Slut, prut, finale
30 kassar orðnir fullir, eru yfirleitt á víð og dreif um íbúðina þannig að ég stunda stórsvig innanhús, þangað til Óli staflar þeim í fallega turna uppi við vegg. Ég hlífi mér því að halda á nokkru þar sem, tja, fangið er eiginlega fullt. En það er nóg eftir. Óli segist ætla að klára mastersritgerðina sína í dag, kemur ekki heim fyrr en hann er búinn. Danni fór með hjólið sitt í leikskólann í morgun, nýjasta sportið er að hjóla heim. Hið besta mál því þó við séum korter að hjóla/labba þá er ekki yfir neina umferðargötu að fara. Hann fær líka svo góða tilfinningu fyrir umhverfinu, svona í blá lokin.
Við kveðjum Danmörku eiginlega með trega, það er búið að vera áhugavert að kynnast þessu landi, þó tvö ár séu stuttur tími. Það sem kom mér mest á óvart var hvað allt var í rauninni auðvelt. Um leið og við skráðum okkur inn í landið fengum við kennitölu og heimilislækni. Sjúkratryggingakortið (þetta gula) kom í póstinum seinna í vikunni þar sem bæði nýja kennitalan og símanúmerið hjá lækninum var. Það var virkilega gott að hafa eitthvað svona áþreifanlegt á meðan maður gat ekki borið fram kennitöluna sína á dönsku. ;) Við gengum inn í banka og fengum Dankort (margar verslanir, t.d. Bilka taka ekki nema Dankort og cash, ekkert visa/euro), sími, tryggingar og annað gekk álíka smurt.
En svo vorum við búin að heyra að um leið og maður færi að segja þessu upp myndi bjúrókrasían byrja; það þyrfti að gerast skriflega og með margra mánaða fyrirvara.
Held nú ekki.
Það tók tæpa tvo tíma og nokkur símtöl að segja þessu öllu upp. Annaðhvort var það gert í gegnum símann eða á netinu og tæki gildi 12. júlí. Eftir að ég sagði gemsanum mínum upp fékk ég bréf frá Telia sem þakkaði fyrir viðskiptin og leiðbeindi mér hvernig ég ætti að opna símann fyrir öðrum símkortum en þeirra. How about that.
Leikskólanum sögðum við upp á netinu líka.
Á heildina finnst mér Danmörk vera orðið miklu tæknivæddara samfélag en Ísland og ég held að það hafi bara gerst á örfáum (3-4) árum. Þjónustulundin er líka ofsalega rík. Á Íslandi hefur mér þótt meiri tilhneiging til að stjórna og stýra frekar en að þjóna. Það er, án þess að ég hafi reynslu af því, hugsanlega meira amerísk leið. Þá myndi ég nú heldur kjósa evrópsku leiðina.
En, 8 dagar eftir. Um helgina ætlum við að taka smá pásu frá niðursuðunni og fara í Tivolí og ná aðeins betri nýtingu á seasonpassanum.
Flokkað sem danmörk. Þar eru 74 færslur. / lífið sjálft. Þar eru 239 færslur.
/ Álit
Það verður kátt í höllinni (Pjúsara) að fá þig aftur heim og aftur hægt að halda fullmannaða aðalfundi! :-)
ÁTTA DAGAR!!! ERTU EKKI AÐ GRÍNAST! Frábært! :D Enn hvað ég er ánægð að heyra það. Ég var einmitt að ræða við Inga að við kæmum norður á fimmtudegi/miðvikudagskvöldi frekar en föstudegi (semsagt 16 en ekki 18) þá getum við eytt meiri tíma saman. Tökum líklegast strákana með og þá hefur Danni leikfélaga á næstum-því sama aldri :)
Mundi:
þetta er mjög sérstök tilfinning þegar maður er að pakka niður og fara. ég man vel þegar ég keyrði burt frá Grenoble með yfirfullan bíl. En endalok á einhverju eru líka fyrirboði einhvers nýs. Og núna eruð þið búin að búa ykkur til nostalgíu, það verður alveg spútnikk í framtíðinni að kíkja í heimsókn á gamla staðinn. Gangi ykkur vel með þetta allt og komið fagnandi.
Gunna:
Ég skil vel að ykkur finnist erfitt að kveðja Danmörk, yndislegt land.
Gangi heimferðin vel... verst að maður geti ekki hitt alveg á ykkur, ég er að fara aftur út 8. júlí. Verðiði komin þá? :o)
Hadda:
Gangi ykkur voða vel á síðustu metrunum, aldrei að vita nema maður rekist á ykkur á Akureyri í september.... Og til hamingju Óli Helgi með mastersgráðuna;)
RSS veita