna smá ónot í maganum en vaknaði svo í nótt við að ég þurfti bara nauðsynlega að skila einhverju frá mér.. upp..
..og þar fór öndin.
Innyflin eru semsagt búin að vera á hvolfi í dag, óskemmtilega. Svona fyrir ykkur sem viljið vita.
Reyndar sluppu strákarnir báðir við þetta, annar borðaði aðallega eftirmatinn og ætli hinn hafi ekki svigað framhjá rjóðustu bitunum.
Þetta er reyndar ekki í fyrsta skiptið sem ég fær í magann eftir að hafa borðað kjöt hérna, við erum eiginlega hætt að kaupa rautt kjöt og sérstaklega ekki þýskt kjöt eftir skandalinn sem varð hérna í fyrra. (Þá komst það upp að matvælaeftirlitið var í lamasessi, hafði engin fjárráð og fáa starfsmenn, og nokkrir gámar af tveggja ára gömlu kjöti biðu við þýsku landamærin eftir áköfum búðareigendum. Danir voru með æluna í hálsinum í nokkra mánuði). Yfirleitt kaupi ég danskt lífrænt hakk og einstaka sinnum danskar svínalundir. Kannski er ég með einstaklega ofverndaðan maga.
Ég þarf allavega að kíkja betur á umbúðirnar á þessum blessuðu andabringum í næstu búðarferð, kannski stendur í smáu letri að þessum öndum hafi verið slátrað í austurlöndum fjær og fluttar á fleka til Þýskalands þar sem þær voru geymdar í ókældu vöruhúsi áður en þær voru fótósjoppaðar að utan og sendar í Bilka handa grunlausum og gráðugum kjellingum sem horfa á verðmiðann í stað innihaldslýsingarinnar.
Kannski var þetta bara einhver pest sem er að ganga, vonandi því þá á ég eina og hálfa gómsæta andabringu í frystinum. En sennilega kemst ég aldrei að því, og á meðan liggur öndin frosin undir grun.
Það er nefnilega svo gjarnt með tilboðsvörur hérna að kjúklingabringurnar eru kannski frá Brasilíu eða Indonesíu (í alvöru, ég sá það einusinni) og þá eru þær náttúrulega bara á túkall stykkið. Lambakjöt er ekki hægt að fá nema Nýsjálenskt og mér finnst eitthvað rangt við að versla vöru sem var alin hinumegin á hnettinum. En sennilega er það bara ég.
Ég held að landbúnaðarvöruframleiðendur (er þetta orð?) á Íslandi þurfi ekkert að óttast þó svo það verði opnað fyrir markaðinn með erlendar landbúnaðarvörur heima, ef íslensku vörurnar eru vel merktar þá munu þær alveg halda sínum sessi því gæðamunurinn er svo mikill að hann réttlætir verðmuninn.
Iceland Express ekki alveg í sambandi !
Ég gat ekki annað en brosað út í annað þegar ég sá þennan markpóst frá Iceland Express áðan:

Sumarið sem er að líða er búið að vera það blautasta í Danmörku í 30 ár, heyrði ég í fréttunum í morgun, og það þriðja blautasta frá 1874. Gærdagurinn var sá fyrsti sem ekki rigndi í tvær vikur.
Og hitinn maður, já það voru 11 gráður heima í hádeginu í dag.
Það er nú búið að vera aðeins þurrara uppi á Íslandi, kannski er þetta auglýsing síðan í fyrra, en allavega vona ég að fólk spái aðeins í hvert það ætlar að fara ef það ætlar að flýja rigninguna á Íslandi (í Reykjavík) en hlusti ekki á bullið í IE.
Brall og Bilka á miðvikudegi
Við erum í rólegheitum heima þessa fyrstu daga vikunnar, Danni er búinn hjá dagmömmunni og á morgun er fyrsti dagurinn í leikskólanum. Það er samt svolítið erfitt að vera bara heima og hafa engann til að leika við nema tölvusjúka foreldra. Við erum búin að skiptast á að vera að vinna og að leika. Í morgun vorum við hins vegar alveg að krepera, rok og rigning úti, Óli að vinna, svo við mæðginin ákváðum að fara í toys'r us og kaupa okkur leir og tilheyrandi verkfæri. Þegar við komum var lokað vegna talningar, til klukkan þrjú - just our luck. Þegar syninum var tilkynnt að þá yrðum við bara að fara heim komu fram hörð mótmæli úr aftursætinu - ALLT er betra en heim!!
Svo við fórum í Bilka. Við reynum að fara ekki í Bilka þessa dagana því það er brjálæði þar í gangi, árleg afmælisvika (fødselsdagsfest) sem varir í tvær-þrjár vikur. Þá eru bílastæðin full og allar innkaupakerrur uppteknar. Vinkona mín (dönsk) úr hverfinu var miður sín eftir sunnudagsbúðarferð þar sem hún sá fólk slást - ofbeldi semsagt - yfir ódýrum barnakuldagöllum.
En við fórum samt. Traffíkin í hádeginu á miðvikudegi var eins og á góðum laugardegi. Bara rugl. Við keyptum okkur jarðaber, þýsk reyndar þar sem danska uppskeran er ónýt vegna veðurs :/ Ég ætlaði reyndar að kaupa bara einn bakka af jarðaberjum en þar sem einn kostaði 26kr en tveir saman voru á 20kr þá tók ég auðvitað tvo. Þau smökkuðust fínt.
Við skoðuðum líka Lego en það er 40% afsláttur af öllu Legoi, þá fékk stráksi kassa með 200 kubbum (litla stærðin) á 47kr og ég keypti tvær jólagjafir. Þetta eru sennilega verð sem eiga ekki eftir að sjást í dótabúð á skerinu. Alveg á ég eftir að sakna þess að geta keypt hlutina á eðlilegu verði.
Kannski er engin furða að fólk flykkist í búðina þegar svona verð eru í gangi. Gott ef ég heyrði ekki íslensku bregða nokkrum sinnum fyrir.
hitinn maður
Ég er aftur sest fyrir framan tölvuna, eftir dágott sumarfrí með ferðalögum sem þið getið lesið ykkur til um hér fyrir neðan. Núna er sólin hins vegar farin að skína sem skærast (og það er sko miklu heitara en myndin sýnir) og ég bara hreinlega varð að bregða mér í bikiníið og út í sólina í hádeginu til að jafna aðeins bóndafarið á kroppnum.
Ég bara gat ekki setið lengi úti svo að ég settist aftur fyrir framan tölvuna en hugsa að ég fengi nú örugglega marga kúnna ef þeir vissu hvernig ég er klædd fyrir framan tölvuna... haha, allavega er vinnufélaginn ekkert að kvarta yfir því að vera með stelpu á bikini í vinnunni.. það er vonandi í fyrsta sinn! ahemm
meiri ferðalög..
Núna er síðasta sumarfrís vikan okkar byrjuð og við erum búin að bíða í tæpa viku eftir að það stytti upp, núna þýðir það ekkert lengur. Við ákváðum í dag að leggja í hann á morgun til Þýskalands, leyfa Avensis aðeins að þenja sig á þýsku hraðbrautinni þar sem meðalhraðinn er 130km/klst. Við ætlum að skoða Playmo skemmtigarð sem er frekar sunnarlega í Þýskalandi, við Nürnberg, rúmlega 8klst akstur. Kannski sem betur fer er skýjað og undir 20 stiga hita. Fínt veður fyrir bílferð. Við eigum bókað herbergi á 4 stjörnu hóteli í borginni, undarlegt nefnilega því Óli hringdi í nokkur gistiheimili og með sinni menntaskólaþýsku komst hann að því að það var allt uppbókað. Hins vegar voru nokkuð mörg hótel með laust og það mun ódýrari en gistiheimilin.. Semsagt, dásamlegt herbergi í tvær nætur fyrir 12þ kall með þýsku sjónvarpi, nettengingu, innanhússundlaug og nokkrum veitingastöðum.
Grín á íslenskan mælikvarða.
Semsagt, mikið ferðalag framundan. Veit ekki hvernig sá yngsti á eftir að taka í það að vera bundinn niður svona lengi - að sjálfsögðu teygjum við úr okkur eftir þörfum en til vara erum við búin að fá lánaðan ferða dvd sem er fest á hnakkapúðann (oh, mig langaði alltaf svo til að vera með sjónvarp í bílnum þegar ég var lítil) og ég ætla að kynna fyrir honum TRANSFORMERS, held að hann eigi eftir að fíla hann og ná að eyða svona hálftíma í að setja hann saman. Ég kannski pakka honum inn áður en ég gef honum hann, það gefur okkur 10 min í viðbót.
En annars er hann ósköp ljúfur í bíl, það er ekki það.
Við rennum svo heim á fimmtudaginn, mig langar nú smá til að skoða verðlagið í suður Þýskalandi svona áður en við förum.. en það er spurning hvort þeir feðgar hafi þolinmæði í það.
En núna þarf ég að fara að smyrja nesti. án gríns.
dagur í dk
Fundurinn niðri í bæ gekk bara ágætlega, alltaf gaman að vera boðið í mat á Jensens Bøfhus. Þegar ég var að taka mig til um hádegisleytið komu þrumur úr heiðskýru lofti, bókstaflega. Himininn var blár og fagur eins og á fögrum sumardegi en einhversstaðar leyndust þrumuský og innan skamms byrjaði að rigna. Þá var ekkert annað að gera en grípa regnhlífina með og hoppa í strætó.
Ég elska hvað það taka margir strætó hérna. Hann er líka fyndinn af því maður fer inn að aftan og borgar í vél (eða borgar ekki og vonar að strætóvörðurinn hoppi ekki uppí) eða stimplar miðann sinn og svo út að framan. Hérna er sko ekkert bílstjóratjatt, nei herre gud.
Í miðbænum var margt um manninn og gaman að hitta aftur þau Katrine og Kris sem ég var með í hóp í verkefninu. Gaurinn sem við hittum, markaðsstjórinn hjá einu stærsta "Renseríi" í dk, talaði alveg jafn litla dönsku og síðast. Ég skildi samt "skidegodt" og "for søren" (þó ég kunni ekki að skrifa það) en ég held að það viti bara á gott..
Einum fundi og massa kjúklingabringuborgara síðar fórum við út í góða veðrið, ég gat ekki staðið á mér að kíkja aðeins í H&M og Salling, komst svo að því að það er ekki hægt að kaupa golfkúlur í Salling eða Intersport, ég ætlaði sko að versla nokkrar handa Óla til að vega á móti öllum þessum H&M innkaupum, svo að ég keypti bara handa honum blóm. Og súkkulaði croissant í bakaríinu.
Ég vona að það verði mjög vont veður á morgun því ég ætla að vera mjög dugleg í vinnunni, svo enga sól inn um mína glugga!!
vinnuvika
Við erum nýbúin að kveðja gestina okkar góðu svo þessi vika verður vinnuvika á skrifstofunni. Við erum búin að búa um okkur í stofunni heima, Óli í fjarvinnu frá gamla djobbinu og ég í ótal mismunandi verkefnum. Þetta er gott 'office space' verð ég að segja; bakkelsið gott á kaffistofunni, alvöru slagur um vinnustaða tónlist og óþarfi að fara úr náttfötunum eða greiða sér. ;) Við höldum hvoru öðru líka vel við efnið,
Í gær var þáttur á DR1 um menn frá Palestínu sem hlaupa yfir til Ísrael til að vinna. Það fær mann aðeins til að hugsa um hvað maður hafi eiginlega gert til að verðskulda þessi notalegheit.
Og auðvitað þegar maður ætlar sér að sitja við tölvuna brýst sólin fram úr skýjunum, þaðan sem hún hefur falið sig alla síðustu viku, alveg dæmigert!
Á eftir fer ég á fund með dönskum kúnna, þeim sem við gerðum lokaverkefni annarinnar í skólanum fyrir, og reynum að setja verðmiða á það að klára vefinn fyrir hann. Það verður áhugaverður fundur því þessi kúnni talar ekki dönsku heldur 'jósku' og maður nær kannski fimmta hverju orði af því sem hann segir. Það er ágætis heilaleikfimi.
Eftir þessa viku fer Danni í 3. vikna frí og við eigum eiginlega eftir að plana hvað við gerum á þeim tíma, hvort við keyrum niður til Þýskalands í smá ferðalag, tökum lest eitthvert út í buskann eða fljúgum til Barce eða hvað... það er allt hægt, og er það ekki dásamlegt?
mér finnst rigningin "#$%!
Það er einhver þarna uppi að gera mikið grín að mér!
Mbl.is - Frétt - Aldrei jafn lítil júníúrkoma á Akureyri en nú
Mjög þurrt var á landinu í júní og raunar fádæma þurrt norðaustanlands, að sögn Veðurstofu Íslands. Aldrei hefur mælst jafnlítil úrkoma í júní á Akureyri og nú, en þar mældist mánaðarúrkoman aðeins 0,4 mm
Á meðan segir danska veðurstofan:
Det har aldrig regnet så meget i den første sommermåned, som den netop overståede juni 2007; 124.0 mm på landsplan. Dermed slår årets første sommermåned den gamle rekord fra 1946 med én millimeter.
Gott djók, nema að mér finnst þetta bara ekkert fyndið.
suddi
Veðrið hérna er hreinn viðbjóður, ég sem hélt að það væri alltaf gott veður í útlöndum en fussumsvei, rok og rigning a la Reykjavík á haustin.. og það í lok júní! Ojbara.
Á laugardaginn koma nefnilega mjög sérstakir gestir, systir hans Óla og maður ásamt tveimur hressum krökkum þeirra, og við vorum búin að panta hitabylgju með sólhatti og kokteil en ég býst við að það verði bara regnhattur og heitt (bragðbætt) kakó.
dagurinn og síminn
Í dag er ég búin að fara Danmörkina endilanga, svo til. Ég er að vinna verkefni með tveimur úr skólanum, þeim Katrine og Kris og við erum með kúnna niðri í Rødekro sem við erum í raun að "re-branda". Markaðsgaurinn frá fyrirtækinu sótti okkur í morgun og við keyrðum niður eftir hraðbrautinni í nærri tvo tíma og vorum þá komin skuggalega nálægt þýsku landamærunum. Við skoðuðum mikið, tókum myndir og spjölluðum (á dönskunni auðvitað) og tókum svo lestina heim og ég var komin heim um sex leytið. Veðrið spillti ekki fyrir ferðinni, rúmlega 20 stiga hiti og glampandi sól. Þetta var áhugaverð ferð og gaman að kynnast aðeins atvinnulífinu hérna í Dk
Baddý systir fór frá okkur í dag, flaug til Barcelona til Ellýjar frænku. Litli stubbur saknar hennar nú þegar.
Ég fékk mér líka nýjan síma í gær, þar sem minn gamli gaf upp öndina. Við systur fórum í raftækjaverslun og af því ég var áður bara með svona frelsi þá ákvað ég að binda mig í áskrift í hálft ár, borga 120 danskar á mánuði og get sent öll þau sms sem mér hugnast. Ágætt. Af því tilefni fékk ég líka nýtt símanúmer, sem hljóðar svona á dönsku:
otte og tyve, sex og halvfjerds, to og halvfems, tre og firs.
Ég get engan vegin munað þetta númer, hvað þá sagt það á dönsku undir álagi. Jiminn.
hverjum þykir hinn fuglinn fegrastur
Í morgun þegar ég vaknaði, eða uppúr hádegi réttara sagt - þökk sé dásamlegu au-pair stúlkunni sem kom af himnum ofan um daginn, fórum við í sund. Húsbóndinn sat heima og skrifaði tölvuleik á meðan við busluðum í Sundlaug Horsensbæjar. Sá stutti er með rennibrautaræði og er líka orðinn svo flinkur sundmaður að það ber af.
Eftir buslið fórum við til smábæjarins Nim rétt vestan við Horsens og heimsóttum vinafólk foreldra okkar, dönsk hjón sem eru algjörlega "forelsket i Island", koma til landsins oft á ári, mörg ár í röð, til að njóta umhverfisins og fólksins. Þau eru nokkurn vegin hætt að fara á túristastaðina fyrir sunnan og fljúga núna frekar beint á Egilsstaði og Akureyri og það með hóp af fólki með sér. Þau leita í kyrrðina og þá hugmynd að það sé hægt að fara á staði þar sem ekki er neitt fólk. Vissulega er hægt að fara út í skóg í Danmörku og hugsanlega hitta engan á leiðinni en tilfinningin er ekki sú sama.
Það er erfitt að gera sér grein fyrir því hvað fólk er að hugsa, sem hefur tekið svona miklu ástfóstri við landið þannig að það vill eyða sínum bestu árum og peningum í ferðalög til og dvöl á Íslandi. Það snertir einhverjar taugar.
Þau segja að Þorvaldsdalur sé einn fallegasti staður sem þau hafa komið til og finnist yndislegt að koma þangað. Ég mótmæli þessu svo sem ekki sérstaklega en í minni æsku hefur mér aldrei þótt neitt sérstaklega fallegt við þennan dal. Hann bara var.
Við kvöddum svo þessi gestrisnu hjón og á leiðinni heim keyrðum við í gegnum skóglendi og vatn við Skanderborg og náttúrufegurðin þar var algjörlega einstök, þar sem sólin skein í gegnum rjóðrið, túnin voru iðagræn, vatnið ljómaði af fallegu sumri og maður gat heyrt fuglasönginn í fjarska.
Svona er þetta.
Dagurinn
Baddý systir er hjá okkur í heimsókn. Þegar ég fór í skólann í morgun voru Baddý og Danni á náttfötunum að setja saman járnbrautarteina og svo fór lestin af stað. Ég fór hins vegar í skólann á bíl.
Eftir hádegi ákváðum við að fara í Tivoli Friheden, því við eigum seasonpassa og með honum er "frítt fyrir vin" á miðvikudögum, en komumst svo að því að það var lokað í dag og í raun alla miðvikudaga út júní.. skemmtileg tilviljun. Í staðinn fórum við á dýraróló eins og við köllum hann og klöppuðum nokkrum kanínum, og í bambagarðinn þar sem litlu bambarnir fengu epli frá okkur. Þegar það byrjaði að rigna á okkur þá flúðum við inn í bíl. Á morgun skal hins vegar farið í Tivoli, með regnhlíf.
Það er nefnilega alveg dásamlegt að hafa svona barnapíu hjá sér. Grunar að sá stutti sé kominn með nett ógeð á því að hafa bara okkur hérna heima, allavega var kátínan mikil þegar Baddý frænka kom.
sumarið og verkefni
Ég skilaði verkefninu í morgun, þar með er bara eitt hópverkefni eftir eins og ég sagði í síðustu færslu. Það er hins vegar allt komast á skrið í sumarvinnunni. Ég sem hélt að ég gæti verið í fríi í sumar og notið dönsku veðurblíðunnar.. það ætlar eitthvað að frestast. Veðurblíðan fór líka eitthvert, lýsi eftir henni hér með. Ég er semsagt með þrjá kúnna þessa stundina, tvo á Íslandi (Reykjavík og á landsbyggðinni) og einn í Ameríku. Það er mjög áhugavert verkefni sem ég segi frá strax og ég get. Óli verður sömuleiðis hérna heima að vinna, í fjarvinnuverkefnum fyrir sinn gamla vinnustað. Það sýnir sig að það skiptir ekki öllu máli hvort maður er hér í Danmörku eða á Hauganesi, svo lengi sem nettengingin er nógu hröð. Það er hreint ótrúlegt, eins og Lára bendir réttilega á, hvað það hefur verið mikill seinagangur í því að nettengja dreifbýlið.
En nú vantar okkur bara au-pair!.. anyone?
verkefni
Það er bara alveg nóg að gera hérna á þessu heimili, verkefnin í skólanum eru að byrja að klárast og við förum núna að sjá framá sumarfrí. Ég byrja í prófaverkefni í næstu viku sem er hópverkefni og tekur mánuð, eigum semsagt að skila 12. júní. Í kringum 20. júní verður svo munnlegt próf, sem er eina prófið sem ég fer í, en það mun fjalla um verkefnið. Það lítur því út fyrir að ég sé búin þarna í kringum 12. með smá upprifjun fyrir munnlegt próf. Svo er bara sumarfrí! Það sér því fyrir endan á þessu í bili, þá má segja að við séum hálfnuð í dvölinni hérna úti, og þó bara nýkomin :)
Á fimmtudaginn skila ég síðasta einstaklingsverkefninu og svo á mánudaginn kemur Baddý systir til okkar.. þá verður fjör!
29onthe29th
Þegar ég var lítil var ég alltaf frekar spennt fyrir 29 ára afmælisdeginum mínum, af því ég á afmæli þann 29. Þess vegna vorkenndi ég oft fólki sem átti afmæli snemma í mánuðinum (til dæmis Baddý systir, hún á afmæli þann 4.) því að fjögurra ára myndi hún ekkert njóta þess að vera jafn gömul og dagurinn hennar er. Skiljiði. Þetta er há alvarlegt mál!
...
En það er spurning hvort morgundagurinn verður eins merkilegur og ég hef ímyndað mér í brátt 29 ár, hann stefnir allavega í að verða feykilega skemmtilegur þar sem við ætlum að bruna strax við sólarupprás til Kaupmannahafnar (ekki amarlegt að fá ferð til Köben í afmælisgjöf ha!) og eyða deginum í tivoli með Hönnu systur, sem er þar í vinnu / skemmtiferð.
skítverk á skírdag
Það var einhver bóndinn hér í Árósasveit svo áræðinn í morgun að byrja daginn, sjálfan skírdaginn, á því að bera úrgang á túnin sín. Frá hverfinu okkar, sem er um 15 min akstri frá miðbænum sem telst nú ekki vera svo langt, eru nokkrir bóndabæir inni á milli, þar sem maður getur keypt jarðaber á sumrin, kartöflur á haustin og jólatré á aðventunni. Ég held reyndar að þetta hafi ekki verið þeir ágætu bændur sem menguðu loftið með metangasi heldur hafi þetta verið einhverjir norðanmenn (þó ekki Norðmenn), því vindurinn var sterkur og blés því ilminum yfir alla borgina.
Í nösum Dana er þetta sennilega peningalykt enda landbúnaðurinn mikilvægur og kannski finnst einhverjum bara rómó að hafa nálægðina við sveitina í nösunum.
Það var reyndar í blaðinu fyrir nokkrum dögum (fann ekki link) að bændurnir ætluðu að bjóða uppá SMS þjónustu sem virkar þannig að þú getur skráð þig fyrir skeyti, sem þeir senda þegar þeir ætla að bera á túnin. Þannig geturðu snarlega hætt við að setja í þvottavél nema fá sveitalyktina í fötin (eða sett þau út sérstaklega ef menn vilja það..), heldur kveikt bara á ilmkerti eins og ég í dag.
Það kalla ég hátæknifjós :)
þetta megum við kljást við..
Þetta megum við kljást við á hverjum degi... óheyrilega fyndið..
Summertime
Sumarið er eiginlega að bresta á hérna í Danmörku enda kom sumartíminn í gær, heiðskýrt og sól en hitamistur og örlítið svöl golan. Þvotturinn þornar um leið á snúrunum og dásamlegt að hafa opið út til að viðra svolítið. Það besta við þennan tíma er að geitungarnir eru ekki vaknaðir ennþá, ég held nefnilega að þeir verði hrikaleg plága í sumar þar sem veturinn var frekar mildur við þá blessaða. Þá er hreinlega málið að dreifa heimatilbúnu geitungagildrunum sem víðast... þessum þar sem maður sker í sundur plastflösku og snýr opinu á hvolf ofaní flöskuna og setur eitthvað sykurgums í botninn sem þeir elska.
Við Danni fórum út í búð snemma á laugardagsmorgun (stórmarkaðurinn opnar kl 8 á laugardagsmorgnum fyrir morgunhana eins og okkur) og þar var þvílíkt úrval af afskornum blómum, á 15kr vöndurinn (180isk). Ég gjörsamlega elska að fylla húsið af svona blómum og ekki verra að geta blandað saman eftir eigin óskum, jafnvel þó þau endist ekki nema í nokkra daga.
Núna ætla ég að renna eftir stráknum, það er húsregla hér að þegar veðrið er nógu gott til að Danni geti setið í stólnum sínum á hjólinu á heimleiðinni, þá er enginn afsökun fyrir því að nota ekki hjólið þegar við sækjum hann til dagmömmunnar. Bensínverðið er reyndar búið að rokka þvílíkt mikið síðustu daga eins og alltaf, um heilar 17isk bara í dag.
summer of "07
Um þessar mundir erum við að skipuleggja sumarið. Þetta verður reyndar óvenjulega lítið frí þar sem skólarnir okkar eru ekki búnir fyrr en undir lok júní. Það setur eitthvað strik í reikninginn fyrir 10 ára stúdentsafmælið hans Óla sem verður 16. júní. Mikil gleði þar á ferð sem ég held að hann vilji ekki missa af.
Skólinn byrjar svo aftur um miðjan ágúst þannig að þetta eru um 6 vikur sem við höfum að spila úr, sem er ekki mikill tími í að rétta fjárhaginn eins og íslenskir námsmenn eru vanir að gera, þannig að við tókum þá diplómatísku ákvörðun að vera ekkert að rembast við það, heldur njóta þessa eina sumars sem við erum hérna, því eftir næsta skólaár stefnum við á flutning í höfuðborg norðursins. Já tíminn flýgur.
En aftur að sumarfríinu. Þetta skipulag snýst aðallega um það hversu marga "seasonpassa" á að versla. Hérna í nágrenninu eru endalaus tivoli, dýragarðar og skemmtigarðar, til dæmis Tivoli Friheden hérna í Árósum, rétt hjá hinum sívinsæla Bambagarði. Legoland er í um klst akstri niður Jótland og Djurs Sommerland er aðeins norðan við okkur, auk Fårup Sommerland sem er alveg nyrst, upp við Skagen. Reyndar er það þannig að með því að kaupa seasonpassa í Djurs þá fær maður miðann inn í Legoland á hálfvirði og ég hugsa að við gerum það þannig, enda er kannski ekki útlit fyrir að maður fari oftar en 3x í Legoland yfir sumarið. Í Djurs er hins vegar stór sundlaugargarður sem ég sé fyrir mér að sonurinn hafi mjööög gaman af, auk þess sem maður getur kannski náð að minnka glæruna yfir kroppnum. Ef guð lofar.
Við erum líka að vinna í því að draga sem flesta hingað út. Baddý systir kemur vonandi í maí á meðan við erum í prófaverkefnum og Lilja systir Óla með sína fjölskyldu í júlí. Svo var Óli að reyna að plata nafna sinn Magnússon til að koma líka í sumar og aldrei að vita nema það takist.
Semsagt, skemmtileg sumar framundan, ennþá nokkrar vikur lausar fyrir þá sem vilja kíkja í heimsókn, en við þurfum víst aðeins að bíða ennþá eftir sumrinu því framundan er næturfrost:
ojj
hið dásamlega danska sjónvarpsefni
Ég er búin að sitja fyrir framan skjáinn í kvöld svona samhliða netvafri. Fyrst var það skautadanskeppni á ítölsku stöðinni Rai Uno þar sem legghlífar og eightís músík voru í fyrirrúmi. Núna er það leikstjórinn David Lynch sem talar um hugleiðslu við ákaflega jarðbundinn danskan sjónvarpsmann í viðtalsþætti á DR1. Daninn er á svipin eins og hann hafi barasta aldrei heyrt annað eins.
Skemmtilegt já.
Svona álíka skemmtilegt og reikningurinn sem kom frá Danmarks Radio um daginn um afnotagjöldin. pjúff* Hann alveg álíka feitur og RÚVarinn en þeir eru líka að byggja sér hús sem fór oggólítið fram úr áætlun... einhverjar 130 milljónir evra eða svo.
:(
Frekar mikið mikið fúlt. Við áttum alveg skilið að vinna þennan leik, þetta var bara heppni í dönunum en núna fá þeir tækifæri til að bauna á mann. Helv. baunarnir.
ísl - dan
Ég er haldin algjöru egósentrísku viðhorfi gagnvart handboltaleiknum, við erum búin að vera undir í leiknum síðan ég byrjaði að horfa á leikinn í seinni hálfleik (eftir að hafa komið drengnum í rúmið) og því meira sem ég sekk mér niður í áhorfið því meira lendum við undir.. fjórum mörkum undir.. og nú þegar ég þoli þetta ekki lengur og fer að dreifa athyglinni þá allt í einu jafna þeir!
Algjörlega egósentrískt eins og ég segi.. en... hvað ef??
- -
10 min síðar: djöööö... hefði ekki átt að horfa á endinn.
Et stort stykke af Island
Danir eru álíka mikið að pissa á sig af spenningi yfir leiknum á morgun eins og Íslendingar. Þeir eru samt skíthræddir.. "En Olafur Stefansson har vi ikke i Danmark" sögðu þeir í fréttunum áðan og "et stort stykke af Island" áttu þeir við um Sigfús Sigurðsson.
Það er eins gott að við vinnum þennan leik, það var nógu erfitt að fá skotin á sig eftir tapið í fótboltanum í haust, en sigurinn á morgun verður bara ennþá sætari.
Það verður reyndar karlmannslaust hérna í hverfinu á morgun því Óli og fóstbræður hans hér á Stavnsvej verða á leik West Ham og Liverpool í London. Það verður bara að vera stelpu-handboltapartý þar sem við getum talað um þröngu treyjurnar.
strætó- og hjólamenning
Það var sterkur leikur hjá Akureyrarbæ að hafa strætóinn ókeypis. Sparnaðurinn er nær örugglega meiri en kostnaðurinn, fyrir utan að það er miklu skemmtilegra fyrir menningarlífið í bænum að hafa strætóinn fullan af allskonar fólki (líka fólki sem á bíla) heldur en hálftóma eða bara með rónum eins og í borg óttans.
Hérna í Danmörku er verið að tala um að borga fólki (í formi skattaafsláttar) að hjóla í vinnuna, nokkrar krónur per kílómeter. Það bæði myndi létta á umferðinni, minnka mengun og auka heilbrigði fólks. En þó að þetta ætti að vera nóg til að fá menn af stað þá þurfa menn líka einhverja áþreifanlega gulrót. Og skattaafsláttur er svo sannarlega eitthvað til að kveikja í fólki hérna.
Mér skildist að framkvæmdin ætti að vera þannig að atvinnuveitandinn skili inn vottorði um ákveðinn kílómetrafjölda hjá viðkomandi starfsmanni, en það hlýtur samt að vera hægt að fá einhverja græju á hjólið sem nemur kílómetrafjöldann, svona rétt eins og nike og ipod samstarfið, þar sem hlaupaskórnir senda upplýsingarnar um skokkið þitt inn í ipodinn og svo þegar þú tengir hann við tölvuna þína þá sendir hann þær upplýsingar inn á vef skokkhópsins þíns - sem gæti þá verið dreifður um allan heim.
Ég sé fyrir mér að næsta samstarf Apple verði við Gary Fisher. Það kemur ekkert annað til greina, enda langflottasti hjólagaurinn.
Það gæti verið græja sem heitir iFish ;)
Flokkað sem danmörk / lífið sjálft / samfélag / tækni /
0
húsfrúarleikurinn
Það er mikið rætt í fjölmiðlum á íslandi um hátt matarverð þessa dagana. Sjálfri hlakkaði mig til áður en við fluttum að fara út í búð og kaupa nokkra poka af ferskum mat fyrir nánast engan pening, en sá draumur rættist varla, eða kannski var hann of háfleygur.
Flokkað sem danmörk / heimilið / matur / samfélag /
3
túristar í ársbyrjun
Þá er jólafríinu og hinum mikla ferðalagi lokið. Við erum komin heim og erum nokkurn vegin búin að jafna okkur á þessu öllu saman, búin að taka upp úr töskunum og þvottavélin snýr sér sem aldrei fyrr.
Þetta ferðalag frá Dalvík til Árósa tók hvorki meira né minna en 15 klukkutíma; frá hálf níu um morguninn til hálf tólf (íslenskum tíma - hálf eitt að dönskum) um kvöld. Það inniheldur tvær ferðir á einkabílum, tvær ferðir með leigubíl, eina rútuferð og tvær flugferðir. Þrátt fyrir það leið dagurinn nokkuð hratt og algjörlega áfallalaust. Það kannski munaði mestu að sonurinn svaf báðar flugferðirnar gjörsamlega af sér, sumum finnst eitthvað sefjandi við flugtak.
Flokkað sem danmörk / heimilið / lífið sjálft / uppeldi /
3
jólastemmningin í baunalandi
Það er skemmtilegt á margan hátt að upplifa aðventuna hérna í Danmörku og með þessum alþjóðlega bekk í skólanum. Við erum svolítið búin að tala um hvernig jólasiðir eru í okkar mismunandi löndum. Flest skólasystini mín eru frá baltnesku löndum; Eistlandi, Lettlandi og Litháen og svo frá Danmörku en líka Bretlandi, Suður-Afríku og Írak.
Okkur finnst jólasveinarnir okkar íslensku alltaf svo spes og flestir eru undrandi að þeir séu þrettán, en bekkjarfélögum mínum kemur það ekkert á óvart að þeir séu hrekkjóttir, það eru "Nissarnir" dönsku líka og líka þeir baltnesku. Þeir eiga reyndar ekki mömmu sem að étur óþekk börn, það er líka svolítið mikið sick!.. gengið einum of langt (í þessum samanburðarsögum á maður alltaf þetta tromp).
Jólasveinarnir hérna gefa ekki í skóinn (nema að ég heyrði að það væri siður á suður-Jótlandi einhverntíman, veit ekki meira) en margar fjölskyldur eru með dagatal með dóti, nokkurs konar Kalendargave. Þá eru stórmarkaðirnir og dótabúðirnar líka með mikið af dóti á lágu verði; 10, 20 og 30kr þannig að það er alveg hægt að setja á dagatalið annað en nammi.
Það er svona svipað og að fá í skóinn nema að það er aðeins minni lygi tengd því.
Jólakortin kláruðum við á einum mánuði, frá því að hafa tekið myndirnar, sent þær til Shutterfly, fengið þau til baka, handskrifað persónulega kveðju á hvert og eitt alls um 60 stykki og það án þess að drekka einn sopa af malti og appelsíni, náði mér reyndar í smá pebbernødder einu sinni. Ég held að ég gæti ekki fjölfaldað kveðju á jólakort þó svo mér finnist allt í lagi að fá þannig kort, en mér finnst líka gaman að hugsa til þess sem fær kortið í þessa mínútu sem tekur að skrifa á það.
Þó svo að það sé komið myrkur uppúr kl 16 þá eru menn ekki að setja jólaseríu í hvern glugga og á hvern runna því að rafmagnið er dýrt (það eru heldur ekki ljósastaurar nema við aðal umferðaæðar og við nokkur gatnamót, vekur athygli hjá hinum "upplýsta" Íslendingi). Danir kaupa jólatréð í byrjun desember og taka það svo niður í kringum 26. des því að þá eru jólin búin og áramótagleðin tekur við. Í íbúðinni hérna á móti okkur sé ég fagurskreytt jólatré inni í stofunni, heima skreyttum við alltaf á þorláksmessukvöld og pökkuðum saman í janúar.
Í útvarpinu hérna má heyra jólalag einstaka sinnum (reyndar er útvarpið kapítuli útaf fyrir sig því það er að öllu jöfnu svo arrrfa-slakt; mætti segja að það sé bara RUV1 og Mónó í boði). Heima er öllu drekkt í jólalögum og bjöllulátum að fólk þarf að skammta sér útvarpshlustun til að verða ekki geðveikt.
Það er heldur engin pressa í útvarpi, sjónvarpi eða í blöðum um að það þurfi að þrífa allt hátt og lágt og kaupa allt milli himins og jarðar til að vera gildur meðlimur í jólahaldinu. Ég hef ekki orðið vör við smákökubaksturskeppni eða jólahlaðborðaboðhlaup. Í rauninni er ekkert jólaáreiti, meira að segja ruslpósturinn í póstkassanum hérna á Árósasvæðinu hefur ekkert breyst eða aukist -var kannski bara nógu mikill fyrir, þannig að eftir nokkrar flettingar fer hann bara í endurvinnslutunnuna eins og áður.
Hérna leggja menn mest upp úr því að hafa það huggulegt, borða eplaskífur með sultu og flórsykri, mandarínur og rissengrød með sultutøj. Skreyta með heimagerða jólaskrautinu og syngja jólalög. Danni sem er hjá dagmömmu hérna í hverfinu er búinn að fara þrisvar sinnum í messu í desember, með tilheyrandi sögum og söngi og kemur heim með eitthvað jólaföndur á hverjum degi.
Það er svolítið undarlegt, og svolítið þægilegt í hjartanu að losna undan þessum íslenska jólaþunga enda heyrist mér á fréttum að heiman að margir séu að bugast undan þessarri vitleysu á tíma sem á að einkennast af friði og ró, og fá að upplifa skemmtilega og rólega aðventu. Flugið okkar heim er á laugardaginn og þá kemur skammturinn væntanlega, nema að við komum bara með þessi huggulegheit með okkur.
Að lokum, skemmtilegar og öðruvísi útsetningar af hefðbundnum jólalögum má finna hjá Sufjan Stevens. Sjáiði hvað þetta er fallegt.
engin heimþrá vegna veðurs
Síðustu daga er búinn að vera íslandsstormur hérna á glugganum hjá mér. Það var einhverja nóttina sem ég vaknaði klukkan fjögur og þá var glerið í útidyrahurðinni að gefa sig, ég sver'ða. Reyndar glymur svolítið mikið í járnpallinum sem er hérna fyrir framan, en við erum á efri hæð og það er stór pallur á milli okkar húss og næsta húss á móti. Hann á það til að hristast duglega í roki og slagveðursrigning er hinn mesti trumbusláttur á pallinn.
Ég held að veðurguðirnir séu að minna mig á það að það sé ekkert mjög langt í brottför til íslands, 9 dagar.. það er ekki neitt :)
Jólapakkarnir fara á morgun, snillingurinn hjá skipafjelagi íslands ætlar að bjarga jólunum og þar með hefur stressið minnkað til muna. Þið vitið jú hvað ég get orðið tens ;)
Blaðið vs TV2 news
Það er svolítið skondið að horfa á nýju dönsku fréttastöðina: TV2 News, þeir eru með sömu grafísku elementin og ákaflega svipað fótaletur og Blaðið sem er gefið út í Reykjavíkinni (fann ekki link á blaðið).
Flokkað sem danmörk / hönnun / samfélag /
2
ferðahelgi
Síðustu dagar eru búnir að vera magnaðir, tengdó komu á fimmtudaginn og Danni fékk þriggja mánaða skammt af dekri á fjórum dögum, allir höfðu voða gott af því.
Í gær renndum við á fáknum til höfuðborgarinnar Kaupmannahafnar þar sem við fórum út að borða og gistum á íslensku gistiheimili, en þau eru víst ófá á svæðinu. Í morgun keyrðum við þeim út á flugvöll, kíktum svo aðeins á strikið, í nokkrar verslanir og niður á Nýhöfn en lögðum af stað aftur "vestur" uppúr hádegi. Á leiðinni lentum við í hávaðaroki og hífandi hagléli, þannig að við óttuðumst um lakkið á bílnum um tíma. Brúin yfir stórabelti var líka ekkert lamb að leika við í þessum 20metrum á sek en fákurinn klauf vindinn eins og hann hefði aldrei gert annað og skilaði okkur heim um kaffileytið. Eins gott að Blönduóslöggan leynist ekki á hraðbrautinni.
Gestirnir okkar fengu hins vegar töluvert lengra ferðalag sem er ekki lokið enn. Þau áttu semsagt að fara í loftið á leið til Akureyrar kl 11:25 en fóru af stað um kl 17, og þurfa þar að auki að lenda í Keflavík og keyra í rútu norður. Ömurlegur endir á annars góðu ferðalagi.
svona er samkeppni á bensínmarkaði
Það er frekar skondin bensínstefna hérna. Í morgun þegar ég keyrði af stað með Danna sá ég að bensínljósið var farið að loga. Við reynum yfirleitt að versla bensín á laugardagsmorgnum því þá er það ódýrast. En af því ljósið var farið að loga kíkti ég á verðið á skiltinu hjá HydroTexaco sem er hérna niðri á horni og það var 9.19kr. Af því ég var að flýta mér í morgun ákvað ég að stoppa ekki, enda var ljósið bara nýbyrjað að loga. Þegar ég kom svo heim uppúr hádegi var verðið komið í 9.29 ddk (106,84 isk), svo að ég ákvað að fara ekki alveg strax. Svo núna áðan þegar ég sótti Danna var bensínljósið að verða aðeins frekara þannig að ég kíkti á skiltið og viti menn; 8.56 ddk (98.44 isk) - sem þýðir 8.4 isk lækkun á einu eftirmiðdegi.
Maður getur varla séð fyrir sér að íslensku olíufélögin lækki verð án þess að senda frá sér fréttatilkynningu með tveggja daga fyrirvara, hvað þá að lækka svona mikið án þess að það sé röð út á götu.
Skemmtilegt. Annars breytist aksturinn okkar talsvert í næstu viku þegar Danni byrjar hjá nýrri dagmömmu, sem býr í stórkostlega girnilegri hjólafjarlægð frá okkur.
Viðbót: Í morgun fyrir kl 9 þegar við skutluðum Danna var verðið ennþá 8.56 þannig að við hugsuðum okkur gott til glóðarinnar og ætluðum að taka bensín í bakaleiðinni - en þá - viti menn, verðið orðið 9.56 dkk (110 isk) ! :/
Flokkað sem danmörk / samfélag / ýmislegt /
2
skvabb skvabb..
síðan við komum hingað út hef ég verið eiginlega óstöðvandi sukkari, nammið er svo ódýrt og goooott og skilagjaldið líka svo hátt á glerflöskunum þannig að það borgar sig eiginlega að kaupa kassa af kóki í gleri. :)
Það er eins og það séu tveir gaurar sem sitji á herðunum á mér og stjórni mér; púkinn er alveg sveittur við að hrósa mér og hvetja mig áfram enda orðinn spikfeitur sjálfur. Hvíti engillinn reynir að toga í mig og fá mig til að borða banana og drekka vatn, hann fékk mig meira að segja til að kaupa baðvigt um daginn og svei mér ef það virkar ekki aðeins... En súkkulaði er svo létt og mælist varla, er það ekki?
Í morgun datt Óla í hug að fara út að hlaupa í hádeginu, við erum bæði í fríi í skólanum í dag (hann að gera verkefni og ég á lesdag) þannig að jú, eftir hádegismat fundum við hlaupaskóna og skokkuðum út. Auðvitað byrjar maður vel, svona ef einhver nágrannanna skyldi nú vera heima.. en eftir ca 10 metra var ég komin með hlaupasting og beinhimnubólgu og mjólkursýru í vöðvum og.. og... en þessi sadisti sem ég var að hlaupa með (sem NótaBene er búinn að vera í nammibanni síðan í maí!) skokkaði bara í kringum mig og lamdi mig áfram.
Ég viðurkenni það, það var mjög fallegt veður til þess að hlaupa úti, þægilega kalt (14°c), enginn vindur að ráði, sól, mjúkur jarðvegur, skógur í kringum göngustíginn.. allt eins og það á að vera. Nema formið, það vantaði.
Sjitt hvað þetta var erfitt.
Ég fór semsagt styttri leiðina heim og 10 min seinna kom hr hlaupagikkur móður og másandi og eftir teygjur og beygjur þá skoraði hann á mig í armbeygjukeppni. Hann tók 50 á meðan ég tók.. ekki svo margar.
En það gengur bara betur næst, hvenær sem það verður.
á ferðinni
Við erum búin að bóka heimferð um jólin enda ekki hægt þegar maður fær ferðalagið í jólagjöf. Þetta verður mikið gaman!
Það er bara eitt sem böggar mig afskaplega mikið, af hverju getur innanlandsflugvöllurinn ekki verið í Keflavík? Hvað er málið með að þurfa að taka flybus til UMFERÐAmiðstöðvarinnar og þurfa svo að krækja fyrir flugvöllinn í vatnsmýrinni með leigubíl? (sem b.t.w. er örugglega ekki með barnastól!) til að komast í flugstöðvarskúrinn. Hver skipuleggur þetta eiginlega?
Annars er Árósaflugvöllur, sem er líka alþjóðaflugvöllur, í um klst akstri frá borginni hér og ég heyri ekki marga kvarta yfir þeirri fjarlægð, né óskir um að fá flugbraut upp við Skejby spítalann, þó það sé laust tún þar!.
Við Danni erum í haustfríi núna (Efterårsferie, snilldar fyrirbæri!) og tókum strætóinn niður í bæ í morgun. Í vagninum var líka skemmtilega undarlegur, vellyktandi og hárprúður náungi, með stóran hund í bláum ikea poka sem virtist vera hundabælið. Hundurinn var alveg spakur þarna í pokanum enda greinilega ýmsu vanur af eiganda sínum, sem tók sig til á miðri leið og bjó sér til eina jónu á leiðinni, ekkert stressaður á því. Handverkið var stórgott og náunginn gæti örugglega fengið fínt djobb hjá Castro ef hann fengi borgað fyrir að hafa hund með sér þar eins og hér .
Í miðbænum var líf og fjör og við versluðum sitthvað sem verður opinberað á laugardaginn en þá á heimilisfaðirinn afmæli. Á heimleiðinni sofnaði Danni í kerrunni sinni og sefur ennþá hérna fyrir utan.
skólinn og lífið
Ég er alltaf komin snemma heim úr skólanum og ég elska það :) Núna er ég reyndar að skrópa í HTML tíma en þegar maður hefur talað html í átta ár þá nennir maður ekki að sitja undir þessu einfalda (call me miss cocky..). Óli er ennþá í skólanum og var á bílnum þannig að í staðinn fyrir að sækja bílinn og sækja svo Óla á eftir þá ákvað ég að taka bara strætó heim. Það er reyndar enginn strætó sem fer alla leiðina þannig að ég þurfti að skipta á miðri leið.
Það er gaman að taka strætó hérna - miðað við RVK þá eru sennilega öll strætókerfi skemmtileg. Hér fer maður inn að aftan, stimplar miðann sinn (eða ekki) og svo út að framan. Hérna les líka vagnstjórinn upp næstu götur/stoppistöðvar þannig að hann virkar ekki eins úldinn og önugur maður hefur vanist áður.
Áður en ég fór heim kom ég við í bókabúðinni í skólanum og keypti markaðsfræðibókina sem við erum að lesa núna, það er nú kominn október og kominn tími til að lesa skólabækurnar :) Hún var hins vegar frekar þung og seig í þegar ég var að bíða eftir næsta strætó sem tók heila eilífð að því virtist. Það var nefnilega við eina stærstu götuna hérna, Viborgvej, og akkúrat á 2km kafla þar sem verið er að breikka hana - þeir eru búnir að vera að vinna í þessu síðan áður en við komum hingað en með sínum löngu hádegishléum, hætta-að-vinna-klukkan-fjögur stefnu og engri yfirvinnu þá held ég að þeir verði örugglega í því að breikka götuna allan tíman sem við verðum hérna. Allavega sér maður engan mun frá degi til dags.
Ásamt því að kaupa markaðsfræðibókina keypti ég líka aðra bók sem mig hefur langað í lengi; Web Redesign eftir Kelly Goto sem var með magnaðan fyrirlestur á vefráðstefnunni heima í apríl. Þannig að það verður kannski svolítill tími þar til ég kíki í markaðsfræðibókina ;)
af verkföllum og skólum
Við Danni erum búin að vera heima núna í tvo daga út af verkfallinu hjá leikskólakennurum, sem á reyndar að enda í dag. Það er mjög fínt veður núna reyndar og víða má sjá fólk í garðvinnu núna í byrjun október, við kvörtum ekki yfir því.
Fallega tölvan mín hefur það líka alveg einstaklega gott. Hún er nú að verða nokkuð vel græjuð enda fann ég *óvart* fontasafnið úr vinnunni á diski og sitthvað fleira. Svo verður eiginlega að þakka símafyrirtækinu TDC fyrir að hífa hraðann hjá okkur upp úr 1mb yfir í 8mb/sek núna í haust, en þeir eru að reyna að koma okkur á bragðið og munu lækka hraðann aftur núna fljótlega. Þann dag verður grátið því bragðið er gott.
Skólinn gengur líka fínt, á föstudaginn í síðustu viku var yfirferð á verkefni sem var gert eftir kennslu síðustu vikna, þar áttum við að fjalla um einhvern menningaratburð, gera poster og vef ásamt svolítilli skýrsku, sem var skiljanlega ekki mikið mál fyrir mína! Ég ákvað að taka fyrir fiskidaginn mikla þar sem ég er ekkert of hrifin af því sem hefur verið gert áður, það er auðvitað bara smekksatriði.
Ég hef líka verið að spá í því, hvort ég sé á réttum stað í þessum skóla, þetta er bara hálfgerður iðnskóli. Þegar við ákváðum að koma hingað byrjaði ég að skoða mastersnám í Multimedia sem er kennt hérna við Aarhus University, og Óli er í því að hluta til, en það nám er mjög mikið akademískt og mig vantar svolítið tæknilegan grunn fyrir það. Þetta nám sem ég er í mun, þegar fram í sækir, fara í flash vinnslu og php + javascript forritun sem mig langar að læra en þangað til er þetta ekki svo krefjandi. Það er kannski líka allt í lagi því þá hefur maður tíma til að vera heima og leika einstöku sinnum þegar aðrir eru í verkfalli.
Flokkað sem danmörk / lífið sjálft / skólinn /
0
mótmælahugur
Þið hafið kannski ekkert heyrt af því en það hefur ekkert farið framhjá okkur þetta verkfall hjá leikskólakennurum hérna í Danmörku. Friðelskandi og barngóðir kennarar breytast núna í orðljóta kröfuskiltateiknara sem hanga úti á götuhorni 8 tíma á dag. Leikskólarnir eru þaktir orðum eins og "stop tyvene", "Børn er Danmarks råstof" (råstof þýðir hráefni held ég) og allt er held ég að verða vitlaust vegna þess að það á að gera mikinn niðurskurð í leikskólanum hérna þannig að gæðin á þjónustunni við börnin minnka mikið. Það vilja Danir alls ekki sætta sig við og það er ágætt að vita.
Þetta á víst langan aðdraganda, einhverntíman fyrir ári eða lengra síðan var hætt að elda mat á leikskólunum vegna þess að það þótti of dýrt. Síðan þá hafa börnin farið með madpakke í leikskólann þannig að það þýðir kaldur matur allan daginn, og reyndar ekki svo kaldur því víða var ekki leyft að hafa ísskápa (þó svo foreldrarnir hafi viljað leggja þá sjálfir til) og alls ekki hægt að hita neitt upp. Þannig að ástandið er ekki svo gott í þessu samfélagi sem flestir telja að sé svo barnvænt.
En núna er mælirinn víst fullur og það má sjá á hverju götuhorni. Það er svolítið ánægjulegt að sjá fólk sem kann að mótmæla og veit að verkfall er ekki frí, þeir eru sína 8 tíma á dag í hópum úti á götum, í fjölmiðlum og á meðal fólks að berjast fyrir sínum kröfum.
Þetta hefur reyndar ekki bitnað á okkar daggæslu því dagforeldrar eru ekki í verkfalli ennþá (gæti alveg trúað því að það komi samúðarverkfall), hins vegar eru margir staðir eins og leikvellir, garðar og frístundaheimili sem þau sækja á, lokuð.
Flokkað sem danmörk / heimilið / uppeldi /
7
smá heimþrá
Við erum búin að vera hérna í mánuð og það er strax nokkrir hlutir sem ég sakna heimanfrá...
Kranavatnið. Vatnið hér er alveg fínt á evrópskan mælikvarða, eiginlega mjög gott, en þegar maður er vanur frísku og ókeypis vatni úr krananum þá er ekki hægt að sætta sig við neitt minna. Við kaupum ágætis vatn á flöskum en það er alveg steindautt og flatt, ekkert bragð eða líf í því.
Heimabankinn. Við fórum í viðskipti við Nordea sem er fínn banki og við fengum Dankort um leið (Dankort er eina kortið sem er nokkuð gjaldgengt allsstaðar, ekki nærriþví allar verslanir taka þessi venjulegu debetkort) en hefur víst verið mikið bras að fá Dankort fyrir þá sem eru nýkomnir til landsins, eru ekki með fastar tekjur og eiga ekki eignir hérna þannig að við getum verið nokkuð sæl með þetta.
En já, netbanki Nordea er alveg ágætur og alveg hægt að nota hann.. fyrir utan að hann er lokaður á næturnar og ekki hægt að borga reikninga á kvöldin! En maður sér bara núna hvað íslensku netbankarnir eru bestir í heimi og það er ekkert djók!
Fiskur - hvar fær maður góðan fisk? Við erum búin að prófa lax og þorsk - finn ekki ýsu og þó þetta hafi verið norskar afurðir þá fannst mér þetta ekki góður fiskur. Ég ætla samt að halda áfram að prófa mig áfram og sjá hvort ég geti ekki fundið einhvern ætan fisk - annars þarf ég bara að hringja í pabba!
8381 Tilst
Hverfið sem við búum í er mjög indælt. Þetta er svolítið hringhverfi innst í botnlangagötu þar sem húsin snúa út að sameiginlegu túni. Við erum á efri hæð í fjögurra íbúða húsi en deilum stigagangi með öðrum fjórum íbúðum, við hliðina á okkur er íslenskt par með tvö börn en í öðrum íbúðum eru danir. Þetta eru sennilega allt leiguíbúðir sem húsaleigufélag á og rekur. Hérna eru nokkrar íslenskar fjölskyldur, ungt fólk í námi eða að klára nám og allir með börn á leikskólaaldri eða yngri, semsagt bara gaman að heyra í íslenskum krökkum hérna að leik úti á túni. Þetta fólk er allt algjörir gullmolar og allir alltaf tilbúnir að veita upplýsingar eða aðstoð, það er alveg magnað og kom mér svolítið á óvart hvað samheldnin er mikil hérna.
Íbúðin er alltaf að koma til. Það er skrýtið að vera allt í einu ekki með geymslu, nema útigeymslu og þar er ekkert hægt að geyma því þar myglar allt og fer í steik - nema bjórinn. Þess vegna erum við búin að kaupa ógrynni af frekar skrautlegum kössum og boxum til að hafa uppi á skáp til að setja ýmiskonar geymsludót í. Þegar það er farið af stofugólfinu er ekki alveg eins mikið drasl í íbúðinni.
skal vi snakke sammen
Ég er orðin nokkuð köld á að nota dönskuna. Allavega erum við búin að sækja um heimasíma, netið og gsm á dönsku, opna bankareikning og fá slatta af Dankortum hingað heim ásamt því að geta loggað okkur inn í netbankann þannig að eitthvað erum við að segja rétt. Auk þess fara öll samskipti okkar við dagpabbann fram á dönsku en ég náði samt ekki alveg því sem var að gerast í dag hjá þeim, eitthvað í sambandi við apa og gíraffa. Ég vona að hann hafi ekki farið með þau til Afríku. Ha ha.
En við reynum samt að hafa útvarpið í gangi þegar við erum hérna heima og í bílnum. Danmarks radio 1 og 2 eru alltaf með einhverja spjallþætti "svona Spegil RÚV-sins" og það er mjög gefandi þegar maður fattar um hvað er verið að tala. Gefandi já.
Sjónvarpið er hins vegar ekki komið í hús ennþá en það er allavega búið að velja það. Við gerðum heiðarlega tilraun til að ná í það í Electric City um daginn en það var svo óhemju mikil upphæð að það þurfti að hringja handvirkt til Visa á Íslandi (gott að heimilisfaðirinn er vel að sér í heimildaleitarkerfum) þannig að við við söltuðum það aðeins og ætlum að nálgast það eftir helgi með Dankortinu okkar. Við eigum hvortsemer ekki sjónvarpsskáp undir það (en erum búin að fara nokkrar ferðir í mublubúðir og sennilega búin að finna það sem virkar best; heldur litlum puttum í hæfilegri fjarlægð)
og það liggur ekkert á að fjárfesta í sjónvarpsskáp af því það er ekkert sjónvarp komið ennþá.
Sniðugt.
shop-a-holic
Íbúðin okkar er nokkuð vel staðsett, svona verslunarleg séð. Fyrir það fyrsta er macdonalds úti á horni sem kom sér vel fyrstu dagana þegar hnífapörin voru ekki komin en er orðið svona frekar pirrandi að hafa gullbogana í útsýninu út um stofugluggan (svona svipað og snæland video var í kaplaskjólinu). Í 5 minútna akstursfjarlægð er svo Bilka (sama hjólafæri reyndar líka, tékkaði á því í fyrrakvöld) sem er mega stórt vöruhús þar sem ALLT er til, svona hagkaupsbúð x10. Í Bilka hverfinu er líka El-Giganten (sama og ELKO heima) og Electric City sem eru raftækjabúðir, Toys'R Us og BabySam ásamt Jysk (Rúmfatalagerinn). Og sjitt hvað við erum búin að versla mikið.
Ég á samt eftir að finna það sem er eitthvað mikið ódýrara hér en heima, mér finnst matvara vera bara á svipuðu verði, kannski fyrir utan kjöt og sælgæti. Bjórinn er vissulega töluvert ódýrari og það er ákveðin stemmning í því að kaupa kassa af Carlsberg í gleri á þúsundkall.
á lífi

Eftir laaangan tíma kom nettengingin loksins í gær. Það stóð reyndar ekki á þeim TDC mönnum, þeir voru snöggir, en maður þarf að vera kominn inn í kerfið með kennitölu og slíkt, áður en maður getur fengið á sig einhverja reikninga hérna. En sem betur fer er þetta allt að smella.
Við erum líka búin að koma okkur ágætlega fyrir en vantar ennþá sjónvarpið, nettengingin læknar aðeins sjónvarpsþorstann og við náðum recap á síðustu Supernova þætti (Magni er sko frændi hans Óla) og á meðan sambandsleysinu stóð yljaði Dr Grey og hennar sjúkrahússögur mér um hjartarætur. Ég á ennþá eftir nokkra þætti úr seríu 2 sem ég geymi fyrir vídeospólukvöldin.
En alveg týpískt með veðrið hérna. Fyrstu dagana var sól og blíða og steikjandi hiti eins og það er búið að vera síðan í apríl, það entist fyrstu þrjá dagana okkar hérna. Svo kom þrumuveður, eldingar og rigning.. 18cm jafnfallin úrkoma (ég skil reyndar ekki hvernig vatn getur verið öðruvísi en jafnfallið..) í ágúst, meira en hefur verið í allt sumar. Algjörlega týpískt, sumarið ekki byrjað á íslandi þegar við förum og búið í danmörku þegar við loksins komum. Á þessu heimili er ekkert til sem heitir sólbrúnka, eða freknur.
Í næstu viku byrjar skólinn. Þá byrjar Danni líka í aðlögun hjá ofurpabba sem er dagforeldrið hans. Skemmtilegur náungi sem er búinn að vera dagpabbi í 11 ár og er alveg ofur eðlilegur. Svona þessi týpiski náungi sem spilar fótbolta við krakkana sína og bakar brauð á meðan börnin sofa á daginn (ok það er kannski ekki hluti af þessu eðlilega en hann gerir það samt). Fínn náungi og vonandi reynist hann Danna bara vel).
Meira síðar.
afslöppuð í meira lagi
Að baki: búslóðin í gámi og tóm íbúð í borg óttans. Norðurferð og brúðkaup á Húsavík, afslöppun.
Framundan: Tónleikar með Belle & Sebastian á Borgarfirði Eystra og svo snekkjusigling yfir Atlantshafið til fyrirheitna landsins.... eða svona þannig.
Annars hef ég ekki haft mikla þörf fyrir að tjá mig. Lítið tekið af myndum líka sem er frekar leiðinlegt svona eftirá. Ég er samt að missa mig með gömlu filmuvélina hans Óla (Canon EOS 500n) sem er með frekar flottum linsum. Mig langar geðveikt til að versla mér stafrænt body svo maður geti notað þessar linsur. Það myndi telja fljótt í framkölluninni. Það bíða hér fjórar filmur eftir framköllun og ótrúlega erfitt að gera sér grein fyrir því að geta ekki skoðað myndirnar sem ég tók í góða veðrinu í dag.
Í þessum töluðu orðum er Hanna systir sennilega að lenda á Hawaii, frekar langt í burtu en öfundsýkin nær alveg alla leið og vel það.
pakkipakk
Flutningarnir eru komnir núna á háalvarlegt stig. Stráksi var sendur með flugi norður í morgun með ömmu sinni og meiri söknuður virtist vera hjá foreldrum hans en honum sjálfum. Nýjustu fréttir herma að sá stutti uni sér einstaklega vel hjá afa og ömmu, með stóran garð útaf fyrir sig, með rennibraut og hundi.. hvað meira biður maður um?
Við Óli erum á góðri leið með að koma öllu sundur og ofan í kassa og munum senda allt í gám, vonandi á morgun. Þá munu verða endurfundir við stráksa í norðansælunni.. mmmm, gerir allt þetta rykuga pökkunarstress þess virði.
the power of babyland!
aldrei skal ég vanmeta markaðstorgið á barnalandi, þar er gjörsamlega hægt að selja allt.. á einum og hálfum degi skoðuðu um 200 manns sölusíðuna og flest allt er búið að seljast, enda stórsér á íbúðinni minni!
núna fara þessir flutningar að verða raunverulegir.... *glúbb*
Ef ég ætti bílskúr...
..þá væri búin að vera rífandi stemmning í bílskúrnum í morgun. Ég setti upp smá sölusíðu með dótinu sem við þurfum að losna við fyrir lítið og svörin hafa ekki staðið á sér. Borðið og stólarnir okkar eru seldir og sennilega skiptiborðið líka. Svo er ég sennilega búin að gefa svalavagninn hennar mömmu líka, vonandi að hann komi áfram að góðum notum.
Enn eru eftir: Ísskápur, hljómflutningstæki (reyndar svolítið sárt að selja þau, mamma ætlar að taka þau ef þau komast ekki á annan góðan stað), Hillusamstæða, Rúm, Teikniborð, Hilla, Hornskrifborð, Skrifborðsstólar.
GRÍPIÐ GÆSINA MEÐAN HÚN GEFST =)
drasl + afmæli + mp3
Ég er ennþá að slást við draslið mitt, ég er ótrúlegur draslasafnari! Á meðan Danni svaf í dag náði ég að tækla nokkra safnkassa sem fóru nokkurn veginn beina leið í ruslapoka. Ég náði samt að "bjarga" nokkrum jólauppskriftum sem ég reif úr síðasta jólablaði moggans, nokkrum límmiðum með apple merkinu, gjafaborðum sem hægt er að nota í föndrið, geisladisk með Office Space, BA ritgerðinni minni og einhverjum möppum úr skólanum. Annað fór í ruslið og ég man ekki alveg hvað það var.. sem þýðir að það getur ekki skipt neinu máli.
Familían rölti niður í bæ í gær, þar hélt Landsbankinn uppá afmælið sitt með frekar áberandi hætti. Við sníktum kökusneið þrátt fyrir að ætla okkur aldrei í kúnnahópinn. Kakan var ágæt, svolítið Betty-bragð af henni en bara allt í lagi, þeir fá mikið hrós fyrir að bera fram mjólk með henni.
Stemmningin í miðbænum var samt skrýtin. Mér leið eins og allt eðlilegt fólk væri einhversstaðar á ferðalagi úti á landi og þetta væri fólkið sem gæti ekki farið eða nennti aldrei að fara neitt út úr bænum.
Þannig að við hálf fukum heim fljótlega og náðum vonandi að brenna eins og 1/6 af kökunni á leiðini.
Stafrænn spilastokkur? Nýyrðasmíðin alveg að blómstra á mbl.is? Æji ég veit ekki, er eitthvað auðveldara að segja stafrænn spilastokkur en mp3-spilari? Held að þetta hitti ekki í mark. Glymskratti er mun skárra ef það þarf endilega að finna eitthvað annað orð.

