Eftirfarandi eru færslur í flokknum "lífið sjálft"
lífið er yndislegt - semjið við ljósmæður!

Æji hvað lífið er eitthvað dásamlegt. Litli bumbubúinn kom í heiminn aðfararnótt sunnudags eins og lesendur síðunnar hans Danna hafa sennilega komist að. Núna er hann orðinn rúmlega 4 daga gamall og auðvitað finnst manni eins og hann hafi alltaf verið á svæðinu. Hann er einstaklega rólegur og þolinmóður, og duglegur að drekka sem sést á alveg einstaklega klípilegum bollukinnum. Bróðir hans er búinn að eldast og stækka allt í einu alveg óskaplega mikið og er afskaplega stoltur af þessu hlutverki.. vill helst fara að drífa hann með í sund og út að leika.
Það er ekki hægt annað en að njóta lífsins þessa dagana, ekki mikið annað sem kemst að. Ég verð samt sem áður að tjá mig eitthvað um ljósmæðraverkfallið því maður er eiginlega orðlaus yfir því að það sé ekki enn búið að semja!
stay!
Ég er búin að díla við krakkann um að koma eftir viku. Í gær helltist yfir mig hálsbólga og hausverkur og kvef með tilheyrandi svefnleysi, og ég er ekki alveg að meika að fara að einbeita mér að því að anda með 'stíblað' nef. Ég er reyndar aðeins skárri í dag eftir heita baðið og öll teglösin en formið er ekkert sérstaklega gott samt sem áður. Ef til vill þurfti hann að fá smá búst í ónæmiskerfið sitt svona áður en hann heldur út í hinn stóra heim, en þá verður hann bara að hlýða og hreyfa sig ekki fyrr en ég er búin að hrista þetta úr mér.
vöknuð til lífsins
Jæja, orðin tengd loksins og á góðri leið með að kljúfa mig í gegnum inboxið. Það voru smá byrjunarörðugleikar, fyrst hjá Vodafone sem voru ekkert að aftengja línuna og svo hjá TAL þar sem routerinn sem þeir sendu var vitlaust stilltur en komst í lag loksins á 10. degi.
En það var svosem allt í lagi, eiginlega bara fínt að vera netlaus í nokkrar vikur og ná að ganga frá dótinu í íbúðinni. Núna er eins og við séum búin að búa hérna í mörg ár, nema að margir skápar standa tómir... það er munur þegar maður flytur úr 86fm yfir í 170, aðeins meira pláss!
Veðrið er líka búið að vera dásamlegt, eins og Akureyringar hafa fundið fyrir alveg síðan við opnuðum gáminn okkar (það kom úr honum sko!). Óteljandi ferðir í Kjarnaskóg og sundlaugina, eins búin að fara í berjamó sem hefur skilið eftir sig bæði bláberjaostaköku og bláberjaskyrköku í frystinum. Dásamlegt.
Já, það er gott að vera á Akureyri. Við fundum það um daginn þegar við vorum í sundi, klukkan þá orðin 18 þegar Óli mundi eftir því að hann hafði skráð sig á rástíma í golfi kl 18:45. Við vorum komin uppúr kl. 18:20, þá áttum við eftir að græja kvöldmat og renndum niður á Nings. Vorum svo komin heim 10 min síðar með grjón og meððí og kallinn svo mættur á teig á réttum tíma. (Við búum ofarlega á Brekkunni en erum samt bara 4 min niður í bæ).
Þetta kallar maður hraða, það er nefnilega hinn mesti misskilningur að það sé einhver hraði í borg óttans því þetta hefði aldrei náðst þar á þessum tíma, hraðinn er allur úti á landi!
Þessa speki færði Mundi bróðir mér eitt sinn og hún er að sanna sig hvað eftir annað!
Nú er bara að bíða eftir bumbubúanum, eða eiginlega ekki bíða heldur njóta þess kannski að hafa tvær hendur nokkra daga í viðbót :) Samkvæmt sónar er hann væntanlegur í næstu viku - þó svo ég hefði viljað fá hann í dag því það er svo töff dagsetning (20 08 2008), en það er ekki mjög líklegt úr þessu.
En það er spurning hvað gerist í hádeginu á föstudag ef maður fer að horfa á handboltann.. ef þeir ætla að halda áfram að spila svona rosalega og hugsanlega fara að spila um gullið missi ég líklega vatnið í hádeginu á föstudaginn. Spennó!
netleysi
Langt liðið frá síðasta bloggi, enda er nettengingin ekki ennþá komin upp. Ég held að ég hafi aldrei á ævi minni verið netlaus svona lengi, en vonandi kemst það í lag strax eftir helgi. Ástæðan er sú að síminn sem var hérna fyrir var ekki aftengdur strax og það er búið að taka allan þennan tíma til að ná númerinu af línunni svo við getum tengt okkar inná. Kannski ekki forgangsatriði hjá Vodafone að aftengja fyrir okkur þar sem við ætlum ekki að vera í viðskiptum hjá þeim. Skítt með kerfið bara.
Allavega, kannski má þakka netleysinu það að allir kassar eru tómir, öll húsgögn samansett, gluggatjöldin komin upp og myndir á veggina, ég saumaði jafnvel utanum einn púða í gærkvöldi, þvílíkt afrek.
Í dag erum við svo stödd á Dalvík, þar sem fiskidagurinn mikli verður haldinn á morgun. Hann erum við að upplifa í fyrsta sinn og mér sýnist þetta eigi eftir að verða frekar skrautlegt, bærinn er að fyllast af húsbílum og jeppum með löngum skuldahölum.
flutningar, part 2
Það hlaut að koma að því að við yrðum óheppin í þessum flutningsferli. Gámurinn kom til landsins á þriðjudaginn í síðustu viku. Þegar gellan í tolladeildinni hjá skipafélaginu sá að við vorum með einn kassa af Carlsberg á tollaskýrslunni (er hægt að finna betri minjagrip frá Danmörku?) fékk hún flogakast eins og árið væri 1988 og hún hefði ekkert fengið nema bjórlíki... og sagði að við þyrfum að borga áfengisgjald, ca 2600kr (fyrir bjór sem kostaði 1600kr) nú þyrfti þetta að fara í skýrslu upp í toll og sendillinn kæmi á morgun til að sækja skýrsluna því guðminngóður ekki fer ríkisstofnun að nota eitthvað tæknilegt eins og tölvupóst eða þaðan af verra.
Við signuðum okkur bara hérna heima, fyrir að vera svona heiðarleg, því önnur dama sem við töluðum við seinna hjá skipafélaginu var aðeins léttari á því og sagði að "yfirleitt væri fólk ekkert að gefa þetta upp".
En já, svo kom miðvikudagur og tilheyrandi hringingar og eftirspurnir.. gámurinn okkar á hafnarbakkanum í borg óttans og "skýrslan" komin í bunkann hjá Dilbert og félögum á Tryggvagötu. Fimmtudagur, kom í ljós að gámurinn er kominn í "vöruskoðun", sé bara fyrir mér gúmmíhanskann á lofti með stórum smelli, og "sennilega gerist ekkert fyrr en eftir helgi".
Alltílæ, ég er bara komin 34+ vikur á leið, á ekki eftir nema; að skrúfa saman barnarúmið, skiptiborðið, þvo sængurföt, allan fatnað (og strauja nema hugsanlega gef ég það eftir þar sem þetta er barn #2) og taubleiur, viðra dýnur og sængur og kodda og þvo himnasæng og hlífðarkantinn.
Fyrir utan annað sem fylgir flutningum svona yfirleitt, svosem að sauma til og setja upp gardínur, raða í eldhúsið, þvo og raða í fataskápana og koma einhverskonar skipulagi á heimilið.
Einmitt, ekkert stress hr. tollur. Mig langar heldur ekkert til að komast í rúmið mitt!
En íbúðin okkar er annars æðisleg. Dásamleg. Mikið pláss og mjög snyrtileg. Við Danni vorum þar í gær í dágóða stund á meðan Óli fór í golf. Danni uppgötvaði garðslöngu í garðinum og þráir núna að fá að skrúfa frá og "fá að vökva blómin" en þar sem við vorum ekki með nein aukaföt gaf mamman sig ekkert. Í staðinn skoðaði hann nokkra kassa með gömlu baby-dóti sem voru í geymslu á Dalvík, og ég fór aðeins í gegnum barnafatakassana sem við skildum eftir og tók það minnsta uppúr sem að fer í þvott fljótlega. Við fengum nýja þvottavél frá tengdó þar sem þau eru með okkar og hún verður send heim þegar við verðum eitthvað í íbúðinni.
Bíllinn er kominn, tengdó voru fyrir austan um helgina og tóku hann með norður.
Núna áðan kom svo símhringing frá skipafélaginu og einhver gögn voru send í tollinn (til dæmis kassainnihaldslýsingin sem við gerðum, sem telur upp allt sem er í hverjum kassa fyrir sig sem og lausamuni, ekki nema 3 síður í excel) þannig að vonandi fara hjólin eitthvað að snúast núna.
En við erum samt búin að hafa það rosalega gott þessa fyrstu daga á Íslandi. Danni er búinn að vera á útopnu síðan við komum enda frábært að hafa svona marga í kringum sig og mikið um að vera, útisund og ömmu og afadekur á hverjum degi.
Það er bara vonandi að þetta blessist og dótið okkar komi allt og í heilu lagi einhverntíman áður en krakkinn ákveður að koma.
Flokkað sem danmörk / heimilið / lífið sjálft /
8
Slut, prut, finale
30 kassar orðnir fullir, eru yfirleitt á víð og dreif um íbúðina þannig að ég stunda stórsvig innanhús, þangað til Óli staflar þeim í fallega turna uppi við vegg. Ég hlífi mér því að halda á nokkru þar sem, tja, fangið er eiginlega fullt. En það er nóg eftir. Óli segist ætla að klára mastersritgerðina sína í dag, kemur ekki heim fyrr en hann er búinn. Danni fór með hjólið sitt í leikskólann í morgun, nýjasta sportið er að hjóla heim. Hið besta mál því þó við séum korter að hjóla/labba þá er ekki yfir neina umferðargötu að fara. Hann fær líka svo góða tilfinningu fyrir umhverfinu, svona í blá lokin.
Við kveðjum Danmörku eiginlega með trega, það er búið að vera áhugavert að kynnast þessu landi, þó tvö ár séu stuttur tími. Það sem kom mér mest á óvart var hvað allt var í rauninni auðvelt. Um leið og við skráðum okkur inn í landið fengum við kennitölu og heimilislækni. Sjúkratryggingakortið (þetta gula) kom í póstinum seinna í vikunni þar sem bæði nýja kennitalan og símanúmerið hjá lækninum var. Það var virkilega gott að hafa eitthvað svona áþreifanlegt á meðan maður gat ekki borið fram kennitöluna sína á dönsku. ;) Við gengum inn í banka og fengum Dankort (margar verslanir, t.d. Bilka taka ekki nema Dankort og cash, ekkert visa/euro), sími, tryggingar og annað gekk álíka smurt.
En svo vorum við búin að heyra að um leið og maður færi að segja þessu upp myndi bjúrókrasían byrja; það þyrfti að gerast skriflega og með margra mánaða fyrirvara.
Held nú ekki.
Það tók tæpa tvo tíma og nokkur símtöl að segja þessu öllu upp. Annaðhvort var það gert í gegnum símann eða á netinu og tæki gildi 12. júlí. Eftir að ég sagði gemsanum mínum upp fékk ég bréf frá Telia sem þakkaði fyrir viðskiptin og leiðbeindi mér hvernig ég ætti að opna símann fyrir öðrum símkortum en þeirra. How about that.
Leikskólanum sögðum við upp á netinu líka.
Á heildina finnst mér Danmörk vera orðið miklu tæknivæddara samfélag en Ísland og ég held að það hafi bara gerst á örfáum (3-4) árum. Þjónustulundin er líka ofsalega rík. Á Íslandi hefur mér þótt meiri tilhneiging til að stjórna og stýra frekar en að þjóna. Það er, án þess að ég hafi reynslu af því, hugsanlega meira amerísk leið. Þá myndi ég nú heldur kjósa evrópsku leiðina.
En, 8 dagar eftir. Um helgina ætlum við að taka smá pásu frá niðursuðunni og fara í Tivolí og ná aðeins betri nýtingu á seasonpassanum.
Lífið þessa dagana
Vá hvað ég skulda feita bloggfærslu. Hef nánast ekkert skrifað hérna né á síðuna hans Danna sem mætti telja. Fína myndavélin, sem fékk nýja tösku á dögunum, hefur varla verið hreyfð og videovélin sem við vorum að versla hefur varla verið tekin upp. Það er svo ótrúlegt að það skulu bara vera rúmar tvær vikur hérna í danaveldi. Sem betur fer er ekki beint hvetjandi að versla þessa dagana út af þessum krónuskratta en við náðum þó að millifæra slatta fyrir síðasta fall svo það er spurning hvort það borgi sig að versla fyrir það eða bara senda það til baka og hirða gróðann.. heh
En reyndar er ég búin að vera dugleg að sanka að mér sætum fötum síðan fyrir páska :)
Á mánudaginn kynnti ég lokaverkefnið í skólanum og á föstudaginn verður svo útskriftin. Ég get ekki sagt að ég hafi lagt mikið í þetta blessaða verkefni vegna annarra anna, byrjaði að undirbúa kynninguna á sunnudag. En ég náði og það er það sem skiptir máli fyrir LÍN og fæðingarorlofssjóð.
Þessi meðganga er líka að ganga alveg ótrúlega vel (7-9-13) og furðulegt að það skuli vera komin 31 vika. Eiginlega bara lýgilegt. Í gær sat ég með tölvuna á hnjánum og var að hlusta á Rás2 í podcasti, ég fékk varla vinnufrið fyrir spörkum og byltum og látum í örugglega 2 klst. Það var ekki fyrr en ég slökkti á útvarpinu sem ró kom yfir bumbuna.
En já, 16 dagar í brottför. Jafnmargir kassar komnir út í geymslu og farið að verða pínu tómlegt í hillunum. Allt varðandi flutningana er komið á hreint og íbúðin heima verður tilbúin þegar við komum og við getum flutt beint inn án þess að þurfa að gera nokkuð.
Þrátt fyrir allt (kreppu, hallæri, veðurfar...) hlakkar okkur mikið til að koma heim, þessi tími í DK er búinn að vera ótrúlega fínn en við höfum afskaplega lítinn áhuga á að ílengjast hérna og fara að vinna hér eða verða danskari. Það verður líka kærkomið fyrir Danna að komast á íslenskan leikskóla og vera meira innan um fjölskylduna.
að leigja..
Á meðan þetta er svona: Efnahagsvandinn í hnotskurn, þá kaupi ég ekki baun! Þá er nú betra að borga það sama í leigu og sjá innlánsvextina hækka en ekki skuldina.
Segiði svo að maður sé að henda peningum með því að leigja.
En já, við erum búin að skrifa undir leigusamninginn, búin að kaupa flugmiða og lestarmiða... 38 dagar til stefnu! whooot.. og ekki byrjuð að pakka!
Til hamingju með daginn, pabbi!
Í dag er sjómannadagurinn, stærsti hátíðisdagur í minni æsku á eftir jólum og páskum. Ég man að það var alltaf hægt að fara út á tröppur og sleikja vorsólina að morgni sjómannadags, við systurnar fórum í fínu fötin (og svo hlýju fötin utanyfir), fengum sjómannadagsmerkið nælt í úlpuna, fórum niður á bryggu og um borð í bátinn hans Pabba og félaga og fórum á rúntinn í Eyjafirði, ásamt öllum hinum bátunum á nesinu og sandinum. Að sjálfsögðu var metist við hina krakkana um hverjir væru í hvaða bát og hver væri með flesta um borð.
Það var alveg ótrúlega gaman að fá að slæpast um í bátnum, fá prins póló (þetta mjóa í álpappírnum) og svala, kíkja í alla króka og kima um borð, spíta í frussandi ölduganginn, máta kojurnar, horfa á tomma og jenna í vhs (sem var jú ekki til á öllum heimilum), leita að súkkulaðikexi og þykjast vera að elda niðri í eldhúsi. Stiginn niður í lúkar (áður en bátnum var breytt) var náttúrulega snarbrattur og stórhættulegur og sennilega engin börn sem fengju að fara þar niður í dag nema vera með hjálm, tala nú ekki um upp á fremra dekk þar sem voðinn var vís ef einhver skyldi misstíga sig og rúlla út fyrir borð. En allir komu þeir aftur og enginn þeirra dó.
Those were the days.
Ég býst nú við því að pabbi hafi tekið einhvern rúnt um fjörðinn í tilefni dagsins, en það er svo sorglegt hvað stemningin sem hefur fylgt þessum degi sem og allt þetta líf í sjávarplássunum sem snerist um sjóinn og fiskveiðar, virðist fara að verða minningin ein. Ég vildi bara óska að Danni minn gæti átt þessa minningu líka.
flugmiðaverðs-strategía
Við gældum við það í uþb hálftíma í gær hvort við Danni ættum kannski bara að hoppa með Óla norður yfir helgina, hann ætlaði hvort sem er að taka bílinn til Köben (já, miðað við allt þá var það ódýrara og tók styttri tíma en lestin, þar sem hann verður með farþega á bakaleiðinni). Þetta yrði þá ótrúlega auðvelt ferðalag, beint til Akureyrar. Við tékkuðum á verðinu hjá IcelandExpress og miðinn fyrir okkur Danna var á samtals 82þús. Okkur fannst það heldur mikið fyrir bara tvo daga svo við kældum drauminn, enda bara nokkrar vikur þar til við komum heim og strákurinn kannski ekki alveg nógu hress í maganum í gær (en er það í dag).
Þegar Óli tékkaði sig svo inn í hádeginu spurði hann hvort vélin væri að verða full og daman í afgreiðslunni sagði honum að það væri langt í það.. 128 sæti laus!
Ég botna ekkert í því, af hverju menn reyna ekki að selja sætin ódýrari þegar það er svona rosalega stutt í flugið þegar svona mikið er laust. Ég meina, vélin er að fara hvort sem er. Af hverju er ekki reynt að selja restina af sætunum á slikk síðustu 3 daga fyrir brottför, svona eins og hopp miðarnir í innanlandsfluginu? Ég held nefnilega að við hefðum pottþétt skellt okkur með ef við hefðum geta gert góðan díl.
Hugsanlega væri líka hægt að fá fleiri spontant ferðamenn í bæinn.
En lending er áætluð núna kl 14 á AEY.
Flokkað sem danmörk / lífið sjálft / samfélag /
1
verkfall leikskólakennara
Óli fór í bítið út á Kastrup og á flug til Akureyrar núna rétt eftir hádegi. Þar ætlar hann í nokkur atvinnuviðtöl og kíkja á íbúð sem við erum nánast búin að festa okkur (leigu). Hann kemur svo aftur á sunnudaginn, með lambalæri og nóakropp í fararteskinu :)
Stráksi er heima í dag, búinn að vera með einhverja magakveisu síðustu daga og bæði gubbað og verið með "þunnan maga" í leikskólanum í vikunni. Í gær var hann hálf slappur svo við ákváðum að best væri að hann fengi að vera heima í dag. Upphafið að löngu fríi reyndar, því næstu vikur verða líka eitthvað púsl. Leikskólakennarar í 15 kommúnum/sveitarfélögum í Danmörku, þar af öllum Árósum, eru á leiðinni í verkfall. Ekki minna en tvær vikur en hugsanlega lengra.
Auðvitað er gott og gaman að hafa strákinn heima og hann hefur ekkert á móti því, en það dregur vinnuhraðann svolítið niður og það mátti ekki við miklu miðað við allt sem er í gangi. Krakkarnir í hverfinu verða líka heima í næstu viku þannig að það verða leikfélagar úti um allt.
En núna er það Leiftur McQueen í tækinu, - katsjá!
1. maí og grafískar mótmælagöngur
Í dag er 1. maí. Frídagur verkalýðsins. Í dag fáum við frí til þess að minnast þess fólks sem stóð í baráttunni fyrir réttindum sem okkur finnst sjálfsögð í dag. Í dag eigum við að minnast þess að við stöndum ennþá í þessari baráttu, hvern einasta dag; fyrir réttindum okkar á vinnumarkaði, til náms, til orlofs og tíma með börnunum og fjölskyldunni. Þetta er kannski aðeins meira en upphaflega var haft í huga með verkalýðsdeginum en mér finnst hollt að tileinka deginum þessu líka til að minnast þess að við fengum þetta ekki upp í hendurnar baráttulaust, þetta er ekki sjálfsagður hlutur og gæti hæglega verið tekið af okkur aftur með einu pennastriki.
Þó ég hafi ekki verið mikill þátttakandi í mótmælagöngum undanfarið þá hefur starfið sem ég hef valið mér, grafísk hönnun - eða "myndræn framsetning/miðlun upplýsinga" í raun svo margt með þennan dag að gera. Fólk er að gera sig sýnilegt á þann hátt sem það getur, með því að ganga saman í fylkingu og hittast á ákveðnum miðpunkti, og blása þrótt hvert í annað. Þá skiptir líka máli að allir tali sama boðskapinn, skilji um hvað er verið að ræða og tali saman í eina átt.
Þannig hafa baráttugöngur kvenna og samkynhneigðra verið einna sterkustu kröfugöngunum því málefnin og markmiðin hafa verið skýr.
Undanfarna daga hafa umönnunarstéttir verið í kjarabaráttu hérna í Danmörku. Hjúkrunarfræðingar (Sygeplejerske) hafa staðið fyrir mótmælagöngum og ég hef tekið eftir því hvað þær hafa verið áhrifamiklar á myndrænan hátt. Semsagt, vel hönnuð ganga, þar sem ákveðnar reglur eru varðandi liti, klæðnað, slagorð og markmið, hefur sterkari áhrif á samstöðu heildarinnar.
Hjúkrunarfræðingar í mótmælum í þarsíðustu viku. Það þarf enginn að segja mér að það hafi ekki hönnuður komið þarna nálægt og lagt línurnar.
sbr. 1. Maí göngu í dag;
Einu skiltin sem ég sé á myndinni eru merki verkalýðs- og starfsgreinafélaga sem eru yfirleitt skammstafanir, sem ég hef yfirleitt ekki hugmynd um hvað standa fyrir, hvað þá að ég þekki tilgang þess og sögu eða baráttuna bak þeirra.
Þar sem Íslendingar eru oft haldnir ákveðinni hönnunarfælni (mér finnst álitið oft vera: "dýrt óþarfa tilgerðarbruðl" sbr. ummæli Steingríms J. fyrir síðustu kosningar; "Við þurfum enga hönnun" ) má segja að það þurfi ekki hönnuð til, bara ákveðinn hugsunarhátt og skipulag (sem er kjarninn í því sem hönnun gengur útá og þar eru fagmenn svona yfirleitt að verki).
En það held ég að sé einmitt vandamálið. Í þessi tvö ár sem ég er búin að búa í Danmörku hef ég tekið eftir (og þá aðallega í gegnum fjölmiðla) hvað Danir eru mun betri en við í því að koma sér að kjarnanum (haha.. það má til dæmis sjá á þessari löngu færslu að ég er Íslendingur!)
Mér hefur oft fundist að Íslendingar geri ráð fyrir að aðrir viti það sama og þeir, að menn lesi hugsanir eins og þeir séu ennþá að hlera sveitasímann, og þessvegna finnist eitthvað hallærislegt við að endurtaka sig og útskýra kjarnann í máli sínu.
Þegar markmiðin eru ekki skilgreind komast skilaboðin illa eða ekki til skila, sem veldur því að maður fær ekki þann stuðning sem maður annars fengi, og ef maður fær ekki stuðning þá missir maður móðinn og gefst fyrr upp á baráttunni.
Þess vegna held ég að það sem verkalýðsbaráttan þurfi núna sé gott hönnunarteymi.
Flokkað sem danmörk / lífið sjálft / samfélag /
3
afmælisblús
Síðustu daga hef ég verið að undirbúa 4. ára afmæli stráksins sem var sl. þriðjudag. Á laugardaginn var svo afmælisveisla með öllu tilheyrandi og restin af helginni var eytt í að leika með allt nýja dótið.
Raunveruleikinn er svo að byrja að blasa við... ískaldur, í dag er síðasti dagur minn á þrítugsaldri. Og hann er senn á enda..
Það er því búið að vera svolítið þungskýjað yfir mér svona eftir afmælislæti stráksins því auðvitað er gleðilegt þegar árin bætast við hjá honum, en þegar þau eru orðin svona mörg og fljúga svona fljótt áfram þá finnur maður að maður hefur enga stjórn á þessu.
Óli lenti í þessu í fyrra reyndar, að verða þrítugur, og segir að það hafi ekki verið neitt sérstaklega sárt. En hann er líka karlmaður. Kannski er þetta bara eins og að rífa af plástur, svíður fyrst en tekur fljótt af. Ég vona allavega að ég hafi þetta af.
Öll lífsins gæði?
Mig langar að vekja athygli á hópi fólks sem kallar sig Samtökin: Öll lífsins gæði? sem margir kannast við sem slagorð Akureyrarbæjar, að viðbættu spurningamerki.
Þetta er einfaldlega hópur bæjarbúa sem mótmælir skipulags- og sinnuleysi bæjaryfirvalda og röngum ákvörðunum sem byggjast helst á því að byggingaverktakar stjórni hvar og hvernig er byggt í bænum án þess að þurfa að taka tilllit til aðalskipulags bæjarins.
Það er náttúrulega ólíðandi og því finnst mér mjög jákvætt að sjá þessi kröftugu mótmæli frá bæjarbúum, þeim sem þurfa að búa við þessar ákvarðanir. Ég, sem verðandi bæjarbúi, fjölskyldumanneskja og áhugamanneskja um arkitektúr og gott skipulag, tek undir þau heilshugar.
wildest dreams!
Í nótt dreymdi mig að íslenska krónan hefði styrkst svo mikið að sú danska væri núna í 8.9! Af því við erum 2 tímum á undan þá náðum við að millifæra allt yfir á þessu gengi áður en bankarnir opnuðu og svo eftir smá tíma fór allt niður aftur og endaði held ég í 19dkr.
Vá, ég held að ég hafi aldrei braskað svona mikið í einum draumi.
Sjötti dagur nýs árs og sá síðasti í jólum.
* Gleðilegt nýtt ár! *
Ég er búin að vera að fjarlægja jólaskrautið og vinna á síðustu ummerkjum jólanna nefnilega macintoshbauknum í morgun á meðan feðgar skelltu sér í sund í Hinnerup. Jólatréð stendur reyndar enn í stofunni, kviknakið og orðið dálítið þurrt. Svolítið absúrd að horfa á risavaxið tré í stofunni svona rétt eins og skógurinn hafi komið inn til manns.
Í gær kvöddum við góða gesti en mamma, pabbi og systur mínar tvær eru búin að vera hjá okkur síðan fyrir áramót, alveg dásamlegt að hafa þau og sérstaklega fyrir þann yngsta, hann naut þess í botn að geta valið úr fórnfúsum leikfélögum.
Árið 2008 fer því hægt en afskaplega vel af stað og eitthvað segir mér að það eigi eftir að verða þónokkuð viðburðaríkara en það sem er nýliðið. Áramótaheitin eru reyndar enn þau sömu, lítið breyst á þeim bæ.
Gleðileg jól
Nú er jólahátíðin gengin í garð, kvöldið var afskaplega ljúft og rólegt eins og á að vera og dagurinn í dag einkennist af samskonar afslöppun og leik ásamt hóflegu áti á afgöngum af jólasteikinni og konfekti.
Vonandi áttuð þið sömuleiðis gott kvöld og dásamlega hátíð framundan.
Gleðileg jól!

hitt og þetta og jólin
Ég ætla ekkert að vera að afsaka þetta bloggleysi undanfarið. Ég er búin að vera á kafi í verkefnavinnu í skólanum undanfarið.. alveg til klukkan þrjú á daginn, að hugsa sér! en það sér fyrir endann á því, skil á fimmtudag eftir viku. Þetta er hópverkefni og hópurinn sem ég er í er alveg frábær þannig að við plömmum þetta vel.
Það er alveg magnað að þessi tvö ár höfum við alltaf náð að sækja Danna í leikskólann milli þrjú og hálf fjögur, enda finnst mér það eðlilegur tími. Heima vorum við yfirleitt ekki komin heim fyrr en um fimm og þá er ekkert eftir af deginum. En svona er nú það.
Það er ótrúlega stutt til jóla en jólastemmningin er ekki alveg komin í hús, það vantar eitthvað og ég held að það sé jólageðveikin.. það er ákveðin stemmning í henni en ég hélt að hún hefði ekki svona mikil áhrif. Allar gjafir eru náttúrulega fyrir lifandislöngu komnar í íslensk hús, eiginlega alltof snemma en náðu þó fyrir rokið, og ég á bara eftir græja handa mínum heittelskaða. Góður hausverkur fyrir þorláksmessukvöld... (nema það að auðvitað verður ekkert opið á þorláksmessukvöld, allir heima í sínu danska hygge!).
Það var því ákaflega næs að fara niður í miðbæ eftir skóla í dag (já, Óli er búinn að vera heima undanfarið, "bara" að undirbúa ritgerðina, svo að ég koma að nýskúruðum kofanum í dag, hversu yndislegt er það?) og rölta um og skoða jólaljósin. Óli fór nefnilega með tveggjalítra flösku niður í eitthvað brugghús í miðbænum til að láta fylla jólakranabjór á fyrir JólaKidda sem er haldinn í kvöld (Bjórklúbburinn Kiddi er félagsskapur drengjanna í hverfinu, sem hittast til að sötra öl og slúðra).
Það er þögult samkomulag í gangi um að ég segi ekki orð um öldrykkju mannsins á meðan hann fylgist viljandi ekki með því hvernig yfirborðið lækkar smámsaman í Macintosh bauknum uppi á hillu (lækkar reyndar ískyggilega hratt). Þið getið rétt ímyndað ykkur hvernig við verðum í laginu þegar við komum heim!
Ég kíkti aðeins inn í Magasin á meðan Óli var að láta fylla á bjórflöskuna og verslaði smá jólaskraut, Georg Jensen jólaskrautið er komið á útsölu og ég keypti topp á jólatréð sem bíður inni í geymslu (já, 100kr fyrir 2m tré, er það ekki ágætur díll?), sömuleiðis Royal Copenhagen jólakúlur. Orðrómurinn á götunni segir nefnilega að jólaskrautinu sé pakkað niður á þorláksmessu og ekki sjens að komast á útsölu á því eftir áramót. Þar sem þetta eru fyrstu og síðustu jólin í DK langaði mig til að eiga eitthvað sem væri nokkuð veglegt og eigulegt.
Ég var nú reyndar ekki búin að segja frá því í bloggleysinu en ég fékk glaðning frá RC um daginn fyrir að skrá mig á póstlista, önnur verðlaun, kassi fullur af jólaskrauti að andvirði rúmlega 1000dkr. :)
Það gengur líka ágætlega að jólasveinast, Danni er farinn að spá aðeins meira í þetta en ég held að hann sé samt ekkert að trúa þessu, enda er þetta lygilegt að það sé einhver gaur sem nenni að koma kvöld eftir kvöld og setja eitthvað misgáfulegt í skóinn.. hann var reyndar hæstánægður með klementínuna fyrsta morguninn og örlítið vonsvikinn að fá ekki klementínu aftur næsta morgun heldur bara eitthvað læknisdót (Baddý er nefnilega að koma bráðum í heimsókn og þá þarf að impressa hana örlítið ;) ) Svo er náttúrulega ekki hægt að trúa því að jólasveinninn sé að fylgjast með manni þannig að þetta agatæki er ekki alveg að virka eins og það gæti best, sumum finnst það bara ekkert tiltökumál þó það kæmi kartafla í skóinn... ekkert að kartöflum, en þegar ég viðraði það við hann að það gæti komið LAUKUR í skóinn, þá var það ekkert sérstaklega spennandi umræðuefni.
Allavegana, ég vona að þessi litli pistill bæti upp bloggleysi undanfarinna daga, allavega er mér sjálfri smávegis létt.
andleysi
Það er ótrúlega lítið að frétta og algjört and- og skipulagsleysi í gangi. Stundum er það bara þannig. Nóg að gera í skólanum, þeir ákváðu að dömpa á okkur vænni ritgerð í Communications kúrsinum sem ég er í núna, 25 síður og skila á miðvikudaginn. Reyndar erum við nokkur saman í hóp sem þýðir færri síður á mann en meira skipulag. Sem er ekki minn stíll þessa dagana. Út af þessu verkefni horfði ég á fahrenheit 911 aftur í gær og eftir það verður maður bara fúll út í heiminn.
Ég er búin að reyna markvisst að rífa mig upp úr þessu í dag, lesa behance og vitamin og hugsa um hvað heimurinn er samt fallegur. Fékk staðfestingu á því þegar ég rakst á þessa ægifögru vefsíðu hjá pípulagningarmanni - þeir eru nú yfirleitt þekktari fyrir að sýna manni einhvern ófögnuð.
Konan hans hlýtur að hafa séð um þetta.
Annars var veðurfréttamaðurinn á DR í 66°N jakka þegar hann las upp veðrið í kvöld, það passar ágætlega, það er kuldi í spánni. Svo var Hjálmar a.k.a Bommi að leika rútubílstjóra í þýskri sjónvarpsmynd á einni stöðinni. Áhugavert, einmitt.
mánudagssoðning
Fyrir helgi kom "fiskibíllinn". Hann er reyndar ekki með bjöllu eins og ísbíllinn svo það lætur lítið yfir honum. Þetta er íslenskur maður sem flytur og selur fisk víða um Danmörku. Hann var reyndar búinn að hringja á undan sér og náði á nágrannakonu minni, sem tók niður pantanir fyrir nánast allt hverfið. Við keyptum þrjá kassa af sjófrystum ýsuflökum, alls 7.5kg. Ýsa heitir "Kuller" á dönsku og við höfum ekki fundið hana hér í fiskbúðum, í raun höfum við ekki fundið góðan fisk nema skötuselinn sem var frekar dýr steik.
Kílóverðið á ýsunni var 110dkr sem ég held að sé nokkuð íslenskt verð, en þar sem þetta er "munaðarvara" akkúrat núna þá gripum við tækifærið. Síðast þegar við keyptum íslenskan fisk, sem var í gegnum annan aðila, var kg á 60kr. Það var líka næstum gefins.
EN allavega, hún smakkaðist dásamlega og sonur minn gomsaði í sig tveimur skömmtum, sem er fáheyrt við matarborðið
Flokkað sem danmörk / lífið sjálft / matur /
1
haustdagar
Það er búin að vera bongó haustblíða síðustu daga. Í dag fór Óli að spila á golfmóti íslendingafélagsins, svo við Danni vorum aðeins að dandalast hérna heima, fórum í nettó og versluðum heilan helling sem kostaði bara 600 kall, hvílík snilld, skora á ykkur að fletta bæklingnum og gera verðsamanburð. Fórum líka í Storcenter og auðvitað aðeins inn í H&M. Ég missti mig örlítið í "litlustelpudeildinni", þar sem Óli og Eva voru að eignast litla prinsessu. Ég verslaði líka sokkabuxur/gammosíur handa Danna í stelpudeildinni - það virðist ekki vera gert ráð fyrir því að strákar gangi í þannig fatnaði, en til allrar lukku gat ég keypt bláar, svartar og brúnar, án blóma og meira að segja 3 fyrir 2.
Svo lékum við okkur úti í garði í smástund en Danni sogast alltaf heim til Bastian vinar síns, svo hann var þar í klukkutíma í dag á meðan ég gerði pizzadeig.
Golfarinn segir reyndar að það hafi ekki gengið neitt spes í mótinu, svo það voru engin verðlaun þetta árið (iceland express styrkti mótið). Við fórum hins vegar á völlinn í gær og spiluðum nokkrar holur saman, á stuttermabol í dúndur blíðu. Ég er nú að verða dálítið góð í golfinu, verð bara að segja það..
Gullfoss og Geysir
Ég held að ég hafi bara ekki lent í jafn ógeðslegu og þessi pest er búin að vera, síðan í byrjun september. Þrisvar sinnum í mánuðinum, og síðast í gær, hef ég engu haldið uppi-né niðri. Ulækkert!!
Núna er ég reyndar frekar hress, vaknaði þvílíkt léttari í morgun enda búin að losa mig við sirkabát 40% af vatni líkamans. Núna er ég að sulla í mig einhverju sem heitir Revolyt sem inniheldur steinefni og sölt og virkar vonandi jafn vel og það er ógeðslegt á bragðið.
Ugh...
En það jákvæða í þessu er sennilega að það er langt síðan ég hef verið með svona flatan maga. ;)
róleg tíð
Það hefur verið hljóðlátt hér undanfarna daga. Ég er að stíga upp úr magapest sem er búin að gera mér lífið leitt síðan um helgina. Ups and downs, you know. Á sunnudaginn tókst mér að sofa allan daginn og í tvo sólarhringa held ég að ég hafi náð að borða eina sneið úr epli og einn bita af brauðsneið. Fyrir vikið held ég að vogin sé mér aðeins hagstæðari en þetta var nú kannski ekki rétta leiðin til þess.
Svo hafa dagarnir liðið hratt í danaveldi. Á sama tíma á næsta ári verðum við flutt heim, undarlegt að hugsa til þess. Við fengum gómsæt ber beint úr Karlsármóunum send til okkar um daginn. Þau fóru beint í frost og verða hituð með ísnum um jólin. Mmmm.. Á næsta ári komumst við sjálf út í mó.
Svo hef ég verið að klára sumarverkefnin eitt af öðru, þannig að ég sé framá rólega tíma framundan, spurning um að fara að byrja á jólakortunum?
tíminn og ég - svona síðsumars
Ó sumar, hvert hefurðu farið? Ég var að tékka á því í gær hvenær skólinn byrjar og komst að því ég á að byrja 20. ágúst.. djís.. mér finnst þetta allt of snemmt. Við verðum í Barcelona þann dag, eða komum heim mjög snemma um morguninn reyndar og ósofin og næsta dag fer stráksi í leikskólann og ég býst við að ég eða Óli verðum með honum eitthvað þar í aðlögun. Fyrsta skólavikan er nú heldur ekkert voðaleg, reyndar skólinn í heild sinni ekki heldur - fer svona eftir því hvað maður vill uppskera sjálfur. Ég þarf nú að vera svolítið dugleg að vinna til að græða eitthvað á þessu.
En ég hélt samt að sumarið yrði svolítið lengra, það er svo margt sem ég á eftir að gera...Til dæmis.. senda myndir í framköllun og raða í albúmin (búin að kaupa þau) og í scrappið hans Danna. Ég er enn á árinu 2005 að velja myndir til að stækka en sem betur fer get ég sent þær beint úr iPhoto yfir til Shutterfly.
Svo ætlaði ég alltaf að setja uppskriftirnar mínar inn í Connoisseur uppskriftaforritið sem er þrusufínt og þrælskemmtilegt. Ég ætlaði líka að kaupa striga og akrýlmálningu og reyna að mála kannski eitthvað. Um daginn keypti ég líka nokkra boli á mig og Danna á threadless og ég ætlaði að græða smá á því með því að setja myndir af okkur inná.. ekki búin að því.. Svo auðvitað ætlaði ég að ná af mér nokkrum kílóum, svona vetrarforða sem er farinn að verða heilsárs...úff.. Það vantar ekki skokk- eða hjólaleiðirnar, nú eða hollustuna sem er í boði, vantar bara smá spark í rasss.
Svo er ég með nokkur vinnuverkefni í gangi á fullu sem rétta kortið aðeins af og nokkur gæluverkefni sem mig langaði alltaf að byrja á.. svo eru það tengslanetin sem þarf að sinna og prófílar að setja inn og breyta og bæta.. dæmi: Hönnunarvettvangur, kvennaslóðir, tengjumst.is (ekki búin að setja neitt inn þar, er að hugsa málið með það), Virb (nokkurn vegin myspace nema bara ekki myspace því ég þoli ekki myspace!)
EN.. þetta er víst endalaus túdú listi og það gerist sennilega ekkert nema maður geri eitthvað.
laugardagsverkefni
Loksins kominn laugardagur. Ég ákvað reyndar að eyða þessum laugardagseftirmiðdegi í vinnu, þar sem ég hef lítið komist í það í vikunni fyrir fjöruferðum og garðyrkjustörfum sem litla garðyrkjufræðingnum finnst ekkert lítið gaman að sinna.
Á morgun er hins vegar augljóslega frídagur. Ég hef ekki notið 17. júní hátíðarhalda nokkuð lengi með tilheyrandi fánum og gasblöðrum, á síðasta ári útskrifaðist Hanna systir, þar áður vorum við fyrir austan, þar þar áður var Danni skírður og þar þar þar áður var þynnka út af 5 ára júbílanta hátíð. Lengra nær bloggið ekki enda finnst mér ólíklegt að ég hafi nokkurn tíman keypt mér gasblöðru áður en stráksi minn fæddist, það er einhvernvegin ekki leyfilegt að fullorðið fólk gangi um með gasblöðrur - sem er sorglegt því það er örugglega mjög skemmtilegt.
á skerinu kalda
Ég er búin að vera í smá bloggpásu undanfarna daga. Ég ákvað í síðustu viku að drífa mig heim til að fara á jarðaförina hennar ömmu sem var á laugardaginn. Það var mjög falleg og kyrrlát athöfn og erfidrykkjan var líka ánægjuleg, alveg eins og amma hefði viljað hafa hana. Kvenfélagið útbjó bakkelsið og það var sko alveg rosalegt. Kvenfélög eru eitt af undrum veraldar hugsa ég.
Núna erum við Danni á Hauganesi hjá ömmu og afa og sá stutti er frekar sáttur með það, fullt af athygli og finnur sér alltaf eitthvað að brasa.
Ég náði að vinna svolítið í skólaverkefninu í gær, en á morgun eigum við að skila prófaverkefninu. Ég er í svo frábærum hóp í þessu verkefni sem ætlar að binda það og skila inn á morgun. Svo verður munnlegt próf í næstu viku.
Á meðan ég sit hérna á kalda klakanum í flíspeysu - inni - situr Óli í stofunni heima á hlýrabol með viftuna á fullu og svitnar eins og m.í.k. Hann er væntanlegur á föstudaginn í svalann og mér skilst að hann hlakki bara nokk til.
meira lesefni
Og meira lesefni þegar maður nennir ekki að vera að lesa kennslubækurnar: Framtíðarlandið - Skýrsla Atvinnulífshóps Framtíðarlandsins um Kárahnjúka, sérstaklega er kaflinn um byggðaþróun og atvinnuuppbyggingu áhugaverður.
krísublogg
Ég viðurkenni, að það er svolítil bloggkrísa í gangi á þessum stað. Ég ákvað fyrir nokkru að láta Danna alveg sjá um ævintýri okkar hérna í Danaveldi því sögurnar verða miklu skemmtilegri frá sjónarhóli hans, auk þess sem það er betra að halda því öllu á einum stað þegar maður fer að rifja upp.
Það verður því lítil samkeppni við hann hérna.
Ég var svolítið að hafa áhyggjur yfir því að ég væri að kæfa lesendur mína og saklausa fjölskyldumeðlimi í áróðri gegn þiðvitiðhverju, og hef reynt að hemja sjálfa mig í því þó ég hafi verið mjög upptekin sjálf við að lesa moggann, vísi, horfa silfrið og lesa moggabloggið. Ég bjó meira að segja til daia.blog.is fyrir skemmstu en er á mörkunum að nenna því að eltast við það... held að það sé bara ágætt að halda sig í "síns eigins garði".
Eftir allan þennan tíma sem ég hef verið að blogga (rúmlega 5 ár) ætti maður að vita að það er ekki lesandinn sem á að ráða ferðinni heldur skrifarinn, (þ.e. ef hann er ekki að eltast við vinsældir).
Samhliða skólanum, sem er ekki sá mest krefjandi í heimi en allt í góðu með það.. ég vissi það nokkurn vegin áður en ég byrjaði og það er bara ágætt því þá gefur maður sér líka tíma í annað, er ég með nokkur verkefni í gangi, bæði fyrir kúnna en líka nokkur gæluverkefni sem er dásamlegt að geta gefið sér tíma í. Eitt þeirra felst í uppfærslu og breytingum á uppskriftavef, annað um hugmyndabanka sem er reyndar kominn með nafn: "Eitthvað annað". Skólaverkefnið sem er í gangi núna er nokkuð frjálst svo ég ákvað að búa til tölvuleik handa Danna. Hvað gerir maður ekki fyrir þessi börn. :)
Páskahelgin er framundan. Planið er að slappa af í góða veðrinu, færa íbúðina í svolítinn sumarbúning og kíkja jafnvel í bústað.
skattmann
Far Vel Skattframtal!
hvernig fara menn að því að gera þetta svona leiðinlegt.. mér finnst allavega að maður ætti að fá stóran gulan broskall þegar maður er búinn!
Höfðingleg gjöf Sparisjóðsins
Ég held að Sparisjóður Svarfdæla hafi skorað mörg prik hjá landsmönnum í dag, fyrir hönd allra Sparisjóða á landinu, með því að kynna áform um byggingu Menningarhúss á Dalvík á sinn kostnað. Um þessar mundir eru Sparisjóðirnir með mikla auglýsingaherferð þar sem spilað er inn á ádeilu á aðrar bankastofnanir og svona gjörningur er vítamínsprauta inn í þá umræðu.
Húsið held ég að myndi líka sóma sér vel á góðum stað og efla bæði menningarlífið og ferðaþjónustuna.
Þarf varla að taka það fram að Sparisjóður Svarfdæla er okkar viðskiptabanki og bæði mamma mín og tengdamamma vinna þar.
Prik :)
ísl - dan
Ég er haldin algjöru egósentrísku viðhorfi gagnvart handboltaleiknum, við erum búin að vera undir í leiknum síðan ég byrjaði að horfa á leikinn í seinni hálfleik (eftir að hafa komið drengnum í rúmið) og því meira sem ég sekk mér niður í áhorfið því meira lendum við undir.. fjórum mörkum undir.. og nú þegar ég þoli þetta ekki lengur og fer að dreifa athyglinni þá allt í einu jafna þeir!
Algjörlega egósentrískt eins og ég segi.. en... hvað ef??
- -
10 min síðar: djöööö... hefði ekki átt að horfa á endinn.
-4°c
Það er BARA kalt þessa dagana. Frostið í morgun var -4°c en veðrið var fallegt og stillt. Það er venjulega þannig þegar það er frost að þá er enginn vindur. Um leið og það byrjar að hlýna þá hvessir. Það eru einhver lögmál skilst mér. En hvað veit ég, veit bara að það var KALT.
Núna er sólin farin að skína hins vegar og þessi litli snjór sem er hérna verður því fljótur að fara. Þeir eru duglegir að salta göturnar hérna og því höfum við ekki lent í neinum vandræðum á sumardekkjunum okkar. Um helgina ætlum við hins vegar að fara í "sumarhús" með Hildi og Sigfúsi. Óli klárar síðasta prófið sitt á morgun og á mánudaginn tekur við ný önn hjá okkur báðum.
strætó- og hjólamenning
Það var sterkur leikur hjá Akureyrarbæ að hafa strætóinn ókeypis. Sparnaðurinn er nær örugglega meiri en kostnaðurinn, fyrir utan að það er miklu skemmtilegra fyrir menningarlífið í bænum að hafa strætóinn fullan af allskonar fólki (líka fólki sem á bíla) heldur en hálftóma eða bara með rónum eins og í borg óttans.
Hérna í Danmörku er verið að tala um að borga fólki (í formi skattaafsláttar) að hjóla í vinnuna, nokkrar krónur per kílómeter. Það bæði myndi létta á umferðinni, minnka mengun og auka heilbrigði fólks. En þó að þetta ætti að vera nóg til að fá menn af stað þá þurfa menn líka einhverja áþreifanlega gulrót. Og skattaafsláttur er svo sannarlega eitthvað til að kveikja í fólki hérna.
Mér skildist að framkvæmdin ætti að vera þannig að atvinnuveitandinn skili inn vottorði um ákveðinn kílómetrafjölda hjá viðkomandi starfsmanni, en það hlýtur samt að vera hægt að fá einhverja græju á hjólið sem nemur kílómetrafjöldann, svona rétt eins og nike og ipod samstarfið, þar sem hlaupaskórnir senda upplýsingarnar um skokkið þitt inn í ipodinn og svo þegar þú tengir hann við tölvuna þína þá sendir hann þær upplýsingar inn á vef skokkhópsins þíns - sem gæti þá verið dreifður um allan heim.
Ég sé fyrir mér að næsta samstarf Apple verði við Gary Fisher. Það kemur ekkert annað til greina, enda langflottasti hjólagaurinn.
Það gæti verið græja sem heitir iFish ;)
Flokkað sem danmörk / lífið sjálft / samfélag / tækni /
0
dagur og vegur
Það er allt með kyrrum kjörum hér austanhafs. Sonurinn er hættur með bleiu sem er vissulega stórt skref og mikið þroskamerki. Hann tekur þessu vissulega með mikilli yfirvegun og ábyrgð eins og honum einum er lagið og hingað til hefur ekkert slys orðið.
Prentarinn okkar ákvað að stíflast skyndilega þegar við skiptum um blek um daginn. Við ræddum við eitthvað Epson online support sem benti okkur á bútík niðri í Viby, við fórum með prentarann þangað og þeir gátu ekki hreinsað hann - sem betur fer borguðum við ekkert fyrir tilraunina þeirra, en alvöru viðgerð hefði kostað rúmlega tvöfalt verð nýs prentara. Óli ætlar eitthvað að prófa að hreinsa hausinn eftir einhverjum leiðbeiningum sem hann fann einhversstaðar, þannig að fyrir liggur að versla nýjan prentara (þið heyrið hvað ég hef mikla trú á þessu..) :)
En það er ekki eina raftækið sem er að stríða okkur því uppþvottavélin er farin að taka upp á því að eyða öllu kvöldinu í að þvo upp, ekki beint efnahagslega hagkvæmt þannig að ég hef endurnýjað kynnin við uppþvottaburstann í nokkur skipti og það var ekki eins leiðinlegt og mig minnti, þetta er nefnilega ágætur tími að eiga einn með hausnum á sér. En ég held reyndar að vélin sé að taka við sér, hérna þarf maður að dæla í hana uppþvottavélasalti og gljáa reglulega, eitthvað sem við vorum ekki ekki vön heima en við héldum að við værum með tökin á.
Ég kláraði verkefni með hópnum mínum á mánudaginn og við hlutum viðurkenningu fyrir það frá skólastjóranum sjálfum, það var ánægjulegt. Hópurinn var líka skemmtilegur og gaman að vinna í honum og það skiptir öllu máli. Næsta verkefni er að gera portfolio á vefnum og þar sem ég hef verið að því síðan 1999 og er í raun búin með það verkefni, þá hef ég ekki miklar áhyggjur og er í raun í fríi út vikuna. Það gefur manni kannski tilefni til að tilraunast eitthvað.
Ég hef hins vegar meiri áhyggjur af því hvað ég er latur bloggari, ekki bara löt í því að skrifa sjálf frá degi og vegi heldur líka merkilega löt við að kommenta hjá öðrum. Ég þarf eiginlega að taka mig á í því að skrifa meira daglegt blogg svo ég hafi eitthvað til að rifja upp frá þessum tímum sem við búum hérna í danmörku. Það er nefnilega aðal málið - að safna minningum.
Óli er í tveimur prófum í þessari viku og er svo að fara til London í næstu viku, þeir nágrannarnir hérna á Stavnsvej ætla að fara á West Ham - Liverpool á "íslendingaleikvanginum". Mér skilst að þeir hafi bara fengið alveg fyrirtaks sæti.
Það er líka hentugt að Ryanair flýgur beint frá Árósum yfir á Stansted, tekur innan við klukkutíma.
Að því tilefni leyfði ég mér að panta nokkrar bækur frá Amazon þar sem ég hef verið haldin algjöru bókarsvelti síðustu mánuði (ætlaði að vera svo dugleg að versla bækur í DK en ég á eftir að finna almennilega bókabúð hér í AA.. það gengur ekki svo vel).
Ég pantaði:
- Transcending CSS: The Fine Art of Web Design (Voices That Matter)
- 1,000 Type Treatments: From Script to Serif, Letterforms Used to Perfection
- Don't Think Pink
- How to Be a Graphic Designer: Without Losing Your Soul
Danir halda ekki vatni yfir sínu handboltaliði þessa dagana, rétt eins og sumir. Þeir fjölluðu um glæsilega íslenska sigurinn á frökkum í hálfa mínútu í gær, og mér fannst það frekar vera sagt frá því sjónarhorni að frakkar hafi átt slæman leik heldur en að íslenska liðið hafi rúllað þeim upp. Kannski var það þannig, ég sá ekki leikinn (heyrði hann á netinu í hökti - það er svona svipað eins og að ýta alltaf á pásu þegar Óli Stefáns stekkur upp með boltann á lofti), en mér finnst líklegra að Danir hafi engan áhuga á því að sýna íslenska sigra, hvorki á íþróttavellinum eða í viðskiptaheiminum.
túristar í ársbyrjun
Þá er jólafríinu og hinum mikla ferðalagi lokið. Við erum komin heim og erum nokkurn vegin búin að jafna okkur á þessu öllu saman, búin að taka upp úr töskunum og þvottavélin snýr sér sem aldrei fyrr.
Þetta ferðalag frá Dalvík til Árósa tók hvorki meira né minna en 15 klukkutíma; frá hálf níu um morguninn til hálf tólf (íslenskum tíma - hálf eitt að dönskum) um kvöld. Það inniheldur tvær ferðir á einkabílum, tvær ferðir með leigubíl, eina rútuferð og tvær flugferðir. Þrátt fyrir það leið dagurinn nokkuð hratt og algjörlega áfallalaust. Það kannski munaði mestu að sonurinn svaf báðar flugferðirnar gjörsamlega af sér, sumum finnst eitthvað sefjandi við flugtak.
Flokkað sem danmörk / heimilið / lífið sjálft / uppeldi /
3
Gleðilegt nýtt ár!
Undarlegt að nú sé komið árið 2007. Það gerir svo ískyggilega stutt í árið 2010 og það er eitthvað svo framtíðartryllislegt..
Agalegt hvað tíminn líður. Gleðilegt ár samt :)
árið 2006
Ég er með óskaplega lélegt minni. Ég man varla eftir því hvað gerðist á þessu ári þrátt fyrir að þetta ár sé það viðburðaríkasta lengi. Þarf að gera eitthvað í þessum minnisvandamálum, til dæmis að reyna að rifja upp.. Ég man að um áramótin síðustu áttum við íbúð í vesturbæ Reykjavíkur og vorum bæði í fínum störfum á framabraut og einkasonurinn átti bókað leikskólapláss í besta leikskóla borgarinnar. Hvernig var hægt að klúðra þessu?
jólarestin
Jólin eru búin að fara allt of vel með okkur, ég held að ég sé búin að þyngjast um þrjú kíló og skrifast þau eingöngu á súkkulaðiát og hreyfingarleysi. Getið farið að kalla mig kakómassa ef þetta heldur áfram svona. Danni er líka kominn á lagið með að borða súkkulaði, hann sem fékk það nær aldrei áður en við komum.
Jólin eru alltaf að verða skemmtilegri þegar sá litli eldist og er að læra inn á alla þessa undarlegu jólasiði og getur spurt út í þetta. Síðustu morgna hefur hann til dæmis viljað kíkja í skóinn um leið og hann vaknar.
Jólin á Hauganesi voru mjög ljúf, staðurinn er svo friðsæll og kyrr. Við náðum að grípa í spil við stúlkurnar á móti og það var mjög gaman.
Framundan er áramótaveisla á Dalvík og það verður ekki lítið fjör; um 30 manns í matarboði og ógurlegt sprengjuregn í vændum. Þann þriðja jan á næsta ári leggjum við svo af stað "heim" til Danmerkur, og alls óvíst hvenær við komum aftur í heimsókn.
Það er góður siður að taka saman árið í einni færslu, ég er að hugsa um að gera það núna seinnipartinn, þó svo það verði ekki mjög ítarlegt.
engin heimþrá vegna veðurs
Síðustu daga er búinn að vera íslandsstormur hérna á glugganum hjá mér. Það var einhverja nóttina sem ég vaknaði klukkan fjögur og þá var glerið í útidyrahurðinni að gefa sig, ég sver'ða. Reyndar glymur svolítið mikið í járnpallinum sem er hérna fyrir framan, en við erum á efri hæð og það er stór pallur á milli okkar húss og næsta húss á móti. Hann á það til að hristast duglega í roki og slagveðursrigning er hinn mesti trumbusláttur á pallinn.
Ég held að veðurguðirnir séu að minna mig á það að það sé ekkert mjög langt í brottför til íslands, 9 dagar.. það er ekki neitt :)
Jólapakkarnir fara á morgun, snillingurinn hjá skipafjelagi íslands ætlar að bjarga jólunum og þar með hefur stressið minnkað til muna. Þið vitið jú hvað ég get orðið tens ;)
mérlangarí svo margt...
... ég get varla byrjað að telja..
í grófum dráttum bókin eftir Halldór snilling Baldursson, við öll eftir Steingrím Joð, kærleikskúlan 2006 í safnið..
eitthvað sameiginlegt með þessu? íslenskt, já takk!
ferðahelgi
Síðustu dagar eru búnir að vera magnaðir, tengdó komu á fimmtudaginn og Danni fékk þriggja mánaða skammt af dekri á fjórum dögum, allir höfðu voða gott af því.
Í gær renndum við á fáknum til höfuðborgarinnar Kaupmannahafnar þar sem við fórum út að borða og gistum á íslensku gistiheimili, en þau eru víst ófá á svæðinu. Í morgun keyrðum við þeim út á flugvöll, kíktum svo aðeins á strikið, í nokkrar verslanir og niður á Nýhöfn en lögðum af stað aftur "vestur" uppúr hádegi. Á leiðinni lentum við í hávaðaroki og hífandi hagléli, þannig að við óttuðumst um lakkið á bílnum um tíma. Brúin yfir stórabelti var líka ekkert lamb að leika við í þessum 20metrum á sek en fákurinn klauf vindinn eins og hann hefði aldrei gert annað og skilaði okkur heim um kaffileytið. Eins gott að Blönduóslöggan leynist ekki á hraðbrautinni.
Gestirnir okkar fengu hins vegar töluvert lengra ferðalag sem er ekki lokið enn. Þau áttu semsagt að fara í loftið á leið til Akureyrar kl 11:25 en fóru af stað um kl 17, og þurfa þar að auki að lenda í Keflavík og keyra í rútu norður. Ömurlegur endir á annars góðu ferðalagi.
veður
Þegar maður hefur lítið að segja þá er ágætt að tala bara um veðrið.
Í gær snjóaði þannig að eftir tók, ekkert sérstaklega mikið samt, nóg til að sjá spor eftir sig. Það var heldur ekkert mikið rok og ekkert ógurlega kalt. Bara árstíðin að minna á sig, veturinn nálgast. Ég fór í skólann í gær en kennarinn kom ekki (vegna veikinda barns, ekki vegna snjókomunnar) svo ég fór heim aftur.
Hins vegar varð ég svolítið skelkuð með eitt, uppúr hádegi sá ég á netinu að brúin yfir Stórabelti var lokuð og einnig höfðu siglingar með ferjunni sem siglir milli Árósa og Sjálands, fallið niður. Ef þetta er svona eftir smá ofankomu í október, hvernig verður það þá að morgni 22. desember þegar við ætlum að keyra til Kastrup og fljúga til Íslands?
áts..
ég er með einhverja þá mestu strengi sem sögur fara af núna, og það að sitja við tölvuna fær mann bara til þess að stirðna upp...úff. Stigarnir hérna úti eru heldur ekki búnir að vera uppáhalds í dag.
Kannski maður hafi þá tekið á því í gær eftir allt saman.
landið mitt
Mér er ekki rótt, ég hugsa um það allan daginn hvað allt er að fara til andskotans á Íslandinu góða.
Þeim sem stjórna landinu svona æðislega vel finnst það meira virði að skjóta verðlausa hvali heldur en að reikna út hvað það kostar í raun að halda úti þessum veiðum áður en það var farið af stað í skyndi.
Ég er samt enginn sérstakur hvalafriðunarsinni, miklu frekar heilbrigðar-skynsemis-sinni. Af hverju að eyðileggja allt sem var búið að byggja upp? Hvernig fittar þetta inn í heildarmyndina?
Áhugaverður pistill á vísi í þessu samhengi, hver er raunverulega ástæðan fyrir þessarri ákvörðun.
Það hefði verið áhugavert að sjá hversu margir þeirra sem stjórna landinu svona vel kæmu til með að mæta á Haustþingið "Ísland á teikniborðinu", sem fer fram næstu helgi, en því miður kemst ég ekki þangað til að verða vitni að því. Það hefði verið í anda haustþingsins að podcasta því þannig að allir geti fylgst með, en líklega þarf ég að fylgjast með fréttum eftirá.
Líklega þarf ég að fara að útbúa sérstakt blogg undir þetta raus um pólitík eða samfélagsmál eða hvað maður vill kalla það, til að hlífa fjölskyldunni við þessu.
Ég bara kem því ekki út úr hausnum á mér að fólk skuli taka svona vitlausar ákvarðanir um það sem skiptir svona miklu máli.
skvabb skvabb..
síðan við komum hingað út hef ég verið eiginlega óstöðvandi sukkari, nammið er svo ódýrt og goooott og skilagjaldið líka svo hátt á glerflöskunum þannig að það borgar sig eiginlega að kaupa kassa af kóki í gleri. :)
Það er eins og það séu tveir gaurar sem sitji á herðunum á mér og stjórni mér; púkinn er alveg sveittur við að hrósa mér og hvetja mig áfram enda orðinn spikfeitur sjálfur. Hvíti engillinn reynir að toga í mig og fá mig til að borða banana og drekka vatn, hann fékk mig meira að segja til að kaupa baðvigt um daginn og svei mér ef það virkar ekki aðeins... En súkkulaði er svo létt og mælist varla, er það ekki?
Í morgun datt Óla í hug að fara út að hlaupa í hádeginu, við erum bæði í fríi í skólanum í dag (hann að gera verkefni og ég á lesdag) þannig að jú, eftir hádegismat fundum við hlaupaskóna og skokkuðum út. Auðvitað byrjar maður vel, svona ef einhver nágrannanna skyldi nú vera heima.. en eftir ca 10 metra var ég komin með hlaupasting og beinhimnubólgu og mjólkursýru í vöðvum og.. og... en þessi sadisti sem ég var að hlaupa með (sem NótaBene er búinn að vera í nammibanni síðan í maí!) skokkaði bara í kringum mig og lamdi mig áfram.
Ég viðurkenni það, það var mjög fallegt veður til þess að hlaupa úti, þægilega kalt (14°c), enginn vindur að ráði, sól, mjúkur jarðvegur, skógur í kringum göngustíginn.. allt eins og það á að vera. Nema formið, það vantaði.
Sjitt hvað þetta var erfitt.
Ég fór semsagt styttri leiðina heim og 10 min seinna kom hr hlaupagikkur móður og másandi og eftir teygjur og beygjur þá skoraði hann á mig í armbeygjukeppni. Hann tók 50 á meðan ég tók.. ekki svo margar.
En það gengur bara betur næst, hvenær sem það verður.
heimildamyndasjúklingur
Inni á milli Lost, despó, greys, southpark og family guy horfi ég á undarlegar heimildarmyndir. Um daginn sá ég Loose Change, svo aðeins síðar 911 Mysteries sem er enn ein heimildarmyndin sem er að reyna að draga fram í dagsljósið að raunverulegu hryðjuverkamennirnir sem ollu árásunum á World Trade Center voru bandarísk yfirvöld sjálf og svívirðilegir peningamenn við þeirra hlið. Bókstaflega. Ummerkin og sönnunargögnin eru þannig að þessar vangaveltur eru hættar að vera samsæriskenningar og eru orðnar að undrun yfir því að ekkert skuli vera að gerast í því að fá botn í þetta mál.
Og áfram heldur stríðið í Írak.
Önnur mynd sem ég horfði á í kvöld heitir An Inconvenient Truth og er með Al Gore í aðalhlutverki. Ókei.. Al Gore, djí.. leiðinlegur gaur, hélt ég. En hann kemur á óvart. Þó svo myndin sé ekkert sérstakt skemmtiefni (annað en trailerinn heldur fram) þá heldur hann manni við efnið (hefði reyndar mátt klippa nokkrar langdregnar og óþarfa senur úr) og skilur mann eftir frekar mikið hugsi.
Myndin fjallar um gróðurhúsaáhrifin og þá framtíð sem við eigum í vændum ef hlutirnir fara ekki að breytast.
Þetta er ekki eitthvað grín sem er hægt að hunsa eða ætla sér að hugsa um einhverntíman seinna, maður þarf allavega að byrja á því að sjá þessa mynd.
og hjóla meira.
og slökkva ljósin og fara að sofa.
af verkföllum og skólum
Við Danni erum búin að vera heima núna í tvo daga út af verkfallinu hjá leikskólakennurum, sem á reyndar að enda í dag. Það er mjög fínt veður núna reyndar og víða má sjá fólk í garðvinnu núna í byrjun október, við kvörtum ekki yfir því.
Fallega tölvan mín hefur það líka alveg einstaklega gott. Hún er nú að verða nokkuð vel græjuð enda fann ég *óvart* fontasafnið úr vinnunni á diski og sitthvað fleira. Svo verður eiginlega að þakka símafyrirtækinu TDC fyrir að hífa hraðann hjá okkur upp úr 1mb yfir í 8mb/sek núna í haust, en þeir eru að reyna að koma okkur á bragðið og munu lækka hraðann aftur núna fljótlega. Þann dag verður grátið því bragðið er gott.
Skólinn gengur líka fínt, á föstudaginn í síðustu viku var yfirferð á verkefni sem var gert eftir kennslu síðustu vikna, þar áttum við að fjalla um einhvern menningaratburð, gera poster og vef ásamt svolítilli skýrsku, sem var skiljanlega ekki mikið mál fyrir mína! Ég ákvað að taka fyrir fiskidaginn mikla þar sem ég er ekkert of hrifin af því sem hefur verið gert áður, það er auðvitað bara smekksatriði.
Ég hef líka verið að spá í því, hvort ég sé á réttum stað í þessum skóla, þetta er bara hálfgerður iðnskóli. Þegar við ákváðum að koma hingað byrjaði ég að skoða mastersnám í Multimedia sem er kennt hérna við Aarhus University, og Óli er í því að hluta til, en það nám er mjög mikið akademískt og mig vantar svolítið tæknilegan grunn fyrir það. Þetta nám sem ég er í mun, þegar fram í sækir, fara í flash vinnslu og php + javascript forritun sem mig langar að læra en þangað til er þetta ekki svo krefjandi. Það er kannski líka allt í lagi því þá hefur maður tíma til að vera heima og leika einstöku sinnum þegar aðrir eru í verkfalli.
Flokkað sem danmörk / lífið sjálft / skólinn /
0
upphafið að martröðinni
Í Danmörku verður kerti kveikt í kvöld til minningar um land sem átti tækifæri og í þeirri von að fólk fari núna að hugsa af skynsemi til framtíðar.
Hafið þið tekið eftir borðanum í horninu hjá mér... "make poverty history"? Ég hef lengi verið að spá í að gera svona Sorgarband, kannski ég láti verða af því.
vikan framundan
Þið haldið kannski að ég sé búin að vera upptekin alla helgina við að leika mér í nýju tölvunni.. því miður.. hún er ekki ennþá komin! ég þorði varla út úr húsi alla vikuna ef ske kynni. Buuhuhuu..
En order statusinn á apple.com segir að ég þurfi ekkert að örvænta, þeir ætla að gefa sér tíma til 26. sept en ég hélt bara að þeir vissu hvað ég væri mikið að bíða.
Næsta vika verður aðeins strembnari í skólanum heldur en hefur verið, allavega er stundaskráin frá 8:15-16:00 í vikunni miðað við að hafa verið frá 9-12. Núna er fyrstu lotu að ljúka og vikan fer í verkefnavinnu. Skipulagið í skólanum er þannig að maður þarf að standast loturnar til að geta komist áfram, það eru engar einkunnir gefnar og engin jólapróf, bara að fá OK og þá er maður kominn í gegn. Ég veit ekki alveg hvort þetta verða einstaklingsverkefni eða hópaverkefni, það kemur í ljós á morgun.
Já, 8:15 á morgun. Það þýðir púsluspil því við erum uþb 35 min að koma okkur út og fara með Danna á morgnanna og koma okkur í skólann. Það er eiginlega of snemmt fyrir hann að mæta fyrir kl 8 og Óli þarf ekki að mæta fyrr en kl 9 þannig að ég býst við því að ég taki bara hjólið í skólann á morgun og þeir feðgar fari svo seinna. Spáin er líka góð, sennilega um 12-15 stiga hiti í fyrramálið en verður upp undir 20 gráður um hádegi, heiðskýrt og 7m sek, verður varla betra.
Magni = Stóriðja!
Er Magni Ásgeirsson ekki stóriðjan sem Austfirðingar vildu? Kannski var því spáð fyrir Valgerði Sverris að í hennar ráðherratíð myndi rísa stóriðja á Austurlandi, en hana grunaði ekki að það væri í stóli utanríkisráðherra en ekki iðnaðarráðherra!
*Vúps!!*
Samsæriskenningar?
Samsæriskenningar geta verið nokkuð skemmtilegar en þegar virðist vera fótur fyrir þeim geta þær orðið ansi ógnvekjandi.
Danska sjónvarpið var duglegt að rifja upp atburði 11. september 2001 í síðustu viku. Þar var dansk/bandarískur heimildarþáttur um aburðina sýndur á þremur kvöldum held ég og væmnin alveg gubbaðist uppúr þeim.
Þess vegna var það hressilegt að horfa á nýju heimildarmyndina Loose Change sem ungur maður að nafni Dylan Avery gerði, þar sem ótrúleg gögn koma fram og hugmyndir um það hver hafi leikstýrt þessum atburðum, mjög sláandi.
Myndina er hægt að nálgast ókeypis á Question911.com og svo sannarlega er þörf á að heimurinn sjái þessa mynd.
kaka í ofninum
Sumarið virðirst ætla að kveðja með krafti því hér er alveg stórgott veður, í tilefni af því liggur Óli hér á sófanum sofandi yfir sjónvarpinu og Danni í sínu rúmi, sömuleiðis sofandi. Ég ákvað hins vegar að hræra í eina súkkulaðiköku, svona til að prófa bakaraofninn (og dönsku betty crocker pakkana). Hann hefur nefnilega ekki verið notaður mikið því fyrst kunnum við ekkert á hann. Eftir nokkra daga hérna (næstumþví tvær vikur held ég) fengum við þær upplýsingar að maður þarf að stilla tímann á ofninum svo að hann fari af stað. Sennilega orkusparnaðargenið í dönum að hafa sín áhrif. En núna er kökuilmurinn er farinn að læðast út í sólina og eins gott að geitungarnir eru að verða dauðir því annars væru þeir ekki lengi að koma og heimta "smakk".
skólinn
Skólinn er kominn á fullt skrið hjá mér núna þannig að loksins finnst manni maður hafa hlutverk hérna (annað en að versla í ikea). Það er ýmislegt í skólanum sem maður á eftir að venjast, ég venst þess seint að það sé leyft að reykja á göngunum enda tekur maður krók frá helstu reykingarstöðunum. Það var bara núna í haust sem það var bannað að reykja í matsalnum (Kantinen) en gvuðisélof að það er búið að lofta vel út.
Matsalurinn er líka áhugaverður, það er hægt að kaupa ágætis mat á fínu verði, en það er ekki hægt að borga með korti - í morgun var ég búin að fá mér fullan disk af pasta og var bara með kortið á mér, þá sagði kassadaman að ég þyrfti að nota posann sem var innst inni í horninu við hliðina á kók-kælinum.. Semsagt, þangað þarf maður að fara með kortið, strauja það sjálfur og fara með kvittunina að kassanum, og þá fær maður til baka ef maður hefur tekið framyfir. Undarlegt.
Sjónvarpið kemur loksins á morgun..eiginlega stórhættulegt og unaðslegt sjónvarp. Segi ekki meir.
konukvöld og annarlegur dagur
Í gærkvöldi fór ég með nágrannakonum mínum á konukvöld í Magasin. Þar voru alls konar smakkanir og snyrtivörukynningar en engin almennileg tilboð samt, sem mér fannst frekar slappt. Ég ætlaði að kaupa mér meira Clinique meik og sagði stelpunni þar að ég talaði ekki góða dönsku en hún sagði að það væri allt í lagi - en svo kom hún bara og lét móðan mása á sinni illskiljanlegu dönsku, og áður en ég vissi af var hún búin að prófa 3 tegundir af meiki á andlitinu á mér og svo sá ég á henni að hún var að spyrja mig að einhverju og ég sagði bara "jeh, det er fint" dööö... manni líður eins og algjörum sucker hérna.. En ég fór frá henni með prufur sem endast mér í dágóðan tíma.
Svo fórum við nágrannakonurnar á bar í nágrenninu og kjöftuðum aðeins, þær eru ofsalega fínar. Ég fékk mér auðvitað einn öl (eiginlega sá fyrsti sem ég drekk hérna í þessu mikla bjórlandi) en náði samt ekki að klára hann og við vorum komnar heim fyrir kl 11.
Í nótt hins vegar dundi yfir mig ælupestin sem Danni er búinn að vera með alla vikuna og vá hvað ég vorkenndi sjálfri mér, og honum, í nótt og í allan dag.. búin að vera alveg ónýt og er rétt að skríða saman núna enda er þetta frekar ógeðslegt ástand. Ég kenni bjórnum í gærkvöldi bara um þetta ástand, maður á ekki að drekka bjór, þannig er nú það.
afslöppuð í meira lagi
Að baki: búslóðin í gámi og tóm íbúð í borg óttans. Norðurferð og brúðkaup á Húsavík, afslöppun.
Framundan: Tónleikar með Belle & Sebastian á Borgarfirði Eystra og svo snekkjusigling yfir Atlantshafið til fyrirheitna landsins.... eða svona þannig.
Annars hef ég ekki haft mikla þörf fyrir að tjá mig. Lítið tekið af myndum líka sem er frekar leiðinlegt svona eftirá. Ég er samt að missa mig með gömlu filmuvélina hans Óla (Canon EOS 500n) sem er með frekar flottum linsum. Mig langar geðveikt til að versla mér stafrænt body svo maður geti notað þessar linsur. Það myndi telja fljótt í framkölluninni. Það bíða hér fjórar filmur eftir framköllun og ótrúlega erfitt að gera sér grein fyrir því að geta ekki skoðað myndirnar sem ég tók í góða veðrinu í dag.
Í þessum töluðu orðum er Hanna systir sennilega að lenda á Hawaii, frekar langt í burtu en öfundsýkin nær alveg alla leið og vel það.
selt á toppnum?
Það virðist sem við höfum selt íbúðina okkar á hárréttum tíma!
Flokkað sem danmörk / heimilið / lífið sjálft /
1
dómar
Ég rakst á litla frétt á Vísi núna rétt í þessu um mann sem skilaði ekki skattaskýrslu yfir sjálfstæða atvinnustarfsemi yfir fjögur ár. Maðurinn fékk 7 mánuði á skilorði og sekt uppá 25 milljónir.. og ef sektin er ekki greidd innan 4 vikna þá fær hann að dúsa í steininum í 6 mánuði..
Ef maður skilur fréttina rétt þá er eina fórnarlambið í þessu máli ríkið sjálft. Þegar fórnarlambið er kona eða barn og líf þess er lagt í rúst finnst manni dómarnir ansi mikið léttvægari.
Kannski eiga þessir dómar að gefa fordæmi, auðvitað eiga allir að borga skatt og gefa rétt upp. En maður bara spyr sig, hvernig er verðmatið í þessu samfélagi?
draumalandið - mörkin milli draums og veruleika
Ég les bækur ekki oft. Eiginlega allt of sjaldan. Síðasta bók sem ég las var Harry Potter en ég man ekki lengur númer hvað, sennilega sú næstsíðasta... er ekki bara ein eftir?
En núna er ég sokkin niður í bók, keypti hana í IÐU á Lækjargötu, hélt að ég væri þar með að styrkja einyrkja sem væri að berjast á móti straumi í harðri samkeppni bókamarkaðarins, líkt og ég fer glöð og eyði 25% meira í Melabúðinni fyrir sambærilegar vörur en í Bónus, nema þá heyri ég útundan mér að afgreiðslumaðurinn í IÐU segi við einhvern annan kúnna að hann ætli að leita að einhverju í lagernum á Eymundsson - þetta sé nefnilega sama keðjan! (Ég verð mjög sár ef ég heyri kjötsalann í Melabúðinni segja þetta einhverntíman um Bónus)
Dóh.
Allavegana, ég keypti bókina.
Ég opnaði hana í hádeginu í vinnunni í gær og var komin djúpt inn í nokkrar fyrstu blaðsíðurnar þegar ég rankaði við mér og fór aftur að vinna (við færibandið á hönnunarstofunni). Ég gjörsamlega sogaðist inn.
Í kvöld þegar strákurinn var farinn að sofa, Óli fór eitthvert út að horfa á körfubolta og ég ætlaði að fara að pakka niður fyrir norðurferðina á morgun greip ég bókina og settist í sófann okkar góða.
Mér líður núna vægast sagt eins og í einhverri geðshræringu, samt bara komin á blaðsíðu 85.
Akkúrat núna er maður að hugsa hvað er það sem skiptir engu máli í lífinu og hvað skiptir öllu máli. Það má ekki stimpla þessa bók sem pólitískt áróður eða athyglissýki einhverra listaspíra. Hún er ekki þannig.
Ég á örugglega eftir að segja meira um hana, en fyrst ætla ég að lesa meira og láta alla mína fjölskyldu, tengdafjölskyldu, vini og ættingja nær og fjær lesa hana líka.
Þessi bók heitir Draumalandið - Sjálfshjálparbók handa hræddri þjóð og er eftir Andra Snæ Magnason
Ég skil alveg orð Silju Aðalsteins þó svo ég sé bara komin á blaðsíðu 85...
Fáið ykkur Draumalandið, takið hana að láni á bókasafninu, kaupið hana í bókabúðinni, lesið hana við bókaborðið eða stelið henni ef þið eigið ekki fyrir henni. Þessa bók VERÐA ALLIR ÍSLENDINGAR AÐ LESA!
Flokkað sem bækur / heimilið / hönnun / lífið sjálft / ýmislegt /
4
íbúð til sölu, kostar eina tölu
Flottasta íbúðin í bænum kom á sölu í gær og fimm tímum síðar hringdi einn til að fá að koma og skoða. Hlutirnir gerast hratt. Núna þarf maður bara að vera viðbúinn og hafa svona nokkuð hreint og fínt hjá sér og vona svo að síminn stoppi ekki.
Annars fórum við í gærkvöldi í árlegt matarboð til yfirmanns og vinnufélaga hans Óla í Hafnarfjörðinn. Að venju var þar ótrúlega góður matur og fínn félagsskapur.
Flokkað sem danmörk / heimilið / lífið sjálft /
4
tvöfalt afmæli
Það er tvöfalt systraafmæli í dag, bæði Hanna systir og Lilja systir hans Óla eiga afmæli í dag, fæddar með 10 ár millibili. Þær eiga báðar von á pakka í pósti frá Danna frænda. Tvöfalt húrra fyrir þeim.
sumarið komið?
Núna ætlar maður rétt að vona að sumarið sé komið. Gærdagurinn var alveg dásemd, við vorum úti í sandkassa og róló allan sunnudagsmorgun og fórum svo í sund seinnipartinn og grilluðum í kvöldmatnum. Það er svo gott fyrir geðið þegar hitinn fer aðeins upp fyrir 15 stigin.
Við erum líka þessa dagana aðeins að sparsla og mála inni á baði, léttvægar pússningar áður en íbúðin fer á sölu. Einmitt í kvöldfréttunum var talað um að fasteignaverð hafi náð hámarki og fari nú lækkandi (hef heyrt þennan reglulega síðan 2001). Ég hef samt einhvernvegin trú á því að íbúðin okkar seljast mjög örugglega, staðsetningin og íbúðin sjálf er bara pottþétt. 7-9-13.
frágangurinn er hafinn
Ég er búin að vera að ganga frá geisladiskunum okkar í dag. Ákvað að það verða ekki flutt fimm kíló af geisladiskahulstrum út enda engin ástæða til þess þegar maður spilar hvort sem er allt í tölvunni.
Í dag tók ég semsagt þá sem voru ekki nú þegar komnir inn á harða drifið og hugsanlega einhver möguleiki á því að við viljum hlusta á, og setti inn.
Diskarnir eru semsagt komnir í kassa og verða að öllum líkindum ekki spilaðir í einhvern tíma.
Auk þess eru tveir geisladiskarekkar sem standa nú tómir inni í stofu, þeir fara mjög líklega í hirðinn góða eins og margt annað á næstunni.
Flokkað sem danmörk / heimilið / lífið sjálft /
2
framundan..
Tíminn líður maður, apríl búinn.
Það er ekki langt þar til við þurfum í alvörunni að fara að setja saman kassa og pakka niður dótinu okkar, því eins og ég hef nefnt áður erum við að fara til Danmerkur í skóla í haust - ja, eiginlega í byrjun ágúst. Ég hætti í vinnunni í lok júní því Danni er í fríi frá dagmömmu í júlí og við þurfum alla orkuna til að ná að koma draslinu niður í kassa og einhverju af því í gám.
Ég er ekki komin með stöffið okkar lengra en í eitt nokkurra síðna excel skjal, þar er allt dokúmentað hvað fer með og hvað ekki, en við þurfum að koma öllu okkar dóti einhversstaðar fyrir því við ætlum að selja íbúðina áður en við förum og eiga svo ógeðslega mikinn pening inni á einhverjum reikningi á meðan við erum úti.
En já, excel skjalið er að verða feitt og núna þarf að fara að framkvæma eitthvað af því sem stendur þar, til dæmis að fá sér gilt ökuskírteini (ég á bara svona stórt retró "so last century" ökuskírteini sem evrópubúar hlæja örugglega að) og ganga frá umsóknunum í skólana. Það er bara formsatriði en gott að klára í tíma samt.
Þetta er samt ótrúlega óraunverulegt ennþá.. að maður þurfi að fara að byrja að brasast í þessu. En það verður ekki aftur snúið og okkur hlakkar geðveikt til að fá smá nýtt start í lífið. Smá refresh.
Flokkað sem danmörk / heimilið / lífið sjálft /
0
25+
takk fyrir afmæliskveðjurnar allir - búin að fá stanslaus sms í dag, bara gaman :)
ég vaknaði annars við fagran "Ami-lí-da" söng frá syni mínum og blautan koss beint á nebbann. hvað er betra spyr ég?
Óli tók rassíu í íbúðinni og þreif hátt og lágt, á meðan erum við stráksi búin að vera úti á róló í nærri allan dag að stappa í pollum og moka vatni - létum rigninguna í morgun ekki á okkur fá - eða úti að hjóla. Við gáfum Danna nefnilega þríhjól á afmælisdaginn fyrir viku síðan, sem er með ýtistöng og þetta var fyrsta tækifærið til að komast út að hjóla. Það var mikið gaman.
Annars höfum við líka verið, svona on the side í dag, að reyna að losna við helv. vírusa, spy- og adware úr tölvunni. Alltaf einhver óþverri í gangi. Tölvunarfræðingurinn á heimilinu segir að eina leiðin til að losna við þetta almennilega sé að strauja diskinn (gögnin eru öll á öðrum diski) - ég segi að eina leiðin sé macbook pro.
fyndið
Ógeðslega fyndið: Martröð veðurfræðingsins
páskar
Ég var bara fyrst að fatta það núna hvað páskarnir eru stórkostleg hátíð. Ekki í trúarlegum skilningi þannig, þó það geri mig ansi hræsna að segja það, en bara í fjölskyldulegum skilningi. Þetta eru garanteraðir 5 dagar (að því gefnu að maður sé ekki í vaktavinnu eða afgreiðslustörfum) í fríi, stresslaust ólíkt jólunum sem skella á og eru hrifsuð aftur í burtu. Fyrir utan það að versla eitt páskaegg eru páskarnir nokkuð áreynslulausir (ég leyfi mér að endurskoða þetta ef Danni fermist um páska), bara eilíf afslöppun búin að vera þessa helgi.
Sem dæmi þá er húsbóndinn á heimilinu að berjast við að vinna NBA deildina hérna heima í stofu, sonurinn er orðinn flugsyndur eftir allar sundferðirnar síðustu daga (sturtubotninn hérna heima er búinn að vera þurr í marga daga), matarmagnið í frystinum hefur snarminnkað og það sér jafnvel í botninn á óhreinatauskörfunni.
Vissulega er þetta trúarleg hátíð og ein stærsta hátíð kristninnar, en ég leyfi mér að efast um fólk sé mikið að velta sér upp úr því. Ég fór allavega ekki í messu þessa páska en ég hlustaði samt á JC Superstar á rás2 á föstudaginn langa.
afsakið orðbragðið...
...en djöfull er viðbjóðslega kalt. Hvernig er hægt að bjóða fólki uppá svona kulda?
Kannski er ég að verða lasin eða eitthvað en þetta nístir inn að beini þetta helv.,,
...hvað ætlum við að læra já....
Eins og ég er búin að segja höfum við ákveðið að rífa okkur upp og flytja til Danmerkur til að læra meir. Við erum bara nokkurn vegin nýbúin að segja frá í vinnunni og það hefur aðeins haldið aftur af mér að blaðra um það hér, en það ætti samt alveg að vera í lagi núna, þessi færsla er því tileinkuð Áslaugu vinkonu minni.
Óli Helgi ætlar að taka master í tölvunafræði (datalogi á máli innfæddra) og sækir um bæði í Århus Universitet og Handelshøjskolen i Århus. Í síðarnefnda skólanum fór hann í viðtal um daginn þegar við fórum til Árósa og leist vel á en þetta verður samt mikil keyrsla. Þetta þýðir að ef hann kemst inn á öðrum hvorum staðnum verður hann ansi mikið upptekinn og ef ég færi líka í álíka viðamikið nám yrði það mikið álag á heimilislífið. Ég tók mér tíma til að leita að námi sem mig langaði að eyða tíma í næstu tvö árin og ég fann diplómunám í Århus Tekniske Skole í margmiðlun. Kannski ekki mest ögrandi nám sem hægt er að finna svona grafískt séð en ég held að þetta gæti orðið áhugavert. Ég hef aldrei verið mikill flash fan, þvert á móti eiginlega. Ég held samt að margmiðlun sé óskilgetið barn grafískrar hönnunar og oftast litið hornauga af hörðustu grafísku teiknurum og hönnuðum og ástæðan er nákvæmlega þessi: Forkröfurnar í námið eru nánast engar, bara stúdentspróf og það helst af stærðfræði- eða viðskiptasviði. Sem þýðir að 95% af liðinu sem mætir í skólann er nánast bókað gjörsneytt tilfinningu fyrir hönnun og útliti en vill læra þetta því það er INN og heldur að bara ef það kann nógu mikið inn á tæknina þá komi hlutirnir til með að vera flottir.
So wrong. Þess vegna er svo margt margmiðlunardót búið að vera ljótt, en sem betur fer er það að breytast. Til dæmis sá ég í kvöld nýja dagskrárkynningu á Sirkus sem mér fannst frekar töff, þó það væru tvær stafsetningarvillur í textanum.
Eeen. Ég held að þetta gæti orðið gaman og ég held að ég komi til með að læra fullt nýtt og skemmtilegt.
Flokkað sem hönnun / lífið sjálft / netið /
0
Vorið vort
Það virðist sem allir á msn listanum mínum séu komnir í helgarfrí og farnir út í sólina. Enginn sem húkir inni við tölvuna nú þegar vorið virðist vera að bresta á, þó mælirinn sýni ennþá bara frostmark.. tja, nema ég.
Sólin hitar rykið á rimlagardínunum og ofbirtan reynir alveg ágætlega á augun. Í tilefni dagsins mætti ég í sumarlegu pilsi í vinnuna, sem er ágætis upplyfting. Vonandi verð ég í þessu sama pilsi í tuttuguogfimm stiga hita á ströndum Danmerkur seinna í sumar því tilhlökkunin í kotinu er alveg sæmileg fyrir þennan flutning. Auðvitað eru fullt af lausum endum í loftinu en takmarkið er skólabe

