Finnum Madeleine!
Ég er búin að fylgjast með leitinni að Madeleine síðan fréttir komu af því að hún hvarf. Mér finnst þetta svo óhugnalegt mál, að einhver skríði inn og ræni sofandi barni, að ég fæ illt í hjartað þegar ég hugsa um það. Það er svo skelfilegt að það sé ekki hægt að rekja slóðir og eða vita hvar hún er niðurkomin.
Það eru ekki margir sem hafa ráð á því að koma af stað alheims auglýsingaherferð til að finna eitthvað, sem þó verður aldrei metið til fjár, sem einhver annar er að fela.
Þess vegna fannst mér svolítið undarlegt að sjá auglýsingu um keppni/ raunveruleika sjónvarpsþátt um mannránið á Andrew Goodis, þar sem konan hans biðlar til áhorfenda í móðursýkiskasti og heitir verðlaunum þeim sem tekst að leysa gátuna.
Þessar andstæður stinga mig svo mikið að ég veit ekki alveg hvað ég á að segja. Annars vegar er barni rænt frá foreldrum sínum í alvörunni og hins vegar er fullorðið fólk að setja á svið mannrán þar þátttakendur fá vísbendingar og geta svo unnið pening ef þeir vinna leikinn.
Hefði ekki verið manneskjulegra að búa til "leik", styrktan af hinum ýmsu fyrirtækjum þar sem markmiðið er að finna Madeleine, kemba Evrópu og þétta netið. Það er miklu meira challange fyrir auglýsingafólk, PR aðila, margmiðlunarfræðinga, markaðsfræðinga og sjónvarpsfólk og myndi lyfta ímynd styrktaraðila á ansi mikið hærra plan heldur en það er á í sögunni um Andrew Goodis. Fyrir utan það að þegar Madeleine finnst þá er það ekki bara sigur fyrir þann sem hana finnur heldur von fyrir mannkynið allt.
Flokkað sem fólk. Þar eru 14 færslur.
RSS veita