Eftirfarandi eru færslur í flokknum "lífið sjálft"
bleh
Ég er í því að endurskipuleggja mig þessa dagana, það felst ekki síst í nýja vinnustaðnum sem ég er að búa til með öðrum, sem fer af stað með sumrinu. Ég er líka að reyna að hætta að vinna á kvöldin, horfa frekar á tv eða fara í sund.. eða prjóna.. svolítinn me-time.
Mig langar líka til að fara að blogga aftur á ensku og þá minna um pólitík.. maður er alveg að krepera á því.. en ég veit að ég myndi aldrei meika það að blogga bæði á íslensku og ensku þannig að ég er að spá í að snúa þessu bara yfir á ensku.. hvað finnst ykkur um það?
Frk. framkvæmdastjóri
Fyrr í vor skráði ég mig á námskeiðið Brautargengi hjá Nýsköpunarmiðstöð Íslands, 15 vikna námskeið í stofnun og rekstri fyrirtækja. Þessar 15 vikur eru núna búnar og eftir það er ég með í höndunum viðskiptaáætlun um fyrirtækið mitt litla, lýsingu á því hvað það er og hvert það vill fara og síðast en ekki síst, rekstraráætlun sem sýnir að með ákveðnum, raunhæfum forsendum þá getur batteríið gengið upp.
Þessi tími er búinn að vera alveg ótrúlega skemmtilegur, eiginlega skrýtið að ég hafi ekki bloggað um þetta áður en bloggið hefur aðeins dottið uppfyrir. Hópurinn var mjög skemmtilegur, konur á öllum aldri með allskonar hugmyndir. Fyrirlestrarnir voru líka innspýting hugmynda og krafts og námskeiðið allt mjög vel skipulagt.
Tímarnir voru einn dag í viku frá 9-13:30, semsagt nánast allur vinnudagurinn þar sem Emil hefur verið hjá dagmömmunni til kl. 14. Fyrirlestrarnir byggja á því að ákveðinn kafli í viðskiptaáætluninni er tekinn fyrir, svo eru heimaverkefni sem eru unnin eftir það.
Verkefnastaðan hefur líka verið mjög góð og það verður gott að fá auka dag í vikuna aftur.
Semsagt mjög skemmtilegur tími liðinn og við tekur vægast sagt áhugaverður tími. Sumarið verður notað til að pússa og undirbúa, svona eins og maður kemst upp með í fríinu, og svo þegar skólinn byrjar í haust verður farið af stað af fullum krafti með fyrirtækið. Við (já ég segi við) erum komin með húsnæði í sigtið, það verður nýtt nafn og rosa stuð. Segi betur frá síðar :)
áll anna
Gleðilegt nýtt ár. ** Árið sem er nýliðið var frekar viðburðalítið hérna hjá litlu fjölskyldunni á Norðurlandinu. Ég var líka afskaplega löt við að blogga þetta árið þannig að það eru varla til heimildir fyrir því sem þó var gert. Því er nú verr.
Ég spáði því í upphafi að 2009 yrði ár hönnunar og íslenskrar framleiðslu og það hefur að sumu leyti gengið eftir. Ég er mikil áhugamanneskja um "aktivítet" og vill helst sjá blómstrandi framleiðslu í öllum sveitum. Í því samhengi stofnaði ég bloggið "Eitthvað annað" í apríl, sem hét fyrst "Veljum íslenskt" en ég vildi ekki að því yrði ruglað saman við verkefni á vegum Samtaka Iðnaðarins, sem nota þetta slagorð. Þarna reyni ég að safna saman vörum sem eru hannaðar og framleiddar á Íslandi fyrir almenna neytendur, helst af öllu úr alíslensku hráefni og jafnvel umbúðum sem einnig eru framleiddar á Íslandi.
Annað sem ég gerði í fæðingarorlofinu (eins og maður hafi nógan tíma þar.. haha) var Lopafrík, litatónar í lopapeysum. Það voru góðar undirtektir þegar það fór af stað og ég þarf eiginlega að vera dugleg að uppfæra það verkefni, það hefur fullt af pótensjal og margar hugmyndir kviknað í kringum það í kollinum á mér.
Svo tók þjóðfélagsumræðan ansi mikinn tíma frá mér þetta árið. Ég er svolítill fréttafíkill í mér (svolítið skyld honum pabba mínum sem hefur ekki misst af fréttatíma í 50 ár) og fylgist því mjög vel með því sem er að gerast, þetta ár var bara svolítið óverdós. Þegar árið var hálfnað fékk ég alveg upp í kok og ákvað að vera ekki að tjá mig svo mikið um þetta enda byggist samfélagsumræðan að miklu leyti á félagslegum fordómum þannig að það er voðalega lítið hægt að tala saman hérna á þessu skeri.
Einn merkilegasti viðburður á þessu ári, sem sýndi fram á að það er hægt að tala saman án félagslega fordóma, var Þjóðfundurinn. Ég bauð mig fram sem sjálfboðaliði til þess að geta verið á staðnum og fylgst með. Ég var í bakvinnslunni, bak við tjöldin í stóra salnum. Þar tókum við við gögnum sem komu af hringborðunum og slóum þau inn í kerfið. Alveg ótrúlegt hvað þetta var vel skipulagður viðburður, gekk alveg ótrúlega smurt. Þetta var eins og kapall sem gekk upp, skref fyrir skref, lið fyrir lið.
Niðurstöðurnar koma kannski ekki á óvart, eru kannski ákveðin útópía eða jafnvel á hinum endanum; óskilgreinanlegt og almennt miðjumoð, en ég trúi því samt að þessar setningar geti þegar safnast saman, myndað ákveðna stefnu sem við getum verið sammála um.
Persónulegir sigrar hafa verið ýmsir á árinu líka. Ég fór nú ekki í neitt ákveðið átak en er samt átta kílóum léttari um þessi áramót en þau síðustu. Það voru reyndar auðveldu kílóin, þessi sem komu á eftir að ég gekk með Emil. Efast um að þau verði jafnmörg af um næstu, en hver veit. Ég fór reyndar á skriðsundnámskeið í haust sem var mjög skemmtilegt, þar lærði ég að synda með blöðkum, sem er svipuð tilfinning og að hlaupa með lóð.. semsagt frekar erfitt en viðráðanlegt þegar maður er búinn að ná tækninni. Mér finnst líka mjög gaman að synda (heyri það reyndar ekki oft -flestum finnst þetta svo hundleiðinlegt) og ég reyni yfirleitt að synda 800-1000m á bringusundi. Mér finnst ágætt að vera ein með hausnum á mér í vatninu og horfa á birtuna og litina í vatninu, sérstaklega þegar það er komið myrkur.
Í sumar fórum við loksins á Borgarfjörð eftir langan tíma og við hjónaleysin fórum í virkilega skemmtilega gönguferð í Stórurð, við Dyrfjöllin.
Ég er bjartsýn á árið sem er framundan. 2010 er töff tala og ég held að við getum látið fullt af góðum hlutum gerast. Það eru ekki endilega áramótaheit, en þegar maður lítur yfir farinn veg hugsar maður líka um það sem er framundan og hvernig maður vill hafa hlutina í framtíðinni (eða í fortíð framtíðarinnar... :-) )
Um næstu áramót ætla ég að hafa gengið á fleiri fjöll, sérstaklega hérna í Eyjafirðinum. Ég ætla að koma nokkrum persónulegum verkefnum í gang og halda áfram að sinna vinnunni minni vel. Ég ætla að halda áfram að vera vakandi yfir samfélagsmálum en reyna að horfa í gegnum reykinn. Ég ætla að skissa meira og kannski mála eitthvað... og til þess að geta gert allt sem mig langar að gera ætla ég að þróa með mér leið til að þurfa bara að sofa í fjóra tíma á sólarhring...
GLEÐILEGT ÁR
allt um ekkert
Ég hef ekki skrifað mikið á þessum vettvangi þrátt fyrir að vera límd við tölvuna dag og nótt. Það er mjög gott að vera bissí, ég get ekki hugsað mér að vera neitt öðruvísi.
Í síðasta mánuði byrjaði Emil hjá dagmömmu, hann er þar frá 8-14 og við það lengdist vinnudagurinn minn um ca 500%. Veitti ekki af því. Dagurinn byrjar líka á góðum göngutúr yfir í næstu götu. Hann er líka miklu hressari, finnst frábært að hitta hin litlu börnin og komast út á róló í þannig félagsskap.
Það eru nokkur skemmtileg verkefni sem ég er að vinna að. Eitt skemmtilegt er veitingastaðurinn Vegi-terian í miðbæ Akureyrar. Sá staður er nýfluttur frá Skipagötunni og eigandinn ákvað að byrja með nýtt concept og það er alveg frábært (og jafnframt krefjandi) að fá að stjórna því. Það sem er líka brýnt hjá mér núna er að koma nýju síðunni minni upp ásamt einu gæluverkefni sem mér finnst einstaklega áhugavert og spennandi. Ég skráði einmitt lén fyrir það fyrr í kvöld, sem verður örugglega aðalefni næstu færslu.
félagslegir fordómar og flokkapólitík
Það er að verða liðið ár frá hruninu. Ár síðan Ísland breyttist, að mörgu leyti til hins betra vil ég meina. Ekki það að fjárhagslega er landið algjörlega í steik og það eru vissulega margir í vandræðum.
En það er að verða liðið ár síðan við kvöddum fréttir af úrvalsvísitölu og tókum upp fréttir af fiskimiðum. Mér fannst þetta amk ótrúlega mikill léttir, en kannski er ég bara svona mikil ullarsokkapæja.
En þó að ár sé að verða liðið er erfitt að hefja hreinsunarstarf því stærsta vandamálið í okkar samfélagi í dag þvælist fyrir, sem er flokkapólitíkin og félagslegu fordómarnir sem hafa allaf fylgt henni.
Ein ágæt skilgreining á fordómum er það að dæma eina manneskju eftir hugmyndum sem maður sjálfur hefur um hóp sem maður heldur að viðkomandi tilheyri.
Það virðist nefnilega ekki vera hægt að gúddera neina hugmynd eða diskútera nokkuð án þess að því fylgi vandleg greining á því hvaða flokki viðkomandi tilheyrir, því þannig megi sjá hvurra erinda viðkomandi gengur. Maður er orðinn helsýrður af þessu kjaftæði sjálfur og á fullt í fangi með að lesa á milli línanna í fréttatímanum, hverjum eigi að treysta og af hverju þessi segir þetta en ekki hitt.
Ógeðslegt.
Samfélagsmál eru nefnilega mjög áhugaverð. Ég hef þá hugmynd að flestir vilji byggja gott og réttlátt samfélag. Pólitíkin er hins vegar búin að koma sér þannig fyrir að það er ekki hægt að skipta sér af samfélagsmálum nema tilheyra einhverjum flokki, einhverjum hópi, vera með einhvern svona stimpil á enninu.
Í vor eru sveitastjórnarkosningar. Getum við krafist þess að við fáum að kjósa fólk óháð flokkum?
framkvæmdagleði í doðanum
Stundum lendir maður bara í svona lágdeyðu þar sem maður nennir ekki að blogga neitt þó svo maður sé að lesa úti um allt og hausinn á manni sé á fullu allan daginn. Kannski er bara best að ná því í eina færslu og fá það út úr systeminu... mínu altso.
Þegar farið var að tala um mannfrekar aðgerðir, þá datt mér í hug að sumarið væri alveg ótrúlega tilvalið til að gera Reykjavík að göngu- og hjólavænni borg. Það sýndi sig síðasta haust, og þegar bensínverðið rauk upp, að það voru margir sem tóku fram hjólið og það var hreinlega erfitt að finna hjól til kaups og nóg að gera á hjólaverkstæðum. Það verða örugglega margir sem nota þau aftur í sumar og í framtíðinni.
Hjólastígar þurfa ekki endilega að fylgja götunum því víða væri hægt að stytta sér leið á hjólinu, en umfram allt þarf að breyta forganginum í hugsuninni. Hérna á Akureyri væri ég t.d. alveg til í að sjá göngu/hjólaleið á svæðinu þar sem nýja Dalsbrautin á að koma einhverntíman í fjarlægri framtíð, þvert á Skógarlundinn, sem "vistvænt færiband" milli Naustahverfis og Brekkunnar. Mér finnst alveg merkilega margir nota hjólið hérna í vetur og bara í morgun sáum við einn vel útbúinn á hjóli með krakkann bundinn aftaní á snjóþotu. :) Ég sé verulega eftir því sjálf að hafa ekki keypt aftaní/hjólavagn þegar við vorum úti, en gengið var þegar orðið mjög óhagstætt þegar við vorum í innkaupahugleiðingum svo það var sett á ís.
Fram að sumri væri hægt að nota til undirbúnings, bæði í þarfagreiningar og fá arkitekta og skipulagsfræðinga til að skipuleggja betri hjólaleiðir (og hafa Morten Lange og landssamtök hjólreiðamanna með í ráðum!) og í sumar er þá væntanlega nægur mannskapur til að malbika og gera undirgögn og annað til að auka öryggi.
Eitthvað kostar það, en það skilar líka hagnaði í minni umferð og minni mengun, betri lýðheilsu og skemmtilegri borgarbrag.
Annað varðandi framkvæmdir, þá vona ég að samtök ferðaþjónustunnar eða eitthvað batterí í þá áttina, sé að undirbúa einhver verkefni til að bæta aðgengi að helstu ferðamannastöðum. Án þess að hafa farið mjög víða hérna innanlands síðustu ár held ég að við getum fjárfest talsvert mikið í aðbúnaði á mjög vitrænan hátt, þannig að það skili sér í öruggari, ánægðari og fleiri ferðamönnum.
Varðandi þessar kosningar sem eru framundan þá leiðist mér að umræðan snýst ekki um alvöru lausnir. "Ferskleiki", "dugnaður", "nýtt blóð", "framkvæmdavilji", "sláum skjaldborg um X" segir manni ekki neitt.
Mér leiðist þetta flokkakerfi, að það verða sauðir inn á milli sem maður kærir sig ekki um að kjósa en fljóta alltaf með. Fáránlegt finnst mér líka að þegar fólk býður sig fram af heilum hug, að það bjóði sig fram mjög aftarlega á lista því það vilji ekki ógna sitjandi alþingismönnum, sem raða sér auðvitað í efstu sætin. Auðvitað á bara að "hjóla í þá" og leyfa fólkinu að ráða.
Best hugnast mér samt sú hugmynd sem t.d. Valdís setur fram hérna en ég hef heyrt víðar, að maður eigi að geta kosið fólk þvert á lista og að listarnir fylgi fólkinu en ekki öfugt. Það er persónukjör að mínu skapi.
Fyrir meiri jákvæðni má benda á Hugmyndaráðuneytið. Það er af nógu að taka.
Pælingar of seint um kvöld
Síðustu dagar hafa verið góðir, svona þegar við erum stigin upp úr vorpestunum. Yndislegt veður hérna á Akureyri í dag svo við hoppuðum upp í strætó með vagninn og fórum niður í bæ. Ég reyndar tek ekki oft strætó sem er synd því það er jú frítt í vagninn, samt losnar maður ekki við þessa tilfinningu um hvort maður eigi kort eða klink, þegar maður er að leggja af stað.
Mestum tíma eyddum við svo við að fletta bókum í Eymundsson og skoða útsölurestar í Habitat/Stubbasmiðjunni. Ég keypti nokkrar afmælisgjafir og svo bók handa sjálfri mér. Það verður sennilega líflegra í göngugötunni í sumar, þegar allt verður sneysafullt af túristum að versla póstkort og ullarvettlinga. Vonandi bara að það verði einhverjar verslanir eftir, það er undarleg tilfinningin sem maður finnur úti á götu, undirtónninn sem útsöluskiltin gefa er æpandi. Hins vegar finn ég líka einhverja orku, einhvern kraft, sem segir að við látum ekki buga okkur. Ég held að fólk trúi á einhverja hringrás, það sem fer upp kemur niður og fer svo að öllum líkindum upp aftur. Ísland er best, í kreppu. Hvergi í heiminum eiga einstaklingar jafn mikinn möguleika á að gera það sem þá langar til að gera. Ég las pistil eftir Sigmund Erni, sem er jú á atkvæðaveiðum þessa dagana, þar sem hann stoppaði við á Ströndinni. Hann er líka kominn heim.
En veðrið var gott í labbitúrnum í dag og viðmót allra mjög ljúft. Sá yngsti svaf vært í vagninum og sá eldri fékk stundum far á barnavagnapallinum. Það eru svona dagar sem maður nýtur þess í botn að vera komin heim. Heima er best, þrátt fyrir allt, hvergi annarsstaðar myndi ég vilja vera.
þjóðmálin og þjóðarsálin
Margt hefur gerst síðustu daga í þjóðlífinu og sér ekki fyrir endann á. Ég ætla kannski að tjá mig sem minnst um það, en líma hérna eitt komment eftir óþekktan sem ég sá einhversstaðar.
Sjálfstæðisflokkurinn er ríki í ríkinu enda hafa þeir komið sér þar alls staðar fyrir og sleppa þar ALDREI sjálfviljugir þeim tökum sem þeir hafa á innviðum kerfisins sem þeir byggðu upp handa sér og sínum.
Ég tel mikilvægast af öllu nú að almenningur í landinu sjái í eitt skipti fyrir öll í gegnum þann skaða sem flokkurinn hefur ollið þjóðinni.
Þeir sem kjósa flokkinn, sem hefur verið stærstur allra flokka hér á landi, almenningur, hljóta að refsa flokknum harkalega. Ef fólk er heilbrigt hér, sem er reyndar mikið vafaatriði, þá kýs það ekki flokkinn aftur í áratug eða svo á meðan verið er að hreinsa til bæði innan flokks sem og samfélagið allt og innviði þess.
Mun það gerast, þ.e.a..s að menn hætti að kjósa flokkinn sinn næst árin?
Reynslan hefur sýnt að hollusta kjósenda Sjálfstæðisflokksins er slík að hún er ekki einu sinni bundin velferð viðkomandi kjósanda, heldur hefur það verið svona sjálfsvirðingaratriði að GETA kosið flokkinn, hafa haft EFNI á því, þó að augljóst sé að sú hollusta sé ekki endurgoldin í betri lífskjörum fyrir viðkomandi almenna kjósanda.
Ég held, því miður, að Sjálfstæðisflokkurinn muni áfram má miklu meira fylgi en hann hefur unnið fyrir sökum fyrrnefndrar hollustu kjósanda hans þrátt fyrir að engar rökrænar skýringar búi þar að baki. Þetta er tilfinningalegt (miskilið) sjálfsvirðingaratriði hjá fólki og skortur á SJÁLFSTÆÐRI hugsun.
bólan sem hleypur um allt!
Um leið og Danni hristi af sér hlaupabóluna kom hún í ljós á Emil litla. Hlaupabóla er sennilega réttnefni. Ég eyði því flestum dögum í að mála barnið með Kalamin áburði og set hann í matarsóda bað. Hann er ekkert sérstaklega illa haldinn, þó hann sé með mikið af útbrotum, en hann sefur samt svolítið stopult því ég hef ekkert verið að setja hann út í vagn. En svona er lífið, það lítur út fyrir að hann fái mótefni fyrir lífstíð fyrst þetta birtist svona kröftuglega, sagði hjúkkan við mig í símann áðan. Það er þá bót í máli.
Árið 2008
Mér finnst gamlársdagur alltaf jafn merkilegur. Að horfa út um gluggann og hugsa sér að þetta ár komi aldrei aftur. En svo virðist sem það sé ekki margt sem breytist nema í huganum.
Það er samt ýmislegt búið að breytast þegar maður lítur til baka. Um síðustu áramót áttum við heima í Danmörku, vorum bæði að byrja á síðustu önn í skólanum og lítill bumbubúi búinn að hreiðra um sig, sennilega ekki nema nokkrir millimetrar að stærð á þessum tíma í fyrra en samt svo merkilegur.
Þetta ár, 2008, er búið að vera mjög gott fyrir okkur persónulega þó svo að þjóðhagslega hafi það verið skelfilegt. Þið vitið öll allt um það, þess vegna ætla ég aðallega að telja upp það sem snýr að okkur:
Í janúar og febrúar var ég nánast frá af ógleði, sem betur fer var engin kennsla í skólanum, bara verkefni sem við unnum hvar sem við vildum. Ég hélt mig heima, inni á baði. Það féll yfir okkur hreiðurgerðartilfinning á þessum tíma og við gerðum tilboð í hús á Akureyri, en sem betur fer núna náðum við að bakka út úr því og fundum okkur íbúð til að leigja.
Í dymbilvikunni í mars stendur það uppúr að krónan féll þannig að danska krónan fór úr rúmlega 11 yfir í 14. Það hafði bein áhrif á okkur sem bjuggum úti en ef við hefðum vitað hvað væri framundan hefðum við sennilega gripið tækifærið og fært meiri pening út, við biðum alltaf eftir því að krónan færi í 12 aftur, en það á sennilega ekki eftir að gerast aftur.
Í apríl "fagnaði" ég því að vera komin á fertugsaldurinn.. glúbb, það er svolítið erfitt ennþá að segja það. En 30 ára í lok apríl var staðreynd sem var ekki hægt að flýja.
Í maí klárði ég verkefnin í skólanum og útskrifaðist í júní með AP diplómu í Multimedia Design and Communication. Þá byrjuðum við að undirbúa flutninga, m.a. með því að byrgja okkur af H&M fötum á allt heimilisfólkið sem og jóla- og afmælisgjöfum áður en við kæmum í íslenska verðbólgubálið. Við byrjuðum líka að pakka niður í kassa til að flytja heim og Óli flaug heim í atvinnuviðtöl og var svo ráðinn hjá hugbúnaðarfyrirtækinu Theriak á Akureyri.
Í byrjun júlí skilaði Óli inn mastersritgerðinni sinni og gámurinn kom 8. júlí. Við flugum svo frá dásamlegu Danmörk þann 11. júlí, ég komin 7,5 mánuð á leið og Danni búinn að kveðja sinn besta vin. Við fengum íbúðina strax en fluttum ekki inn fyrr en 26. júlí þegar gámurinn kom. Við höfðum gerst svo heiðarleg að gefa upp carlsberg kassann sem var keyptur í Bilka áður en lagt var í hann svo það kostaði gáminn nokkurra daga töf og andvirði kassans í áfengisgjald.
Við vorum snögg að koma okkur fyrir í Heiðarlundi og það verður erfitt að fara þaðan aftur, hvenær sem það verður.
Í ágúst biðum við eftir bumbubúanum en þó bara í 4 daga því hann kom aðfaranótt sunnudagsins 31. ágúst eftir 7 tíma verki. Emil Ragnar var svo skírður núna á aðventunni.
Það er búið að vera nóg að gera síðustu vikur með svona lítinn gutta, þó hann sé ósköp auðveldur og ljúfur strákur.
Ég er þess vegna búin að vera í svolítilli bloggpásu hérna megin, en ætla mér að ná svolítið meiri virkni í bloggið á nýju ári en kannski með nýjum áherslum. Auk þess sem ég ætla að fara í meiri handavinnu og hugmyndavinnu og þróun á ýmsu sem ég er með á prjónunum. Markmiðið hefur yfirleitt verið að láta sem flest af því sem maður er að hugsa rætast og þessvegna er áramótaheitið mitt yfirleitt að vera duglegri og markvissari í því sem maður er að gera, vinna hratt á todo listunum og klára það sem maður byrjar á. Ég verð í fæðingarorlofi fram á vor og eitthvað lengur heima að vinna við ýmis verkefni sem alltaf detta inn. Ég hef ekki áhyggjur af framtíðinni fyrir okkur persónulega, en kannski maður geti lagt eitthvað að mörkum samfélagslega.
Takk fyrir lesturinn og gleðilegt ár!
Hvernig getur tíminn liðið svona hratt?
Það er ótrúlegt að hugsa til þess hvað tíminn líður hratt. Litli bumbubúinn minn er orðinn þriggja mánaða. Hann er svo duglegur, alltaf svo sperrtur og vill helst standa og láta dást að sér :)

Áhugavert myndband
Ég rakst á mjög áhugavert myndband, viðtal við nýsjálensku kvikmyndagerðarkonuna Barböru Doran frá 2006, þar sem hún talar um heimildarmynd sína sem fjallar um samanburð á Íslandi og Nýfundnalandi. Ísland öðlaðist sjálfstæði 1945 en Nýfundnaland tapaði sjálfstæði sínu í hendur Kanada árið 1949. Hvernig er mismunandi sjálfsmynd þjóðanna.
Áhugavert.
um hryðjuverkamenn og aðra menn
Við skrifum undir það að vera ekki hryðjuverkamenn, því allir ættu eiginlega að vita að hryðjuverkamenn eru ekki ljóshærðir og bláeygir í lopapeysum eða fótboltabúningum. En hvernig líta þá hryðjuverkamenn út? Það er allt í lagi að velta því fyrir sér. Það skyldi þó ekki vera að hryðjuverkamenn séu miðaldra hvítir karlar í jakkafötum... frímúrarar?
*klukk*
Jæja Jonni, það er bara klukk í gangi.. here goes:
1. Fjögur störf sem ég hef unnið um ævina:
- - í fiski: saltfisk & skreiðarverkun, netaskurði, rækjuvinnslu.
- í Olíssjoppu á Dalvík
- í sumarafleysingum í bókhaldinu hjá Landsvirkjun
- grafískur hönnuður + vefhönnuður hjá Mixa
2. Fjórar íslenskar bíómyndir sem ég held upp á:
- - Mýrin
- Heima
- Nói Albínói
- Englar Alheimsins
3. Fjórir staðir sem ég hef búið á:
- - Hauganes
- Reykjavík
- Aarhus
- Akureyri
4. Fjórir staðir sem ég hef heimsótt í fríum:
- - Legoland
- Barcelona
- Cancun Mexico
- Borgarfjörður Eystri
5. Fjórir sjónvarpsþættir sem mér líkar:
- - Greys Anatomy
- Silfur Egils
- Friends
- LOST
6. Fjórar síður sem ég skoða daglega:
- - eyjan.is
- larahanna.blog.is
- facebook.com
- barnaland.is meðgöngu og barnaspjallið
7. Fernt matarkyns sem ég held upp á:
- - nachos með kjúklingi, guacamole og baunastöppu, miklu kóriander, sterkri salsa og sýrðum rjóma
- grænmetislasagne
- slátur með kartöflustöppu og fullt af sykri
- þunnur hyldeblomst djús, það heitir víst ýlliblómasaft á íslensku
8. Fjórar bækur/blöð sem ég held upp á/les oft:
- - Computer Arts Special
- Upphafið eftir Huldu Jensdóttur ljósmóður
- Ikea bæklingurinn
- Fréttablaðið
9. Fjórir staðir sem ég vildi vera á núna:
- - úti á götu að mótmæla ástandinu með hinum 313.000 Íslendingunum
- í Tivoli Friheden í sól og sumaryl með góðu fólki
- H&M í Bruuns Galleri þegar danska krónan var tæplega 11
- að kúra uppi í rúmi hjá 7 vikna stráknum mínum honum Emil
10. Fjórir bloggarar sem ég á að klukka:
- - fyrstu fjórir sem lesa þetta og setja inn link í athugasemdirnar... flýttu þér!! ;)
upprennandi sökudólgar..
Algjör snilld: Baggalútur: Af upprennandi sökudólgum
Boðskapur
Ég og Emil sonur minn, sem er einmitt 6 vikna í dag, vorum á forsíðu Moggans í gær í tilefni af Alþjóðlegri brjóstagjafaviku.
![]()
Það er vel við hæfi að bolurinn sem hann er í, hvítur með rauðu stroffi á ermunum, er frá Solidary People en á bakinu er yfirlýsing frá þeim þar sem stendur:
"Make tolerance and human respect the banner of your existence. Be idealistic. Start stirring the world."
Á vefsíðunni þeirra stendur jafnframt:
We, the solidary people call for a new state of mind. We rise above political boundaries in our quest for solidarity.
This is our quest.
Ef þetta er ekki viðeigandi boðskapur á þessum tímum þá veit ég ekki hvenær. Þetta er það sem við þurfum, nýja hugsun, nýja nálgun á lífið - í gegnum manngæsku og víðsýni.
Bolinn fékk ég í Danmörku á sínum tíma en vefverslunin Rumputuski selur vörur frá þeim líka.
Alþjóðlega brjóstagjafavikan
Athugið hvort þið þekkið einhvern hérna.. í tilefni af alþjóðlegu brjóstagjafavikunni fórum við Emil niður á Amtsbókasafnið hérna á Akureyri og tókum þátt í fjöldagjöf. Það var stuð.
"Þema vikunnar í ár er 'Stuðningur við móður: stefnum að sigri' og með þessu slagorði leitast skipuleggjendur brjóstagjafavikunnar og WABA (world alliance for breastfeeding action) eftir auknum stuðning fyrir mjólkandi mæður svo þær nái líka sínum markmiðum. Að umhverfi þeirra bjóði uppá að brjóstagjöf sé eina fæða ungbarna til sex mánaða aldurs og svo með næringarríkum mat til tveggja ára og jafnvel lengur, eins og alþjóða heilbrigðisstofnunin (WHO) mælir með."
Þorraþræll anno 2008
lífið í rússneskri nýlendu
Ekki hefði ég ímyndað mér það að dagurinn í dag ætti eftir að vera svartari en dagurinn í gær. Það var jú eitthvað stórt í uppsiglingu. Stærra en það að bankarnir væru gjaldþrota. Maður sá það á Geir og Jóhönnu, með svitaperlurnar á enninu og grátstafina í kverkunum.
Það rann upp í morgun að um sl. helgi varð Ísland gjaldþrota og Rússar keyptu okkur svo við getum haldið eyðslufylleríinu áfram. Rússneskan vodka í partýið. Og okkur langaði bara að verða edrú og eðlileg.
Rússneska mafían lánar ekki á góðum kjörum bara sísvona af einhverri góðmennsku, í miðri lánsfjárkreppu í heiminum. Það hangir eitthvað á spýtunni, Geir!
Nei, ástæða þess að stjórnarandstaðan var föl í framan eftir fundinn var sú að fullveldi okkar hefur verið selt í hendurnar á Rússum. Grínlaust. Ef við skuldum Rússum 4 milljarða Evra geta þeir sett upp hina ótrúlegustu skilmála. Hlutir eins og friðun Skjálfandafljóts verða aðhlátursefni í þeirra eyrum. Má ég þá frekar biðja um skert lífsgæði og skömmtunarmiða í einhver misseri eins og fyrri kynslóðir gerðu til þess að halda í frelsið, verða ekki þrælar. Þó held ég að Danir séu ákjósanlegri húsbóndar en Rússar.
Við skulum bara vona að sendinefndin sem er á leið til Moskvu hafi flett upp orðunum "fiskimið" og "náttúruauðlindir" í rússneskri orðabók og lesi svo smáa letrið vel áður en þeir svo mikið sem horfa á pennann.
Ég skil ekki hvað allir virðast vera jákvæðir fyrir þessu, en það er kannski bara ég sem er svona vitlaus að halda að það sé ennþá tjáningarfrelsi í landinu. Sennilega verður þessu bloggi lokað, þið vitið þá hvað hefur gerst.
Það er lágskýjað og himinguðirnir gráta með okkur í dag.
Takk Sjálfstæðisflokkur. Takk fjármálafávitar.
ástandið
Ég hef reyndar aldrei sérstaklega fylgt vinstri grænum en síðustu daga hefur mér þótt Steingrímur J. Sigfússon verið landsfaðirinn sem þjóðin hefur alltaf sótt eftir að eiga. Hann talar af yfirvegun og er ekki að rífast eða skammast, þó hann hafi varað við þessu síðustu ár. Hann er svo góður ræðumaður að þegar hann talar, þá hlustar maður. Hvað sem manni finnst annars um hann eða flokkinn. Ég sit í eldhúsinu og hlusta á útvarpið, þar sem eldri sonurinn hertók sjónvarpið með Íþróttaálfinum.
En þetta eru ótrúlegir tímar, og maður vonar og treystir að menn séu að vinna að hag fólksins og barnanna en ekki með annarlegar hvatir og ætli sér eitthvað að græða á þessu.
En, það er nauðsynlegt að fólk taki sér saman um að velja og versla eingöngu íslenskt næstu misseri.
fyrsti í snjó
Ég er ein heima með drengina núna í nokkra daga því Óli fór í vinnuferð til Noregs fram á sunnudag. (Það er nú ágætt að hugsa til þess að einhver sé að koma með gjaldeyri inn í landið, ekki satt?)
Þar sem það snjóaði hressilega í gær hérna á Akureyri ákváðum við að pakka Emil niður í vagn og fara labbandi í leikskólann í morgun. Bíllinn er ennþá á sumardekkjum og það var vel kalt úti og þessvegna hált (og mikil bensíneyðsla og mengun með köldum bíl - allt sem spilaði á móti því að kveikja á honum) og ekki mikið stress á okkur. Það var líka hressandi að fá hálftíma göngutúr í býtið og sá minnsti svaf svo framundir hádegi. Simo vagninn sem við keyptum úti er að gera stormandi lukku, virkilega þægilegt að keyra hann í smá snjó.
Ég er reyndar ekki mikið farin að fara í göngutúra þar sem Emil er jú bara rúmlega 4 vikna ennþá og nýfarinn að geta farið út. Þegar hitastigið fer aftur yfir frostmarkið förum við á meira ról því það er magnað hvað vegalengdir eru stuttar í þessum bæ, auk þess sem maður getur alltaf hoppað upp í ókeypis strætó ef maður hættir sér of langt.
peningamálin - bjakk
Síðustu dagar í efnahagslífinu hafa verið eins og reifari. Það er forvitnilegt að fylgjast með þessu og vitaskuld töluvert auðveldara þegar maður er áhorfandi með ekkert að veði. Já, það er ljúft að "eiga" engar skuldir og borga leiguna (sem er ekki vísitölutengd) með bros á vör.
Við fengum reyndar reikning í dag, frá Aarhus Kommune, þar sem við fengum ofgreiddar húsaleigubætur í júlí (semsagt fyrir hálfan júlí og allan ágúst), 5000 dkr of mikið. Í júlí þegar það var greitt út til okkar var danska krónan í 16, sem þýðir 80.000kr. Danski greiðsluseðillinn sem kom í dag er hins vegar með gjalddaga núna 6. október, sem þýðir a.m.k. 102.500 ef við "náum" að borga á genginu 20.5 áður en sú íslenska fellur meira á morgun. Sniðugt?
Það er huggun í harmi að við eigum eftir að fá hluta af tryggingunni af leiguíbúðinni (inskud) til baka, sem er örlítið vænni upphæð, og mér skilst að það komi ávísun í pósti (ekki mjög tæknivætt leigufélag, þeir eru ekki með email.. bara símatíma milli 9-12 á þri og fim!). Líklega græðum við með hverjum deginum sem við leysum hana ekki út.
En já, þetta er farsakennt allt saman. Fáránlegast af öllu er að ég er búin að lesa um þetta síðan á síðasta ári á vefsíðunni vald.org, náunginn þar er búinn að spá þessari bankakrísu með ótrúlegri nákvæmni áður en hún hófst.
"Bankakerfi heimsins stendur á hengiflugi og baðar út öllum öngum." (12. nóvember 2007)
Og ef þið hafið áhuga á að fræðast meira, þá er mjög fróðlegt að horfa á Zeitgeist, sérstaklega síðasta kaflann sem fjallar um bankakerfið í USA og glæpaklíkuna sem er Federal Reserve. Ég þarf að kveikja á henni aftur fljótlega og setja hana í nýtt samhengi. Hvort verður þetta hrun til þess að stokka upp eignarhaldi í heiminum, eða er þetta allt hluti af plani þeirra sem hafa fyrir löngu ákveðið að eignast allan heiminn (og bjuggu til hrunið 1929)? Þá meina EIGA ALLAN og setja í okkur chip svo þeir geti kveikt og slökkt á okkur að vild.
Það jafnast ekkert á við góðar samsæriskenningar í fæðingarorlofinu.
Það sem ég er að hugsa núna, er hvort það sé skynsamlegt að eiga innistæður í banka (sem er íbúðapeningurinn eftir að við seldum 2006) á þessum síðustu og verstu? Í raun og veru er ekkert á bakvið þær (eins og gull) og ekki mjög bjart framundan að mati Jónasar ritstjóra. Er þá betra að eiga steinsteypu?
hinn undursamlegi fæðingarstyrkur námsmanna
Þá er hið dásamlega fæðingarorlof eiginlega hafið eftir gott fjölskyldufrí. Óli fór í nýju vinnuna í fyrsta skipti í gærmorgun og við Emil (en drengurinn hefur fengið það nafn) erum heima og sinnum skyldum okkar af prýði; ég í húsverkunum og hann í því að stækka.
Þar sem við erum búin að vera í námi sl. tvö ár fáum við ekki hið hefðbundna fæðingarorlof (80% af launum) heldur fáum við fæðingarstyrk námsmanna sem er föst krónutala, heilar 103.869 fyrir skatt og önnur gjöld. Til samanburðar eru grunnatvinnuleysisbætur (ótekjutengdar) að upphæð 136.023 á mánuði, lágmarksframfærsla lífeyrisþega 150.000 og fæðingarstyrkurinn augljóslega þónokkuð undir fátæktarmörkum (úr þjóðarpúlsi Capacent 2007) þó svo þau séu oft metin nokkuð huglægt.
Skilmálarnir eru líka af verri endanum. Ef maður er svo "heppinn" að uppfylla skilyrðin til að fá þennan blessaða styrk (Harpa kann góða sögu handa ykkur) þá getur maður, í fyrsta lagi ekki dreift honum á lengri tíma eins og með fæðingarorlofið, t.d. verið á 50% styrk í 12 mánuði (í stað 100% í 6 mánuði, enda myndi upphæðin sennilega veslast upp í ekki neitt) - nú eða skipt honum og tekið einn mánuð til að byrja með og svo tvo mánuði seinna (eins og margir feður gera). Hann verður að vera tekinn í heilu lagi og samfleytt.
Í öðru lagi má maður ekki hafa neinar aðrar tekjur á meðan. Það er skýrt tekið fram á umsókninni að Vinnumálastofnun athugar hjá Skattinum hvort maður hafi haft tekjur á meðan maður þáði hinn náðarsamlega styrk. Semsagt, maður er hnepptur í fátæktargíslingu í hálft ár fyrir að hafa verið að mennta sig áður en krílið kom undir. Hvað með allar mömmurnar sem eru að opna vefsjoppur, bera út moggann, skrifa greinar í Cosmopolitan, selja og kaupa verðbréf, lesa inná Rauða Torgið eða eitthvað annað til að bjarga sér og sínum eða bara halda geðheilsu með því að eiga samskipti við talandi fólk? Sjálf get ég alveg hannað lógó á meðan ég gef brjóst (ég gef nú bara annað brjóstið í einu sko, hehe) eða á milli gjafa, því drengurinn sefur núna í 4 tíma samfleytt - sem er hálfur vinnudagur, en mér sýnist ég geti ekki rukkað fyrir það fyrr en á vormánuðum (ef það er þá leyfilegt að rukka eftirá).
Nei, þessar reglur hafa greinilega verið samdar af karlmönnum sem þekkja ekki "multitasking".
Ég nenni ekki að reikna út hvað bleiur kosta yfir mánuðinn, eða þurrmjólkurduft ef brjóstagjöfin hefði ekki gengið upp. (Hvað þá leigu/afborganir, mat eða lyf.. jesús minn) Það sjá það allir að það er ekki hægt að framfleyta tveimur einstaklingum á 103.869kr á mánuði. Þetta væri hlægilegt ef það væri ekki svona alvarlegt.
Ég er svosem ekki í slæmum málum sjálf þar sem ég á vel skaffandi fyrirvinnu en þetta gerir mig auðvitað háða honum á margan hátt ef ég get ekki freelance-að með eins og ég hef verið að gera með náminu. En hvað með þá sem búa ekki svo vel, eru jafnvel einstæðar og með meiri útgjöld en ég? Hvað ætli námsmenn séu hátt hlutfall þeirra sem eignast börn? Maður skyldi ætla að það sé nokkuð hátt hlutfall þar sem námsmenn eru yfirleitt á barneignaraldri.
Hvað gerist svo þegar pabbinn, fyrirvinna heimilisins, ætlar að taka sína sjálfsögðu þrjá mánuði í orlofi og rækta sambandið við soninn? Ég fer beint úr námi í orlof og geng því ekki beint í vinnu. Hann var líka í námi áður en barnið fæddist, og fær því sömu upphæð í styrk og ég, hann þarf að taka hann allan í einu eða ekki neitt og má ekki vera á launum á meðan, ekki einusinni hálfum launum. Spáiði hvernig það fer með heimilisbókhaldið!
Ef ég heyri einhvern úr sjálfstæðisflokknum hreykja sér af fæðingarorlofslögunum aftur eins og þeir hafa yfirleitt gert mun ég ræskja mig hressilega í áttina að honum, því svona forræðishyggja og reglur sem flækja hlutina óþarflega eru bara til að pirra mann. Það er eins og það sé verið að búa til fáránlegar reglur sem ekki er hægt að lifa með, bara til að reyna að góma fólk sem er að brjóta þær.
Til að benda á hvernig mætti breyta þessu og einfalda hlutina, finnst mér að við útreikning fæðingarorlofs ætti í öllum tilfellum, hvort sem fólk er í námi eða á vinnumarkaði að taka mið af þeim tekjum sem viðkomandi er tímabundið að missa. Námslán ættu þannig að teljast sem tekjur því við útreikning þeirra er tekið mið af framfærslukostnaði og búsetu. Námsmenn á Íslandi eru líka (stundum of) duglegir að vinna með náminu og því ætti að taka tillit til þess tekjumissis líka. Núna er það þannig að fólk sem er í skóla og á vinnumarkaði þarf að velja hvort það sækir um fæðingarorlof eða fæðingarstyrk. Það er líka þannig að af fæðingarstyrknum er í dag ekki greitt í lífeyrissjóð, sem er í raun afleitt því þá missir sá aðili sem tekur lengri tíma með barninu af þeim greiðslum í sjóðinn sinn.
Það væri líka áhugavert að vita hvort það sé betra fyrir atvinnulífið og samfélagið, að fólk eignist börn á meðan það er í námi eða þegar það er komið í vinnu. Kannski er það forræðishyggja að reyna að stjórna því eitthvað, ákveðin "neyslustýring".
Þannig að við Emil erum svosem ekki að skaffa neitt til heimilisins þessa dagana (nema mjólk í kaffið - haha!) þó svo ég sé fullviss um að hann eigi eftir að verða fínn skaffari þegar hann verður stór fyrir þjóðarbúið allt, eins og önnur börn námsmanna ef þau fengju að lifa yfir fátæktarmörkum. En mér finnst þessar reglur, óháð því hvort ég þarf að búa við þær eða ekki, virkilega óréttlátar.
Ljósmæðurnar
Maður furðar sig á því hvað sé eiginlega í gangi þegar maður heyrir að fjármálaráðherra hafi stefnt ljósmæðrum fyrir ólöglegar fjöldauppsagnir. Maður verður eiginlega alveg kjaftstopp. Málið er farið að snúast meira um jafnrétti, skilning og virðingu milli kynja heldur en sjálfsagða launaleiðréttingu þessarar frábæru kvennastéttar. Reyndar taka flestir nútíma karlmenn, sérstaklega þeir sem hafa verið viðstaddir fæðingu barna sinna, undir kröfurnar þeirra en það virðist ekki vera nóg að þjóðin þjappi sér saman á bakvið þær. Hræðslan við launaskrið (ætti ekki að vera hægt að semja sig framhjá svoleiðis) ætlar að valda því að við erum að missa vel menntaðar og þjálfaðar ljósmæður, sáluhjálpara, úr stéttinni og yfir í önnur störf um mánaðarmótin ef fram fer sem horfir. Það er algjört áfall fyrir heilbrigðiskerfið, stóráfall!
Minni á að áherslur hjá ljósmæðrum um náttúrulegar fæðingar (að maður tali ekki um heimafæðingar sem kosta brot af því sem sjúkrahúsfæðing kostar) spara gífurlegar fjárhæðir í heilbrigðiskerfinu. Viðhorf ljósmæðra gagnvart hinni fæðandi konu er allt annað en viðhorf læknisins, sem lítur á hana sem sjúkling sem þarf að "redda".
Við þurfum á öllum okkar ljósmæðrum að halda og eins og með leikmennina í boltanum þá þarf að borga fyrir góða leikmenn ef maður ætlar að halda liðinu í deildinni.
Ég sakna þess pínu að sjá ekki meira áberandi mótmæli, svona eins og í Danmörku forðum. Þegar 4 vikna leikskólakennaraverkfallið var núna í vor fóru leikskólakennararnir alla verkfallsdaga kl átta á morgnana niður í bæ og út á götuhorn með skilti. Vinkona mín, mamma hans Bastian besta vinar hans Danna, fór með strákana sína tvo með sér og var ekki komin heim fyrr en um tvö eftir hádegi og þá útkeyrð. Ef menn mættu ekki á verkfallsvaktina fengu þeir ekki laun fyrir daginn. Þeir sem voru búnir að skrá sig í frí þessa daga (og jafnvel bóka utanlandsferðir) þurftu að fresta fríinu fyrir verkfallið.
En það er segin saga að Íslendingar kunna ekki að mótmæla, það er of óþægilegt. Ég væri hins vegar alveg til í að mæta með litla guttann í vagni ef það verður mótmælastaða með ljósmæðrum hérna á Akureyri næstu daga.
Set hérna inn tvö þrjú video sem Lára Hanna setti saman af sinni alkunnri snilld.
"Þú náðir bara ekki í mig"
![]()
Ég og litli kúturinn minn, sem fæddist fyrir 12 dögum síðan.
lífið er yndislegt - semjið við ljósmæður!

Æji hvað lífið er eitthvað dásamlegt. Litli bumbubúinn kom í heiminn aðfararnótt sunnudags eins og lesendur síðunnar hans Danna hafa sennilega komist að. Núna er hann orðinn rúmlega 4 daga gamall og auðvitað finnst manni eins og hann hafi alltaf verið á svæðinu. Hann er einstaklega rólegur og þolinmóður, og duglegur að drekka sem sést á alveg einstaklega klípilegum bollukinnum. Bróðir hans er búinn að eldast og stækka allt í einu alveg óskaplega mikið og er afskaplega stoltur af þessu hlutverki.. vill helst fara að drífa hann með í sund og út að leika.
Það er ekki hægt annað en að njóta lífsins þessa dagana, ekki mikið annað sem kemst að. Ég verð samt sem áður að tjá mig eitthvað um ljósmæðraverkfallið því maður er eiginlega orðlaus yfir því að það sé ekki enn búið að semja!
stay!
Ég er búin að díla við krakkann um að koma eftir viku. Í gær helltist yfir mig hálsbólga og hausverkur og kvef með tilheyrandi svefnleysi, og ég er ekki alveg að meika að fara að einbeita mér að því að anda með 'stíblað' nef. Ég er reyndar aðeins skárri í dag eftir heita baðið og öll teglösin en formið er ekkert sérstaklega gott samt sem áður. Ef til vill þurfti hann að fá smá búst í ónæmiskerfið sitt svona áður en hann heldur út í hinn stóra heim, en þá verður hann bara að hlýða og hreyfa sig ekki fyrr en ég er búin að hrista þetta úr mér.
vöknuð til lífsins
Jæja, orðin tengd loksins og á góðri leið með að kljúfa mig í gegnum inboxið. Það voru smá byrjunarörðugleikar, fyrst hjá Vodafone sem voru ekkert að aftengja línuna og svo hjá TAL þar sem routerinn sem þeir sendu var vitlaust stilltur en komst í lag loksins á 10. degi.
En það var svosem allt í lagi, eiginlega bara fínt að vera netlaus í nokkrar vikur og ná að ganga frá dótinu í íbúðinni. Núna er eins og við séum búin að búa hérna í mörg ár, nema að margir skápar standa tómir... það er munur þegar maður flytur úr 86fm yfir í 170, aðeins meira pláss!
Veðrið er líka búið að vera dásamlegt, eins og Akureyringar hafa fundið fyrir alveg síðan við opnuðum gáminn okkar (það kom úr honum sko!). Óteljandi ferðir í Kjarnaskóg og sundlaugina, eins búin að fara í berjamó sem hefur skilið eftir sig bæði bláberjaostaköku og bláberjaskyrköku í frystinum. Dásamlegt.
Já, það er gott að vera á Akureyri. Við fundum það um daginn þegar við vorum í sundi, klukkan þá orðin 18 þegar Óli mundi eftir því að hann hafði skráð sig á rástíma í golfi kl 18:45. Við vorum komin uppúr kl. 18:20, þá áttum við eftir að græja kvöldmat og renndum niður á Nings. Vorum svo komin heim 10 min síðar með grjón og meððí og kallinn svo mættur á teig á réttum tíma. (Við búum ofarlega á Brekkunni en erum samt bara 4 min niður í bæ).
Þetta kallar maður hraða, það er nefnilega hinn mesti misskilningur að það sé einhver hraði í borg óttans því þetta hefði aldrei náðst þar á þessum tíma, hraðinn er allur úti á landi!
Þessa speki færði Mundi bróðir mér eitt sinn og hún er að sanna sig hvað eftir annað!
Nú er bara að bíða eftir bumbubúanum, eða eiginlega ekki bíða heldur njóta þess kannski að hafa tvær hendur nokkra daga í viðbót :) Samkvæmt sónar er hann væntanlegur í næstu viku - þó svo ég hefði viljað fá hann í dag því það er svo töff dagsetning (20 08 2008), en það er ekki mjög líklegt úr þessu.
En það er spurning hvað gerist í hádeginu á föstudag ef maður fer að horfa á handboltann.. ef þeir ætla að halda áfram að spila svona rosalega og hugsanlega fara að spila um gullið missi ég líklega vatnið í hádeginu á föstudaginn. Spennó!
netleysi
Langt liðið frá síðasta bloggi, enda er nettengingin ekki ennþá komin upp. Ég held að ég hafi aldrei á ævi minni verið netlaus svona lengi, en vonandi kemst það í lag strax eftir helgi. Ástæðan er sú að síminn sem var hérna fyrir var ekki aftengdur strax og það er búið að taka allan þennan tíma til að ná númerinu af línunni svo við getum tengt okkar inná. Kannski ekki forgangsatriði hjá Vodafone að aftengja fyrir okkur þar sem við ætlum ekki að vera í viðskiptum hjá þeim. Skítt með kerfið bara.
Allavega, kannski má þakka netleysinu það að allir kassar eru tómir, öll húsgögn samansett, gluggatjöldin komin upp og myndir á veggina, ég saumaði jafnvel utanum einn púða í gærkvöldi, þvílíkt afrek.
Í dag erum við svo stödd á Dalvík, þar sem fiskidagurinn mikli verður haldinn á morgun. Hann erum við að upplifa í fyrsta sinn og mér sýnist þetta eigi eftir að verða frekar skrautlegt, bærinn er að fyllast af húsbílum og jeppum með löngum skuldahölum.
flutningar, part 2
Það hlaut að koma að því að við yrðum óheppin í þessum flutningsferli. Gámurinn kom til landsins á þriðjudaginn í síðustu viku. Þegar gellan í tolladeildinni hjá skipafélaginu sá að við vorum með einn kassa af Carlsberg á tollaskýrslunni (er hægt að finna betri minjagrip frá Danmörku?) fékk hún flogakast eins og árið væri 1988 og hún hefði ekkert fengið nema bjórlíki... og sagði að við þyrfum að borga áfengisgjald, ca 2600kr (fyrir bjór sem kostaði 1600kr) nú þyrfti þetta að fara í skýrslu upp í toll og sendillinn kæmi á morgun til að sækja skýrsluna því guðminngóður ekki fer ríkisstofnun að nota eitthvað tæknilegt eins og tölvupóst eða þaðan af verra.
Við signuðum okkur bara hérna heima, fyrir að vera svona heiðarleg, því önnur dama sem við töluðum við seinna hjá skipafélaginu var aðeins léttari á því og sagði að "yfirleitt væri fólk ekkert að gefa þetta upp".
En já, svo kom miðvikudagur og tilheyrandi hringingar og eftirspurnir.. gámurinn okkar á hafnarbakkanum í borg óttans og "skýrslan" komin í bunkann hjá Dilbert og félögum á Tryggvagötu. Fimmtudagur, kom í ljós að gámurinn er kominn í "vöruskoðun", sé bara fyrir mér gúmmíhanskann á lofti með stórum smelli, og "sennilega gerist ekkert fyrr en eftir helgi".
Alltílæ, ég er bara komin 34+ vikur á leið, á ekki eftir nema; að skrúfa saman barnarúmið, skiptiborðið, þvo sængurföt, allan fatnað (og strauja nema hugsanlega gef ég það eftir þar sem þetta er barn #2) og taubleiur, viðra dýnur og sængur og kodda og þvo himnasæng og hlífðarkantinn.
Fyrir utan annað sem fylgir flutningum svona yfirleitt, svosem að sauma til og setja upp gardínur, raða í eldhúsið, þvo og raða í fataskápana og koma einhverskonar skipulagi á heimilið.
Einmitt, ekkert stress hr. tollur. Mig langar heldur ekkert til að komast í rúmið mitt!
En íbúðin okkar er annars æðisleg. Dásamleg. Mikið pláss og mjög snyrtileg. Við Danni vorum þar í gær í dágóða stund á meðan Óli fór í golf. Danni uppgötvaði garðslöngu í garðinum og þráir núna að fá að skrúfa frá og "fá að vökva blómin" en þar sem við vorum ekki með nein aukaföt gaf mamman sig ekkert. Í staðinn skoðaði hann nokkra kassa með gömlu baby-dóti sem voru í geymslu á Dalvík, og ég fór aðeins í gegnum barnafatakassana sem við skildum eftir og tók það minnsta uppúr sem að fer í þvott fljótlega. Við fengum nýja þvottavél frá tengdó þar sem þau eru með okkar og hún verður send heim þegar við verðum eitthvað í íbúðinni.
Bíllinn er kominn, tengdó voru fyrir austan um helgina og tóku hann með norður.
Núna áðan kom svo símhringing frá skipafélaginu og einhver gögn voru send í tollinn (til dæmis kassainnihaldslýsingin sem við gerðum, sem telur upp allt sem er í hverjum kassa fyrir sig sem og lausamuni, ekki nema 3 síður í excel) þannig að vonandi fara hjólin eitthvað að snúast núna.
En við erum samt búin að hafa það rosalega gott þessa fyrstu daga á Íslandi. Danni er búinn að vera á útopnu síðan við komum enda frábært að hafa svona marga í kringum sig og mikið um að vera, útisund og ömmu og afadekur á hverjum degi.
Það er bara vonandi að þetta blessist og dótið okkar komi allt og í heilu lagi einhverntíman áður en krakkinn ákveður að koma.
Flokkað sem danmörk / heimilið / lífið sjálft /
8
Slut, prut, finale
30 kassar orðnir fullir, eru yfirleitt á víð og dreif um íbúðina þannig að ég stunda stórsvig innanhús, þangað til Óli staflar þeim í fallega turna uppi við vegg. Ég hlífi mér því að halda á nokkru þar sem, tja, fangið er eiginlega fullt. En það er nóg eftir. Óli segist ætla að klára mastersritgerðina sína í dag, kemur ekki heim fyrr en hann er búinn. Danni fór með hjólið sitt í leikskólann í morgun, nýjasta sportið er að hjóla heim. Hið besta mál því þó við séum korter að hjóla/labba þá er ekki yfir neina umferðargötu að fara. Hann fær líka svo góða tilfinningu fyrir umhverfinu, svona í blá lokin.
Við kveðjum Danmörku eiginlega með trega, það er búið að vera áhugavert að kynnast þessu landi, þó tvö ár séu stuttur tími. Það sem kom mér mest á óvart var hvað allt var í rauninni auðvelt. Um leið og við skráðum okkur inn í landið fengum við kennitölu og heimilislækni. Sjúkratryggingakortið (þetta gula) kom í póstinum seinna í vikunni þar sem bæði nýja kennitalan og símanúmerið hjá lækninum var. Það var virkilega gott að hafa eitthvað svona áþreifanlegt á meðan maður gat ekki borið fram kennitöluna sína á dönsku. ;) Við gengum inn í banka og fengum Dankort (margar verslanir, t.d. Bilka taka ekki nema Dankort og cash, ekkert visa/euro), sími, tryggingar og annað gekk álíka smurt.
En svo vorum við búin að heyra að um leið og maður færi að segja þessu upp myndi bjúrókrasían byrja; það þyrfti að gerast skriflega og með margra mánaða fyrirvara.
Held nú ekki.
Það tók tæpa tvo tíma og nokkur símtöl að segja þessu öllu upp. Annaðhvort var það gert í gegnum símann eða á netinu og tæki gildi 12. júlí. Eftir að ég sagði gemsanum mínum upp fékk ég bréf frá Telia sem þakkaði fyrir viðskiptin og leiðbeindi mér hvernig ég ætti að opna símann fyrir öðrum símkortum en þeirra. How about that.
Leikskólanum sögðum við upp á netinu líka.
Á heildina finnst mér Danmörk vera orðið miklu tæknivæddara samfélag en Ísland og ég held að það hafi bara gerst á örfáum (3-4) árum. Þjónustulundin er líka ofsalega rík. Á Íslandi hefur mér þótt meiri tilhneiging til að stjórna og stýra frekar en að þjóna. Það er, án þess að ég hafi reynslu af því, hugsanlega meira amerísk leið. Þá myndi ég nú heldur kjósa evrópsku leiðina.
En, 8 dagar eftir. Um helgina ætlum við að taka smá pásu frá niðursuðunni og fara í Tivolí og ná aðeins betri nýtingu á seasonpassanum.
Lífið þessa dagana
Vá hvað ég skulda feita bloggfærslu. Hef nánast ekkert skrifað hérna né á síðuna hans Danna sem mætti telja. Fína myndavélin, sem fékk nýja tösku á dögunum, hefur varla verið hreyfð og videovélin sem við vorum að versla hefur varla verið tekin upp. Það er svo ótrúlegt að það skulu bara vera rúmar tvær vikur hérna í danaveldi. Sem betur fer er ekki beint hvetjandi að versla þessa dagana út af þessum krónuskratta en við náðum þó að millifæra slatta fyrir síðasta fall svo það er spurning hvort það borgi sig að versla fyrir það eða bara senda það til baka og hirða gróðann.. heh
En reyndar er ég búin að vera dugleg að sanka að mér sætum fötum síðan fyrir páska :)
Á mánudaginn kynnti ég lokaverkefnið í skólanum og á föstudaginn verður svo útskriftin. Ég get ekki sagt að ég hafi lagt mikið í þetta blessaða verkefni vegna annarra anna, byrjaði að undirbúa kynninguna á sunnudag. En ég náði og það er það sem skiptir máli fyrir LÍN og fæðingarorlofssjóð.
Þessi meðganga er líka að ganga alveg ótrúlega vel (7-9-13) og furðulegt að það skuli vera komin 31 vika. Eiginlega bara lýgilegt. Í gær sat ég með tölvuna á hnjánum og var að hlusta á Rás2 í podcasti, ég fékk varla vinnufrið fyrir spörkum og byltum og látum í örugglega 2 klst. Það var ekki fyrr en ég slökkti á útvarpinu sem ró kom yfir bumbuna.
En já, 16 dagar í brottför. Jafnmargir kassar komnir út í geymslu og farið að verða pínu tómlegt í hillunum. Allt varðandi flutningana er komið á hreint og íbúðin heima verður tilbúin þegar við komum og við getum flutt beint inn án þess að þurfa að gera nokkuð.
Þrátt fyrir allt (kreppu, hallæri, veðurfar...) hlakkar okkur mikið til að koma heim, þessi tími í DK er búinn að vera ótrúlega fínn en við höfum afskaplega lítinn áhuga á að ílengjast hérna og fara að vinna hér eða verða danskari. Það verður líka kærkomið fyrir Danna að komast á íslenskan leikskóla og vera meira innan um fjölskylduna.
að leigja..
Á meðan þetta er svona: Efnahagsvandinn í hnotskurn, þá kaupi ég ekki baun! Þá er nú betra að borga það sama í leigu og sjá innlánsvextina hækka en ekki skuldina.
Segiði svo að maður sé að henda peningum með því að leigja.
En já, við erum búin að skrifa undir leigusamninginn, búin að kaupa flugmiða og lestarmiða... 38 dagar til stefnu! whooot.. og ekki byrjuð að pakka!
Til hamingju með daginn, pabbi!
Í dag er sjómannadagurinn, stærsti hátíðisdagur í minni æsku á eftir jólum og páskum. Ég man að það var alltaf hægt að fara út á tröppur og sleikja vorsólina að morgni sjómannadags, við systurnar fórum í fínu fötin (og svo hlýju fötin utanyfir), fengum sjómannadagsmerkið nælt í úlpuna, fórum niður á bryggu og um borð í bátinn hans Pabba og félaga og fórum á rúntinn í Eyjafirði, ásamt öllum hinum bátunum á nesinu og sandinum. Að sjálfsögðu var metist við hina krakkana um hverjir væru í hvaða bát og hver væri með flesta um borð.
Það var alveg ótrúlega gaman að fá að slæpast um í bátnum, fá prins póló (þetta mjóa í álpappírnum) og svala, kíkja í alla króka og kima um borð, spíta í frussandi ölduganginn, máta kojurnar, horfa á tomma og jenna í vhs (sem var jú ekki til á öllum heimilum), leita að súkkulaðikexi og þykjast vera að elda niðri í eldhúsi. Stiginn niður í lúkar (áður en bátnum var breytt) var náttúrulega snarbrattur og stórhættulegur og sennilega engin börn sem fengju að fara þar niður í dag nema vera með hjálm, tala nú ekki um upp á fremra dekk þar sem voðinn var vís ef einhver skyldi misstíga sig og rúlla út fyrir borð. En allir komu þeir aftur og enginn þeirra dó.
Those were the days.
Ég býst nú við því að pabbi hafi tekið einhvern rúnt um fjörðinn í tilefni dagsins, en það er svo sorglegt hvað stemningin sem hefur fylgt þessum degi sem og allt þetta líf í sjávarplássunum sem snerist um sjóinn og fiskveiðar, virðist fara að verða minningin ein. Ég vildi bara óska að Danni minn gæti átt þessa minningu líka.
flugmiðaverðs-strategía
Við gældum við það í uþb hálftíma í gær hvort við Danni ættum kannski bara að hoppa með Óla norður yfir helgina, hann ætlaði hvort sem er að taka bílinn til Köben (já, miðað við allt þá var það ódýrara og tók styttri tíma en lestin, þar sem hann verður með farþega á bakaleiðinni). Þetta yrði þá ótrúlega auðvelt ferðalag, beint til Akureyrar. Við tékkuðum á verðinu hjá IcelandExpress og miðinn fyrir okkur Danna var á samtals 82þús. Okkur fannst það heldur mikið fyrir bara tvo daga svo við kældum drauminn, enda bara nokkrar vikur þar til við komum heim og strákurinn kannski ekki alveg nógu hress í maganum í gær (en er það í dag).
Þegar Óli tékkaði sig svo inn í hádeginu spurði hann hvort vélin væri að verða full og daman í afgreiðslunni sagði honum að það væri langt í það.. 128 sæti laus!
Ég botna ekkert í því, af hverju menn reyna ekki að selja sætin ódýrari þegar það er svona rosalega stutt í flugið þegar svona mikið er laust. Ég meina, vélin er að fara hvort sem er. Af hverju er ekki reynt að selja restina af sætunum á slikk síðustu 3 daga fyrir brottför, svona eins og hopp miðarnir í innanlandsfluginu? Ég held nefnilega að við hefðum pottþétt skellt okkur með ef við hefðum geta gert góðan díl.
Hugsanlega væri líka hægt að fá fleiri spontant ferðamenn í bæinn.
En lending er áætluð núna kl 14 á AEY.
Flokkað sem danmörk / lífið sjálft / samfélag /
1
verkfall leikskólakennara
Óli fór í bítið út á Kastrup og á flug til Akureyrar núna rétt eftir hádegi. Þar ætlar hann í nokkur atvinnuviðtöl og kíkja á íbúð sem við erum nánast búin að festa okkur (leigu). Hann kemur svo aftur á sunnudaginn, með lambalæri og nóakropp í fararteskinu :)
Stráksi er heima í dag, búinn að vera með einhverja magakveisu síðustu daga og bæði gubbað og verið með "þunnan maga" í leikskólanum í vikunni. Í gær var hann hálf slappur svo við ákváðum að best væri að hann fengi að vera heima í dag. Upphafið að löngu fríi reyndar, því næstu vikur verða líka eitthvað púsl. Leikskólakennarar í 15 kommúnum/sveitarfélögum í Danmörku, þar af öllum Árósum, eru á leiðinni í verkfall. Ekki minna en tvær vikur en hugsanlega lengra.
Auðvitað er gott og gaman að hafa strákinn heima og hann hefur ekkert á móti því, en það dregur vinnuhraðann svolítið niður og það mátti ekki við miklu miðað við allt sem er í gangi. Krakkarnir í hverfinu verða líka heima í næstu viku þannig að það verða leikfélagar úti um allt.
En núna er það Leiftur McQueen í tækinu, - katsjá!
1. maí og grafískar mótmælagöngur
Í dag er 1. maí. Frídagur verkalýðsins. Í dag fáum við frí til þess að minnast þess fólks sem stóð í baráttunni fyrir réttindum sem okkur finnst sjálfsögð í dag. Í dag eigum við að minnast þess að við stöndum ennþá í þessari baráttu, hvern einasta dag; fyrir réttindum okkar á vinnumarkaði, til náms, til orlofs og tíma með börnunum og fjölskyldunni. Þetta er kannski aðeins meira en upphaflega var haft í huga með verkalýðsdeginum en mér finnst hollt að tileinka deginum þessu líka til að minnast þess að við fengum þetta ekki upp í hendurnar baráttulaust, þetta er ekki sjálfsagður hlutur og gæti hæglega verið tekið af okkur aftur með einu pennastriki.
Þó ég hafi ekki verið mikill þátttakandi í mótmælagöngum undanfarið þá hefur starfið sem ég hef valið mér, grafísk hönnun - eða "myndræn framsetning/miðlun upplýsinga" í raun svo margt með þennan dag að gera. Fólk er að gera sig sýnilegt á þann hátt sem það getur, með því að ganga saman í fylkingu og hittast á ákveðnum miðpunkti, og blása þrótt hvert í annað. Þá skiptir líka máli að allir tali sama boðskapinn, skilji um hvað er verið að ræða og tali saman í eina átt.
Þannig hafa baráttugöngur kvenna og samkynhneigðra verið einna sterkustu kröfugöngunum því málefnin og markmiðin hafa verið skýr.
Undanfarna daga hafa umönnunarstéttir verið í kjarabaráttu hérna í Danmörku. Hjúkrunarfræðingar (Sygeplejerske) hafa staðið fyrir mótmælagöngum og ég hef tekið eftir því hvað þær hafa verið áhrifamiklar á myndrænan hátt. Semsagt, vel hönnuð ganga, þar sem ákveðnar reglur eru varðandi liti, klæðnað, slagorð og markmið, hefur sterkari áhrif á samstöðu heildarinnar.
Hjúkrunarfræðingar í mótmælum í þarsíðustu viku. Það þarf enginn að segja mér að það hafi ekki hönnuður komið þarna nálægt og lagt línurnar.
sbr. 1. Maí göngu í dag;
Einu skiltin sem ég sé á myndinni eru merki verkalýðs- og starfsgreinafélaga sem eru yfirleitt skammstafanir, sem ég hef yfirleitt ekki hugmynd um hvað standa fyrir, hvað þá að ég þekki tilgang þess og sögu eða baráttuna bak þeirra.
Þar sem Íslendingar eru oft haldnir ákveðinni hönnunarfælni (mér finnst álitið oft vera: "dýrt óþarfa tilgerðarbruðl" sbr. ummæli Steingríms J. fyrir síðustu kosningar; "Við þurfum enga hönnun" ) má segja að það þurfi ekki hönnuð til, bara ákveðinn hugsunarhátt og skipulag (sem er kjarninn í því sem hönnun gengur útá og þar eru fagmenn svona yfirleitt að verki).
En það held ég að sé einmitt vandamálið. Í þessi tvö ár sem ég er búin að búa í Danmörku hef ég tekið eftir (og þá aðallega í gegnum fjölmiðla) hvað Danir eru mun betri en við í því að koma sér að kjarnanum (haha.. það má til dæmis sjá á þessari löngu færslu að ég er Íslendingur!)
Mér hefur oft fundist að Íslendingar geri ráð fyrir að aðrir viti það sama og þeir, að menn lesi hugsanir eins og þeir séu ennþá að hlera sveitasímann, og þessvegna finnist eitthvað hallærislegt við að endurtaka sig og útskýra kjarnann í máli sínu.
Þegar markmiðin eru ekki skilgreind komast skilaboðin illa eða ekki til skila, sem veldur því að maður fær ekki þann stuðning sem maður annars fengi, og ef maður fær ekki stuðning þá missir maður móðinn og gefst fyrr upp á baráttunni.
Þess vegna held ég að það sem verkalýðsbaráttan þurfi núna sé gott hönnunarteymi.
Flokkað sem danmörk / lífið sjálft / samfélag /
3
afmælisblús
Síðustu daga hef ég verið að undirbúa 4. ára afmæli stráksins sem var sl. þriðjudag. Á laugardaginn var svo afmælisveisla með öllu tilheyrandi og restin af helginni var eytt í að leika með allt nýja dótið.
Raunveruleikinn er svo að byrja að blasa við... ískaldur, í dag er síðasti dagur minn á þrítugsaldri. Og hann er senn á enda..
Það er því búið að vera svolítið þungskýjað yfir mér svona eftir afmælislæti stráksins því auðvitað er gleðilegt þegar árin bætast við hjá honum, en þegar þau eru orðin svona mörg og fljúga svona fljótt áfram þá finnur maður að maður hefur enga stjórn á þessu.
Óli lenti í þessu í fyrra reyndar, að verða þrítugur, og segir að það hafi ekki verið neitt sérstaklega sárt. En hann er líka karlmaður. Kannski er þetta bara eins og að rífa af plástur, svíður fyrst en tekur fljótt af. Ég vona allavega að ég hafi þetta af.
Öll lífsins gæði?
Mig langar að vekja athygli á hópi fólks sem kallar sig Samtökin: Öll lífsins gæði? sem margir kannast við sem slagorð Akureyrarbæjar, að viðbættu spurningamerki.
Þetta er einfaldlega hópur bæjarbúa sem mótmælir skipulags- og sinnuleysi bæjaryfirvalda og röngum ákvörðunum sem byggjast helst á því að byggingaverktakar stjórni hvar og hvernig er byggt í bænum án þess að þurfa að taka tilllit til aðalskipulags bæjarins.
Það er náttúrulega ólíðandi og því finnst mér mjög jákvætt að sjá þessi kröftugu mótmæli frá bæjarbúum, þeim sem þurfa að búa við þessar ákvarðanir. Ég, sem verðandi bæjarbúi, fjölskyldumanneskja og áhugamanneskja um arkitektúr og gott skipulag, tek undir þau heilshugar.
wildest dreams!
Í nótt dreymdi mig að íslenska krónan hefði styrkst svo mikið að sú danska væri núna í 8.9! Af því við erum 2 tímum á undan þá náðum við að millifæra allt yfir á þessu gengi áður en bankarnir opnuðu og svo eftir smá tíma fór allt niður aftur og endaði held ég í 19dkr.
Vá, ég held að ég hafi aldrei braskað svona mikið í einum draumi.
Sjötti dagur nýs árs og sá síðasti í jólum.
* Gleðilegt nýtt ár! *
Ég er búin að vera að fjarlægja jólaskrautið og vinna á síðustu ummerkjum jólanna nefnilega macintoshbauknum í morgun á meðan feðgar skelltu sér í sund í Hinnerup. Jólatréð stendur reyndar enn í stofunni, kviknakið og orðið dálítið þurrt. Svolítið absúrd að horfa á risavaxið tré í stofunni svona rétt eins og skógurinn hafi komið inn til manns.
Í gær kvöddum við góða gesti en mamma, pabbi og systur mínar tvær eru búin að vera hjá okkur síðan fyrir áramót, alveg dásamlegt að hafa þau og sérstaklega fyrir þann yngsta, hann naut þess í botn að geta valið úr fórnfúsum leikfélögum.
Árið 2008 fer því hægt en afskaplega vel af stað og eitthvað segir mér að það eigi eftir að verða þónokkuð viðburðaríkara en það sem er nýliðið. Áramótaheitin eru reyndar enn þau sömu, lítið breyst á þeim bæ.
Gleðileg jól
Nú er jólahátíðin gengin í garð, kvöldið var afskaplega ljúft og rólegt eins og á að vera og dagurinn í dag einkennist af samskonar afslöppun og leik ásamt hóflegu áti á afgöngum af jólasteikinni og konfekti.
Vonandi áttuð þið sömuleiðis gott kvöld og dásamlega hátíð framundan.
Gleðileg jól!

hitt og þetta og jólin
Ég ætla ekkert að vera að afsaka þetta bloggleysi undanfarið. Ég er búin að vera á kafi í verkefnavinnu í skólanum undanfarið.. alveg til klukkan þrjú á daginn, að hugsa sér! en það sér fyrir endann á því, skil á fimmtudag eftir viku. Þetta er hópverkefni og hópurinn sem ég er í er alveg frábær þannig að við plömmum þetta vel.
Það er alveg magnað að þessi tvö ár höfum við alltaf náð að sækja Danna í leikskólann milli þrjú og hálf fjögur, enda finnst mér það eðlilegur tími. Heima vorum við yfirleitt ekki komin heim fyrr en um fimm og þá er ekkert eftir af deginum. En svona er nú það.
Það er ótrúlega stutt til jóla en jólastemmningin er ekki alveg komin í hús, það vantar eitthvað og ég held að það sé jólageðveikin.. það er ákveðin stemmning í henni en ég hélt að hún hefði ekki svona mikil áhrif. Allar gjafir eru náttúrulega fyrir lifandislöngu komnar í íslensk hús, eiginlega alltof snemma en náðu þó fyrir rokið, og ég á bara eftir græja handa mínum heittelskaða. Góður hausverkur fyrir þorláksmessukvöld... (nema það að auðvitað verður ekkert opið á þorláksmessukvöld, allir heima í sínu danska hygge!).
Það var því ákaflega næs að fara niður í miðbæ eftir skóla í dag (já, Óli er búinn að vera heima undanfarið, "bara" að undirbúa ritgerðina, svo að ég koma að nýskúruðum kofanum í dag, hversu yndislegt er það?) og rölta um og skoða jólaljósin. Óli fór nefnilega með tveggjalítra flösku niður í eitthvað brugghús í miðbænum til að láta fylla jólakranabjór á fyrir JólaKidda sem er haldinn í kvöld (Bjórklúbburinn Kiddi er félagsskapur drengjanna í hverfinu, sem hittast til að sötra öl og slúðra).
Það er þögult samkomulag í gangi um að ég segi ekki orð um öldrykkju mannsins á meðan hann fylgist viljandi ekki með því hvernig yfirborðið lækkar smámsaman í Macintosh bauknum uppi á hillu (lækkar reyndar ískyggilega hratt). Þið getið rétt ímyndað ykkur hvernig við verðum í laginu þegar við komum heim!
Ég kíkti aðeins inn í Magasin á meðan Óli var að láta fylla á bjórflöskuna og verslaði smá jólaskraut, Georg Jensen jólaskrautið er komið á útsölu og ég keypti topp á jólatréð sem bíður inni í geymslu (já, 100kr fyrir 2m tré, er það ekki ágætur díll?), sömuleiðis Royal Copenhagen jólakúlur. Orðrómurinn á götunni segir nefnilega að jólaskrautinu sé pakkað niður á þorláksmessu og ekki sjens að komast á útsölu á því eftir áramót. Þar sem þetta eru fyrstu og síðustu jólin í DK langaði mig til að eiga eitthvað sem væri nokkuð veglegt og eigulegt.
Ég var nú reyndar ekki búin að segja frá því í bloggleysinu en ég fékk glaðning frá RC um daginn fyrir að skrá mig á póstlista, önnur verðlaun, kassi fullur af jólaskrauti að andvirði rúmlega 1000dkr. :)
Það gengur líka ágætlega að jólasveinast, Danni er farinn að spá aðeins meira í þetta en ég held að hann sé samt ekkert að trúa þessu, enda er þetta lygilegt að það sé einhver gaur sem nenni að koma kvöld eftir kvöld og setja eitthvað misgáfulegt í skóinn.. hann var reyndar hæstánægður með klementínuna fyrsta morguninn og örlítið vonsvikinn að fá ekki klementínu aftur næsta morgun heldur bara eitthvað læknisdót (Baddý er nefnilega að koma bráðum í heimsókn og þá þarf að impressa hana örlítið ;) ) Svo er náttúrulega ekki hægt að trúa því að jólasveinninn sé að fylgjast með manni þannig að þetta agatæki er ekki alveg að virka eins og það gæti best, sumum finnst það bara ekkert tiltökumál þó það kæmi kartafla í skóinn... ekkert að kartöflum, en þegar ég viðraði það við hann að það gæti komið LAUKUR í skóinn, þá var það ekkert sérstaklega spennandi umræðuefni.
Allavegana, ég vona að þessi litli pistill bæti upp bloggleysi undanfarinna daga, allavega er mér sjálfri smávegis létt.
andleysi
Það er ótrúlega lítið að frétta og algjört and- og skipulagsleysi í gangi. Stundum er það bara þannig. Nóg að gera í skólanum, þeir ákváðu að dömpa á okkur vænni ritgerð í Communications kúrsinum sem ég er í núna, 25 síður og skila á miðvikudaginn. Reyndar erum við nokkur saman í hóp sem þýðir færri síður á mann en meira skipulag. Sem er ekki minn stíll þessa dagana. Út af þessu verkefni horfði ég á fahrenheit 911 aftur í gær og eftir það verður maður bara fúll út í heiminn.
Ég er búin að reyna markvisst að rífa mig upp úr þessu í dag, lesa behance og vitamin og hugsa um hvað heimurinn er samt fallegur. Fékk staðfestingu á því þegar ég rakst á þessa ægifögru vefsíðu hjá pípulagningarmanni - þeir eru nú yfirleitt þekktari fyrir að sýna manni einhvern ófögnuð.
Konan hans hlýtur að hafa séð um þetta.
Annars var veðurfréttamaðurinn á DR í 66°N jakka þegar hann las upp veðrið í kvöld, það passar ágætlega, það er kuldi í spánni. Svo var Hjálmar a.k.a Bommi að leika rútubílstjóra í þýskri sjónvarpsmynd á einni stöðinni. Áhugavert, einmitt.
mánudagssoðning
Fyrir helgi kom "fiskibíllinn". Hann er reyndar ekki með bjöllu eins og ísbíllinn svo það lætur lítið yfir honum. Þetta er íslenskur maður sem flytur og selur fisk víða um Danmörku. Hann var reyndar búinn að hringja á undan sér og náði á nágrannakonu minni, sem tók niður pantanir fyrir nánast allt hverfið. Við keyptum þrjá kassa af sjófrystum ýsuflökum, alls 7.5kg. Ýsa heitir "Kuller" á dönsku og við höfum ekki fundið hana hér í fiskbúðum, í raun höfum við ekki fundið góðan fisk nema skötuselinn sem var frekar dýr steik.
Kílóverðið á ýsunni var 110dkr sem ég held að sé nokkuð íslenskt verð, en þar sem þetta er "munaðarvara" akkúrat núna þá gripum við tækifærið. Síðast þegar við keyptum íslenskan fisk, sem var í gegnum annan aðila, var kg á 60kr. Það var líka næstum gefins.
EN allavega, hún smakkaðist dásamlega og sonur minn gomsaði í sig tveimur skömmtum, sem er fáheyrt við matarborðið
Flokkað sem danmörk / lífið sjálft / matur /
1
haustdagar
Það er búin að vera bongó haustblíða síðustu daga. Í dag fór Óli að spila á golfmóti íslendingafélagsins, svo við Danni vorum aðeins að dandalast hérna heima, fórum í nettó og versluðum heilan helling sem kostaði bara 600 kall, hvílík snilld, skora á ykkur að fletta bæklingnum og gera verðsamanburð. Fórum líka í Storcenter og auðvitað aðeins inn í H&M. Ég missti mig örlítið í "litlustelpudeildinni", þar sem Óli og Eva voru að eignast litla prinsessu. Ég verslaði líka sokkabuxur/gammosíur handa Danna í stelpudeildinni - það virðist ekki vera gert ráð fyrir því að strákar gangi í þannig fatnaði, en til allrar lukku gat ég keypt bláar, svartar og brúnar, án blóma og meira að segja 3 fyrir 2.
Svo lékum við okkur úti í garði í smástund en Danni sogast alltaf heim til Bastian vinar síns, svo hann var þar í klukkutíma í dag á meðan ég gerði pizzadeig.
Golfarinn segir reyndar að það hafi ekki gengið neitt spes í mótinu, svo það voru engin verðlaun þetta árið (iceland express styrkti mótið). Við fórum hins vegar á völlinn í gær og spiluðum nokkrar holur saman, á stuttermabol í dúndur blíðu. Ég er nú að verða dálítið góð í golfinu, verð bara að segja það..
Gullfoss og Geysir
Ég held að ég hafi bara ekki lent í jafn ógeðslegu og þessi pest er búin að vera, síðan í byrjun september. Þrisvar sinnum í mánuðinum, og síðast í gær, hef ég engu haldið uppi-né niðri. Ulækkert!!
Núna er ég reyndar frekar hress, vaknaði þvílíkt léttari í morgun enda búin að losa mig við sirkabát 40% af vatni líkamans. Núna er ég að sulla í mig einhverju sem heitir Revolyt sem inniheldur steinefni og sölt og virkar vonandi jafn vel og það er ógeðslegt á bragðið.
Ugh...
En það jákvæða í þessu er sennilega að það er langt síðan ég hef verið með svona flatan maga. ;)
róleg tíð
Það hefur verið hljóðlátt hér undanfarna daga. Ég er að stíga upp úr magapest sem er búin að gera mér lífið leitt síðan um helgina. Ups and downs, you know. Á sunnudaginn tókst mér að sofa allan daginn og í tvo sólarhringa held ég að ég hafi náð að borða eina sneið úr epli og einn bita af brauðsneið. Fyrir vikið held ég að vogin sé mér aðeins hagstæðari en þetta var nú kannski ekki rétta leiðin til þess.
Svo hafa dagarnir liðið hratt í danaveldi. Á sama tíma á næsta ári verðum við flutt heim, undarlegt að hugsa til þess. Við fengum gómsæt ber beint úr Karlsármóunum send til okkar um daginn. Þau fóru beint í frost og verða hituð með ísnum um jólin. Mmmm.. Á næsta ári komumst við sjálf út í mó.
Svo hef ég verið að klára sumarverkefnin eitt af öðru, þannig að ég sé framá rólega tíma framundan, spurning um að fara að byrja á jólakortunum?
tíminn og ég - svona síðsumars
Ó sumar, hvert hefurðu farið? Ég var að tékka á því í gær hvenær skólinn byrjar og komst að því ég á að byrja 20. ágúst.. djís.. mér finnst þetta allt of snemmt. Við verðum í Barcelona þann dag, eða komum heim mjög snemma um morguninn reyndar og ósofin og næsta dag fer stráksi í leikskólann og ég býst við að ég eða Óli verðum með honum eitthvað þar í aðlögun. Fyrsta skólavikan er nú heldur ekkert voðaleg, reyndar skólinn í heild sinni ekki heldur - fer svona eftir því hvað maður vill uppskera sjálfur. Ég þarf nú að vera svolítið dugleg að vinna til að græða eitthvað á þessu.
En ég hélt samt að sumarið yrði svolítið lengra, það er svo margt sem ég á eftir að gera...Til dæmis.. senda myndir í framköllun og raða í albúmin (búin að kaupa þau) og í scrappið hans Danna. Ég er enn á árinu 2005 að velja myndir til að stækka en sem betur fer get ég sent þær beint úr iPhoto yfir til Shutterfly.
Svo ætlaði ég alltaf að setja uppskriftirnar mínar inn í Connoisseur uppskriftaforritið sem er þrusufínt og þrælskemmtilegt. Ég ætlaði líka að kaupa striga og akrýlmálningu og reyna að mála kannski eitthvað. Um daginn keypti ég líka nokkra boli á mig og Danna á threadless og ég ætlaði að græða smá á því með því að setja myndir af okkur inná.. ekki búin að því.. Svo auðvitað ætlaði ég að ná af mér nokkrum kílóum, svona vetrarforða sem er farinn að verða heilsárs...úff.. Það vantar ekki skokk- eða hjólaleiðirnar, nú eða hollustuna sem er í boði, vantar bara smá spark í rasss.
Svo er ég með nokkur vinnuverkefni í gangi á fullu sem rétta kortið aðeins af og nokkur gæluverkefni sem mig langaði alltaf að byrja á.. svo eru það tengslanetin sem þarf að sinna og prófílar að setja inn og breyta og bæta.. dæmi: Hönnunarvettvangur, kvennaslóðir, tengjumst.is (ekki búin að setja neitt inn þar, er að hugsa málið með það), Virb (nokkurn vegin myspace nema bara ekki myspace því ég þoli ekki myspace!)
EN.. þetta er víst endalaus túdú listi og það gerist sennilega ekkert nema maður geri eitthvað.
laugardagsverkefni
Loksins kominn laugardagur. Ég ákvað reyndar að eyða þessum laugardagseftirmiðdegi í vinnu, þar sem ég hef lítið komist í það í vikunni fyrir fjöruferðum og garðyrkjustörfum sem litla garðyrkjufræðingnum finnst ekkert lítið gaman að sinna.
Á morgun er hins vegar augljóslega frídagur. Ég hef ekki notið 17. júní hátíðarhalda nokkuð lengi með tilheyrandi fánum og gasblöðrum, á síðasta ári útskrifaðist Hanna systir, þar áður vorum við fyrir austan, þar þar áður var Danni skírður og þar þar þar áður var þynnka út af 5 ára júbílanta hátíð. Lengra nær bloggið ekki enda finnst mér ólíklegt að ég hafi nokkurn tíman keypt mér gasblöðru áður en stráksi minn fæddist, það er einhvernvegin ekki leyfilegt að fullorðið fólk gangi um með gasblöðrur - sem er sorglegt því það er örugglega mjög skemmtilegt.
á skerinu kalda
Ég er búin að vera í smá bloggpásu undanfarna daga. Ég ákvað í síðustu viku að drífa mig heim til að fara á jarðaförina hennar ömmu sem var á laugardaginn. Það var mjög falleg og kyrrlát athöfn og erfidrykkjan var líka ánægjuleg, alveg eins og amma hefði viljað hafa hana. Kvenfélagið útbjó bakkelsið og það var sko alveg rosalegt. Kvenfélög eru eitt af undrum veraldar hugsa ég.
Núna erum við Danni á Hauganesi hjá ömmu og afa og sá stutti er frekar sáttur með það, fullt af athygli og finnur sér alltaf eitthvað að brasa.
Ég náði að vinna svolítið í skólaverkefninu í gær, en á morgun eigum við að skila prófaverkefninu. Ég er í svo frábærum hóp í þessu verkefni sem ætlar að binda það og skila inn á morgun. Svo verður munnlegt próf í næstu viku.
Á meðan ég sit hérna á kalda klakanum í flíspeysu - inni - situr Óli í stofunni heima á hlýrabol með viftuna á fullu og svitnar eins og m.í.k. Hann er væntanlegur á föstudaginn í svalann og mér skilst að hann hlakki bara nokk til.
meira lesefni
Og meira lesefni þegar maður nennir ekki að vera að lesa kennslubækurnar: Framtíðarlandið - Skýrsla Atvinnulífshóps Framtíðarlandsins um Kárahnjúka, sérstaklega er kaflinn um byggðaþróun og atvinnuuppbyggingu áhugaverður.
krísublogg
Ég viðurkenni, að það er svolítil bloggkrísa í gangi á þessum stað. Ég ákvað fyrir nokkru að láta Danna alveg sjá um ævintýri okkar hérna í Danaveldi því sögurnar verða miklu skemmtilegri frá sjónarhóli hans, auk þess sem það er betra að halda því öllu á einum stað þegar maður fer að rifja upp.
Það verður því lítil samkeppni við hann hérna.
Ég var svolítið að hafa áhyggjur yfir því að ég væri að kæfa lesendur mína og saklausa fjölskyldumeðlimi í áróðri gegn þiðvitiðhverju, og hef reynt að hemja sjálfa mig í því þó ég hafi verið mjög upptekin sjálf við að lesa moggann, vísi, horfa silfrið og lesa moggabloggið. Ég bjó meira að segja til daia.blog.is fyrir skemmstu en er á mörkunum að nenna því að eltast við það... held að það sé bara ágætt að halda sig í "síns eigins garði".
Eftir allan þennan tíma sem ég hef verið að blogga (rúmlega 5 ár) ætti maður að vita að það er ekki lesandinn sem á að ráða ferðinni heldur skrifarinn, (þ.e. ef hann er ekki að eltast við vinsældir).
Samhliða skólanum, sem er ekki sá mest krefjandi í heimi en allt í góðu með það.. ég vissi það nokkurn vegin áður en ég byrjaði og það er bara ágætt því þá gefur maður sér líka tíma í annað, er ég með nokkur verkefni í gangi, bæði fyrir kúnna en líka nokkur gæluverkefni sem er dásamlegt að geta gefið sér tíma í. Eitt þeirra felst í uppfærslu og breytingum á uppskriftavef, annað um hugmyndabanka sem er reyndar kominn með nafn: "Eitthvað annað". Skólaverkefnið sem er í gangi núna er nokkuð frjálst svo ég ákvað að búa til tölvuleik handa Danna. Hvað gerir maður ekki fyrir þessi börn. :)
Páskahelgin er framundan. Planið er að slappa af í góða veðrinu, færa íbúðina í svolítinn sumarbúning og kíkja jafnvel í bústað.
skattmann
Far Vel Skattframtal!
hvernig fara menn að því að gera þetta svona leiðinlegt.. mér finnst allavega að maður ætti að fá stóran gulan broskall þegar maður er búinn!
Höfðingleg gjöf Sparisjóðsins
Ég held að Sparisjóður Svarfdæla hafi skorað mörg prik hjá landsmönnum í dag, fyrir hönd allra Sparisjóða á landinu, með því að kynna áform um byggingu Menningarhúss á Dalvík á sinn kostnað. Um þessar mundir eru Sparisjóðirnir með mikla auglýsingaherferð þar sem spilað er inn á ádeilu á aðrar bankastofnanir og svona gjörningur er vítamínsprauta inn í þá umræðu.
Húsið held ég að myndi líka sóma sér vel á góðum stað og efla bæði menningarlífið og ferðaþjónustuna.
Þarf varla að taka það fram að Sparisjóður Svarfdæla er okkar viðskiptabanki og bæði mamma mín og tengdamamma vinna þar.
Prik :)
ísl - dan
Ég er haldin algjöru egósentrísku viðhorfi gagnvart handboltaleiknum, við erum búin að vera undir í leiknum síðan ég byrjaði að horfa á leikinn í seinni hálfleik (eftir að hafa komið drengnum í rúmið) og því meira sem ég sekk mér niður í áhorfið því meira lendum við undir.. fjórum mörkum undir.. og nú þegar ég þoli þetta ekki lengur og fer að dreifa athyglinni þá allt í einu jafna þeir!
Algjörlega egósentrískt eins og ég segi.. en... hvað ef??
- -
10 min síðar: djöööö... hefði ekki átt að horfa á endinn.
-4°c
Það er BARA kalt þessa dagana. Frostið í morgun var -4°c en veðrið var fallegt og stillt. Það er venjulega þannig þegar það er frost að þá er enginn vindur. Um leið og það byrjar að hlýna þá hvessir. Það eru einhver lögmál skilst mér. En hvað veit ég, veit bara að það var KALT.
Núna er sólin farin að skína hins vegar og þessi litli snjór sem er hérna verður því fljótur að fara. Þeir eru duglegir að salta göturnar hérna og því höfum við ekki lent í neinum vandræðum á sumardekkjunum okkar. Um helgina ætlum við hins vegar að fara í "sumarhús" með Hildi og Sigfúsi. Óli klárar síðasta prófið sitt á morgun og á mánudaginn tekur við ný önn hjá okkur báðum.
strætó- og hjólamenning
Það var sterkur leikur hjá Akureyrarbæ að hafa strætóinn ókeypis. Sparnaðurinn er nær örugglega meiri en kostnaðurinn, fyrir utan að það er miklu skemmtilegra fyrir menningarlífið í bænum að hafa strætóinn fullan af allskonar fólki (líka fólki sem á bíla) heldur en hálftóma eða bara með rónum eins og í borg óttans.
Hérna í Danmörku er verið að tala um að borga fólki (í formi skattaafsláttar) að hjóla í vinnuna, nokkrar krónur per kílómeter. Það bæði myndi létta á umferðinni, minnka mengun og auka heilbrigði fólks. En þó að þetta ætti að vera nóg til að fá menn af stað þá þurfa menn líka einhverja áþreifanlega gulrót. Og skattaafsláttur er svo sannarlega eitthvað til að kveikja í fólki hérna.
Mér skildist að framkvæmdin ætti að vera þannig að atvinnuveitandinn skili inn vottorði um ákveðinn kílómetrafjölda hjá viðkomandi starfsmanni, en það hlýtur samt að vera hægt að fá einhverja græju á hjólið sem nemur kílómetrafjöldann, svona rétt eins og nike og ipod samstarfið, þar sem hlaupaskórnir senda upplýsingarnar um skokkið þitt inn í ipodinn og svo þegar þú tengir hann við tölvuna þína þá sendir hann þær upplýsingar inn á vef skokkhópsins þíns - sem gæti þá verið dreifður um allan heim.
Ég sé fyrir mér að næsta samstarf Apple verði við Gary Fisher. Það kemur ekkert annað til greina, enda langflottasti hjólagaurinn.
Það gæti verið græja sem heitir iFish ;)
Flokkað sem danmörk / lífið sjálft / samfélag / tækni /
0
dagur og vegur
Það er allt með kyrrum kjörum hér austanhafs. Sonurinn er hættur með bleiu sem er vissulega stórt skref og mikið þroskamerki. Hann tekur þessu vissulega með mikilli yfirvegun og ábyrgð eins og honum einum er lagið og hingað til hefur ekkert slys orðið.
Prentarinn okkar ákvað að stíflast skyndilega þegar við skiptum um blek um daginn. Við ræddum við eitthvað Epson online support sem benti okkur á bútík niðri í Viby, við fórum með prentarann þangað og þeir gátu ekki hreinsað hann - sem betur fer borguðum við ekkert fyrir tilraunina þeirra, en alvöru viðgerð hefði kostað rúmlega tvöfalt verð nýs prentara. Óli ætlar eitthvað að prófa að hreinsa hausinn eftir einhverjum leiðbeiningum sem hann fann einhversstaðar, þannig að fyrir liggur að versla nýjan prentara (þið heyrið hvað ég hef mikla trú á þessu..) :)
En það er ekki eina raftækið sem er að stríða okkur því uppþvottavélin er farin að taka upp á því að eyða öllu kvöldinu í að þvo upp, ekki beint efnahagslega hagkvæmt þannig að ég hef endurnýjað kynnin við uppþvottaburstann í nokkur skipti og það var ekki eins leiðinlegt og mig minnti, þetta er nefnilega ágætur tími að eiga einn með hausnum á sér. En ég held reyndar að vélin sé að taka við sér, hérna þarf maður að dæla í hana uppþvottavélasalti og gljáa reglulega, eitthvað sem við vorum ekki ekki vön heima en við héldum að við værum með tökin á.
Ég kláraði verkefni með hópnum mínum á mánudaginn og við hlutum viðurkenningu fyrir það frá skólastjóranum sjálfum, það var ánægjulegt. Hópurinn var líka skemmtilegur og gaman að vinna í honum og það skiptir öllu máli. Næsta verkefni er að gera portfolio á vefnum og þar sem ég hef verið að því síðan 1999 og er í raun búin með það verkefni, þá hef ég ekki miklar áhyggjur og er í raun í fríi út vikuna. Það gefur manni kannski tilefni til að tilraunast eitthvað.
Ég hef hins vegar meiri áhyggjur af því hvað ég er latur bloggari, ekki bara löt í því að skrifa sjálf frá degi og vegi heldur líka merkilega löt við að kommenta hjá öðrum. Ég þarf eiginlega að taka mig á í því að skrifa meira daglegt blogg svo ég hafi eitthvað til að rifja upp frá þessum tímum sem við búum hérna í danmörku. Það er nefnilega aðal málið - að safna minningum.
Óli er í tveimur prófum í þessari viku og er svo að fara til London í næstu viku, þeir nágrannarnir hérna á Stavnsvej ætla að fara á West Ham - Liverpool á "íslendingaleikvanginum". Mér skilst að þeir hafi bara fengið alveg fyrirtaks sæti.
Það er líka hentugt að Ryanair flýgur beint frá Árósum yfir á Stansted, tekur innan við klukkutíma.
Að því tilefni leyfði ég mér að panta nokkrar bækur frá Amazon þar sem ég hef verið haldin algjöru bókarsvelti síðustu mánuði (ætlaði að vera svo dugleg að versla bækur í DK en ég á eftir að finna almennilega bókabúð hér í AA.. það gengur ekki svo vel).
Ég pantaði:
- Transcending CSS: The Fine Art of Web Design (Voices That Matter)
- 1,000 Type Treatments: From Script to Serif, Letterforms Used to Perfection
- Don't Think Pink
- How to Be a Graphic Designer: Without Losing Your Soul
Danir halda ekki vatni yfir sínu handboltaliði þessa dagana, rétt eins og sumir. Þeir fjölluðu um glæsilega íslenska sigurinn á frökkum í hálfa mínútu í gær, og mér fannst það frekar vera sagt frá því sjónarhorni að frakkar hafi átt slæman leik heldur en að íslenska liðið hafi rúllað þeim upp. Kannski var það þannig, ég sá ekki leikinn (heyrði hann á netinu í hökti - það er svona svipað eins og að ýta alltaf á pásu þegar Óli Stefáns stekkur upp með boltann á lofti), en mér finnst líklegra að Danir hafi engan áhuga á því að sýna íslenska sigra, hvorki á íþróttavellinum eða í viðskiptaheiminum.
túristar í ársbyrjun
Þá er jólafríinu og hinum mikla ferðalagi lokið. Við erum komin heim og erum nokkurn vegin búin að jafna okkur á þessu öllu saman, búin að taka upp úr töskunum og þvottavélin snýr sér sem aldrei fyrr.
Þetta ferðalag frá Dalvík til Árósa tók hvorki meira né minna en 15 klukkutíma; frá hálf níu um morguninn til hálf tólf (íslenskum tíma - hálf eitt að dönskum) um kvöld. Það inniheldur tvær ferðir á einkabílum, tvær ferðir með leigubíl, eina rútuferð og tvær flugferðir. Þrátt fyrir það leið dagurinn nokkuð hratt og algjörlega áfallalaust. Það kannski munaði mestu að sonurinn svaf báðar flugferðirnar gjörsamlega af sér, sumum finnst eitthvað sefjandi við flugtak.
Flokkað sem danmörk / heimilið / lífið sjálft / uppeldi /
3
Gleðilegt nýtt ár!
Undarlegt að nú sé komið árið 2007. Það gerir svo ískyggilega stutt í árið 2010 og það er eitthvað svo framtíðartryllislegt..
Agalegt hvað tíminn líður. Gleðilegt ár samt :)
árið 2006
Ég er með óskaplega lélegt minni. Ég man varla eftir því hvað gerðist á þessu ári þrátt fyrir að þetta ár sé það viðburðaríkasta lengi. Þarf að gera eitthvað í þessum minnisvandamálum, til dæmis að reyna að rifja upp.. Ég man að um áramótin síðustu áttum við íbúð í vesturbæ Reykjavíkur og vorum bæði í fínum störfum á framabraut og einkasonurinn átti bókað leikskólapláss í besta leikskóla borgarinnar. Hvernig var hægt að klúðra þessu?
jólarestin
Jólin eru búin að fara allt of vel með okkur, ég held að ég sé búin að þyngjast um þrjú kíló og skrifast þau eingöngu á súkkulaðiát og hreyfingarleysi. Getið farið að kalla mig kakómassa ef þetta heldur áfram svona. Danni er líka kominn á lagið með að borða súkkulaði, hann sem fékk það nær aldrei áður en við komum.
Jólin eru alltaf að verða skemmtilegri þegar sá litli eldist og er að læra inn á alla þessa undarlegu jólasiði og getur spurt út í þetta. Síðustu morgna hefur hann til dæmis viljað kíkja í skóinn um leið og hann vaknar.
Jólin á Hauganesi voru mjög ljúf, staðurinn er svo friðsæll og kyrr. Við náðum að grípa í spil við stúlkurnar á móti og það var mjög gaman.
Framundan er áramótaveisla á Dalvík og það verður ekki lítið fjör; um 30 manns í matarboði og ógurlegt sprengjuregn í vændum. Þann þriðja jan á næsta ári leggjum við svo af stað "heim" til Danmerkur, og alls óvíst hvenær við komum aftur í heimsókn.
Það er góður siður að taka saman árið í einni færslu, ég er að hugsa um að gera það núna seinnipartinn, þó svo það verði ekki mjög ítarlegt.
engin heimþrá vegna veðurs
Síðustu daga er búinn að vera íslandsstormur hérna á glugganum hjá mér. Það var einhverja nóttina sem ég vaknaði klukkan fjögur og þá var glerið í útidyrahurðinni að gefa sig, ég sver'ða. Reyndar glymur svolítið mikið í járnpallinum sem er hérna fyrir framan, en við erum á efri hæð og það er stór pallur á milli okkar húss og næsta húss á móti. Hann á það til að hristast duglega í roki og slagveðursrigning er hinn mesti trumbusláttur á pallinn.
Ég held að veðurguðirnir séu að minna mig á það að það sé ekkert mjög langt í brottför til íslands, 9 dagar.. það er ekki neitt :)
Jólapakkarnir fara á morgun, snillingurinn hjá skipafjelagi íslands ætlar að bjarga jólunum og þar með hefur stressið minnkað til muna. Þið vitið jú hvað ég get orðið tens ;)
mérlangarí svo margt...
... ég get varla byrjað að telja..
í grófum dráttum bókin eftir Halldór snilling Baldursson, við öll eftir Steingrím Joð, kærleikskúlan 2006 í safnið..
eitthvað sameiginlegt með þessu? íslenskt, já takk!
ferðahelgi
Síðustu dagar eru búnir að vera magnaðir, tengdó komu á fimmtudaginn og Danni fékk þriggja mánaða skammt af dekri á fjórum dögum, allir höfðu voða gott af því.
Í gær renndum við á fáknum til höfuðborgarinnar Kaupmannahafnar þar sem við fórum út að borða og gistum á íslensku gistiheimili, en þau eru víst ófá á svæðinu. Í morgun keyrðum við þeim út á flugvöll, kíktum svo aðeins á strikið, í nokkrar verslanir og niður á Nýhöfn en lögðum af stað aftur "vestur" uppúr hádegi. Á leiðinni lentum við í hávaðaroki og hífandi hagléli, þannig að við óttuðumst um lakkið á bílnum um tíma. Brúin yfir stórabelti var líka ekkert lamb að leika við í þessum 20metrum á sek en fákurinn klauf vindinn eins og hann hefði aldrei gert annað og skilaði okkur heim um kaffileytið. Eins gott að Blönduóslöggan leynist ekki á hraðbrautinni.
Gestirnir okkar fengu hins vegar töluvert lengra ferðalag sem er ekki lokið enn. Þau áttu semsagt að fara í loftið á leið til Akureyrar kl 11:25 en fóru af stað um kl 17, og þurfa þar að auki að lenda í Keflavík og keyra í rútu norður. Ömurlegur endir á annars góðu ferðalagi.
veður
Þegar maður hefur lítið að segja þá er ágætt að tala bara um veðrið.
Í gær snjóaði þannig að eftir tók, ekkert sérstaklega mikið samt, nóg til að sjá spor eftir sig. Það var heldur ekkert mikið rok og ekkert ógurlega kalt. Bara árstíðin að minna á sig, veturinn nálgast. Ég fór í skólann í gær en kennarinn kom ekki (vegna veikinda barns, ekki vegna snjókomunnar) svo ég fór heim aftur.
Hins vegar varð ég svolítið skelkuð með eitt, uppúr hádegi sá ég á netinu að brúin yfir Stórabelti var lokuð og einnig höfðu siglingar með ferjunni sem siglir milli Árósa og Sjálands, fallið niður. Ef þetta er svona eftir smá ofankomu í október, hvernig verður það þá að morgni 22. desember þegar við ætlum að keyra til Kastrup og fljúga til Íslands?
áts..
ég er með einhverja þá mestu strengi sem sögur fara af núna, og það að sitja við tölvuna fær mann bara til þess að stirðna upp...úff. Stigarnir hérna úti eru heldur ekki búnir að vera uppáhalds í dag.
Kannski maður hafi þá tekið á því í gær eftir allt saman.
landið mitt
Mér er ekki rótt, ég hugsa um það allan daginn hvað allt er að fara til andskotans á Íslandinu góða.
Þeim sem stjórna landinu svona æðislega vel finnst það meira virði að skjóta verðlausa hvali heldur en að reikna út hvað það kostar í raun að halda úti þessum veiðum áður en það var farið af stað í skyndi.
Ég er samt enginn sérstakur hvalafriðunarsinni, miklu frekar heilbrigðar-skynsemis-sinni. Af hverju að eyðileggja allt sem var búið að byggja upp? Hvernig fittar þetta inn í heildarmyndina?
Áhugaverður pistill á vísi í þessu samhengi, hver er raunverulega ástæðan fyrir þessarri ákvörðun.
Það hefði verið áhugavert að sjá hversu margir þeirra sem stjórna landinu svona vel kæmu til með að mæta á Haustþingið "Ísland á teikniborðinu", sem fer fram næstu helgi, en því miður kemst ég ekki þangað til að verða vitni að því. Það hefði verið í anda haustþingsins að podcasta því þannig að allir geti fylgst með, en líklega þarf ég að fylgjast með fréttum eftirá.
Líklega þarf ég að fara að útbúa sérstakt blogg undir þetta raus um pólitík eða samfélagsmál eða hvað maður vill kalla það, til að hlífa fjölskyldunni við þessu.
Ég bara kem því ekki út úr hausnum á mér að fólk skuli taka svona vitlausar ákvarðanir um það sem skiptir svona miklu máli.
skvabb skvabb..
síðan við komum hingað út hef ég verið eiginlega óstöðvandi sukkari, nammið er svo ódýrt og goooott og skilagjaldið líka svo hátt á glerflöskunum þannig að það borgar sig eiginlega að kaupa kassa af kóki í gleri. :)
Það er eins og það séu tveir gaurar sem sitji á herðunum á mér og stjórni mér; púkinn er alveg sveittur við að hrósa mér og hvetja mig áfram enda orðinn spikfeitur sjálfur. Hvíti engillinn reynir að toga í mig og fá mig til að borða banana og drekka vatn, hann fékk mig meira að segja til að kaupa baðvigt um daginn og svei mér ef það virkar ekki aðeins... En súkkulaði er svo létt og mælist varla, er það ekki?
Í morgun datt Óla í hug að fara út að hlaupa í hádeginu, við erum bæði í fríi í skólanum í dag (hann að gera verkefni og ég á lesdag) þannig að jú, eftir hádegismat fundum við hlaupaskóna og skokkuðum út. Auðvitað byrjar maður vel, svona ef einhver nágrannanna skyldi nú vera heima.. en eftir ca 10 metra var ég komin með hlaupasting og beinhimnubólgu og mjólkursýru í vöðvum og.. og... en þessi sadisti sem ég var að hlaupa með (sem NótaBene er búinn að vera í nammibanni síðan í maí!) skokkaði bara í kringum mig og lamdi mig áfram.
Ég viðurkenni það, það var mjög fallegt veður til þess að hlaupa úti, þægilega kalt (14°c), enginn vindur að ráði, sól, mjúkur jarðvegur, skógur í kringum göngustíginn.. allt eins og það á að vera. Nema formið, það vantaði.
Sjitt hvað þetta var erfitt.
Ég fór semsagt styttri leiðina heim og 10 min seinna kom hr hlaupagikkur móður og másandi og eftir teygjur og beygjur þá skoraði hann á mig í armbeygjukeppni. Hann tók 50 á meðan ég tók.. ekki svo margar.
En það gengur bara betur næst, hvenær sem það verður.
heimildamyndasjúklingur
Inni á milli Lost, despó, greys, southpark og family guy horfi ég á undarlegar heimildarmyndir. Um daginn sá ég Loose Change, svo aðeins síðar 911 Mysteries sem er enn ein heimildarmyndin sem er að reyna að draga fram í dagsljósið að raunverulegu hryðjuverkamennirnir sem ollu árásunum á World Trade Center voru bandarísk yfirvöld sjálf og svívirðilegir peningamenn við þeirra hlið. Bókstaflega. Ummerkin og sönnunargögnin eru þannig að þessar vangaveltur eru hættar að vera samsæriskenningar og eru orðnar að undrun yfir því að ekkert skuli vera að gerast í því að fá botn í þetta mál.
Og áfram heldur stríðið í Írak.
Önnur mynd sem ég horfði á í kvöld heitir An Inconvenient Truth og er með Al Gore í aðalhlutverki. Ókei.. Al Gore, djí.. leiðinlegur gaur, hélt ég. En hann kemur á óvart. Þó svo myndin sé ekkert sérstakt skemmtiefni (annað en trailerinn heldur fram) þá heldur hann manni við efnið (hefði reyndar mátt klippa nokkrar langdregnar og óþarfa senur úr) og skilur mann eftir frekar mikið hugsi.
Myndin fjallar um gróðurhúsaáhrifin og þá framtíð sem við eigum í vændum ef hlutirnir fara ekki að breytast.
Þetta er ekki eitthvað grín sem er hægt að hunsa eða ætla sér að hugsa um einhverntíman seinna, maður þarf allavega að byrja á því að sjá þessa mynd.
og hjóla meira.
og slökkva ljósin og fara að sofa.
af verkföllum og skólum
Við Danni erum búin að vera heima núna í tvo daga út af verkfallinu hjá leikskólakennurum, sem á reyndar að enda í dag. Það er mjög fínt veður núna reyndar og víða má sjá fólk í garðvinnu núna í byrjun október, við kvörtum ekki yfir því.
Fallega tölvan mín hefur það líka alveg einstaklega gott. Hún er nú að verða nokkuð vel græjuð enda fann ég *óvart* fontasafnið úr vinnunni á diski og sitthvað fleira. Svo verður eiginlega að þakka símafyrirtækinu TDC fyrir að hífa hraðann hjá okkur upp úr 1mb yfir í 8mb/sek núna í haust, en þeir eru að reyna að koma okkur á bragðið og munu lækka hraðann aftur núna fljótlega. Þann dag verður grátið því bragðið er gott.
Skólinn gengur líka fínt, á föstudaginn í síðustu viku var yfirferð á verkefni sem var gert eftir kennslu síðustu vikna, þar áttum við að fjalla um einhvern menningaratburð, gera poster og vef ásamt svolítilli skýrsku, sem var skiljanlega ekki mikið mál fyrir mína! Ég ákvað að taka fyrir fiskidaginn mikla þar sem ég er ekkert of hrifin af því sem hefur verið gert áður, það er auðvitað bara smekksatriði.
Ég hef líka verið að spá í því, hvort ég sé á réttum stað í þessum skóla, þetta er bara hálfgerður iðnskóli. Þegar við ákváðum að koma hingað byrjaði ég að skoða mastersnám í Multimedia sem er kennt hérna við Aarhus University, og Óli er í því að hluta til, en það nám er mjög mikið akademískt og mig vantar svolítið tæknilegan grunn fyrir það. Þetta nám sem ég er í mun, þegar fram í sækir, fara í flash vinnslu og php + javascript forritun sem mig langar að læra en þangað til er þetta ekki svo krefjandi. Það er kannski líka allt í lagi því þá hefur maður tíma til að vera heima og leika einstöku sinnum þegar aðrir eru í verkfalli.
Flokkað sem danmörk / lífið sjálft / skólinn /
0
upphafið að martröðinni
Í Danmörku verður kerti kveikt í kvöld til minningar um land sem átti tækifæri og í þeirri von að fólk fari núna að hugsa af skynsemi til framtíðar.
Hafið þið tekið eftir borðanum í horninu hjá mér... "make poverty history"? Ég hef lengi verið að spá í að gera svona Sorgarband, kannski ég láti verða af því.
vikan framundan
Þið haldið kannski að ég sé búin að vera upptekin alla helgina við að leika mér í nýju tölvunni.. því miður.. hún er ekki ennþá komin! ég þorði varla út úr húsi alla vikuna ef ske kynni. Buuhuhuu..
En order statusinn á apple.com segir að ég þurfi ekkert að örvænta, þeir ætla að gefa sér tíma til 26. sept en ég hélt bara að þeir vissu hvað ég væri mikið að bíða.
Næsta vika verður aðeins strembnari í skólanum heldur en hefur verið, allavega er stundaskráin frá 8:15-16:00 í vikunni miðað við að hafa verið frá 9-12. Núna er fyrstu lotu að ljúka og vikan fer í verkefnavinnu. Skipulagið í skólanum er þannig að maður þarf að standast loturnar til að geta komist áfram, það eru engar einkunnir gefnar og engin jólapróf, bara að fá OK og þá er maður kominn í gegn. Ég veit ekki alveg hvort þetta verða einstaklingsverkefni eða hópaverkefni, það kemur í ljós á morgun.
Já, 8:15 á morgun. Það þýðir púsluspil því við erum uþb 35 min að koma okkur út og fara með Danna á morgnanna og koma okkur í skólann. Það er eiginlega of snemmt fyrir hann að mæta fyrir kl 8 og Óli þarf ekki að mæta fyrr en kl 9 þannig að ég býst við því að ég taki bara hjólið í skólann á morgun og þeir feðgar fari svo seinna. Spáin er líka góð, sennilega um 12-15 stiga hiti í fyrramálið en verður upp undir 20 gráður um hádegi, heiðskýrt og 7m sek, verður varla betra.
Magni = Stóriðja!
Er Magni Ásgeirsson ekki stóriðjan sem Austfirðingar vildu? Kannski var því spáð fyrir Valgerði Sverris að í hennar ráðherratíð myndi rísa stóriðja á Austurlandi, en hana grunaði ekki að það væri í stóli utanríkisráðherra en ekki iðnaðarráðherra!
*Vúps!!*
Samsæriskenningar?
Samsæriskenningar geta verið nokkuð skemmtilegar en þegar virðist vera fótur fyrir þeim geta þær orðið ansi ógnvekjandi.
Danska sjónvarpið var duglegt að rifja upp atburði 11. september 2001 í síðustu viku. Þar var dansk/bandarískur heimildarþáttur um aburðina sýndur á þremur kvöldum held ég og væmnin alveg gubbaðist uppúr þeim.
Þess vegna var það hressilegt að horfa á nýju heimildarmyndina Loose Change sem ungur maður að nafni Dylan Avery gerði, þar sem ótrúleg gögn koma fram og hugmyndir um það hver hafi leikstýrt þessum atburðum, mjög sláandi.
Myndina er hægt að nálgast ókeypis á Question911.com og svo sannarlega er þörf á að heimurinn sjái þessa mynd.
kaka í ofninum
Sumarið virðirst ætla að kveðja með krafti því hér er alveg stórgott veður, í tilefni af því liggur Óli hér á sófanum sofandi yfir sjónvarpinu og Danni í sínu rúmi, sömuleiðis sofandi. Ég ákvað hins vegar að hræra í eina súkkulaðiköku, svona til að prófa bakaraofninn (og dönsku betty crocker pakkana). Hann hefur nefnilega ekki verið notaður mikið því fyrst kunnum við ekkert á hann. Eftir nokkra daga hérna (næstumþví tvær vikur held ég) fengum við þær upplýsingar að maður þarf að stilla tímann á ofninum svo að hann fari af stað. Sennilega orkusparnaðargenið í dönum að hafa sín áhrif. En núna er kökuilmurinn er farinn að læðast út í sólina og eins gott að geitungarnir eru að verða dauðir því annars væru þeir ekki lengi að koma og heimta "smakk".
skólinn
Skólinn er kominn á fullt skrið hjá mér núna þannig að loksins finnst manni maður hafa hlutverk hérna (annað en að versla í ikea). Það er ýmislegt í skólanum sem maður á eftir að venjast, ég venst þess seint að það sé leyft að reykja á göngunum enda tekur maður krók frá helstu reykingarstöðunum. Það var bara núna í haust sem það var bannað að reykja í matsalnum (Kantinen) en gvuðisélof að það er búið að lofta vel út.
Matsalurinn er líka áhugaverður, það er hægt að kaupa ágætis mat á fínu verði, en það er ekki hægt að borga með korti - í morgun var ég búin að fá mér fullan disk af pasta og var bara með kortið á mér, þá sagði kassadaman að ég þyrfti að nota posann sem var innst inni í horninu við hliðina á kók-kælinum.. Semsagt, þangað þarf maður að fara með kortið, strauja það sjálfur og fara með kvittunina að kassanum, og þá fær maður til baka ef maður hefur tekið framyfir. Undarlegt.
Sjónvarpið kemur loksins á morgun..eiginlega stórhættulegt og unaðslegt sjónvarp. Segi ekki meir.
konukvöld og annarlegur dagur
Í gærkvöldi fór ég með nágrannakonum mínum á konukvöld í Magasin. Þar voru alls konar smakkanir og snyrtivörukynningar en engin almennileg tilboð samt, sem mér fannst frekar slappt. Ég ætlaði að kaupa mér meira Clinique meik og sagði stelpunni þar að ég talaði ekki góða dönsku en hún sagði að það væri allt í lagi - en svo kom hún bara og lét móðan mása á sinni illskiljanlegu dönsku, og áður en ég vissi af var hún búin að prófa 3 tegundir af meiki á andlitinu á mér og svo sá ég á henni að hún var að spyrja mig að einhverju og ég sagði bara "jeh, det er fint" dööö... manni líður eins og algjörum sucker hérna.. En ég fór frá henni með prufur sem endast mér í dágóðan tíma.
Svo fórum við nágrannakonurnar á bar í nágrenninu og kjöftuðum aðeins, þær eru ofsalega fínar. Ég fékk mér auðvitað einn öl (eiginlega sá fyrsti sem ég drekk hérna í þessu mikla bjórlandi) en náði samt ekki að klára hann og við vorum komnar heim fyrir kl 11.
Í nótt hins vegar dundi yfir mig ælupestin sem Danni er búinn að vera með alla vikuna og vá hvað ég vorkenndi sjálfri mér, og honum, í nótt og í allan dag.. búin að vera alveg ónýt og er rétt að skríða saman núna enda er þetta frekar ógeðslegt ástand. Ég kenni bjórnum í gærkvöldi bara um þetta ástand, maður á ekki að drekka bjór, þannig er nú það.
afslöppuð í meira lagi
Að baki: búslóðin í gámi og tóm íbúð í borg óttans. Norðurferð og brúðkaup á Húsavík, afslöppun.
Framundan: Tónleikar með Belle & Sebastian á Borgarfirði Eystra og svo snekkjusigling yfir Atlantshafið til fyrirheitna landsins.... eða svona þannig.
Annars hef ég ekki haft mikla þörf fyrir að tjá mig. Lítið tekið af myndum líka sem er frekar leiðinlegt svona eftirá. Ég er samt að missa mig með gömlu filmuvélina hans Óla (Canon EOS 500n) sem er með frekar flottum linsum. Mig langar geðveikt til að versla mér stafrænt body svo maður geti notað þessar linsur. Það myndi telja fljótt í framkölluninni. Það bíða hér fjórar filmur eftir framköllun og ótrúlega erfitt að gera sér grein fyrir því að geta ekki skoðað myndirnar sem ég tók í góða veðrinu í dag.
Í þessum töluðu orðum er Hanna systir sennilega að lenda á Hawaii, frekar langt í burtu en öfundsýkin nær alveg alla leið og vel það.
selt á toppnum?
Það virðist sem við höfum selt íbúðina okkar á hárréttum tíma!
Flokkað sem danmörk / heimilið / lífið sjálft /
1
dómar
Ég rakst á litla frétt á Vísi núna rétt í þessu um mann sem skilaði ekki skattaskýrslu yfir sjálfstæða atvinnustarfsemi yfir fjögur ár. Maðurinn fékk 7 mánuði á skilorði og sekt uppá 25 milljónir.. og ef sektin er ekki greidd innan 4 vikna þá fær hann að dúsa í steininum í 6 mánuði..
Ef maður skilur fréttina rétt þá er eina fórnarlambið í þessu máli ríkið sjálft. Þegar fórnarlambið er kona eða barn og líf þess er lagt í rúst finnst manni dómarnir ansi mikið léttvægari.
Kannski eiga þessir dómar að gefa fordæmi, auðvitað eiga allir að borga skatt og gefa rétt upp. En maður bara spyr sig, hvernig er verðmatið í þessu samfélagi?
draumalandið - mörkin milli draums og veruleika
Ég les bækur ekki oft. Eiginlega allt of sjaldan. Síðasta bók sem ég las var Harry Potter en ég man ekki lengur númer hvað, sennilega sú næstsíðasta... er ekki bara ein eftir?
En núna er ég sokkin niður í bók, keypti hana í IÐU á Lækjargötu, hélt að ég væri þar með að styrkja einyrkja sem væri að berjast á móti straumi í harðri samkeppni bókamarkaðarins, líkt og ég fer glöð og eyði 25% meira í Melabúðinni fyrir sambærilegar vörur en í Bónus, nema þá heyri ég útundan mér að afgreiðslumaðurinn í IÐU segi við einhvern annan kúnna að hann ætli að leita að einhverju í lagernum á Eymundsson - þetta sé nefnilega sama keðjan! (Ég verð mjög sár ef ég heyri kjötsalann í Melabúðinni segja þetta einhverntíman um Bónus)
Dóh.
Allavegana, ég keypti bókina.
Ég opnaði hana í hádeginu í vinnunni í gær og var komin djúpt inn í nokkrar fyrstu blaðsíðurnar þegar ég rankaði við mér og fór aftur að vinna (við færibandið á hönnunarstofunni). Ég gjörsamlega sogaðist inn.
Í kvöld þegar strákurinn var farinn að sofa, Óli fór eitthvert út að horfa á körfubolta og ég ætlaði að fara að pakka niður fyrir norðurferðina á morgun greip ég bókina og settist í sófann okkar góða.
Mér líður núna vægast sagt eins og í einhverri geðshræringu, samt bara komin á blaðsíðu 85.
Akkúrat núna er maður að hugsa hvað er það sem skiptir engu máli í lífinu og hvað skiptir öllu máli. Það má ekki stimpla þessa bók sem pólitískt áróður eða athyglissýki einhverra listaspíra. Hún er ekki þannig.
Ég á örugglega eftir að segja meira um hana, en fyrst ætla ég að lesa meira og láta alla mína fjölskyldu, tengdafjölskyldu, vini og ættingja nær og fjær lesa hana líka.
Þessi bók heitir Draumalandið - Sjálfshjálparbók handa hræddri þjóð og er eftir Andra Snæ Magnason
Ég skil alveg orð Silju Aðalsteins þó svo ég sé bara komin á blaðsíðu 85...
Fáið ykkur Draumalandið, takið hana að láni á bókasafninu, kaupið hana í bókabúðinni, lesið hana við bókaborðið eða stelið henni ef þið eigið ekki fyrir henni. Þessa bók VERÐA ALLIR ÍSLENDINGAR AÐ LESA!
Flokkað sem bækur / heimilið / hönnun / lífið sjálft / ýmislegt /
4
íbúð til sölu, kostar eina tölu
Flottasta íbúðin í bænum kom á sölu í gær og fimm tímum síðar hringdi einn til að fá að koma og skoða. Hlutirnir gerast hratt. Núna þarf maður bara að vera viðbúinn og hafa svona nokkuð hreint og fínt hjá sér og vona svo að síminn stoppi ekki.
Annars fórum við í gærkvöldi í árlegt matarboð til yfirmanns og vinnufélaga hans Óla í Hafnarfjörðinn. Að venju var þar ótrúlega góður matur og fínn félagsskapur.
Flokkað sem danmörk / heimilið / lífið sjálft /
4
tvöfalt afmæli
Það er tvöfalt systraafmæli í dag, bæði Hanna systir og Lilja systir hans Óla eiga afmæli í dag, fæddar með 10 ár millibili. Þær eiga báðar von á pakka í pósti frá Danna frænda. Tvöfalt húrra fyrir þeim.
sumarið komið?
Núna ætlar maður rétt að vona að sumarið sé komið. Gærdagurinn var alveg dásemd, við vorum úti í sandkassa og róló allan sunnudagsmorgun og fórum svo í sund seinnipartinn og grilluðum í kvöldmatnum. Það er svo gott fyrir geðið þegar hitinn fer aðeins upp fyrir 15 stigin.
Við erum líka þessa dagana aðeins að sparsla og mála inni á baði, léttvægar pússningar áður en íbúðin fer á sölu. Einmitt í kvöldfréttunum var talað um að fasteignaverð hafi náð hámarki og fari nú lækkandi (hef heyrt þennan reglulega síðan 2001). Ég hef samt einhvernvegin trú á því að íbúðin okkar seljast mjög örugglega, staðsetningin og íbúðin sjálf er bara pottþétt. 7-9-13.
frágangurinn er hafinn
Ég er búin að vera að ganga frá geisladiskunum okkar í dag. Ákvað að það verða ekki flutt fimm kíló af geisladiskahulstrum út enda engin ástæða til þess þegar maður spilar hvort sem er allt í tölvunni.
Í dag tók ég semsagt þá sem voru ekki nú þegar komnir inn á harða drifið og hugsanlega einhver möguleiki á því að við viljum hlusta á, og setti inn.
Diskarnir eru semsagt komnir í kassa og verða að öllum líkindum ekki spilaðir í einhvern tíma.
Auk þess eru tveir geisladiskarekkar sem standa nú tómir inni í stofu, þeir fara mjög líklega í hirðinn góða eins og margt annað á næstunni.
Flokkað sem danmörk / heimilið / lífið sjálft /
2
framundan..
Tíminn líður maður, apríl búinn.
Það er ekki langt þar til við þurfum í alvörunni að fara að setja saman kassa og pakka niður dótinu okkar, því eins og ég hef nefnt áður erum við að fara til Danmerkur í skóla í haust - ja, eiginlega í byrjun ágúst. Ég hætti í vinnunni í lok júní því Danni er í fríi frá dagmömmu í júlí og við þurfum alla orkuna til að ná að koma draslinu niður í kassa og einhverju af því í gám.
Ég er ekki komin með stöffið okkar lengra en í eitt nokkurra síðna excel skjal, þar er allt dokúmentað hvað fer með og hvað ekki, en við þurfum að koma öllu okkar dóti einhversstaðar fyrir því við ætlum að selja íbúðina áður en við förum og eiga svo ógeðslega mikinn pening inni á einhverjum reikningi á meðan við erum úti.
En já, excel skjalið er að verða feitt og núna þarf að fara að framkvæma eitthvað af því sem stendur þar, til dæmis að fá sér gilt ökuskírteini (ég á bara svona stórt retró "so last century" ökuskírteini sem evrópubúar hlæja örugglega að) og ganga frá umsóknunum í skólana. Það er bara formsatriði en gott að klára í tíma samt.
Þetta er samt ótrúlega óraunverulegt ennþá.. að maður þurfi að fara að byrja að brasast í þessu. En það verður ekki aftur snúið og okkur hlakkar geðveikt til að fá smá nýtt start í lífið. Smá refresh.
Flokkað sem danmörk / heimilið / lífið sjálft /
0
25+
takk fyrir afmæliskveðjurnar allir - búin að fá stanslaus sms í dag, bara gaman :)
ég vaknaði annars við fagran "Ami-lí-da" söng frá syni mínum og blautan koss beint á nebbann. hvað er betra spyr ég?
Óli tók rassíu í íbúðinni og þreif hátt og lágt, á meðan erum við stráksi búin að vera úti á róló í nærri allan dag að stappa í pollum og moka vatni - létum rigninguna í morgun ekki á okkur fá - eða úti að hjóla. Við gáfum Danna nefnilega þríhjól á afmælisdaginn fyrir viku síðan, sem er með ýtistöng og þetta var fyrsta tækifærið til að komast út að hjóla. Það var mikið gaman.
Annars höfum við líka verið, svona on the side í dag, að reyna að losna við helv. vírusa, spy- og adware úr tölvunni. Alltaf einhver óþverri í gangi. Tölvunarfræðingurinn á heimilinu segir að eina leiðin til að losna við þetta almennilega sé að strauja diskinn (gögnin eru öll á öðrum diski) - ég segi að eina leiðin sé macbook pro.
fyndið
Ógeðslega fyndið: Martröð veðurfræðingsins
páskar
Ég var bara fyrst að fatta það núna hvað páskarnir eru stórkostleg hátíð. Ekki í trúarlegum skilningi þannig, þó það geri mig ansi hræsna að segja það, en bara í fjölskyldulegum skilningi. Þetta eru garanteraðir 5 dagar (að því gefnu að maður sé ekki í vaktavinnu eða afgreiðslustörfum) í fríi, stresslaust ólíkt jólunum sem skella á og eru hrifsuð aftur í burtu. Fyrir utan það að versla eitt páskaegg eru páskarnir nokkuð áreynslulausir (ég leyfi mér að endurskoða þetta ef Danni fermist um páska), bara eilíf afslöppun búin að vera þessa helgi.
Sem dæmi þá er húsbóndinn á heimilinu að berjast við að vinna NBA deildina hérna heima í stofu, sonurinn er orðinn flugsyndur eftir allar sundferðirnar síðustu daga (sturtubotninn hérna heima er búinn að vera þurr í marga daga), matarmagnið í frystinum hefur snarminnkað og það sér jafnvel í botninn á óhreinatauskörfunni.
Vissulega er þetta trúarleg hátíð og ein stærsta hátíð kristninnar, en ég leyfi mér að efast um fólk sé mikið að velta sér upp úr því. Ég fór allavega ekki í messu þessa páska en ég hlustaði samt á JC Superstar á rás2 á föstudaginn langa.
afsakið orðbragðið...
...en djöfull er viðbjóðslega kalt. Hvernig er hægt að bjóða fólki uppá svona kulda?
Kannski er ég að verða lasin eða eitthvað en þetta nístir inn að beini þetta helv.,,
...hvað ætlum við að læra já....
Eins og ég er búin að segja höfum við ákveðið að rífa okkur upp og flytja til Danmerkur til að læra meir. Við erum bara nokkurn vegin nýbúin að segja frá í vinnunni og það hefur aðeins haldið aftur af mér að blaðra um það hér, en það ætti samt alveg að vera í lagi núna, þessi færsla er því tileinkuð Áslaugu vinkonu minni.
Óli Helgi ætlar að taka master í tölvunafræði (datalogi á máli innfæddra) og sækir um bæði í Århus Universitet og Handelshøjskolen i Århus. Í síðarnefnda skólanum fór hann í viðtal um daginn þegar við fórum til Árósa og leist vel á en þetta verður samt mikil keyrsla. Þetta þýðir að ef hann kemst inn á öðrum hvorum staðnum verður hann ansi mikið upptekinn og ef ég færi líka í álíka viðamikið nám yrði það mikið álag á heimilislífið. Ég tók mér tíma til að leita að námi sem mig langaði að eyða tíma í næstu tvö árin og ég fann diplómunám í Århus Tekniske Skole í margmiðlun. Kannski ekki mest ögrandi nám sem hægt er að finna svona grafískt séð en ég held að þetta gæti orðið áhugavert. Ég hef aldrei verið mikill flash fan, þvert á móti eiginlega. Ég held samt að margmiðlun sé óskilgetið barn grafískrar hönnunar og oftast litið hornauga af hörðustu grafísku teiknurum og hönnuðum og ástæðan er nákvæmlega þessi: Forkröfurnar í námið eru nánast engar, bara stúdentspróf og það helst af stærðfræði- eða viðskiptasviði. Sem þýðir að 95% af liðinu sem mætir í skólann er nánast bókað gjörsneytt tilfinningu fyrir hönnun og útliti en vill læra þetta því það er INN og heldur að bara ef það kann nógu mikið inn á tæknina þá komi hlutirnir til með að vera flottir.
So wrong. Þess vegna er svo margt margmiðlunardót búið að vera ljótt, en sem betur fer er það að breytast. Til dæmis sá ég í kvöld nýja dagskrárkynningu á Sirkus sem mér fannst frekar töff, þó það væru tvær stafsetningarvillur í textanum.
Eeen. Ég held að þetta gæti orðið gaman og ég held að ég komi til með að læra fullt nýtt og skemmtilegt.
Flokkað sem hönnun / lífið sjálft / netið /
0
Vorið vort
Það virðist sem allir á msn listanum mínum séu komnir í helgarfrí og farnir út í sólina. Enginn sem húkir inni við tölvuna nú þegar vorið virðist vera að bresta á, þó mælirinn sýni ennþá bara frostmark.. tja, nema ég.
Sólin hitar rykið á rimlagardínunum og ofbirtan reynir alveg ágætlega á augun. Í tilefni dagsins mætti ég í sumarlegu pilsi í vinnuna, sem er ágætis upplyfting. Vonandi verð ég í þessu sama pilsi í tuttuguogfimm stiga hita á ströndum Danmerkur seinna í sumar því tilhlökkunin í kotinu er alveg sæmileg fyrir þennan flutning. Auðvitað eru fullt af lausum endum í loftinu en takmarkið er skólabekkur í haust og það gefur manni smá fiðring.
önnur hugmynd
Ég fór að pæla í því eftir að ég póstaði þessu með iPod aukahlutina í gær að flottir (og góðir) heddfónar eru ekki beint auðfáanlegir. Ég held að þarna sé gat í markaðnum og ætla framvegis að tileinka líf mitt húfum, svitaböndum og eyrnaskjólum sem hægt er að tengja við iPod.
hugmynd
pólitískt blogg nr.2
SKOÐA þarf hvort og þá að hvaða marki einstaklingum verði heimilt að greiða aukalega til að fá fyrr þjónustu eða viðbótarþjónustu innan heilbrigðiskerfisins, án þess að slíkt leiði til lakari þjónustu fyrir aðra.
Ég hef samt einhvernvegin á tilfinningunni að þetta fari að snúast um það að ef maður á ekki pening þá fær maður ekki þjónustu því peningafólkið gangi fyrir.
Soldið scary
Eftirsig eftir reisuna
jú við erum komin heim, vikan hefur aðallega farið í það að þvo þvott, hvílíkt og annað eins magn af þvotti á einu heimili. Svo er maður alltaf að kaupa ný föt. Óskiljanlegur vítahringur.
Árósar eru ákaflega skemmtileg borg og gaman að þvælast um þar, sérstaklega þar sem strætókerfið virkar mjög vel og við hoppuðum inn og úr strætó eins og ekkert var. Ekki skemmdi fyrir að ferðafélaginn var eins og ljós allan tímann; var alveg sáttur við að vera rifinn eldsnemma upp, þvælast út um allan bæ og sitja kyrr tímunum saman í lest og í flugvél.
Við urðum margs vísari fróðlegu ferð, sérstaklega að komast að því að maður er ekki eins góður í dönsku og maður heldur.. þá er bara að grafa upp "Skal vi snakke dansk" bókina síðan í 8. bekk.. ég er viss um að hún er í kassa úti í bílskúr fyrir norðan.. nema hún hafi farið á Brennuna "97. Það er líklegt.
Morgundagurinn
Það fer allt að verða tilbúið fyrir reisuna miklu. Litli guttinn kominn með vegabréf - ég fékk samt næstum því hjartaáfall í gærkvöldi þegar ég fattaði að hann þyrfti auðvitað vegabréf, var nefnilega búin að bíta í mig það fáránlega að halda að fyrst þetta var bara Köben þá þyrftum við ekki passa. En það er betra að hafa vaðið fyrir neðan sig og þetta var græjað á snilldarlegan hátt hjá Útlendingastofnun á einni klukkustund í morgun. Snillingar!
Morgundagurinn er planaður aþnnig að við vöknum kl 04:00, leggjum af stað um kl 4:45, fljúgum kl 7:30, verðum komin á Kastrup fyrir hádegimat, og tökum svo lest þaðan til Árósa eitthvað um 13. Lestin tekur um 3 tíma svo lending á Rodlundsvej í Árósum hjá Sigfúsi, Hildi og Ara verður ca kl 17 - að dönskum tíma
Óneitanlega kominn smá ferðafiðringur í magann.
kuldaboli
Ég var mjög dugleg í síðustu viku, labbaði heim úr vinnunni (sem er reyndar ekki langt, þrjú lög í ipodnum) næstum alla dagana og við tók nærri eiginlega nýtt líf heima, maður verður svo hress á þessu. Bónus er náttúrulega að rassinn á manni fær eðlilega mynd aftur eftir að vera útflattur allan daginn.
Ég held samt að ég labbi ekki heim í dag, þrátt fyrir að vera ágætlega klædd og í eðal gönguskóm, þá er bara OF kalt. Ég er ekki kuldaskræfa og þoli ýmislegt, en kuldi + vindur er ekki alveg að gera sig.
En helgin er að nálgast. Sem er gott.
frá frá fúsa liggur á....
Alveg er það merkilegt hvernig sumir geta leyft sér að haga sér í umferðinni í þessari borg. Í gærdag lentum við í því að vera að keyra á vinstri akrein austur í bæ af hringbrautinni og þá kemur einn á fullu spani á eftir okkur og blikkar háu ljósunum á okkur eins og einhver fáviti, eins og við værum gamlingjar á sunnudagsrúnti. Við vorum, nota bene, hraðari en hægri akreinin og þar að auki á eftir öðrum bílum, en nei takk.. við áttum bara að drulla okkur í burtu af því blikkarinn var að koma. Því miður gerðum við honum það til geðs að fara á hægri akreinina en bara af því við vorum að fara að beyja, ég ætla rétt að vona að ljósin hafi verið eitthvað biluð í þessari bíldruslu, annars er hann bara að kalla á aftanákeyrslu fyrr eða síðar.
Djö.. getur maður pirrað sig á svona fávitum.
langur laugardagur
MMmmm.. laugardagur.. tvímælalaust uppáhalds dagurinn minn. Byrjaði daginn á ljúfu tai chi, er reyndar búin að missa af tveimur tímum undanfarið en það var allt í lagi svosem. Á meðan fór sonurinn í strætó á kaffihús með pabba sínum þar sem þeir hittu Kormák og pabba hans. Þeir fá helgarpabbaafslátt á kaffitári og örugglega sæt bros frá dömunum sem vinna þar.
Núna sefur sá stutti inni í rúmi og sá lengri frammi í sófa og ég klára síðustu molana inn á vefinn sem ég var að setja saman fyrir hana Tinnu.
er lífið leikur?
Mig langar í ungdóm aftur. Þá ætti ég hlaupafélaga í íþróttaálfinum og gæti sett límmiða á spjald eða lifað í raunveruleiknum.
Í mínum raunveruleika eru engin skemmtileg ækon eða krúttleg stigasöfnun heldur bara heilabrot yfir kvöldmatartímanum, sem virðist koma á hverjum degi og endalaus "túdú" listi.
Jóhanna systir mín
Jóhanna systir mín er maður dagsins. Upp á eigin spýtur er hún búin að skafa af sér aukakílóin, alveg "léttilega" :) .. ó hvað maður mætti taka hana til fyrirmyndar.
tætsjí
Fyrsti tíminn í tai chi námskeiðinu var í morgun, ég var reyndar ekki vöknuð (algjört rugl að stilla klukku á laugardagsmorgnum) en var á góðum tíma.
Tai chi gengur út á yfirvegaðar stöður og hreyfingar og ró hugans. Þetta eru ákaflega fallegar hreyfingar en þeir sem halda að það sé auðvelt ættu að prófa því þó þetta er drulluerfitt. Svo erfitt að það var næstum því liðið yfir mig.
Ég stóð þarna í "Zhuan Gong", stöðugum fótum með hvirfil til himins svo alheimsorkan átti beina leið í gegn, með hendur slakar örlítið fram og fann hvernig blóðið flæddi út í fingurna og til baka, svo dró ég hendurnar að miðjupunkti líkamans sem er við naflann og þá bara var allt stíflað... svimi í höfðinu, sorti fyrir augum, ógleði í maganum og svitinn spratt fram.. ef ég hefði beðið í hálfa mínútu í viðbót hefði ég hnigið niður svo til að forðast það þá fór ég fram, lagðist niður í sófa og reyndi að ná áttum, trúði þessu varla.. ótrúlegt hvað einfaldir hlutir geta haft mikil áhrif.
Reyndar á þetta að vera nokkuð algengt hjá þeim sem eru óvanir og hættir með reynslunni, sem er eins gott því ég veit ekki hvort ég þoli 12 vikur af svona "áreynslu".
kaup dagsins
Einmitt þegar ég hélt að ég myndi ekkert finna á útsölu þá beið þessi líka fína kápa/úlpa eftir mér í Vero moda í gær, síð græn army úlpa með loðnum kraga, reyndar aðeins þröng en maður lætur sig hafa það, enda munum við aðlagast hvor að annarri fyrr en varir. Hún var líka svo ódýr og það fylgdu með lúffur í bandi (svona eins og börnin eru með) með blómi á. Æðislegt.
Áskorun
bæbæ jól
jólatréð fór út í dag, mikil sorg og svolítill söknuður. Það var reyndar afskaplega mikið farið að visna og helmingurinn af því varð eftir á gólfinu í stofunni þegar því var hent út á svalir, en þetta var samt eins og að kveðja gamlan vin. Skrautið af því er komið niður í kassa og þeir kassar á leið í annan kassa og sá kassi fer niður í geymslu svona þegar öll ljósin og gluggatjöldin og jólatímaritin og uppskriftirnar eru komnar á sinn stað líka. Þetta er svolítill ævintýrakassi sem verður gaman að taka upp um næstu jól.
lúkkið
Sansaði aðeins lúkkið á þessu hérna, setti inn ártal og fleira smávægilegt.
Taichi námskeiðið sem ég talaði um í síðustu færslu byrjar ekki í fyrramáli heldur næsta laugardag svo að í fyrramáli verður útsalan í next tekin snemma (talandi um jafnvægi, slökun og orkuflæði).. þokkalega búin að bíða alla vikuna eftir að komast á útsölur því mig vantar svoooo mikið af fötum. finn reyndar aldrei neitt á útsölum og enda alltaf á að kaupa eitthvað í *nýju* deildinni.
En já, ætli maður fari ekki að sofa núna.. ef sonurinn sofnar aftur bráðlega, hann vaknar við hvern flugeld sem sprengdur er í borginni svo það stefnir allt í að hann kúri á milli í nótt.
Flokkað sem hönnun / lífið sjálft / netið / uppeldi /
0
tai chi
Ég gerði svolítið sponteiníus um daginn sem ég sé ekki eftir. Ég skráði mig á námskeið í Tai Chi hjá Önnu fv. bekkarsystur og jógakennara. Þetta er 12 vikna námskeið, á laugardagsmorgnum kl 9:30, ég er nefnilega alltaf vöknuð á þessum tíma svo það er eins gott að gera þá eitthvað að viti. Þegar ég verð komin í andlega jafnvægið (er einmitt svo óbalenseruð fyrir) og orkuflæðið orðið rétt þá er aldrei að vita nema maður geti staðist kókognammi bann og hafi einhvern metnað í að hreyfa sig af einhverju viti.
Svo á ég líka svo flottar buxur (sem ég saumaði sjálf) sem myndu passa svo vel við svona pósur.
gamla og nýja
Vá, 2006.
Mér finnst það ótrúlegt. Ég er eiginlega búin að vera nokkra daga að átta mig á því.
Síðasta ár er búið að vera gott, mestur hluti ársins hefur farið í umönnun og leik við prinsinn enda kemur hvern einasta dag í ljós þvílík snilldar manneskja er þar á ferð.
Ég strengdi nokkur áramótaheit í kyrrþey um síðustu áramót en það virðist sem hausinn á manni sé bara alveg í sama gír og í fyrra og tíminn líður án þess að nokkuð gerist.
Ég ætlaði reyndar að gera 12 merkilega hönnunarlega hluti en það virðist eitthvað lítið fara fyrir því. Eitt af því átti að vera uppskriftabók á pdf formi, með þeim mat sem maður er alltaf að elda heima hjá sér. Þessi uppskriftabók er ennþá á planinu, ég segist bara vera ennþá að safna og prófa efnistök, híhí
Þetta nýja ár skal vera framkvæmdaglaðara en það sem er nýliðið, enda þarf ekki mikið til. Ég gerði eina litla fjárfestingu í dag, ég keypti þessa svokölluðu framkvæmdabók fyrir alla todo listana mína, kannski hugsanlega nenni ég að halda því öllu saman þar.
Á þeim lista er ný reykjalin.com vefsíða með einhverju stöffi, ekki endilega portfolio.. veit ekki.. kannski.. tja,..
owell
lágdeyðan
Af hverju ég er búin að þegja allan þennan tíma skil ég ekki, maður er einhvernvegin ekki mótíveraður að blogga þegar lúkkið er ljótt og svo margt á listanum sem þarf að laga. Eitthvað sem ætti að vera alveg beside the point.. . það er nefnilega svo margt sem ég hefði geta verið búin að segja frá..
1. Undarlega fólkið sem ég fylgdist með á Hlemmi á mínum ferðalögum á milli lhí og vinnunnar, þar heldur til gjörsamlega allt annar þjóðflokkur sem maður sér ekki í Kringlunni. Auk þess sem þetta húsnæði strætó er ekki uppá marga fiska, maður skilur eiginlega ekki af hverju þeir eru að lappa uppá þennan kofa. En það er annað og ekki mitt mál.
2. jólainnkaupin voru gerð á mettíma sem var gott því jólin komu líka á mettíma. Ég hef yfirleitt alltaf verið mikið jólabarn en núna er ég ekki ennþá komin í gírinn, vantar kannski snjóinn og góð jólalög. Er samt búin að útbúa jólagjafir í vinnunni (algjör snilld þó ég segi sjálf frá) og einhverjar jólamyndir.
Jólatréð í stofu stendur, pakkar eru farnir út um víðann völl og sonurinn duglegur að minna á jólalögin. Ég held ég sé búin að syngja "Jólasveinninn minn ætlar að koma í kvöld" svona fimm sinnum síðustu daga, verst að ég er að syngja það eitthvað vitlaust og aumingja litla barnið mitt lærir því þetta jólalag kolrangt. Þarf að grafa það betur upp og leggja rétta vísu á minnið.
3. Litla fjölskyldan er öll komin í frí milli jóla og nýárs þannig að strax á annan dag jóla verður staðið upp úr gjafapappír og tómum nammibréfum og afgangarnir á heimilinu flúnir því við ætlum að eyða jólafríiu, eins og alltaf, fyrir norðan hjá fjölskyldunni.
eitthvað meira gæti ég sagt en man ekki.... við næturdýrin höfum lofað okkur að reyna framvegis að sofna fyrir miðnætti svo ætli ég slökkvi ekki núna.
antony and the johnsons
Antony and the Johnsons í Fríkirkjunni í gær voru algjör snilld. Röddin í manninum er með ólíkindum flott og frábært að heyra hana í þessu andrúmslofti.
Lögin og textarnir eru líka svo framúrskarandi þannig að þetta var bara eitt stórt VÁ.
Fyrir utan gelluna sem sat við hliðina á mér sem þekkti þrjú lög og stundi þegar þessi lög sem hún þekkti voru spiluð. Vá hvað það var pirrandi. en ég ætla ekki að láta það spilla... tónleikarnir voru æði.
last.fm
hún gunna mín minnti mig á audioscrobbler í dag, sem heitir víst núna last.fm. Ég var alltaf með það tengt winamp en á einhverjum tímapunkti (sennilega við einhverja uppfærslu) datt það út. Ég ákvað því í kvöld að tengja það við itunes, sem ég er yfirleitt með í gangi núna svo að núna ættu ferskir vindar að leika um tónlistarsíðuna mína, tek það fram að það er Danni sem hefur verið að hlusta á Dýrin í hálsaskógi ;)
aðventan
Ég er ennþá að spá í því af hverju ég er ekki nýkomin heim af tónleikum akkúrat núna?
Mér til varnar get ég sagt að ég á miða á aðra tónleika örugglega ekki síðri núna eftir tvær vikur og pyngjan ræður svolítið förinni þessa dagana.
Dagurinn fór annars í kennsluundirbúning, jólahreingerningar, aðventukransagerð og jólaseríu-upphengingar. Jólin koma snemma í þetta kot þar sem litli maðurinn er að læra fullt nýtt um heiminn þessa dagana. Ég hlakka sjálf mest til þess að setja skóinn hans út í glugga og fylgjast með þeim viðbrögðum. Það verður örugglega mikil snilld.
Annars býst ég við því að næstu tvær vikur verði svolítil keyrsla, ég verð í skólanum fyrir hádegi og vinnunni eftir hádegi og sennilega eitthvað frameftir til að ná að vinna það upp sem þarf.
Austurstræti, ys og læti
Það var frábært að losna við búlluna á neðri hæðinni, don't get me wrong, og núna er verið að byrja að endurbæta húsnæðið sem er líka hið besta mál, nema að það er gaur að hamast á loftbor eða einhverjum andskotanum beint fyrir neðan mig og ég heyri ekki mínar eigins hugsanir - sem er eiginlega nauðsynlegt þegar maður er að hanna kúl stöff. ;)
Í gær fórum við Ágústa með kaffi og súkkulaði-Croissant til hans þannig að hann gæti tekið pásu og gefið okkur smá vinnufrið. Í dag byrjaði hann aftur eftir hádegi og það er samsæriskenning sem gengur hérna að hann vilji meira kaffi og croissant.
orð dagsins
"Whatever women do they must do twice as well as men to be thought half as good. Luckily this is not difficult." -- Charlotte Witton
morgunstund
Á morgun á að leggja land undir fót og af því tilefni voru vetrardekkin sett undir í gær. Ekki veitir af miðað við kuldaspánna, engir sjensar teknir þó svo það sé sorglegt að heyra í nöglunum á þurru malbikinu í borginni.
Við Danni ætlum að vera í fríi á morgun og fara í 18 mánaða skoðun á heilsugæsluna. Við getum varla beðið eftir því að þurfa ekki að vakna klukkan 7 í fyrramálið eins og undanfarna daga.
Síðustu morgnar hafa verið þannig að við erum vöknuð 10 min yfir sjö og farin út 20 min síðar. Danni fær morgunmatinn (hafragrautur og slátur) hjá dagmömmunni og ég borða mitt kókópöffs í kaffistofunni í vinnunni (kókópöffs er bara gott í minningunni, algjör óþverri!)
En í fyrramálið ætlum við að sofa til kl 9.
svona hitt og þetta
Það er ógeðsleg rigning úti. Þetta nálgast eiginlega að vera haglél, frekar depressívt.
Við hjónaleysin skiptumst á að vera heima með stráksa í dag en hann fékk 39 stiga hita í gærkvöldi svo við ákváðum að taka hvort um sig stuttan dag í vinnunni. Ég tók reyndar verkefni með mér heim en það er ekki eins og mig vanti eitthvað að gera hérna heima. Af nógu er að taka.
Ég græjaði vefinn hennar Gunnu vinkonu um daginn, hann er mjög krúttlegur og hún á vafalítið eftir að fá vinnu í Dublin út á hann. Ég hlakka líka geðveikt til að fá fatapokasendingu frá H&M baby frá henni, treysti barnafatasmekknum hennar fullkomlega. Þetta kalla ég góð vöruskipti :)
...ómetanlegt
Verð að segja, áður en ég fer að sofa sem er eiginlega alveg núna, frá "ómetanlegt" mómentinu sem gerðist í sundi í gær. Ég var semsagt að synda (sem gerist sjaldan, en þó) með sundgleraugun og var að nálgast bakkann þegar ungur piltur (á mínum aldri, "míns aldurs" er alltaf ungt, en jæja), frekar svona já, töffaralegur, tekur sig til og stingur sér til sunds. Nema að ég sé þegar ég er í kafi (með gleraugun) að sundskýlan er komin niður á hné á honum og drengurinn hamast við að girða upp um sig í miðri lauginni!
Ég hélt að ég yrði ekki eldri, að mér myndi hreinlega svelgjast á úr hlátri og drukkna þarna á staðnum, í grunnu lauginni.
Vegna þess að þetta var svooo vandræðalegt fyrir aumingja gaurinn þá lét ég eins og ég væri of upptekin við að telja metrana mína að ég hefði ekki séð neitt en ó boj.. þetta var fyndið.
síðustu vikur
Ég kem mér alltaf jafn mikið á óvart hvað ég er löt að blogga. Það er gjörsamlega ekkert áhugavert að gerast,.. jú reyndar alveg fullt en það á allt heima á vefnum hans Danna.
Ég get reyndar hlaupið á stóru yfir það sem ég hefði átt að vera búin að segja:
- pöbbinn er farinn af jarðhæðinni í vinnunni þannig að fylleríissöngvarnir eru hættir að óma eftir hádegi og í staðin er það söngur borvéla, sleggjubrjóta og hamra. Get ekki sagt að ég sakni þessa ágæta fólks en bíð í ofvæni eftir því hvað muni opna þarna (DV sagði reyndar að þarna myndi opna annar pöbb, en hvenær hefur DV svosem haft rétt fyrir sér?). Bakarí er ofarlega á óskalistanum, það myndi reyndar fara alveg með vömbina, en að vantar alveg bakarí á þetta svæði miðbæjarins (einhver láti Jóa Fel vita!)
- Við erum komin með óskyggilega mikla leið á að búa í þessum bæ. Þörfin fyrir að skipta um umhverfi og búa nær fjölskyldunni er vægast sagt mjög sterk. Það eina sem ég myndi sakna ef við færum er vinnan mín (note, ég sagði ekki Zara eða Ikea!), ég efast um að ég fái nokkurn tíman skemmtilegri, fjölbreyttari eða betri vinnu en einmitt þessa. En það er fleira sem skiptir máli í lífinu.
Málið er svo það, að áður en maður grefur sér endanlega holu þarf maður að skoða heiminn og hvorugt okkar er endanlega hætt í skóla.
- nano er á leiðinni
A&J
Var að enda við að hlusta á tónleika Anthony and the Johnsons á rás 2. Flottir tónleikar. Hlakka til að heyra þá í Fríkirkjunni. Þeir miðar seldust víst upp á 7 mínútum í morgun, ég keypti miða kl 10:02 og vonast eftir ágætis sætum.
upp og niður dagurinn
Ég hef bæði góðar og slæmar fréttir að færa.
NR 1, slæmar: Bjórdósin, sem kastaðist til í skottinu á bílum í allan dag, datt úr greipum mínum í götuna þegar ég klöngraðist með Danna, farangur og meðþví heim úr vinnu í dag. Því ákvað ég að setja hann í töskuna mína á meðan við fórum upp, því ekki vildi ég að nágrannarnir kæmu út í glugga og sæju einhverja gellu með fullt fangið af barni og farangri eltandi bjórdós um allt bílastæðið. En bjórinn sem nú var kominn í töskuna mína fékk gat við fallið og í þrjá tíma marineraðist elskulegi ipoddinn minn, skissubókin, veskið og Nokia 3510i síminn minn í Viking Gulli.
Lyktin úr fögru Marimekko töskunni minni er eins og úr margra daga fylleríis sukki og viðbjóði. Töskuna er hægt að þvo en ljúfi iPod mini, sem átti sér einskis ills von, liggur nú til þerris á vörmum stað vafinn inn í viskustykki og allra bænir beinast nú að því að hann sé eins vel hannaður að innan eins og að utan.
NR 2, góðar: Nokia síminn minn hefur aldrei virkað eins vel, hann hikstar ekki einusinni, þó ærið tilefni sé til ;) Finnarnir vita við hverju þessi tæki mega búast og vonandi að eplagerðarfólkið sé eins.
NR 4, góðar: ikea bæklingurinn er kominn
amma
Amma mín á afmæli í dag, 91 árs gömul. Geri aðrir betur!
Þegar hún var jafngömul og ég er núna geysaði stríð í Evrópu, hún var komin með tvö börn af sex og sá um heimilið af miklum myndarskap.
Til hamingju elsku amma.
nebbmælt
Ég hef afskaplega lítið verið að tjá mig eins og þið hafið eflaust tekið eftir, akkúrat núna er ég að berjast við kvef dauðans, þetta týpíska haustkvef. Orðin smekklega rauð á nefinu og með hausverk af öllum innsogunum. sætt.
Komin á fullt í vinnunni og Danni fullkomlega aðlagaður hjá bestu dagmömmu í heimi. Eftir vinnu er hann svo glaður að leika sér í "síns eigins" dóti og hefur fulla athygli mömmu sinnar í heila tvo tíma fram að kvöldmat í því að byggja, lesa, púsla, keyra bíl, knúsast og spjalla saman.
Af sjónvarpinu er það að frétta að það fór í viðgerð og er komið heim aftur eins og ekkert hafi í skorist, draumurinn um flatskjáinn lifði í tvo daga en hefur verið settur á pásu.
Stefnan er sett norður í land næstu helgi, ættarmót í Svarfaðardal og berjatínsla á Upsaströnd, þar er víst fín spretta en vantar sól til að gera berin sæt og góð. Við vonum það besta.
helgin tileinkuð verslunarmönnum
Mikið er ég glöð að hafa engin plön um þessa helgi, sitja bara heima á mínum stóra og hlusta á umferðateppu- og rigningasögur í útvarpinu. Þessi helgi er alveg ótrúleg, Íslendingar smala hver öðrum út á þjóðvegina eltandi sólina hringinn í kringum landið, með fullan bíl af útilegudóti sem er notað þessa einu helgi á ári. Þetta er þjóðarsálin í hnotskurn; henni er smalað áfram, alveg eins og allir kaupa blóm á konu- og bóndadaginn, macintosh bauk á jólunum og allavega tvö páskaegg á páskunum.
Svona er þetta skondið. Ég ætla allavega ekki að taka þátt í þessu enda búin að ferðast minn skerf um landið í sumar.
aviator style
ég fæ unaðshroll þegar ég sé þessi föt frá topshop. mig langar í þetta allt. og líka háa og mjóa leggi, þeir fylgja með er það ekki?
föstudagur til pizzu
já föstudagur, og brakandi blíða. það er sko alveg í lagi að fá sér pizzu í hádeginu á föstudegi, jafnvel þó maður sé heima.
saga af mussu
Ég man ekki hvað ég var gömul, en fyrsta flíkin sem ég valdi sjálf og keypti sjálf fyrir mína peninga var brún/bleik mussa (eða bolur með mussu-sniði) sem ég sá í einhverri búð á Akureyri (sem ég man ekki hvað heitir), þetta hefur örugglega verið í kringum 1990/1991. Mér fannst hún alveg ógeðslega flott, en af einhverjum ástæðum var hún lengst af bara inni í skáp.
Mér datt þetta í hug þegar ég fékk mail frá topshop, eins og ég fæ í hverri viku, með nýjum bolum og ég sver að brúnbleika mussan frá 1990 myndi sóma sér vel í þessum hópi.
Menn segja að tískan fari í hring og ég verð að segja að mér finnst ég ansi gömul ef hún er komin hringinn í kringum mig. Mér til varnar vil ég að bæta við að ég hef sterkan grun um að ég passi ennþá í hana.
sunnudagsmorgun
Við Danni byrjuðum þennan bjarta sunnudag á því að hjóla saman niður í bæ með brauðpoka handa öndunum á Tjörninni. Það fór eiginlega þannig að mávarnir átu allt brauðið og gæsirnar komu svo og hvæstu á okkur þegar allt var búið. Fallegur sunnudagsmorgun eða þannig. Við gengum líka framá dósasafnara borgarinnar sem voru með feita poka eftir nóttina, nokkra tugi túrista sem ráfuðu á milli Iðu og kaffitárs, einu staðana sem voru opnir svona í býtið og litu svo löngunaraugum inn í hina myrku verslunargluggana. Í 10/11 var svartamyrkur, jafnvel þó klukkan væri löngu orðin 10. Svona er borgin á morgnanna.
æfingin skapar meistarann
Ég vann reyndar eitt lítið afrek um daginn, gleymdi að segja frá því. Ég fór golfhring með Óla í vikunni á vellinum hér í dalnum, eftir að hafa fengið stórt og mikið VÁ yfir framsveiflunni frá einum helsta golfkennara svæðisins. Mikið stuð.
maður má alveg gorta sig á síns eigins vefsíðu.
07/07
Ég held að ég hafi sjaldan verið jafn lengi að heiman eins og núna. Fegin samt að vera ekki í London eins þar sem beina útsendingin í sjónvarpinu núna frá miðbæ London er ekki mjög vistleg. Reyndar er verið að segja veðurfréttir akkúrat núna, það er rigning í kortunum. Hvað næst?
Eins gott og það er að vera á norðurlandi (maður finnur hvað maður saknar fjallanna þegar maður er fyrir sunnan) þá er mig farið að lengja mikið í að komast í almennilega sól. Ég held að sólarlandaferð næsta vor sé algjörlega málið, svona áður en sonurinn fer í 2-11 ára verðflokkinn, og áður en sumarið kemur til landsins aftur. Þá hugsanlega gæti verið annar litur á kroppnum næsta sumar en neon-hvítur, svona þegar maður þarf að hlaupa á eftir litlum gutta á sundlaugarbarminum, þetta er frekar neyðarlegt ástand í dag.
En samúðarkveðjur til Lundúna, ófremdarástand.
farandsfótur
Við höfum síðustu daga dvalið á Austurlandi á góðum stað, sem hefur verið mjög frískandi og rosalega gaman. Næstu daga ætlum við að vera fyrir norðan og eyða sumarfríinu í faðmi fjölskyldunnar, eitthvað í golfi og sundi og aðallega í afslöppun.
heyrumst
if you can't beat them, join them
Við erum nokkrar úr mömmuhópnum sem ákváðum að slá saman í tíma hjá golfkennara. Við eigum það sameiginlegt að vera nokkurn vegin golfekkjur og með einhvern örlítinn áhuga og vera allar álíka gáfulegar á vellinum. Við fengum fyrirtaks kennara hjá GKG og þetta er búið að vera súper gaman enda skemmtilegur félagsskapur.
Ég á eina kylfu síðan í fyrra og svo hef ég notað settið hans Óla en síðast þegar ég notaði það ruglaði ég algjörlega röðinni í pokanum hans, það er mikið skipulag í pokanum hans svo þetta jaðraði eiginlega við vanhelgun!
Í dag kom Óli svo heim úr vinnunni, með óvenjulegt skítaglott... haldiði að hann hafi ekki farið í golfbúð og keypt eitt stykki golfsett handa frúnni! Auk hanska og kvennabolta (sem eru með bleikri slaufu) og nokkur bleik tý!
Ég er svo hlessa.. ég á ekki til orð.
En já, þá er víst ekki aftur snúið, ég er orðin nokkuð vel græjuð fyrir Aprílmömmu Open sem verður haldið bráðlega.
mússík
Það var ákveðið upplevelse í gærkvöldi þegar ég fór út að hjóla með iPodinn minn í blasti. Leiðin var reyndar nokkuð hefðbundin, Seltjarnarneshringurinn, en veðrið var svo ótrúlega fallegt og birtan var svo flott, litirnir í umhverfinu voru svo magnaðir. Auðvitað hafði tónlistin einhver áhrif þarna en það varð bara allt eitthvað svo mikið vaaá! (ok kannski þarf ég að komast oftar út!)
Myndavélin var með og ég náði að fanga nokkrar skemmtilegar myndir (eins og þessa, er persónulega mjög hrifin af henni).
Annars þarf ég að fara að hafa augun og eyrun opin fyrir skemmtilegri tónlist, safnið mitt er ansi mikið lummó og leiðinlegt og rúmast reyndar allt á litla disknum í iPodnum. Heyrði í Kasabian í popplandi um daginn og þeir eru nokkuð efnilegir. Egill er líka duglegur að koma með góða tóna.
gúrkutíð I
þvílík gúrkutíð. ekkert að segja. allt gott að frétta. hef ekkert verið að skoða á netinu. aðeins skrollað í ipodnum. horft á lost. heimsótt vini og dekrað við drenginn. that's all folks, ef einhver les þetta ennþá.
reyndar... fór ég í langþráða klippingu í gær og endaði með topp og frekar stutt hár, mjög öðruvísi. Það er gaman.
hugurinn ber mann hálfa leið
Hef ákveðið að rífa mig uppúr þessari eymd og volæði og er hætt að nenna að vera slöpp. Þegar hausinn er kominn í jákvæðan gír hlýtur restin að fylgja með.
Ég hef reyndar ekki sofið vel undanfarið út af þessum ótrúlegu Lost þáttum sem eru sýndir á rúv á mánudögum. Óli ákvað að gerast gamaldags og fylgja sýningunum hérna heima og horfa ekki á þá jafnóðum og þeir eru sýndir úti, ég samþykkti það svolítið treg en það stríðir samt gegn up-to-date þráhyggjunni minni.
Eftir síðasta þátt og að hafa vaknað upp um nóttina og haldið að hinn dularfulli og óhugnalegi Ethan stæði í herberginu okkar (sem reyndust vera föt á snaga) gat ég ekki á mér setið og horfði á næsta þátt, bara til að halda í geðheilsuna. En auðvitað getur maður ekki hætt..
af pestarbælum og öðrum bælum
ég er búin að vera argandi slöpp síðustu daga, hálsbólga og kvef.. þessi týpíski sumarleyfisskítur. óþolandi. Við Danni höfum bara verið hér heima að leika okkur og hlaupa út um allt í eltingaleik og svoleiðis, búið að vera svakalega gott stuð en stundum verður hann alveg hundleiður á mömmu sinni, þá er gott að fá Hönnu frænku í heimsókn eins og í morgun. Þau fóru aðeins út að labba og ég fór inn í rúm og vorkenndi sjálfri mér yfir þessari pest. Það var mjög gott.
drifið á daga mína
Ég skil ekkert í mér, ég er búin að vera undarlega þögul síðustu daga. Samt er af nógu að taka. Danni er reyndar búinn að vera veikur þannig að ég hef aðallega verið að þrífa upp ælu af gólfinu og þvo þvott. Það er samt allt að lagast og hann er orðinn sprækur aftur.
Baddý systir kom norður um helgina og á sunnudaginn fórum við til vinkonu hennar á Þorlákshöfn sem er fínn "brúnkari" (í guðanna bænum ekki mislesa þetta orð!!) og hjá henni fengum við þessa fínu brúnku. Mín er reyndar að dofna af en það er búið að vera æði að vera með smá lit (til að sýna meðan ég hef verið að þrífa upp gubbið...)! Var um tíma að spá í að aflita á mér hárið til að vera í stíl, en svo hætti ég við ;)
Baddý fór svo til NYC á mánudaginn og ég hef ekkert heyrt af henni síðan, er vonandi í góðu yfirlæti hjá henni Berglindi, ég bað hana að versla í þremur búðum fyrir mig; Apple, babyGap og Toys'R us. Svo kemur hún heim með einhverjar sendingar sem Óli var búinn að panta frá Cabelas.
Ég hlakka óstjórnlega til að fá hana heim aftur.
Það eru engar nýjar fréttir að það er ódýrara að versla í útlöndum, hins vegar átti Hannes Hólmsteinn gullkorn í fréttablaðinu í dag þegar hann sagði að neytendur sýni ábyrgðarleysi því þeir eigi að versla vörur þar sem þær eru ódýrastar, og allir hafa núorðið efni á fljúga til London og almenningur ætti þá bara að versla meira þar!
*Kúúkúú! Ég held að sumir séu ekki í sambandi!
norðurland, jaki og júró
Það hefur verið hljótt á þessum vígstöðvum, ég og sonurinn erum búin að dvelja fyrir norðan síðan fyrir helgi, ákváðum í skyndi að senda Óla heim á undan okkur á mánudaginn var, þannig að hann hefur geta stundað sitt golf eftir vinnu samviskubitslaust. Á meðan ræktar Danni tengslin við ömmurnar og afana. Þetta stutta sumarleyfi endar í fyrramálið þegar flugvélin fer með okkur í loftið.
Það er búið að vera gaman að fylgjast með ísjakanum hérna rétt fyrir utan. Hann er búinn að vera einstaklega fallegur í sólskininu undanfarið en við, sem þráum stuttbuxnaveður og sumaryl, fáum hérna heldur kuldalega áminningu um það að við búum á norðurhjara veraldar.
Í kvöld ætlum við systur að hittast ásamt góðum gestum og horfa á þessa einstöku keppni sem Eurovision er, sirkússýning sagði Selma í hádegisfréttunum.
Til hamingju með daginn!
Þetta er merkisdagur, Hanna systir á afmæli í dag, hún er ekki nema tvítug lítil stúlka. Ég man þennan dag fyrir tuttugu árum (kræst, how old am I???) Ég gisti hjá ömmu og afa á Dalvík og vaknaði inni í stofu með Siggu frænku við þær fréttir að ég væri búin að eignast litla systur, þá var ég bara sjö ára. Ég held að ég muni samt hvernig náttfötum ég var í.
Lilja systir hans Óla á líka afmæli í dag. Hún hélt uppá tíu ára afmælið sitt daginn sem Hanna systir fæddist. Þetta er sannkallaður stórafmælisdagur.
Við ætlum að leggja í reisu á föstudaginn og athuga hvort við finnum einhverjar kökurestar fyrir norðan.
þessi dagur
29. apríl hefur alltaf verið fallegur dagur og dagurinn í dag er engin undantekning. Frá því ég man eftir mér hefur alltaf verið dásamlegt vorveður á þessum degi, kannski er ég bara búin að blokka alla hina dagana út, en svona er þetta í minningunni.
Það er reyndar ekkert planað í dag, sennilega býð ég fólkinu í vinnunni upp á pizzaveislu í hádeginu, búin að panta grillaðan lax með bakaðri kartöflu og grísku salati hjá bóndanum í kvöldmatinn, annað er óráðið.
Þetta er jú ekki svo merkilegt, bara eitt ár í viðbót.
föstudagsmál
Einhvernvegin finnst mér ekki vera föstudagur í dag, það er eitthvað svo miðvikudagslegt. Þessi vika er búin að vera alveg ágæt og óvenju fljót að líða en gott til þess að hugsa að helgin sé framundan með sinni hugartæmingu og skemmtilegheitum.
Mig langar að benda á góðan föstudagslestur á visi.is þar sem fjallað er um auglýsingar umferðaráðs og gatnakerfið í borginni sem er alltaf að verða sorglegra og gallaðra að mínu mati. Ég er afskaplega sammála þessum skrifum og hrifin af þessum auglýsingum en því miður held ég að heimur bestnandi fari ekki. Hvað sem það nú þýðir.
heimskulegur dagur
Þá er afmælismánuðurinn hafinn. Apríl er gjörsamlega langbesti mánuðurinn, ekki bara að ég á fagna afmælisdegi mínum seinna í mánuðinum heldur er hann svo mikill bjartsýnismánuður, sumargírinn að hefjast, hægt að teygja sig í síðustu góðu dropana af vetrinum, fólk að skipuleggja sumarfríið og svona einhver von að glæðast.
En mánuðurinn byrjar ekki vel og þetta aprílgabb dæmi er orðið óskaplega þreytt.
Þegar ég var lítil fannst mér þetta rosalega spennandi, að það sé leyft að plata og ljúga þennan eina dag, að jafnvel fullorðið fólk stundi það að bulla einhverja vitleysu og reyni að láta aðra trúa sér. Svo þegar maður kemst til vits og ára sér maður að fullorðið fólk er sífellt að plata og ljúga nema þennan dag skrökvar það einhverju svo heimskulegu að það er ekki nokkur leið að trúa því.
Hvaða heilvita fólk mætti til dæmis niður á hafnarbakka kl 17 í dag til að eiga sjens á að vera í myndbandi með Coldplay? Eða fór í 11-11 til að ná sér í Góu páskaegg og gæti verið svo heppið að finna demantshring í? Eða fór í Þjóðmenningarhús kl 17 til að sjá Friðrik og Fischer tefla? Eða fær áfall og hjartastopp og harmakvein af því michael schumacher segist ætla að hætta í F1? (SÓ F***ING WHAT!).
Komiði nú með eitthvað gott stöff, fólk! Allra best væri ef Auðunn Georg mætti í vinnuna á morgun með 'fooled yah' glott á kinn. ÞAÐ væri fyndið.
Jæja Dagný
note to self: koma með nesti í vinnuna framvegis. Sveitti föstudagsborgarinn var slæææm hugmynd.
lífið sjálft
Vorið er að koma með sína rigningu og sudda á suðvesturhorninu. Páskahelgin var auðvitað dásamleg fyrir norðan (og ekki spillti veðrið þar) en leið bara allt of fljótt, undarlegt miðað við það hvað mánuðurinn er búinn að vera lengi að líða. En jamm og já, svona er það..
döööööööööö
og meira ídíotískt af mér.. ég fór og náði í visa kortið mitt áðan út í banka, ég ákvað að henda farkortinu og sækja um svartakortið fyrir skömmu (..reyndar fyrir löngu). Ég mæti semsagt í sjóðinn, konan afhendir mér kortið og biður mig að skrifa á það. Ég geri nokkrar prufur (hita upp rithöndina og svonna..) og skrifa svo nafnið mitt á bakhlið kortsins.. á vitlausan stað!... ég hefði eyðilagt segulröndina á kortinu ef afgreiðslukonan hefði ekki hrópað upp yfir sig að ég væri að gera vitleysu, almáttugur ég held að það sé ekki alveg í lagi með mig.
strætóraunir
Ég hætti nokkuð á réttum tíma í vinnunni í gær, glöð með það enda gott veður og ljúft að komast heim, fer út á strætóstöð hjá ráðhúsinu og bíð eftir strætó, fimman fer framhjá og þá hugsa ég; já ok, minn strætó er næstur.. horfi upp í sólina og athuga hvort hún getir ekki sett smá lit í andlitið á mér. Svo eftir skamma stund kemur strætó og ég fer upp í og sest, hugsa svo.. er þetta ekki örugglega þristurinn? ég gleymdi að líta á það.. nei, hann fer upp suðurgötu þá hlýtur þetta að vera sexan, hún er á svipuðum tíma. Svo renna á mig tvær grímur þegar businn fer þrjá fjórðu á melatorgi og er bara ekki neitt á leiðinni vestur í bæ. ég snarast til að bjalla og hleyp út hjá bóksölunni. Þetta var þá 115 á leiðinni upp í Grafarvog..
og ég mátti labba heim frá háskólanum, sem er nú reyndar ekki ógurlega langt, en nóg til þess að ég náði að blóta sjálfri mér nokkrum sinnum á leiðinni.
Kannski fékk ég í smá lit í framan á þessu labbi og botninn á mér langþráða hreyfingu, en framvegis mun ég athuga hvort ég sé ekki örugglega að taka réttan bus.
austurstræti, ys og læti
Ég er komin með fínt borð í vinnunni, með gluggaútsýni yfir Austurstrætið. Að vísu er búllan fyrir neðan ennþá í fullswing en það stendur víst til bóta, þeir eru víst að flytja á annan stað fljótlega og það verður fróðlegt að vita hvað kemur hérna fyrir neðan í staðin. Bakarí væri alveg idealt, ég veit ekki um neitt bakarí á milli berhöftsbakaríis og björnsbakarís á hringbrautinni. Eða ísbúð. Mmm.
Hvort tveggja væri reyndar einstaklega óheppilegt fyrir vaxtarlagið mitt. Hvað sem það verður, þá þarf það að vera eitthvað til að hressa upp á götuímyndina hérna megin strætisins. Hún er gjörsamlega í rúst, þó svo nokkur fallegustu hús borgarinnar séu hérna í götunni.
Og það er stöðugt streymi af bílum hérna niður, margir á rúntinum, svona Akureyrisstemmning.
fyrsti mars
Fyrsti vinnudagurinn að baki. Mjög góður dagur verð að segja. Ég hef ákveðið að taka strætó í vinnuna enda ekkert vit í öðru, væri annars 5 min að keyra og 20 min að finna stæði. Strætó er líka svo heimsborgaralegt og umhverfisvænt, ekki síst þegar maður fær splúnkunýjan vetnisvagn eins og í morgun. Bílstjórinn bauð mér meira að segja góðan dag og svínaði á enga sál á Melatorginu. Heimur bestnandi fer.
Fyrsta verkefnið var að fara á fund í Kópavog. Það var skemmtilegur fundur og áhugaverð verkefni í framhaldi af því. Ég saknaði litla stubbs auðvitað óskaplega mikið en merkilegt hvað tíminn getur liðið hratt án þess að maður sé endilega að pæla í því. Ég vissi að hann var í góðum höndum hjá pabba sínum enda þeir steinsofandi í fangi hvors annars þegar ég fór.
Þó ég hafi tekið ákvörðun þarna um daginn þá er ég ennþá alveg á báðum áttum. Kannski er þetta bara vitleysa og móðursýki og aðskilnaðarkvíði á háu stigi. Kannski er allt í lagi að vera eins árs hjá dagmömmu á daginn, sem kann að örva skilningarvitin hjá litlum kút og að deila dóti með jafnöldrum sínum. Koma svo heim og borða kvöldmat með mömmu og pabba sem eru búin að vera úti í hinum stóra heimi að auðga andann og styrkja framann. En svo er kannski nógur tími til þess seinna. Gvuð minn góður hvað þetta getur verið erfið ákvörðun, hún er gjörsamlega að slíta mig í sundur!
Til hamingju með bjórdaginn annars.
systratími
Baddý kíkti aðeins í heimsókn í dag. Hún er í borginni til að fagna útskrift kallsins síns úr lögfræðinni. Við fórum meðal annars í Kringluna seinnipartinn þar sem hún verslaði sér frekar flottan jakka á fínum prís. Ég þarf eiginlega að kaupa mér einhver föt um helgina fyrir vinnuna í næstu viku, get varla farið í teygðu óléttubolunum mínum eða pre-óléttu fötunum mínum sem eru gjörsamlega out-dated! Ó það væri gaman að finna eitthvað fallegt.
reykingabann
Vá hvað ég er hlynnt þessu reykingabanni. Það er bara engin spurning í mínum huga, reykingar eru ekki mannréttindi og það á ekki að vera undantekning hvar ekki er reykt heldur á það að vera undantekning hvar leyft er að reykja.
Fólk sem reykir tekur þessu bara allt of persónulega, eins og það sé verið að ráðast á einhvern kjarna persónuleika þess. Auðvitað er þetta fólk velkomið inn á alla reyklausa staði, svo lengi sem það kveikir sér ekki í á meðan. Það lætur bara eins og það geti aldrei skemmt sér framar!
Frjálshyggjuplebbarnir sem vilja fullkomið frelsi einstaklingsins til að stjórna sér sjálfur gleyma oftast aukasetningunni í sinni megin kenningu: "Fólk á að vera frjálst til að gera það sem það vill, svo lengi sem það skaðar ekki aðra". Þessi aukasetning er algjörlega lykilatriði!
úbs..
Ég var að fatta það að mars byrjar eftir viku... sem þýðir að ég byrja að vinna eftir viku.... and I have nothing to wear!!
helgin góða
Helgin var algjört dúndur, bráðsniðugt að fljúga svona norður og láta dekra við sig, láta bjóða sér í leikhús og út að borða og í hin ýmsu ferðalög. Dásemd alveg hreint.
Við Danni vorum reyndar næstum búin að missa af flugvélinni en pabbi vakti okkur eitthvað rétt eftir ellefu þar sem við kúrðum að vanda uppi í rúmi, brottförin af norðurlandinu var eftir klukkutíma og þá átti eftir að gefa barninu aðeins í gogginn, pakka öllu dótinu sem var á víð og dreif og keyra í hálftíma. Það hafðist, nema að ég er alltaf að uppgötva það sem ég hef gleymt.. bókin og kisan hans Danna og svo plokkarinn minn.. ég finn hvernig hárin spretta af ógnarhraða við augabrúnirnar mínar og ég fæ ekkert við ráðið. Ætli ég verði ekki að redda fari fyrir hann eða fá mér nýjan í apó áður en augun á mér verða komin á kaf.
Hvað á ég annars að hafa í kvöldmatinn? Ekki verður það ÖND! ;)
þetta helsta
Dagurinn er búinn að vera furðulegur. Danni er sennilega að ná sér í einhverja pest, drengurinn sem verður aldrei veikur. Hann er því búinn að sofa inni í dag í nokkrum stuttum lúrum. Einhvernvegin verður ekkert úr deginum þegar litli snáðinn er svona.
Í fyrramálið ætlar pabbi hans að vera hjá honum því ég var plötuð til að kíkja aðeins upp í LHÍ á nokkra krakka sem eru að gera vefi þar og gefa þeim einhver tips.
Talandi um vefi þá er nýja útlitið hennar Láru komið upp á vefinn hennar sem er ágætlega heppnað að mér finnst. Svo erum við að fara að opna loremipsum.is í lok vikunnar þegar hönnunarverðlaun FÍT verða afhent, þá verð ég reyndar komin norður í ferska loftið.
átta ár
Tíminn flýgur. Þennan dag árið 1997 pikkaði ég Óla upp og hann hefur ekki sloppið síðan. Hann hefur reyndar alltaf haldið því fram að hann hafi pikkað mig upp, en það væri sögufölsun að halda því fram hér ;)
Allavega, hver dagur hefur verið öðrum betri síðan.
Mig grunar að hann ætli að færa mér eins og eina rjómabollu í tilefni dagsins ;)
Þungt hugsi
Undanfarið hefur mikið verið fjallað um stöðu fjölskyldunnar á Íslandi í fjölmiðlum, þá sérstaklega í samhengi við ávörpin sem voru flutt um síðustu áramót. Við vinnum of mikið í þessu landi og höfum engan tíma fyrir börnin, börnin fara of ung í leikskóla og eru þar of lengi yfir daginn, allt til þess að halda í standardinn. Forgangsröðunin er samt undarleg.
Ég hef verið mjög þungt hugsi síðustu daga yfir þessu, sérstaklega þar sem fæðingarorlofið mitt er búið og ég hef verið að svipast um eftir dagmóður sem sonur minn þarf á að halda þegar hann verður ársgamall. Er hægt að vera móðir bara á kvöldin og um helgar? Þetta virðist samt sem áður vera það sem gildir í dag. Jafnréttisbaráttan, eins nauðsynleg sem hún er, hefur leitt til þeirrar hugsunar að ef kona er lengur heima hjá barninu sínu en þessa 6 mánuði sem fæðingarorlofið nær, þá er hún annaðhvort atvinnu/metnaðarlaus eða undirlægja afturhaldssams eiginmanns sem vill halda í gömlu verkaskiptinguna. Hvorugt á við um mig.
Ég er í frábæru starfi þar sem ég fæ að blómstra, í raun í draumastarfinu þó svo launin mættu vera betri. Ég á yndislegan mann sem sér alveg jafnt, ef ekki meira, um húsverkin og ég. Hins vegar er þessi tími sem strákurinn er svona lítill; að byrja að læra að borða, að færa sig úr stað og svo að tala, svo óskaplega stuttur og dýrmætur að ég mun pottþétt alltaf sjá eftir því ef ég er ekki með honum. Fjárhagslega gengur það upp og fyrir strákinn væri það óendanlega dýrmætt en ákvörðunin er samt ótrúlega erfið.
dagmömmumál
Það er naumast að veðrið er búið að vera ljúft síðustu daga. Við Danni röltum til einnar dagmömmu í hverfinu í gær í góða veðrinu og ég er svona eiginlega enn í svolitlu sjokki. Konan var ákaflega ljúf og góð en aðstæðurnar sem hún var með voru hrikalegar. Kannski er ég svona góðu vön eða kröfuhörð en mér er nú samt ekki alveg sama hvar barnið mitt dvelur á daginn.
Það er aðeins verið að melta komandi mánuði hérna á heimilinu, hvað til bragðs skal taka. Það er ekki um auðugan garð að gresja með dagmömmur og spurningin er hreinlega hvort maður vill eyða helmingnum af laununum sínum í að borga einhverjum út í bæ fyrir að annast barnið sitt, sem maður vildi helst af öllu gera sjálfur.
the end of the world as we know it..
Einhversstaðar heyrði ég að versti dagur ársins hefði verið í gær. Ekki var ég vör við það, þetta var ágætis dagur. Þegar ég náði í blaðið í morgun var mér sagt á fyrstu síðu að allt myndi fara til andskotans hérna ef staðan væri óbreytt eftir tíu ár.. a.k.a. Global warming. Minni grein hefur hreyft við mér. Á næstu opnu var stór auglýsing um ódýrt bensín. Great. Mitt framlag til að viðhalda status quo.
Ef það eru einhverjir í heiminum sem eiga að hætta að nota bensín þá eru það Íslendingar. Ég þoli ekki þessa gengdarlausu bensíneyðslu. Gremja út í olíufélögin hefur kannski sitt að segja í því. Við höfum reyndar náð að versla eingöngu við Atlantsolíu eftir að olíufélagaskandallinn kom upp, utan við eitt skipti þegar við vorum á Dalvík og í dag þurfti ég að kaupa nýjar rúðuþurrkur og lét starfsmann Esso þræla út í að skipta um fyrir mig.
Ég skil ekki af hverju það er ekki meiri umræða um vetnisbílavæðingu í þessari gremju, kannski er enginn eins langrækinn og ég. Ég er þó viss um að ef vetnisbíll er raunhæfur valkostur þá mun almenningur taka hann framyfir bensínbílinn. Útópían er náttúrulega að hafa góðar almenningssamgöngur í borginni (virðist ekki ætla að rætast), eiga smábíl í borgarsnattið, taka vetnislestina norður í land og njóta þess að horfa á ósnortið landslagið yfir Kjöl á leiðinni.
Miðað við hvað tíminn hefur liðið hratt undanfarið þá eru tíu ár sem og á morgun og spurningin er þá annaðhvort að gera eitthvað eða að byrja að pakka.
look at the time...
Af hverju hlustaði ég ekki á fréttirnar í kvöld þegar var sagt að maður grennist ekki nema maður fari snemma að sofa ....arrggg
heit
Áramótaheitið hjá mér er að hluta kennt við neyslu eins og hjá mörgum öðrum. Þeir sem strengja svona heit á annað borð heita því að verða betri á eftir og lang flestir ætla því að hætta einhverjum ósið. Ég veit að ég á ekki sjens í að hætta að borða súkkulaði þannig að ég ætla ekki einusinni að fara þangað. Hins vegar ætla ég að reyna á það að hætta að drekka gos, núna er komin vika og það er auðvitað ekkert mál.. segi ég ennþá. Hitt kemur svo seinna.. vonandi.. kannski
En svo er eitt grafískt áramótaheit. Ég var nefnilega að fatta að ég er ekki búin að gera bobs svona hönnunarlega séð á síðasta ári. Ekkert sem ég get státað mig af enda verið upptekin við önnur yndisleg verkefni. Þetta fattaði ég þegar Raggó fór að auglýsa eftir efni í Icelandic Visual Culture 2004 En núna, samhliða uppeldinu, ætla ég að reyna að gera eitthvað merkilegt og skemmtilegt svona grafískt séð að minnsta kosti eitt verkefni í hverjum mánuði. Þá mun ég vonandi eiga 12 verk sem ég get sýnt með stolti á sama tíma á næsta ári. Það væri fjör.
nýtt
Nýtt ár. já gleðilegt nýtt ár. núna hellist yfir mig löngun til að breyta til á sem flestum sviðum, snúa svefnherberginu við, nýjar gardínur, nýtt á veggina í stofunni, nýja desktop mynd í tölvunni, nýjan playlista, nýtt lúkk á vefinn, nýtt í fataskápinn, nýja hárgreiðslu...
Nýja árið kemur með einhvern nýjan ferskleika sem ég vil halda í eins og ég get. Þetta snýst ekki svo mikið um að kaupa eitthvað nýtt og henda því gamla heldur að breyta til og endurskoða og ákveða hvernig stíl maður vill þróa og í raun hvað lífið manns snýst um. Ég er svolítið þannig þenkjandi þessa dagana.
Ég var nefnilega mjög hrifin af árslistanum hans Ragga og hugmyndinni hans Tryggva um að setja til hliðar þau lög sem maður hlustaði hvað mest á yfir árið. Uppgjör er nauðsynlegt, þetta er eins og að laga til og fara út með ruslið.
Jólin og áramótahugleiðingar
Lífið er búið að vera notalegt. En ekki hvað? Litla familían dvelur nú fyrir norðan í faðmi fjölskyldunnar og fjallanna. Því skýtur í hugann af hverju í ósköpunum maður fer að keyra alla leiðina suður aftur? Undarlegt að fá heimþrá þegar maður er "heima", eða á heimaslóðum amk. Þó svo að íbúðin og lífið fyrir sunnan sé dásamlegt á sinn hátt þá eru lífsgæðin einhvernvegin ekki þau sömu.
Áramótin fá mann líka til að hugsa svolítið fram á veginn, hugsa um 5 ára planið sem og næstu mánuði framundan. Það þarf allt að vera svolítið opið.
Aldrei þessu vant fékk ég nokkrar bækur í jólagjöf. Ég er hins vegar ekki byrjuð að lesa. Óli er hins vegar dottinn ofan í DaVinci lykilinn sem allir í heimi virðast hafa lesið á síðasta ári. Ég á hana líka eftir. Núna les ég aðallega í son minn sem kann að segja já og nei á sinn hátt, kann að biðja mig um að taka sig upp, skilur djókið mitt og djókar í mér á móti, kann að biðja mig um að lúra með sér og kann að biðja um sopann sinn. Það er besta sagan, mesta meistaraverkið.
pakk
Í fyrramálið munum við stráksi halda af stað norður á bóginn með Hönnu og Steina. Og ég er rétt að byrja að pakka núna. Ég skil ekki af hverju ég er ekki búin að pakka fyrr, það er ekkert grín að pakka fyrir svona lítinn strák, birgðir fyrir tvær vikur. Það er huggun í harmi að Óli kemur eftir nokkra daga norður með það sem ég gleymdi að pakka niður núna því það er alveg pottþétt að eitthvað gleymist, hvað það verður veit nú enginn... vandi er um slíkt að spá...
Annars eru það eilíf jólahlaðborð þessa dagana, var að koma heim úr vinnugleði úr Austurstrætinu (og nei ég vinn ekki á kaffi..!) og er ennþá södd eftir jólahlaðborðið í perlunni á miðvikudaginn, maaan það sem var innbyrgt af mat þar, magnið og gæðin... smmmaaacckk! ég verð heila eilífð að skokka það af mér.
En jæja best að koma sér að verki,.. setja fataskápinn ofan í tösku.
Smáralindin tekin í dag
Ég og stráksi þvældumst út um Smáralind í dag. Það var ansi þreyttur lítill snáði sem sofnaði inni í herbergi í kvöld enda erum við svo að segja búin að ljúka jólainnkaupunum.
Ég ákvað að reyna að finna mér einhver jólaföt því ég fékk mér engin föt í fyrra þegar ég var ólétt. Allan mánuðinn (og meirihlutann af nóvember líka) er ég búin að skoða og var eiginlega búin að útiloka það að detta niður á eitthvað sem mig virkilega langaði í, var eiginlega komin niður á það að fá mér gróft ullarpils og rúllukragabol við, hins vegar erum við að fara á jólahlaðborð í perlunni í vikunni og mér finnst maður þurfa eitthvað aðeins meira fansí í það.
Svo í dag sá ég alveg rrrrosalega flottan kjól í Esprit í Debenhams. Það var eiginlega ást við fyrstu sýn. Hvort hann er ekki bara hér - nema miklu flottari á mér! haha! Eftir að ég var búin að máta og sonurinn búinn að samþykkja þá keypti ég hann. Og auðvitað í svona fínum kjól þarf maður að vera í viðeigandi brjóstahaldara. Ég sem hef verið í stöðugum gjafahaldarainnkaupum á þessum síðustu meðgöngu-og-brjóstagjafatímum, í öllum stærðum líka, svo að það flæðir upp úr skúffunum hjá mér. Þeir eru samt ekki mjög sexí undir svona kjól.
Konan í nærfatadeildinni vildi endilega mæla til að sjá stærðina og ég var mjög sátt við það, enda hafa haldarakaupin hingað til verið svolítið happa glappa því stærðirnar á brjóstahöldurum eru true rocket science. Eftir málin spurði hún mig hvort ég hafi verið að kaupa stærð E? Vóó! ég á einn þannig sem ég notaði mikið rétt eftir að Danni fæddist en þetta sagði hún, að 34E passaði mér best. 34 er samt þokkalega mjótt, ég hef yfirleitt alltaf tekið 36, jafnvel 38. 34E er eiginlega bombustærð! :o
Ég er enn að jafna mig á þessu.
síðasti kennsludagurinn
Síðasti dagurinn í kennslunni er á morgun, þá verður yfirferð á verkunum sem búið er að gera. Það er ekki laust við að ég sé álíka stressuð og nemendurnir sjálfir. Ég fæ svona smá dejávú fílíng.
Hildur ætlar að koma og passa og ég vona að Danni taki ágætlega í það, jafnvel þó hann hafi ekki séð hana lengi.
jólagjafamál
Í gær fórum við svo í bólstaðina og gerðum konfekt með Óla, Evu og Kormáki sem varð til þess að ísskápurinn er nú undirlagður af hjúpuðum marsipanmolum, skreyttum með hvítu súkkulaði.
Já mikið rooohoosalega er hvítt súkkulaði gott, ég var næstum því búin að gleyma því...
Það var líka tekin rasssía (elska þetta orð) í jólagjafainnkaupum um helgina þannig að megnið af gjafalistanum er búið að afgreiða. Sonurinn á þar sinn pakka líka. Hins vegar er það, ótrúlegt en satt, frekar erfitt að útbúa eigin óskalista þessi jól. Ég veit ekki af hverju það er, kannski er maður kominn í þennan "á allt" hóp, eða maður verður bara nægjusamur þegar erfinginn er kominn. (..sem er ekki gott fyrir hann, minna að erfa) ;)
supermom
Tékklistinn grynnkar stöðugt. Kennslan gengur ágætlega, eiginlega er alveg magnað að hafa fengið þetta tækifæri og minna mál en ég hélt að kenna nokkrum hönnuðum að setja upp vef fyrir sig. Ég vona bara að næsta vika verði jafn góð og skemmtileg.
En tíminn líður maður, jólakortin ekki ennþá til.. myndirnar eru ekki einusinni farnar í framköllun! jésúss minn. En ég held að við séum nokkuð sátt við myndirnar sem við tókum, enda alveg einstök fyrirsæta sem við eigum.
Fyrsta sortin er líka komin út úr ofninum. Það voru súkkulaðismákökur úr Hagkaupsbókinni, einfaldar og mjög góðar. Spurning hvað kemur næst, hugmyndir vel þegnar -verður bara að innihalda súkkulaði, eða vera velt upp úr súkkulaði... kannski konfekt, ég á nú nokkrar konfektuppskriftir, jummmm, og keypti einmitt marsipan og núggat í búðinni á leiðinni heim.. skemmtileg tilviljun það.
bubblíbubbl
já ég er á lífi en er þokkalega búin að vera á kafi og verð á kafi næstu daga, veit ekki hvenær ég kem upp til að anda....
orlofið
Ég er búin að lengja fæðingarorlofið mitt. Mér fannst illt til þess að hugsa að fara að vinna eftir næsta mánuð, þó svo vinnustaðurinn sé alveg frábær þá er strákurinn ennþá svo ungur. Þar sem það hentaði fyrir vinnustaðinn þá hef ég seinkað komu minni þangað þar til 1. mars. Þá verður Danni orðinn 10 mánaða og verður með pabba sínum í 2 mánuði, eftir það færi hann á leikskóla eða til dagmömmu.
Mikið líður mér betur núna, vitandi að eftir jólin getum við verið áfram saman heima í einhvern tíma.
hárið
hárið á mér er eins og reyttur hanahaus.. fyrir utan að veðrið og kuldinn fer ekkert sérstaklega vel með það og einhverjum finnst ofsalega gaman að tosa í hárið á mömmu sinni, þá eru hárin sem hrundu af þegar sonurinn var 3 mánaða (þetta klassíska) óðum að koma aftur.. semsagt litlar tæjur útum allt. mér er mest að skapi að snoða á mér hausinn en mig langar samt að hafa sítt hár..
þetta er kannski bara spurning um dekurdag hreinlega.
jólaskipulag
Ég veit að það er langt til jóla, en jólin eru samt bara í næsta mánuði. Ég ætla að reyna að falla ekki í þá gryfju að fara að hlakka of snemma til jólanna því reynsla undanfarinna ára hefur sýnt að stuðkvótinn getur klárast áður en jólin byrja. Það er ekki stuð.
En til að allt gangi sæmilega upp þarf að fara að skipuleggja. Jólakortin í ár verða með örlítið breyttu sniði eins og mátti búast við. Ég er þessa dagana að hanna kortið þó svo það verði að miklu leyti gert í höndunum. Samt verða þetta svo mörg eintök að það er erfitt að ætla að dekra sérstaklega mikið við hvert og eitt. Einhverjir fá svo heimagerðar jólagjafir sem á eftir að ganga frá og síðan er það auðvitað baksturinn og konfektgerðin ásamt því að njóta hvers einasta dags með litla stubb til hins ítrasta því það styttist í að orlofinu ljúki og að ég snúi til vinnu aftur.
Aðalmálið er því að byrja snemma, ætla sér ekki of mikið og slaka á því tíminn líður hraðar en mann órar fyrir.
Laugardagur
Óli Helgi fór á golfmót í morgun, eitt síðasta þetta árið. Miðað við að hafa verið í barneignarfríi frá golfinu í ár er árangurinn nokkuð ásættanlegur; 35 sæti af 113 keppendum, og sá eini í golfklúbbnum - strik.
í meðan húsbóndinn sveiflaði kylfunni fórum við Danni í IKEA og Kringluna með Gunnu frænku sem var mjög gaman. Til dæmis í Ikea keypti ég box í skúffurnar sem þegar á reyndi eru of háar og komast ekki fyrir. Þau fengu annan stað á víð og dreif hér á heimilinu.
í Kringlunni var farið á laugardagsnammibarinn sem er greinilega vinsælasti barinn fyrir konur á þrítugsaldri í dag, ég þurfti næstum að slá frá mér til að komast að M&M-inu.
daginn í dag
Þvílík dúndur blíða í dag, við Danni fórum út fyrir hádegi og löbbuðum niður í bæ. í‰g droppaði aðeins við á Fíton auglýsingastofu og náði í eintak af nýja fítonblaðinu en eins og glöggir lesendur muna eftir átti ég einmitt smá skerf í síðasta tölublaði.
Allavega, leið okkar Danna lá niður í Hafnarhús þar sem félag íslenskra teiknara er með yfirlitssýningu á grafískri hönnun á íslandi. Mjög áhugaverð sýning. Þar átti ég líka tvö verk sem voru send í FROZT blaðið á sínum tíma.
Þar vorum við Vigdís bekkjarsystir og nýbökuð mamma búnar að mæla okkur mót og einnig hittum við þar hann Jóhannes sem var með okkur í bekk í LHí. Mjög góður félagsskapur á svona sýningu.
Eftir rúnt um sýninguna og Crépes í hádegismat handa mömmunum og eplamauk handa Danna fórum við í smávegis rölt upp Laugarveginn, upp að Hallgrímskirkju og svo fórum við heim, framhjá tjörninni og háskólanum.
Við Danni vorum komin heim um fjögur leytið og um það bil þá var ég alveg búin í fótunum enda fínn labbitúr að baki.
haustverkin
Það er ótrúlega mikil drulla á rúðunum hérna, ég hélt að það væri skýjað þegar ég leit út um stofugluggan en þegar ég opnaði svalahurðina skein sólin í augun á mér. Það varð til þess að ég tók til minna ráða og þreif rúðurnar hérna og það er allt annað líf. í staðin fyrir nokkuð jafnt ský af drullu eru vatnstaumar og (einstaka) drullurendur sem varpa skemmtilegum skugga inn í stofuna, svolítið artí.
Annars eyddum við Danni fyrripart dags með ömmu hans og afa, fórum í Smáralind og eins og alltaf græðir stubburinn mest á svoleiðis ferð. í‰g veit ekki hvað það er langt síðan ég hef verslað flík á sjálfa mig, samt er ég alltaf að kaupa föt.
snyrtipinninn ég
ég fór um daginn á kynningu hjá einni í mömmuklúbbnum. Systir hennar var að kynna og selja snyrtivörur frá Bloom og Ole Hendriksen. ég fór að sjálfsögðu frekar sliguð þaðan út, ekki vegna þunga veskis míns heldur, þvert á móti. Reyndar var þetta lagerútsala þannig að það voru gerð mjög góð kaup.
í kvöld prófaði ég svo skrúbbið og maskann sem ég keypti og jedúddamía, andlitið mitt er silkimjúkt og ég er eins og unglamb á ný :)
Svo eru litirnir í bloom vörunum líka mjög flottir þannig að meiköpp taskan mín fékk andlitslyftingu líka.
puttakláði
Mig klæjar í puttana mig langar svo að byrja á einhverri handavinnu. ég veit að ég á ekki eftir að hafa neinn tíma þegar ég byrja að vinna aftur svo það er eins gott að nota tímann núna. ég er reyndar komin í skrappið eins og aðrar súpermömmur (skrapp er föndur/myndaalbúm - grahö verkefni húsmæðra í dag) nema ég nenni ekki að kaupa einhverja límmiða og skapalón dýrum dómi heldur nota tölvuna þeim mun meira, verður minna væmið, -minna crap.
Svo er ég að spá í hvort ég eigi að rifja upp prjónahæfileikana sem ég öðlaðist í grunnskóla og gera húfu á mig eða soninn. ég er reyndar hrædd um að þetta sé ekki eins og það að læra að hjóla því ég er viss um að húfa yrði mér ofurliði.
Kannski er þetta jólaföndrið sem er að byrja að krauma í manni, aldrei of snemmt að byrja á því :)
gleði
Gærkvöldið var einstaklega vel heppnað. þá hittumst við allir úr gömlu stjórninni úr MA 97-98, borðuðum og drukkum saman. það var alveg frábært að rifja upp gamla tíma og fyndið líka hvað allir höfðu einhvernvegin ekkert breyst þó svo það séu rúmlega 6 ár síðan við hittumst síðast og töluvert bæst í lífsbankann hjá öllum. Takk fyrir frábært kvöld og algjör synd að hafa gleymt myndavélinni, það hefði verið hægt að ná ótrúlegum mómentum þarna ;)
í meðan var Danni heima með pabba sínum og þeir höfðu það ákaflega gott í fjarveru minni.
helgarferð
Nú er förinni heitið að Leirubakka í Landsveit þar sem verður dvalið um helgina í boði vinnunnar hans óla. Vonandi verður myndavélinni veifað eitthvað og Hekla sömuleiðis alveg róleg þessa helgi.
koddasaga
Fyrir helgi fór ég með sængurnar okkar og koddann hans óla í hreinsun í lókal hreinsunina, á föstudaginn náði ég svo í það en þá vantaði koddann. þetta er nota bene koddinn sem hefur fylgt óla frá því í æsku, einn af heimanmundum hans og hefur gengið í gegnum ýmislegt (sagði ég einhverntíman gubb-í-koddann söguna (2001)? hún er snilld). í morgun hringdi ég svo í þá til að grenslast fyrir um þennan dýrgrip sögunnar:
Afgreiðslumaðurinn: Var þetta gamall koddi?
ég: tja, nei.. jú eða kannski
A: Já, hann hefur verið orðinn eitthvað fúinn, hann fór nefnilega í tætlur þarna hjá þeim (þessu var sko outsourcað)
é: Hvað ert'að segja?
A: Já, það var síðan slegið af heildarverðinu andvirði koddans, 500kr.
Ef maðurinn vissi hvað þessi koddi hefði mikla sögu þá hefðum við örugglega fengið ársmiða í hreinsun, ég bara kunni ekki alveg við að segja honum það.
En semsagt, óli þarf að fara á stúfana og máta nýjan kodda.
raunir foreldra
á svona fallegum sunnudegi ákváðum við fjölskyldan að nota tækifærið og kíkja á þjóðminjasafnið sem var opnað nýlega og á víst að vera rosalega flott. það er líka í hverfinu okkar og góður göngutúr á meðan sonurinn sefur. Við klæddum okkur í fínt púss og settum strákinn í kerruvagninn og hann var sofnaður áður en ég var búin að breiða yfir hann.
þegar við komum inn á safnið var ljóst að nokkrir aðrir höfðu ákveðið að kíkja þangað þennan dag en allt í lagi með það. óli fer í röðina til þess að kaupa miða en þá kemur að mér eldri kona sem segir, "nú er barnið þitt svona lítið..", ég sný mér að henni og þá segir hún: "það má ekki fara inn með svona vagna!". Við urðum að gjöra svo vel að hverfa frá safninu vegna þess að barnavagnar eru ekki leyfðir þar inni. Samt sem áður tekur vagninn alls ekki meira pláss en hjólastóll og auðvitað á að vera þannig búið um gripi safnsins að einfaldur barnavagn geti ekki rutt þeim um koll, auðvitað stýrir maður svona vagni varlega þegar mesta þjóðargersemin af öllum sefur inni í honum.
En hvað gátum við sagt annað en "jæja ok" og farið út. Vonsvikin og ofboðslega sár.
Hringbraut - saknaðarorð
þær hafa ekki farið framhjá neinum vegaframkvæmdirnar í borginni þessi misserin. ég bý reyndar svo vel að þurfa ekki að ferðast mikið á milli bæjarhluta þetta sumarið, sem betur fer, þau fáu skipti sem ég fer eitthvað af stað þá get ég hæglega ærst. þessi hringbrautar"færsla" er ákaflega misheppnuð hugmynd sem hefði aldrei átt að fara í framkvæmd.
11. sept
það var í dag fyrir þremur árum að bylting varð í lífi okkar sem við búum við enn í dag. ég get ekki annað sagt en að það hafi verið breyting til hins betra. þann 11. september 2001, e.h., gerðum við tilboð í íbúðina sem við búum í enn í dag, daginn eftir var tilboðið samþykkt. Við fluttum svo inn rétt fyrir jólin.
það gerðist eitthvað annað þennan dag, ég bara man ómögulega hvað það var.
húsmóðursdraumurinn
á svona degi þegar það er rokrassgatsrigning úti á maður að vera heima og baka. það er fátt yndislegra en heit kaka eða brauð og bökunarlykt í öllu húsinu þegar rigningin lemur á rúðurnar.
ég veit það, ég er að missa mig í þessu húsmóðurshlutverki en svona á lífið bara að vera.
Sonurinn er kominn út í vagn á svölunum í "óveðrinu".. í flísgalla með ullarteppi og sæng og hrýtur hástöfum (ef hann myndi þá hrjóta) og þegar það var frágengið þá rauk ég inn í eldhús og opnaði kökubók hagkaups (því ekkert gerir maður nú til dags nema Baugur komi við sögu). AhA ég geri hjónabandssælu.. nóg til af höfrum og sultu..leit inn í ísskáp..blast! engin egg til.
Og við það slokknaði draumurinn um bökunarlyktina í húsinu og rjúkandi rabbaberjasultu vegna þess að ég bý á annarri hæð og það að trufla svefn prinsins með því að færa hann úr einum vagni í annann niðri í hjólageymslu, út og heim aftur og reyna svo að endurtaka leikinn til baka upp, getur haft miður skemmtilegar afleiðingar.
Kannski verður vont veður líka á morgun, ef guð lofar.
útsölur
ég fór í mikinn verslunarleiðangur um síðustu helgi, stóðst ekki útsöluna í expert eftir að hafa farið með Hönnu systur þangað deginum áður. ég keypti nefnilega nýjan prentara og nýjan örbylgjuofn. Enda var gamli Samsung örbylgjuofninn sem Mundi bar inn einn daginn talsvert farinn að segja til sín. ég hef reynt að finna þetta Samsung logo sem var á ofninum en ég held að fyrirtækið sé búið að skipta nokkrum sinnum um merki síðan það var sett á þennan ofn. það er hægt að nálgast þennan forláta 35kg örbylgjuofn í nytjamarkaði Sorpu.
En ég er semsagt búin að heita heimilisbókhaldinu því að versla ekki meira í þessum mánuði, nema kannski popp í nýja ofninn.
dagurinn
Fór á tupperware kynningu hjá Evu í gær og var búin að lofa mér að kaupa ekkert í þetta skipti... Sjensinn! Fór út með pöntun á fjórar dollur og eitt snilldar eldfast mót úr sílikoni (fyrir kryddkökurnar og þannig). ágætiskaup vona ég. Er svo að fara á eftir suður í Hafnarfjörð þar sem aprílmömmur ætla að hittast aftur með grislingana sína, það verður sennilega metmæting. 13 stykki plús mömmurnar. Ekki býð ég í þetta þegar skarinn verður farinn að hlaupa út um allt.
Svo þarf ég að fara að koma með sumarlúkk, þetta myrkur hérna gengur ekki mikið lengur.
skápurinn
ég hef ætlað að tæma fataskápinn í vinnuherberginu síðan um jólin en það er eingöngu drasl í honum sem á að fara niður í geymslu eða út í rusl (sbr einn gamall non-compatible-anymore skanni) en það lengsta sem ég hef komist í því er að opna dyrnar á skápnum. Ekki það að mér fallist hendur því það er ekki svo mikið í honum, heldur er þetta eitthvað svo óþolandi leiðinlegt að ég gæti ælt. þess vegna fresta ég þessu fram og til baka. Kannski drullast ég til að taka til í þessum skáp næst þegar ég á að gera skattaskýrsluna, þá gerir maður allt þetta leiðinlega sem maður er búinn að treina allt árið. Bara verst ef fötin hans Danna eru útum allt þangað til.
sól sól skín á mig...
góða veðrið um daginn fékk mig til að stoppa í apótekinu og versla sólarsprey og aftersun alveg dýrum dómi, er ekki mikið fyrir nivea dót. Svo vakna ég í morgun og það fyrsta sem ég heyri er að líklega muni snjóa á ferðamenn í dag.. reyndar uppi á hálendinu en mér er sama! þetta er alveg óþolandi land. Mundi! sendu mér smá af þinni sól!!
það var ákaflega gott að
það var ákaflega gott að vera fyrir norðan. Gaman að hitta allt fólkið og sýna litla snáðann sem var skírður á þjóðhátíðardaginn í kirkjunni sem við óli vorum bæði skírð í. Maður fær svolítið nýja og öðruvísi sýn á heimaslóðirnar þegar maður kemur með barn þangað. Núna er Lilja systir hans óla flutt norður með sína kjarnafjölskyldu og Baddý systir fer norður í skóla í haust. það er ekki spurning hvort heldur hvenær...
Baddý systir fór til köben
Baddý systir fór til köben í gær, ég og jr skutluðum henni og ástu vinkonu hennar út á völl og hún fékk það veganesti að koma við í HM-baby úti og versla föt -bland í poka- á drenginn. ég sakna þess ótrúlega að hafa ekki Hennes og Mauritz hérna heima, það er eina verslunin sem vantar í flóruna hér, fyrir utan Starbucks kannski en þar sem ég drekk ekki kaffi er mér nokk sama. á laugardaginn förum við svo norður og ætlum að vera í viku. í dag kláraði ég að þvo þvott sem fer ofan í tösku á morgun. það verður fínt að komast norður.
just my luck
týpískt, Topshop að koma með óléttufatalínu núna!
það er einstaklega lítið sem
það er einstaklega lítið sem ég get sagt hérna þessa dagana. Jr. stækkar á geysimiklum hraða, ég vildi að ég hefði þennan 1cm á viku hæfileika. ég er líka að detta inn í húsmóður-rútínuna þar sem frítíminn þegar drengurinn sefur fer í að setja í vél / brjóta saman þvott / setja í uppþvottavélina / skipta á rúminu ect. Einkar ljúft líf.
Hins vegar reyni ég að detta ekki úr dísæn-gírnum; var að uppfæra myndabloggið og hef ýmislegt á prjónunum til að lífga upp á þessa síðu. Semsagt redú fljótlega.
Mánuður er ógeðslega fljótur að
Mánuður er ógeðslega fljótur að líða. á mánudaginn er óli búinn með fyrri partinn af fæðingarorlofinu sínu og þarf að fara í vinnuna aftur. Við jr. verðum þá ein að dóla okkur fram eftir degi og eins gott að sólin láti fara að sjá sig svo maður geti farið í almennilega göngutúra og taka kannski eitthvað af myndum á þessum ferðalögum um bæinn í sumar. Annars langar mig rosalega að fara að uppfæra digital-véla-kostinn á bænum þar sem Canon græjan, sem þó hefur þjónað okkur vel, er komin til ára sinna og er bæði svifasein, orkufrek og "lítið-fjörleg". Spurningin er bara hvaða gripur myndi verða fyrir valinu. það er búið að tala um þetta fram og aftur á national team sem gerir mann ennþá heitari fyrir því að skipta. En hver veit hvað verður.
tv á sumardegi
snilldarveður! Við fórum út með guttann í fyrsta skipti í gær í labbitúr og svo aftur í dag. Ef þetta heldur svona áfram þá förum við áreiðanlega aftur á morgun.
á miðri ægissíðunni föttuðum við að við ættum eftir að horfa á síðustu þættina af friends sem við sóttum í gær (og fórum þar með svo skemmtilega yfir á utanlandsdánlódinu þennan mánuðinn) svo við rukum heim og við tók síðasti klukkutíminn af vinunum góðu. ég get varla trúað því að þetta sé búið, af hverju? fyrst satc og nú friends..
það er huggun í harmi að það kemur einhver "joey þáttur" einhverntíman með haustinu eða á næsta ári.. Hins vegar fannst mér þessi endir mikið betur gerður heldur en satc um daginn, á síðustu 10 min af þeim þætti var eins og höfundurinn hefði fattað að það þyrfti endi svo hann (eða hún) batt bara hnút á allt og gerði alla hamingjusama á tíu mínútum. þau hjá friends vita að menn þurfa "closure".
snökt
í dag er í senn sorgar og hátíðar dagur. Síðasti þátturinn af SATC verður sýndur í kvöld. Konur um allt land sitja fyrir framan skjáinn í A laga pilsum með rós í hnappagatinu, cosmo í annari og vasaklút í hinni. á Big virkilega skilið að fá Carrie aftur? Alexandr er nottla soltið gamall og svo er hann ekki að skilja hvað það var erfitt fyrir hana að yfirgefa NY. En Big er búin að vera algjör skítur. Hvað finnst ykkur stelpur? Endar Carrie með Big eða Alexandr? Biðin er á enda en um leið, no more SATC.
le petit prins
Síðustu dagar eru búnir að vera ævintýralegir. á sumardaginn fyrsta ákvað erfinginn okkar skyndilega að kíkja í heiminn. ég hefði ekki trúað því þegar ég vaknaði um morguninn (les. hádegi) að uppúr tíu um kvöldið væri litli bumbubúinn kominn í fangið á mér. þetta var alveg ótrúleg upplifun!
Við þökkum kærlega fyrir allar kveðjurnar sem hafa borist, tíminn flýgur ótrúlega hratt og fyrst í kvöld náðum við að setja myndir inn á vefsíðu prinsins.
síðasti vetrardagur
Hvílíkt dásemdarveður! það kallaði alveg á göngutúr. Fór með jakkann minn í lókal hreinsunina sem heitir Hraði.. sem er svo vitlaust nafn því jakkinn verður ekki til fyrr en á mánudaginn.
Svo ákvað ég að labba út í bakarí og fékk mér eina malt. Fletti fréttablaðinu á svölunum í páskahlýrabolnum með maltið og leyfði bumbunni að fá smá UV geisla.
Svo heyrði ég það, skelfilegu hljóðin sem fylgja vorinu og fær hjartað til að slá hraðar.. flugnasuð.
ég hata þetta hljóð svo mikið, jafnvel ef einhver er að klippa runnana sína með svona rafmagnsgræju fær hárin til að rísa.
og það magnaðist......
ég stökk upp, velti stólnum, veifaði fréttablaðinu eins og ég gat, hentist inn og skellti hurðinni á eftir mér..
áður en ég opnaði augun hlustaði ég hvort hljóðið væri þarna ennþá... þegar ég opnaði augun sá ég þá akfeitustu randaflugu sem ég hef séð; loðin, svört, sveimandi fituklessa með kransæðastíflu. Hún var svo feit að hún náði varla að halda sér á lofti.
Hún horfði í augun á mér.. glerið skildi okkur að.
Svo flaug hún burt, örugglega hlæjandi einhverjum flugna-muhahha-hlátri yfir því hvað hún er máttug. damn her.
ég er ekki búin að opna hurðina aftur.
með mýkstu tær í heimi..
ég fór í fótsnyrtingu á stofuna hennar Baddýjar systur í morgun og það var alveg ljúf stund. Núna eru leggirnir hárlausir og tærnar mjúkar og haldiði að ofan á allt saman hafi Baddý ekki bara gefið mér afganginn af páskaegginu sínu líka. ég tárast og græt.
afslappelse
ég þurfti að rífa mig á fætur í morgun til að sofa ekki yfir mig.. átti nefnilega að mæta í skoðun klukkan tólf á hádegi. það er nákvæmlega ekkert að því að lúra og kúra frameftir, samviskubitslaust. það var alveg nóg að gera á spítalanum þegar við komum þangað, það stefnir nefnilega í metfæðingar núna í apríl.. eins gott að við fengum að fara fljótlega heim aftur. Við fórum reyndar og fengum okkur hádegismat í Ostahúsinu á skólavörðustíg, get alveg fyllilega mælt með þeim stað.. létt í hádeginu.
páskar
Páskahátíðin var ákaflega róleg hérna megin. í dag gerðum við nokkuð sem við höfum ekki oft gert áður hérna heima.. bónuðum gólfið (ég held að óli sé í meira hreiðurgerðarstuði en ég, allavega sá hann um bón-ingarnar ;) þannig að núna fær maður ofbirtu í augun af gólfinu. very nice. á meðan bónið var að þorna snæddum við afganginn af páskamatnum; gæsabringurnar sem húsbóndinn veiddi um árið, smökkuðust alveg prýðilega.
Páskaeggið reyndist síðan vera alltof lítið þegar það var opnað á sunnudaginn.. ég fór reyndar í hagkaup á lördag og þá voru öll páskaegg uppseld!! öll egg nema eitthvað kinder-drasl þannig að við létum okkur þetta nægja... enda kannski alveg nóg
Um leið og ég reif
Um leið og ég reif mig uppúr flensunni er óli lagstur, og auðvitað í stærstu fríhelgi ársins þegar veðrið er alveg tryllingslega gott. þá er ekkert annað en að hjúkra manninum með teppi, Lemsip og Tiger Woods á PS2.
eggz
það er undarleg tilfinning að vera bara í fríi.
ég þreif íbúðina í gær og gekk frá restinni af barnafötunum, svaf svo fram að hádegi í dag og bakaði bananabrauð seinnipartinn áður en ég fór í jóga. Jógakennarinn sagði okkur svo að borða nóg af súkkulaði um páskana því það gæti lent á bannlista þegar barnið er komið í heiminn... 8l
neh, ég held að ég sé búin að venja það vel á súkkulaðibragðið að það hljóti að fara vel í magann á því. Annars tók ég hana á orðinu og keypti eitt NS#4 þegar ég kom við í krónunni á heimleiðinni. það er bara spurning hvort það nær að standa heilt uppi á hillu þangað til á sunnudaginn.
Síðasti vinnudagurinn
Síðasti vinnudagurinn er liðinn og framundan er laaaangt "frí". Tja allavega frí frá skyldum utan heimilisins en tvöföld vinna tekin við hérna heimavið, svona á næstunni. Annars kvaddi ég hönnunarheiminn í bili með því að fara á verðlaunaafhendingu FíT í Hafnarhúsinu. Stofan mín fékk meira að segja ein verðlaun, fyrir besta merkið, sem var mjög gaman sérstaklega af því þar voru langflestar innsendingar.
það var eiginlega mjög tregablandin stund þegar ég tók saman dótið mitt af borðinu í vinnunni í dag. ég held ég sé ekki alveg búin að kveikja á þessu.
Mitt sósjal líf er voða
Mitt sósjal líf er voða mikið í bylgjum, eða kannski bara sprengjum. Eina vikuna er ekkert að gerast og þá næstu allt. Buðum þórdísi og Villa í mat á laugardagskvöldið, hitti Gunni og ásu í gærkvöldi, er í kvöld að fara í matarboð til Dísu og Villa og afmælisboð til Hildar vinnufélaga á eftir. Svo var ása elska að bjóða mér í bíó á einhverja Ashton Kutcher mynd á sexandthecitykvöldið. Mér finnst þetta æðislegt og er ekki að kvarta en væri alveg til í að dreifa þessu meira. ég geri ekki annað en að mjólka mig svo henti óli nýrri brjóstamjólk í morgun, eins og þetta sé bara hobbý hjá mér.
da flu
það er frekar fyndið að um leið og maður er búinn að panta tíma hjá lækni, þá finnst manni maður ekki vera eins veikur.
ég kíkti semsagt til hans árna heimilislæknis í gær, bara til að vera viss um að það sé ekkert alvarlegt í gangi sem gæti böggað bumbubúann og sem betur fer er þetta ekkert alvarlegt, bara hundleiðinlegt.. og er, sem betur fer, óðum að fara.
flensa dauðans
eftir ágætis gærdag hélt ég að þetta ætlaði ekki að verða neitt svakaleg veikindi en hósti og kvef satans eru búin að herja á mig í nótt og í dag. þetta er ömurlegt! ég hef ekki farið út úr húsi síðan á miðvikudag og ekkert gert hérna heima (ok fyrir utan að hafa sett í 3 þvottavélar í gær) nema liggja eins og hræ og hósta eins og strompreykingarmanneskja og tala eins og vinkona mín Eartha Kitt. súrt.
sygepige
haldið þið að ég hafi ekki bara náð mér í einhverja flensu sem ég kæri mig ekki um að lýsa nánar en veldur því að ég er orkulaus með öllu. ég er búin að sofa í allan dag og ætla að sofa meira á morgun því næsta vika nægir til að binda lausa hnúta í vinnunni. Svo taka rólegheitin við aftur og svolítill "me-time" áður en bumbubúinn lætur sjá sig -sem ég vona að sé bara kominn með öflugra ónæmiskerfi eftir daginn í dag.
helgin
ég bjóst ekki við því að fara aftur norður yfir heiðar þegar ég fór um daginn en núna um helgina vorum við fyrir norðan að kveðja hana ömmu mína sem var jörðuð á föstudaginn. það var ákaflega falleg athöfn og gott að hitta fjölskylduna aftur.
hádegispælingar
í hádeginu fer ég oftast í 10-11 í austurstrætinu og finn mér eitthvað að borða, ef ég hef ekki verið svo séð að koma með nesti með mér. þetta er ekki langur spölur úr vinnunni en samt nóg til þess að ég tek yfirleitt eftir því hvað fólk starir á mig... ég er nú ekki vön að skera mig mikið úr fjöldanum svona á venjulegum dögum en mér finnst þetta orðið heldur áberandi. ég vona svona mín vegna að þetta eigi við um allar óléttar konur og að ég komi ekki til með að standa mig að þessu seinna meir því þetta getur verið mjög óþægilegt. Sumar fá kannski eitthvað kikk út úr því, veit ekki.
shopping and stuff
það er lítið að gerast, allavega ekki mikið til að segja frá eins og augljóst er. Eva heldur uppi heiðri síðunnar sem stendur.
Ef við hjúin erum ekki einhversstaðar úti að versla þá er ég sofandi inni í rúmi eftir vinnu. það er fátt þægilegra en góður blundur þessa dagana enda "byrgðin" orðin talsverð. það er samt merkilegt með þessar verslunarferðir að þær bera yfirleitt engan árangur. Til dæmis tókst okkur að fara í babysam, olivíu og oliver og ikea í dag og koma tómhent heim.
Hagkaup bjargaði hins vegar deginum með dásamlegri nautasteik og skógarberjakökunni sem núna er í ofninum.
update
það er ekki hægt að segja að það sé lítið að gera þessa dagana þó svo það fari ekki hátt hérna inni. Fyrir utan alla hreiðurgerðina heima þá eru verkefnin í vinnunni mjög mörg og spennandi, það er eiginlega synd að vera að fara í frí eftir nokkrar vikur þegar svo margt er að gerast þar.
Baðherbergið er að smella saman. Við eigum eftir að finna handklæðaslá og slíkt en skiptikommóðan er komin inn svo það er hægt að fara að raða í skúffurnar. ég held ég geymi það samt að þvo fötin sem við erum komin með, í nokkrar vikur, það liggur ekki svo mikið á þeim.. býst ég við.
Eftir að hafa unnið frá
Eftir að hafa unnið frá átta til níu í gærkvöldi vona ég að dagurinn í dag verði aðeins rólegri. Flutningurinn í vinnunni fer á fullt núna þar sem búið er að mála og pússa og lakka. ég fría mig frá því að bera kassa og dót auðvitað og því í raun ekki mikið sem ég hef gert hingað til.
ég hlakka mest til að setjast í nýja stólinn við nýja 10fm skrifborðið og gera kósí í kringum mig, setja jafnvel upp einhverjar myndir..
Svo er kærkominn jógatími á eftir sem er algjör snilld, ég keypti mér nefnilega 3 mánaða kort hjá henni Jóhönnu, sem rennur út 15. apríl eða fjórum dögum fyrir settan dag... spurning hvort ég nái að halda það út allan tímann. spennó.
vetur konungur
ég trúði því ekki í morgun hvað allt var hljótt. Gat það verið að það væri logn úti? Svei mér þá.
það er víst engin lognmolla fyrir norðan heldur alvöru norðlenskt óveður, sem á vonandi að fara að ganga yfir. ég sé það í anda að tveggja metra snjóalag félli yfir Reykvíkinga eins og var alltaf heima í minningunni. Mér finnst eins og alla vetur þegar ég var yngri hafi skaflinn bakvið hús náð upp að þakskegginu og finnst að svoleiðis eigi veturnir að vera.
Og ef þetta er ekki bara bíllinn þeirra Sigga og Guðnýjar þarna í skaflinum?
úff
Mig dreymir þvílíka vitleysu þessar næturnar.. í nótt dreymdi mig að Amy á skjáeinum væri orðinn einn allsherjar siðlaus splatter þáttur, frekar óhugnalegt þó svo ég sé ekki mikill aðdáandi hennar. úff segi ég nú bara.
gamlárskvöldsannáll
GLEðILEGT NýTT áR!!
ég er reyndar búin að hugsa svo mikið um árið 2004 að það er ekkert skrýtið að það sé loksins komið. ánægjulegt þó.
áramótin voru skemmtileg, við elduðum gæsabringur í myrkilsveppasósu (!) úr uppskriftabók Nýkaups, sem er ein besta kokkabók sem ég á held ég. Eftir matinn og annálaáhorf fórum við í Kópavoginn til óM og Evu, horfðum þar á skaupið og skutum svo upp einni bardagaköku og Gretti sterka. Rosa sjó þarna í Kópavoginum.
ég trúi því samt varla að þetta stóra frí sé að verða á enda, óli fór í vinnuna í morgun en ég fer ekki fyrr en á mánudaginn. það styttist því óðum í eðlilegt líf.
Vensisinn skilaði okkur heilum heim
Vensisinn skilaði okkur heilum heim í gær, Baddý sat afturí, eilítið þunn en ekkert sem sveittur staðaskálaborgari lagaði ekki.
Núna er hins vegar skollið á alvöru norðlenskt vetrarveður sem Reykvíkingar virðast ekki vera að höndla svo vel. Mér heyrist á öllu að þeir ætli að bíða með að ryðja göturnar þar til það hættir að snjóa, því það snjóar bara ofaní göturnar aftur og bærinn færi á hausinn ef það þyrfti að fara oftar en tvisvar yfir sömu götuna á snjóblásara... og á meðan sitja allir pikkfastir.
ég vona bara að við komumst niður í smárabíó í kvöld á LOTR því við keyptum miðana með jólainnkaupunum.
þolláks
Við fórum seinnipartinn á nýja bílnum inn á Akureyri til að útbíta síðustu jólagjöfunum til óla, Evu og Kormáks. óli gerði svo enn ein innkaupin og keypti sér nýjan síma þó svo Nokia hafi þjónað honum ágætlega síðustu 5 ár þá var hann orðinn slappur. Síminn sem hann valdi sér var af Sony Ericson gerð, með myndavél og alle græjer hugsa ég. Hann situr nú niðri á eldhúsbekk og safnar orku en óli er hins vegar niðri í kjallara að hamfletta þessar fjórar rjúpur sem hann átti eftir síðan í fyrra, þær verða snæddar annaðkvöld ásamt skoskum stöllum sínum.
ég sit hins vegar uppi og er að hugsa til Baddýjar systur sem er núna í bíl að nálgast hina ófæru öxnadalsheiði. þar er víst engin blíða og ég veit ekki alveg hvernig farartæki hún er á en ég veit hins vegar að einhver hjálpar- eða björgunarsveit eða skátar eru þarna uppfrá að hjálpa til. Kannski það verði ævintýri í nótt, það er þá ekki í fyrsta sinn sem þorláksmessan fer illa með hana.
ég býð góða nótt og gleðileg jól því ég býst ekki við því að skrifa mikið á morgun :)
:o ;O :o :I
En mikið óskaplega var erfitt að vakna í morgun. það fyrsta sem ég hugsaði var að rúmlega 2 vikna frí er framundan og það fékk mig til að standa á fætur í morgun.
Mig dreymdi alveg fáránlegan draum um handsnúna tímavél sem var gerð úr ljósmyndastækkara og einhverju fleira dóti, þá fór ég og hitti fullt af fólki þegar það var ungt.. það var samt eiginlega fólk sem ég hafði lítinn áhuga á að hitta, eða svoleiðis. Hvílíkt bull en örugglegasta fínasta hollywoodhandrit. Maður er nú bara þreyttur eftir allt þetta tímaflakk.
*geysp*
óli fékk svo frí á mánudaginn þannig að við getum örugglega brunað norður um helgina, þeas ef við verðum ekki búin að selja undan okkur bílinn.
Sunny til sölu
æji, sjáið þið hver er hérna?
það er sárt að þurfa að selja hann því hann hefur reynst svo góður við okkur. Ef þig vantar traustan smábíl lesandi kær, þá endilega hafðu samband!
jólahlaðborðshelgi sem verður seint toppuð
Við hjónaleysin erum að jafna okkur eftir dúndur jólahlaðborðshelgi og kjötsviminn er svona smám saman að líða úr okkur. á föstudagskvöldið fórum við með mínu samstarfsfólki og nágrönnum í Bankastrætinu á giggið hans Bó á Nordica Hotel, sem var nú ekkert slor. Núna erum við hins vegar nýkomin heim úr jólaveislunni með vinnunni hans óla sem var haldin í Valhöll á þingvöllum. Veislan var rosalega fín, ég reyndi eins og ég gat að forðast kalda og hráa matinn en leyfði mér samt smá graflax og sósu og eftir súkkulaðimússsið fór sparkhetjan alveg á fullt span, sennilega í góðri vímu eftir allar kræsingarnar. Herbergið sem við fengum var mjög gott og eftir morgunmatinn fórum við öll í smá göngutúr í snjónum um svæðið sem hressti mann þvílíkt við. Núna er óli sofnaður fyrir framan Arsenal leik (ég veit hann myndi ekki sofna ef MU væru að spila) og ég hugsa að ég fari bara og klári að skrifa á jólakortin, nenni ekki alveg einhverju verslunarstússi. Semsagt, allt mjög rólegt hérna megin.
jólaundirbúningur
ég held að það besta við jólaundirbúninginn séu mandarínur. þetta er eitthvað svo mikið mandarínu season því aldrei annars á árinu eru mandarínur eins góðar. ég held að ég borði svona ca 4 á dag, sem er ekki sérlega gott fyrir þennan andstyggilega brjóstsviða sem ég hef verið að fá, en ég læt mig hafa það.
Annars ganga jólaplönin ágætlega núna þegar það eru ekki nema 14 dagar til jóla og ekkert stress í gangi. það versta er reyndar að óli þarf að vinna þessa 2 daga og hálfan milli jóla og nýárs svo það er alveg óvíst hvar við verðum á gamlárskvöld. Líklegast er að við verðum bara saman hérna í bænum, fjarri norðlenskum veisluhöldum sem eru annars svo yndisleg. Lærdómurinn sem ég vil draga af þessu er að eiga eitthvað eftir af sumarfríinu eða fæðingarorlofinu fyrir næstu jólahátíð, enda verður hún væntanlega ennþá sérstakari en þessi í ár.
annar sunnudagur í aðventu
Jólaundirbúningurinn fer fínt af stað. Við Baddý gerðumst stórtækar og bökuðum tvær smákökusortir í gær, bæði mömmukökur og svona súkkulaðidropakökur sem eru svo jöömmí að þær eru að verða búnar. Enda er það svosem í lagi, þetta á nú að borðast!
Markmiðið er eiginlega að bæta á sig svona 5 kg um jólin, undarlegt að hugsa svona en ég má alveg við því akkúrat núna (tæplega 2kg komin eftir tæpa 5 mán). Auðvitað eiga þessi kíló að koma úr hollustu og fara á rétta staði en ekki öllu þessu gúmmelaði sem er í boði um jólin, en það er samt ánægjuleg tilhugsun að borða eins og mann lystir.
Svo hef ég reyndar verið að lesa það að óléttar konur megi ekki borða grafinn eða reyktan lax... (þe. hrátt kjöt eða fisk) ég gæti grátið því það er allt á kafi í dýrindis graflaxi heima um jólin. Kannski er þessi íslenski í lagi, veit ekki en þyrfti að kanna það.
p.s myndir úr 20 vikna sónarnum sem við fórum í á miðvikudag eru í myndaalbúminu.
í dag gekk ég á
í dag gekk ég á hurð. það var frekar vont. ég held ég sé með lóðréttan marblett frá hnjám og upp á enni. áts.
jólaljós og fleira
það er búið að kveikja á jólaljósunum í miðbænum. það er ósköp notalegt að labba um bæinn þegar farið er að rökkva og finna snjóinn braka undan skónum, -sem nota bene ég þarf að fara að endurnýja.
Sigga frænka og þorsteinn komu í borgina í dag með krakkana sína og við vorum boðin í kvöldmat til þeirra. Framundan eru svo jólainnkaupin hjá þeim og ég býst við að ég og Baddý slæðumst með og kannski finn ég skóna langþráðu þá. Aldrei að vita.
Annars er búið að vera nóg að gera, ég er komin í fulla vinnu á stofunni og spennandi tímar framundan.
Líka spennandi tímar á morgun kl 10:00 á www.icelandicnationalteam.com.
Reyndar vegna vaxandi anna (sem munu ekki linna með vorinu) ákvað ég að draga mig svolítið út úr INT sviðsljósinu. það er ágætt að fara að minnka pressuna einhversstaðar.
veisluhelgi
Helgin hefur verið viðburðarík. Hún byrjaði með stórskemmtilegum aðalfundi Pjúsarafélags íslands. í gær var svo litla stelpan þeirra Lilju og Svavars var skírð og eftir athöfnina var mikið um kökudýrðir í vesturbænum. Skírnarbarnið Lára Hlín var afskaplega þæg og góð allan tímann eins og bróðir hennar, Páll Hlíðar, enda ekki við öðru að búast af þessum englum.
í gærkvöldi fórum við svo í afmælisveislu til Tryggva eftir að hafa heilsað örlítið upp á Evu, óla og Kormák. ég fór heim úr annars vel heppnaðri veislu um miðnætti en rumskaði eilítið klukkan hálf sex í morgun þegar aðrir heimilisbúar skriðu inn. Hvernig heilsan er veit ég ekki ennþá en það er allavega ekkert í koddanum.
ríkislöns
í hádeginu skrapp ég með Guðjóni og Jonna í heimsókn til Viggu í efstaleitið og við skoðuðum vinnustaðinn hennar. Vigga vinnur nefnilega í grafíkdeildinni hjá Sjónvarpi íslands og eftir að hafa skoðað alla króka og kima þar, meðal annars vinnusvæðið, aðalmyndverið osfr., fórum við í mat í Ríkismötuneytið. þar var mánudagsýsan á boðstólum, alveg merkilega ljúffeng. þökkum Viggu, og ríkinu, fyrir þennan dag.
helgin
Við ákváðum að bregða okkur í langþráð ferðalag norður um helgina. það þarf varla að taka það fram að það var afskaplega ljúft. Við vorum í "samfloti" með óla og Evu, þó svo við hefðum ekkert náð að hitta þau. óli H fór á sjó með pabba og skaut nokkra svartfugla (sá enga hvítfugla) svo það er nóg til í frystinum allavega. Núna get ég eiginlega ekki beðið eftir að komast í jólafríið.
skrýtið
það eru undarlegar hugsanir sem fara um mann þessa dagana. Kannski ekki skrýtið þegar maður er að búa til alveg splúnkunýja manneskju, fyrir utan það að hugsa hvernig þetta sé í ósköpunum hægt og hvað þetta ferli er ótrúlegt; frá því að vera innan við 1cm þegar við sáum það fyrst, í að vera orðið meira en 15 cm á nokkrum vikum, þá reynir maður að hugsa ekki til þess hvað ef allt klikkar, fer á versta veg?
Ef maður hugsar of mikið um það þá verður maður bara bilaður. Auk þess, eitt sinn voru allir í heiminum 17 vikna fóstur og ótrúlega margir hafa braggast alveg ágætlega.
mmmm malt og piparkökur... jólagardínurnar
mmmm malt og piparkökur...
jólagardínurnar eru komnar upp í eldhúsið, tjípó en sætar rauðar dínur úr rúmfatalagernum sem verða uppi þangað til í janúar, þá kemur eitthvað alvöru sem ég get ekki alveg ákveðið hvernig eiga að vera. Uppástungur vel þegnar.
nuthin
vóaa, ekkert skrifað síðan í okt... eitthvað að frétta? nei ekkert. bara nóg að gera. Orkan er heldur ekki mikil þannig að þegar skylduverkin eru búin þá er ágætt að taka því bara rólega.
það er hins vegar ýmislegt á to-do listanum, sérstaklega fyrir heimilið; nýjar eldhúsgardínur, innihurðir, hillur í fataskápinn...
það er ágætt að það eru að koma jól, þá hverfur kannski eitthvað af listanum.
moonboots kannski?
ég þarf að fá mér vetrarskó. Snjórinn er nefnilega kominn og vonandi til að vera. Af því ég á þúsund aðra skó (sem vill svo til að eru annaðhvort inniskór eða strigaskór) langar mig í einhverja góða kuldaskó sem eru þægilegir en samt fínir, bæði hversdags/kvölds. þeir verða að hækka mig svolítið upp en vera samt þægilegir og hættulausir. þessir skór virðast ekki vera til! Eins er þetta með fötin, það eru ekki til nein föt í þessum bæ sem manni langar í og það litla sem maður finnur hættir maður við að kaupa út af fyrirsjáanlegri stækkun miðbaugs. En skóna verð ég að finna.
jólahugleiðingar
hugsið ykkur, jólin eru bara alveg að koma! ég er svo mikið jólabarn.. ég vil helst byrja að hugsa um þau snemma í nóvember og vera í jólaskapi langt fram í janúar. jólakortin í ár eru komin í hús og jólakortalistinn að verða fullskapaður, svo þarf maður að fara að hugsa um hvað maður á að gefa hverjum og hvort það þurfi að föndra eitthvað.. gott að hugsa um þetta tímanlega skal ég segja ykkur!
Svo þegar maður er "hönnuður að mennt" þá skiptir öllu máli að hugsa um umbúðirnar; í hvaða þema eiga gjafirnar að vera þetta árið.. einusinni var það brúnn verksmiðjupappír og rauðar slaufur, í fyrra var það steingrár gjafapappír og hvít slaufa.. ég er ekki alveg að sjá hvað það er í ár.
Draumurinn er líka að baka nokkrar sortir, finna flott piparkökumót baka og skreyta piparkökurnar. Hjá okkur dreifurunum þarf líka allt að vera tilbúið upp úr miðjum desember (er stefnan) því þá verður haldið út á land og gvuð forði því að maður þurfi að kaupa gjafirnar í dreifbýlissjoppu.. tja nema maður sé búinn að ákveða hvað á að kaupa.
það er langbest að losa sig við allt sem heitir stress sirka fyrstu helgina í nóvember.. plana og skrifa niður og njóta svo daganna fram að jólum í kósíheitum. þannig sér maður þetta fyrir sér svona þegar andinn kemur fyrst, svo endar þetta víst alltaf á sama veg.
my man
óli á afmæli í dag, á miðnætti í gær fékk hann að opna pakkann sinn. ég gaf honum meðal annars Tiger Woods golfleik fyrir playstation svo hann geti spilað golfið sitt heima. Mamma sagði að það er ágætt að það eru nokkur ár í samkeppnina um tölvuleikina.
það sem þú hélst að þú vissir um mig en gerðir ekki
Tryggvi gerði um daginn topp 100 lista um sjálfan sig. ég er búin að vera að spá í að gera þetta því það er verulega 'challanging' að skrifa svona um sjálfan sig, sérstaklega þegar maður getur sagt alls konar hluti sem enginn annar veit... ennþá að minnsta kosti.
á ég ekki bara að láta vaða....
rokrassgat
þetta rokrassgatsveður er algjör viðbjóður. það er ekki sjens að ég nenni út í þessu veðri, þó svo strætóskýlið sé 20m frá húsinu. Núna held ég samt að ég verði að setja upp húfu því síðast í þessu roki var engin leið að finna út í hvora áttina maður á að skipta hárinu.
Eins og það séu stærstu áhyggjurnar þessa dagana!
Og það fjölgar enn í
Og það fjölgar enn í þessum heimi. Eva og óli eignuðust lítinn strák í gær um hálf þrjú leytið. örugglega bráðmyndarlegur drengur, við eigum eftir að kíkja á hann. Maður kann ekki alveg við að ráðast inn á þau strax, ætli þau komi ekki heim seinnipartinn í dag.
það er annars nóg að gera á þessu heimili. óli gerði tilraun til gæsaveiða í morgun með Sigfúsi. Hann vaknaði kl 4 í nótt og þá vaknaði ég líka en náði ekki að sofna aftur fyrr en eftir einhverja tvo tíma. Frekar fúlt. Svo þegar hann kom heim fór hann eiginlega beint í golf á Korpuvelli með vinnufélaga sínum þannig að ég held að hann verði sæmilega úrvinda þegar hann kemur heim.
ég fór hins vegar í ikea áðan og sankaði að mér alls konar koddum og langar helst að henda mér í sófann á nýju koddana. Ljúft.
job
Eftir lágdeyðuna í sumar hafa síðustu dagar verið viðburðaríkir. ég byrjaði í gær í nýrri vinnu á auglýsinga/hönnunarstofu sem heitir Mixa Hönnun og er rekin af stelpu sem er búin að vera freelance í nokkur ár en er núna að sækja mjög í sig veðrið. ég er fyrsti starfsmaðurinn hjá henni og vonandi fjölgar okkur með tímanum, ekkert nema gott um það að segja. Fyrsta verkefnið mitt var að útbúa sölubækling fyrir einn kúnna og það er alltaf jafn gaman. Svo veit ég að það bíða mín heilmörg verkefni, . það sem er líka skemmtilegt við þetta er að vinnustaðurinn er niðri í bæ, í Bankastræti þannig að ég er 5-7 min í strætó í vinnuna og maður hittir talsvert meira af fólki en venjulega.
föstudagskvöld
það er algjör lágdeyða í gangi, sennilega er þetta lægðin sem er að nálgast.. þá fer allt í slo-mo. Merkilegt hvað maður virðist tengdur veðuröflunum.
Reyndar held ég að nágrannakonan mín sé ekki í neinum tengslum við veðurguðina því um leið og idol byrjaði í sjónvarpinu þá gaus upp þetta rokna partý í íbúðinni við hliðina á okkur. Ok fínt í lagi að halda partý á föstudagskvöldi en að halda IDOL partý er alveg off.
ég horfði samt á Idol, við kaupum ekki stöð 2 en hljóðið er óruglað þannig að það skiptir svosem ekki máli þó maður sjái ekki fríðleika fólksins því mér er nokk sama.
Hin bloggstelpan situr með lappirnar upp í loft eftir því sem ég best veit. Núna er hinn mikli dagur örlaganna að renna út og barnið þeirra ekki komið í heiminn, eftir því sem ég best veit. það gæti allt breyst næstu daga og nætur.
ég fíla veðrið þegar það
ég fíla veðrið þegar það er svona. Fór út í búð áðan í tveimur peysum með hettu yfir höfðinu og loftið var rosalega ferskt. ég þarf bara að fara á eftir fyrir í gettóið norðan hringbrautar. það veit ekki á gott. þar er hins vegar náungi sem ætlar að sjá um bókhaldið mitt þannig að ég geti frílansað í friði fyrir ógnvekjandi bókhalds hugsunum og skattagrýlu. ég er ekki aðeins að kaupa mér meiri tíma til að dísæna heldur líka svefnfrið.
Annars hringdi bekkjarsystir mín í mig í gær, fyrrverandi þeas. þær eru tvær sem eru búnar að vera lausaleiks í sumar og eru núna búnar að finna sér húsnæði á Laugarveginum til stunda sína hönnun. þær spurðu hvort ég væri geim í að vera með þeim þar, en eins mikið og ég vildi þá hef ég það bara alltof gott hérna.
þegar maður getur unnið heima, með netið beint í æð og melabúðina handan við hornið þá er maður nokkuð vel settur. ég þarf bara að sjá til þess að bókhaldsnáunginn norðan brautar hafi nóg að gera.
af pósti og öðru
Um daginn fórum við með alla reikningana okkar til mömmu, hún er sko þjónustufulltrúi í sparisjóðnum okkar og sér um greiðsluþjónustuna. ég hefði ekki trúað því hvað það er ótrúlega þægilegt að láta bankann bara sjá um að borga reikningana, aðallega veit maður hvað maður á mikinn pening en svo er annað og ekki síðra; núna fáum við bara skemmtilegan póst (og fréttablaðið) í póstkassann.
Til dæmis fékk ég í dag félagsskírteinið mitt í Fít.
Mér finnst nefnilega mjög mikilvægt að fá skemmtilegan bréfapóst. Kannski er það af því ég var einusinni geðveik og átti 70 pennavini. þeir dagar eru liðnir.
tónlist
ég held ég hafi smitast af tónlistarógleðinni sem var að ganga um daginn. núna veit ég ekki hvað ég á að hlusta á því allt sem er í safninu hérna er alveg ömó og á helst heima í summer 2002 archive eða þvíumlíku.
Ekki stinga upp á Sigurrós (þarf smá pásu frá þeim, eru samt bestir), Björk, Massive Attack, Bítlunum, Simon & Garfunkel, klassík, rokki eða píkupoppi, Röyksopp, Coldplay, GusGus, Radiohead eða þvíumlíku. Kannski er bara kominn tími á að hlusta á HarryPotter hljóðbækurnar eða bíða eftir nýju naglbítaplötunni.
Eða standup því við systurnar ætlum að skella okkur á Pablo Fransisco á föstudaginn.
veiðisaga
þriðji dagur gæsaveiðitímabilsins er að renna sitt skeið og síðast þegar ég frétti voru níu fuglar komnir niður. óli H, óli M og Sigfús fóru á þriðjudagskvöld í Cabelas göllunum sínum með Berturnar og í dömustígvélunum inn í Borgarfjörð og í dag var haldið upp á Skagaströnd, veit svo ekki meir. En þeir eru væntanlegir í menninguna á sunnudaginn. ég, Eva og Hildur húkum því einar heima og yljum okkur við þá tilhlökkun að uppskeruhátíð veiðiklúbbsins verður vegleg þetta árið.
fullorðinslíf
það er undarleg tilfinning að vera ekki að fara í skóla í haust. þetta er í fyrsta skipti á ævinni sem ég fer ekki í skóla að hausti og þarf því ekki að sanka að mér stílabókum, hressa upp á pennaveskið, kaupa nýja penna (þó það sé nú alltaf gaman). þó ég sé ekki með "eðlilega" vinnu (one who pays) þá er alltaf nóg að gera. ég fékk til dæmis verkefni í dag (one that pays) sem er mjög spennandi og verður vonandi upphaf að nýjum og fleiri spennandi verkefnum. þegar maður er búinn að ákveða hvað maður ætlar að gera í lífinu þýðir lítið að fara að vinna á macdonalds.
málingartörnin
það er svipuð málningartörn hjá okkur eins og Tryggva þessa dagana. í gær og fyrradag hjálpaði ég tengdó að mála og snurfusa íbúðina Lilju (systur óla) og Svavars og um helgina verður mega málningarhelgi hjá óla og Evu. það er allsstaðar verið að gera hreiður.
tetris
í nótt andaðist gullfiskurinn minn, tetris, úr óþekktri veiki. blóm og kransar vinsamlega afþakkaðir en þeim sem vildu minnast hans er bent á að gefa mér nýjan gullfisk.
golf tournament
Hvernig gat ég gleymt að segja frá.... meistaramótinu sem óli tók þátt í lauk í gær, eða hans riðill kláraðist réttara sagt. það voru 41 keppandi í riðlinum hans og eftir tvo daga var óli efstur (vúhú!) með 5 högg á næsta mann.
í gær var semsagt síðasti hringurinn en því miður var minn maður ekki í stuði og einhver annar kall var í svakalegu stuði þannig að eftir hringinn voru þeir jafnir í 1 sæti, fóru í umspil sem hinn kallinn rétt marði. Riðillinn fór þannig að óli minn lenti í öðru sæti, lækkaði forgjöfina sína hins vegar um heilan helling (úr 27.2 í ca 23).
Hins vegar vann hann keppnina um bestu kærustuna því ég gaf honum blóm og pandabjörn, svona bangsa sem er líka hlíf á driverinn. ótvíræður sigurvegari!
sunshine and lollipops
þegar ég vaknaði í morgun ákvað ég að taka smá sundsprett í vesturbæjarlauginni enda var veðrið alveg að ýta undir það. ég tók sundbolinn og gleraugun með mér og þegar ég var búin að synda hálfan km hætti ég, bæði vegna þess að sólin var orðin alveg steikjandi og einhver kella tók upp á því að kenna 10 ára syni sínum að synda á brautinni sem ég var á þannig að þau syntu samhliða (!). En það var svo gott veður að ég ákvað að leggjast á bekk í smá sólbað, örlitla stund.
þar hitti ég Gumma Frey og við rifjuðum upp að þetta væri eins og í gömlu góðu dagana á Cancun og þetta væri næstumþví alveg eins, það vantaði bara barinn.
En svo fór Gummi og ég hélt áfram að sóla mig, eftir smástund kom Jón Gnarr og settist í stólinn þar sem Gummi var áður og horfði í kringum sig, ég er viss um að hann var að hugsa eitthvað fyndið, eða að horfa á konuna sem lá allsber að ofan á einum bekknum búin að löðra sig í olíu. Skál fyrir henni.
þegar ég fór upp í klefa (tæplega 3 tímum eftir að ég kom) sá ég að ég var eins og rassskelltur tómatur í framan enda asni að hafa ekki tekið með mér sólvörn, ég ætlaði nefnilega ekkert í sólbað.
skyndilega brast á með bongóblíðu,
skyndilega brast á með bongóblíðu, er farin út í skinið!
rólegur sunnudagur
helgin er búin að vera tíðindalítil, ég er að reyna að ná úr mér af kvefruglinu en er ennþá svolítið nebmælt..
óli náði þeim stórmerka árangri í dag að vera í 1-2 sæti í sínum flokki eftir fyrsta daginn á meistaramótinu hjá gkg, ég get nú ekki annað en verið stolt af honum en það eru tveir dagar eftir af mótinu þannig að það getur allt gerst.
fressen
ég er orðin ókrýndur meistari í F1 2002 í ps2, rúllaði upp hverri brautinni á fætur annarri annaðhvort sem meistari schumi eða finninn ungi. það er ekkert svo leiðinlegt að vera lasin. Núna var ég hins vegar að fatta að það er kominn dagur, meiraðsegja kvöldmatur og þar sem óli er einhversstaðar að bíta gras þá er ég svona að pæla í því hvað ég eigi eiginlega að borða. Mér dettur helst í hug að renna á thai matstofu en þar er víst hægt að fá allsskonar dýrakjöt kryddað með efnum sem að losa um allar stíflur í hausum. já ég held það bara. óli hefur andúð á austurlenskum mat þessa dagana þannig að núna er tækifærið.
win some, lose some
óli minn er algjört æði, hann fór núna út á videoleigu að leigja handa mér ps2 leik af því ég er lasin.. núna fær hann að keppa á meistaramótinu í golfi um helgina. ..vúúpah!
sick bastard
haldiði að ég hafi ekki náð mér í einhverja pest í gær og ég er búin að vera þvílíkt ringluð í allan dag, samt búin að gera það sem ég hef planað að gera í ca ár... að kópera xtra.is buxurnar sem ég keypti fyrir löngu og eru æði nema þær eru orðnar svo slitnar og götóttar. það var nú reyndar alveg merkilega auðvelt að sauma eftir þeim, en bráðum þarf ég að fara að skila Lilju mágkonu saumavélinni hennar þegar þau koma heim að utan.
En man, nýju buxurnar verða ótrúlega góðar í sólinni í denmark eftir örfáar vikur..
þegar maður kvartar svona yfirleitt
þegar maður kvartar svona yfirleitt kvartar maður þá yfir einhverju eða undan einhverju...
nei bara að spá
mansins þarfasti þjónn
tengdapabbi kom í gær og hamaðist við að koma nýju uppþvottavélinni inn í eldhúsinnréttinguna, það tókst svona prýðilega að hér verður ekki vaskað upp aftur... aldrei aftur linar neglur!!! nema eftir sund.
óli er í fríi á
óli er í fríi á morgun þannig að framundan er löng helgi, sem byrjaði reyndar í dag. á meðan hann skrapp í golf í morgun fór ég í sund, ekkert betra en að flatmaga í morgunsólinni! Eftir hádegi fór ég í starfsviðtalið margfræga sem var stutt en fínt, örugglega ágætisnáungar. Svo núna rétt fyrir kvöldmat kíktum við í húsasmiðjuna og versluðum tvær hillur og nokkra snaga í geymsluna því núna á að setja order á hlutina sem hafa verið hent inn undanfarið!
Annars væri ekki vitlaust af manni að kíkja eins og einn golfhring með kallinum yfir helgina, hann er orðinn svo brúnn í framan!
ég er ótrúlega mislukkuð.. fór
ég er ótrúlega mislukkuð.. fór og náði í fréttablaðið í póstkassann í gær, las það á meðan ég labbaði upp stigann og var svo djúpt sokkin í blaðið að gerði mér ekki grein fyrir því þegar ég var komin upp að tröppurnar voru búnar og ég steig harkalega niður á enga tröppu.. og núna er ég að drepast í bakinu, þvílíkur auli!
skólinn er búinn á laugardaginn
skólinn er búinn á laugardaginn þegar útskriftin verður. ég er búin að ná í allt dótið mitt upp í skóla, á eftir fiffa aðeins 105 síðuna yfir á skólaserverinn og þá get ég skilað lyklunum. ég keypti mér skó og dragt í dag (svarta mjög einfalda en samt flotta) og er því að verða nokkuð tilbúin. Baddý systir útskrifast á morgun og því ætlum við að fara út að borða annaðkvöld, ma og pa eru búin að vera hérna í nokkra daga og við erum búnar að snúast heilmikið með þeim í góða veðrinu. á laugardaginn verður smá eurovisionpartý eftir útskriftina á lau, það er bara búið að vera svo mikið að gera að ég hef ekki náð að hugsa mig um hvernig það verður, kannski er það líka óþarfi, kannski fer það bara eins og það fer.
vá skrýtinn dagur. óli fór
vá skrýtinn dagur. óli fór í golf í morgun klukkan tíu og ég vaknaði um svipað leyti, nema setti hausinn aaaðeins ofan á koddann og steinsofnaði aftur, vaknaði svo þegar hann kom heim aftur klukkan eitt! mér finnst ég hafa misst af deginum. úff
lífið er að komast í
lífið er að komast í samt lag. To do listinn inniheldur ekki lengur eitthvað sem þarf að gerast í dag heldur bara á næstu vikum, meðal annars að taka til í fataskápnum.
Annars fann ég svolítið svakalegt í morgun, veit ekki hvort ég eigi að segja frá því en það var skjannahvítt hár á hausnum á mér. ég var ekki viss hvort ég ætti að öskra eða gráta,.. eða bæði. Svo ákvað ég að þetta væri pottþétt ekki ellimerki heldur streitumerki og framvegis ætla ég að setja 'slaaka' efst á to-do listann, þar á eftir er heimsókn á hárgreiðslustofu
Tetris
það eru komnar myndir af Tetris, sæta gullfiskingum, hérna og hérna. Hann er stuðstrákur. óli Magg á allann heiðurinn að nafnagiftinni, það var annaðhvort Tetris eða Tekken, tekken er meira stelpunafn held ég og kannski ef hann eignast kærustu einhverntíman þá fær hún kannski það nafn. Hann er jú myndarlegur drengurinn.
post birthday
gærdagurinn var svakalega fínn, þegar ég kom heim seinnipartinn í gær beið mín nýr fjölskyldumeðlimur! Baddý systir hafði læðst inn fyrr um daginn og skilið eftir gullfisk í glerskál á borðinu frá fjölskyldunni. Hann er alveg ótrúlega sætur, pínu feiminn en á það til að taka smá spretti. Hann hefur fengið nafnið Tetris. Mér finnst skálin alveg einstaklega flott en það sem ég hef lesið mér til um gullfiska er að þeim finnst víst ekkert voðalega þægilegt að vera í svona þröngu rými, þó svo að skálin sé nokkuð stór.
Núna er málið að fá sér nokkur accessories, hitamæli, kastala eða fjársjóðskistu og svoleiðis.
í gærkvöldi kíktu svo óli, Eva, Tryggvi og Kolla við í smá kaffi og spjall um málefni heimsins.
í tilefni dagsins splæsti ég
í tilefni dagsins splæsti ég einum svona á mig og mína. þetta er græja sem maður á að vera löngu búinn að fá sér.
Annars fórum við óli í hádegismat á cafe Paris á austurvelli í góða veðrinu. ég er að spriiinga eftir taco salat og jömmí gulrótarköku. Svona eiga afmæli að vera!
fallegur dagur
ég fékk snemmbúna afmælisgjöf í gærkvöldi, bókin sem ég pantaði mér frá amazon kom inn í gær og þvílík snilldarbók. "Allt" það flottasta í grafískri hönnun í heiminum sl. 2-3 ár. þar fann ég líka, mér til mikils svekkelsis, letur sem heitir "Stitch me" .. krosssaums pixel letur! arg! en æi.. mátti búast við því.
Allavega, ég á afmæli í dag ... *25* ára. ég stækkaði ekkert í morgun en held ég hafi séð nýja hrukku :s í kvöld ætla ég að taka mér frí, fara heim um 6 leytið og setja á rísbotninn sem ég gerði fyrir nokkrum vikum í einhverju kasti og er enn spakur inni í frysti, nú svona ef einhver vildi kíkja í kotið.
ég gaf mér smá tíma
ég gaf mér smá tíma og kíkti í kringluna áður en ég fór í skólann í morgun. Get ekki verið þekkt fyrir að hafa ekki litið inn í nýju NEXT búðina þar sem ég var búin að heyra að hún væri nokkuð lík Zöru og þar sem ég er áskrifandi að Zöru gat ég ekki staðist þetta lengur. Jú, hún er nokkuð svipuð en ekki eins góð finnst mér, eitthvað of mikið "Lycra" í gangi þar. í Zöru finn ég mér yfirleitt alltaf eitthvað sem mig langar í,.. reyndar helst það ótrúlega í hendur við inneignina á reikningnum mínum.. því minni sem hún er því meira af flottu finnur maður.
Allavega, ég endaði bara í hagkaup þar sem ég keypti nærföt á Glasgow verði, ekki slæm kaup það!
óréttlæti heimsins
hvað er málið með alla þessa frídaga? mér finnst þetta meira en lítið ósanngjarnt þegar allir eru í fríi að spóka sig í sólinni, úti á golfvelli eða bara heima og tjilla og bora í nefið nema ég!
Sumarið er löngu komið, samt eru allir í fríi á morgun og krúsjal þjónusta eins og hannyrðaverslanir og prentstofur loka á auma nemendur sem eru að vinna lokaverkefni þar sem hver dagur skiptir máli! Viljið þið ekki bara slökkva á internetinu líka??
fjandans
góða veðrið
mig langar í frisbí
símamál
ég gafst upp á gamla símanum mínum og stökk á nýjan 3510i síma frá Nokia, afskaplega flott græja, með litaskjá og det hele. núna wappa ég um með gprs og sendi mms hægri vinstri. þvílíkar unaðssemdir! og já, hann hringir, það er kostur.
nókía raunir
Nokian mín hefur ákveðið að verða algjört pain. hún byrjaði á því að hafna fallegu skjámyndinni sem ég var búin að búa til og setja SIMINN í staðin, kannski er þetta eitthvað auglýsinga-markaðstrix sem síminn er með.. efast samt um það.. svo þegar skjámyndin dettur út eyðist líka út allt 'recent call' dæmið þannig að ég þarf að fletta óla upp í hvert sinn sem ég hringi í hann.
það nýjasta er það að neita því að spila hringitóna þegar einhver ætlar sér að ná á mér, það er eins og hann sé alltaf á silent. þetta veldur því að ég þarf að geyma hann hjá tölvuskjánum þannig að þegar hann truflast þá veit ég að síminn er að hringja.
það gæti verið að nókían mín sé eitthvað fúl því ég lét þau orð falla einhverntíman um daginn að hún væri orðin svo gömul að það fást ekki einusinni ný cover á hana.. kannski ég verði bara að fá mér nýjan síma eftir allt saman.
those are the days
takk fyrir hamingjuóskirnar elskurnar, núna þegar maður hefur svona mikinn frítíma veit maður ekkert hvað maður á af sér að gera. Að vísu er nóg að gera en eftir að maður er búinn að skila af sér stóru verkefni verður maður að fá að blása frá sér, vera heima hjá sér og gera pínu af því sem manni hefur langað að gera undanfarnar vikur. En er það ekki svolítið ellimerki að baka rísbotn "bara til þess að eiga" í frítímanum sínum?
ég er farin að hafa áhyggjur af því.
Gærdagurinn var mjög skemmtilegur, ég fór með nokkrum bekkjarfélögum; Vigdísi, Guðjóni og Jóhannesi í bláa lónið í bongó blíðu, ákaflega ljúft. í gærkvöldi komu svo óli og Eva í hamborgara/banana grillveislu.
Núna er planið að rölta út á flugvöll og ná í bílinn hennar Baddýjar, en hún flaug norður í morgun. á honum ætla ég að renna í skólann og koma við í Blómaval til að kaupa mold á blessuðu stofublómin mín,
ég er að verða gömul.. kræst!



