< húsfrúarleikurinn / Heim / strætó- og hjólamenning >

dagur og vegur

Það er allt með kyrrum kjörum hér austanhafs. Sonurinn er hættur með bleiu sem er vissulega stórt skref og mikið þroskamerki. Hann tekur þessu vissulega með mikilli yfirvegun og ábyrgð eins og honum einum er lagið og hingað til hefur ekkert slys orðið.

Prentarinn okkar ákvað að stíflast skyndilega þegar við skiptum um blek um daginn. Við ræddum við eitthvað Epson online support sem benti okkur á bútík niðri í Viby, við fórum með prentarann þangað og þeir gátu ekki hreinsað hann - sem betur fer borguðum við ekkert fyrir tilraunina þeirra, en alvöru viðgerð hefði kostað rúmlega tvöfalt verð nýs prentara. Óli ætlar eitthvað að prófa að hreinsa hausinn eftir einhverjum leiðbeiningum sem hann fann einhversstaðar, þannig að fyrir liggur að versla nýjan prentara (þið heyrið hvað ég hef mikla trú á þessu..) :)

En það er ekki eina raftækið sem er að stríða okkur því uppþvottavélin er farin að taka upp á því að eyða öllu kvöldinu í að þvo upp, ekki beint efnahagslega hagkvæmt þannig að ég hef endurnýjað kynnin við uppþvottaburstann í nokkur skipti og það var ekki eins leiðinlegt og mig minnti, þetta er nefnilega ágætur tími að eiga einn með hausnum á sér. En ég held reyndar að vélin sé að taka við sér, hérna þarf maður að dæla í hana uppþvottavélasalti og gljáa reglulega, eitthvað sem við vorum ekki ekki vön heima en við héldum að við værum með tökin á.

Ég kláraði verkefni með hópnum mínum á mánudaginn og við hlutum viðurkenningu fyrir það frá skólastjóranum sjálfum, það var ánægjulegt. Hópurinn var líka skemmtilegur og gaman að vinna í honum og það skiptir öllu máli. Næsta verkefni er að gera portfolio á vefnum og þar sem ég hef verið að því síðan 1999 og er í raun búin með það verkefni, þá hef ég ekki miklar áhyggjur og er í raun í fríi út vikuna. Það gefur manni kannski tilefni til að tilraunast eitthvað.
Ég hef hins vegar meiri áhyggjur af því hvað ég er latur bloggari, ekki bara löt í því að skrifa sjálf frá degi og vegi heldur líka merkilega löt við að kommenta hjá öðrum. Ég þarf eiginlega að taka mig á í því að skrifa meira daglegt blogg svo ég hafi eitthvað til að rifja upp frá þessum tímum sem við búum hérna í danmörku. Það er nefnilega aðal málið - að safna minningum.

Óli er í tveimur prófum í þessari viku og er svo að fara til London í næstu viku, þeir nágrannarnir hérna á Stavnsvej ætla að fara á West Ham - Liverpool á "íslendingaleikvanginum". Mér skilst að þeir hafi bara fengið alveg fyrirtaks sæti.
Það er líka hentugt að Ryanair flýgur beint frá Árósum yfir á Stansted, tekur innan við klukkutíma.

Að því tilefni leyfði ég mér að panta nokkrar bækur frá Amazon þar sem ég hef verið haldin algjöru bókarsvelti síðustu mánuði (ætlaði að vera svo dugleg að versla bækur í DK en ég á eftir að finna almennilega bókabúð hér í AA.. það gengur ekki svo vel).
Ég pantaði:

- Transcending CSS: The Fine Art of Web Design (Voices That Matter)
- 1,000 Type Treatments: From Script to Serif, Letterforms Used to Perfection
- Don't Think Pink
- How to Be a Graphic Designer: Without Losing Your Soul

Danir halda ekki vatni yfir sínu handboltaliði þessa dagana, rétt eins og sumir. Þeir fjölluðu um glæsilega íslenska sigurinn á frökkum í hálfa mínútu í gær, og mér fannst það frekar vera sagt frá því sjónarhorni að frakkar hafi átt slæman leik heldur en að íslenska liðið hafi rúllað þeim upp. Kannski var það þannig, ég sá ekki leikinn (heyrði hann á netinu í hökti - það er svona svipað eins og að ýta alltaf á pásu þegar Óli Stefáns stekkur upp með boltann á lofti), en mér finnst líklegra að Danir hafi engan áhuga á því að sýna íslenska sigra, hvorki á íþróttavellinum eða í viðskiptaheiminum.