framkvæmdagleði í doðanum
Stundum lendir maður bara í svona lágdeyðu þar sem maður nennir ekki að blogga neitt þó svo maður sé að lesa úti um allt og hausinn á manni sé á fullu allan daginn. Kannski er bara best að ná því í eina færslu og fá það út úr systeminu... mínu altso.
Þegar farið var að tala um mannfrekar aðgerðir, þá datt mér í hug að sumarið væri alveg ótrúlega tilvalið til að gera Reykjavík að göngu- og hjólavænni borg. Það sýndi sig síðasta haust, og þegar bensínverðið rauk upp, að það voru margir sem tóku fram hjólið og það var hreinlega erfitt að finna hjól til kaups og nóg að gera á hjólaverkstæðum. Það verða örugglega margir sem nota þau aftur í sumar og í framtíðinni.
Hjólastígar þurfa ekki endilega að fylgja götunum því víða væri hægt að stytta sér leið á hjólinu, en umfram allt þarf að breyta forganginum í hugsuninni. Hérna á Akureyri væri ég t.d. alveg til í að sjá göngu/hjólaleið á svæðinu þar sem nýja Dalsbrautin á að koma einhverntíman í fjarlægri framtíð, þvert á Skógarlundinn, sem "vistvænt færiband" milli Naustahverfis og Brekkunnar. Mér finnst alveg merkilega margir nota hjólið hérna í vetur og bara í morgun sáum við einn vel útbúinn á hjóli með krakkann bundinn aftaní á snjóþotu. :) Ég sé verulega eftir því sjálf að hafa ekki keypt aftaní/hjólavagn þegar við vorum úti, en gengið var þegar orðið mjög óhagstætt þegar við vorum í innkaupahugleiðingum svo það var sett á ís.
Fram að sumri væri hægt að nota til undirbúnings, bæði í þarfagreiningar og fá arkitekta og skipulagsfræðinga til að skipuleggja betri hjólaleiðir (og hafa Morten Lange og landssamtök hjólreiðamanna með í ráðum!) og í sumar er þá væntanlega nægur mannskapur til að malbika og gera undirgögn og annað til að auka öryggi.
Eitthvað kostar það, en það skilar líka hagnaði í minni umferð og minni mengun, betri lýðheilsu og skemmtilegri borgarbrag.
Annað varðandi framkvæmdir, þá vona ég að samtök ferðaþjónustunnar eða eitthvað batterí í þá áttina, sé að undirbúa einhver verkefni til að bæta aðgengi að helstu ferðamannastöðum. Án þess að hafa farið mjög víða hérna innanlands síðustu ár held ég að við getum fjárfest talsvert mikið í aðbúnaði á mjög vitrænan hátt, þannig að það skili sér í öruggari, ánægðari og fleiri ferðamönnum.
Varðandi þessar kosningar sem eru framundan þá leiðist mér að umræðan snýst ekki um alvöru lausnir. "Ferskleiki", "dugnaður", "nýtt blóð", "framkvæmdavilji", "sláum skjaldborg um X" segir manni ekki neitt.
Mér leiðist þetta flokkakerfi, að það verða sauðir inn á milli sem maður kærir sig ekki um að kjósa en fljóta alltaf með. Fáránlegt finnst mér líka að þegar fólk býður sig fram af heilum hug, að það bjóði sig fram mjög aftarlega á lista því það vilji ekki ógna sitjandi alþingismönnum, sem raða sér auðvitað í efstu sætin. Auðvitað á bara að "hjóla í þá" og leyfa fólkinu að ráða.
Best hugnast mér samt sú hugmynd sem t.d. Valdís setur fram hérna en ég hef heyrt víðar, að maður eigi að geta kosið fólk þvert á lista og að listarnir fylgi fólkinu en ekki öfugt. Það er persónukjör að mínu skapi.
Fyrir meiri jákvæðni má benda á Hugmyndaráðuneytið. Það er af nógu að taka.
Flokkað sem lífið sjálft. Þar eru 270 færslur.
