me so huungry
Tíu Ellefu í götunni er undir major construction, búið að rífa allt út úr búðinni og ekkert nema spítur og steypa þar inni núna og enginn salatbar. Þetta verður mjög flott þegar allt er græjað, en ég er samt búin að vera að hugsa í allan morgun hvað ég eigi eiginlega að fá mér í hádegismat... eitthvað nálægt og ekki mjög dýrt. Subbuway kemur ekki til greina.
Annars er "kaffihúsið" hérna niðri að loka mjög fljótlega og þá finndist mér tilvalið að jói fel opni eins og eitt nett bakarí fyrir neðan. ég lifi í draumi, ég veit.
Deli kemur til greina, Sómaloka í einhverri sjoppunni, jafnvel Serrano handan við hornið, svo er reyndar ákaflega stutt í Hlölla. Ég sé út um gluggan að það er ekki löng röð... right
3lífið sjálft
Vorið er að koma með sína rigningu og sudda á suðvesturhorninu. Páskahelgin var auðvitað dásamleg fyrir norðan (og ekki spillti veðrið þar) en leið bara allt of fljótt, undarlegt miðað við það hvað mánuðurinn er búinn að vera lengi að líða. En jamm og já, svona er það..
döööööööööö
og meira ídíotískt af mér.. ég fór og náði í visa kortið mitt áðan út í banka, ég ákvað að henda farkortinu og sækja um svartakortið fyrir skömmu (..reyndar fyrir löngu). Ég mæti semsagt í sjóðinn, konan afhendir mér kortið og biður mig að skrifa á það. Ég geri nokkrar prufur (hita upp rithöndina og svonna..) og skrifa svo nafnið mitt á bakhlið kortsins.. á vitlausan stað!... ég hefði eyðilagt segulröndina á kortinu ef afgreiðslukonan hefði ekki hrópað upp yfir sig að ég væri að gera vitleysu, almáttugur ég held að það sé ekki alveg í lagi með mig.
strætóraunir
Ég hætti nokkuð á réttum tíma í vinnunni í gær, glöð með það enda gott veður og ljúft að komast heim, fer út á strætóstöð hjá ráðhúsinu og bíð eftir strætó, fimman fer framhjá og þá hugsa ég; já ok, minn strætó er næstur.. horfi upp í sólina og athuga hvort hún getir ekki sett smá lit í andlitið á mér. Svo eftir skamma stund kemur strætó og ég fer upp í og sest, hugsa svo.. er þetta ekki örugglega þristurinn? ég gleymdi að líta á það.. nei, hann fer upp suðurgötu þá hlýtur þetta að vera sexan, hún er á svipuðum tíma. Svo renna á mig tvær grímur þegar businn fer þrjá fjórðu á melatorgi og er bara ekki neitt á leiðinni vestur í bæ. ég snarast til að bjalla og hleyp út hjá bóksölunni. Þetta var þá 115 á leiðinni upp í Grafarvog..
og ég mátti labba heim frá háskólanum, sem er nú reyndar ekki ógurlega langt, en nóg til þess að ég náði að blóta sjálfri mér nokkrum sinnum á leiðinni.
Kannski fékk ég í smá lit í framan á þessu labbi og botninn á mér langþráða hreyfingu, en framvegis mun ég athuga hvort ég sé ekki örugglega að taka réttan bus.
reykjalin.com
er ekki kominn tími til að gera eitthvað almennilegt við reykjalin.com? Vefurinn sem er núna er bara mini portfolio, segir ekki mikið. Það væri gaman að hafa svolítið playground þarna, sem var nú upphaflega hugmyndin. Ég hef nefnilega lítið að gera með eitthvað showcase þar sem ég er ekki að selja sjálfa mig fyrir stofum eða verkefnum. Þarf að hugsa þetta aðeins. Hugmyndir vel þegnar
UMFR
Alltaf dásamlegt að finna eitthvað frá heimahögunum, Ungmennafélagið Reynir - Árskógsstönd er alveg sprellalive! já, gömlu góðu dagarnir sem maður hékk í "stúkunni" og horfði á pabba skora mörkin. Og þegar Baddý systir og Ellý töldu freknurnar á skallanum á Ómari Ragnarssyni. Ógleymanlegt.
Sumt verður ekki metið til fjár.
austurstræti, ys og læti
Ég er komin með fínt borð í vinnunni, með gluggaútsýni yfir Austurstrætið. Að vísu er búllan fyrir neðan ennþá í fullswing en það stendur víst til bóta, þeir eru víst að flytja á annan stað fljótlega og það verður fróðlegt að vita hvað kemur hérna fyrir neðan í staðin. Bakarí væri alveg idealt, ég veit ekki um neitt bakarí á milli berhöftsbakaríis og björnsbakarís á hringbrautinni. Eða ísbúð. Mmm.
Hvort tveggja væri reyndar einstaklega óheppilegt fyrir vaxtarlagið mitt. Hvað sem það verður, þá þarf það að vera eitthvað til að hressa upp á götuímyndina hérna megin strætisins. Hún er gjörsamlega í rúst, þó svo nokkur fallegustu hús borgarinnar séu hérna í götunni.
Og það er stöðugt streymi af bílum hérna niður, margir á rúntinum, svona Akureyrisstemmning.
ekki dauð...
.. bara frekar bissí síðustu daga. Komin með þó nokkur skemmtileg verkefni í vinnunni, nýja tölvu og góða vinnuaðstöðu. Get ekki kvartað.
Svo fæ ég dásemdar móttökur þegar ég kem heim úr vinnunni. Eiginlega eru móttökurnar þannig að ég má ekki hverfa úr augsýn því þá fer lítill stubbur að kvarta. Þessi sami stubbur vill núna labba sjálfur út um allt þó svo hann geti það ekki, og heitir því þessa dagana Glanni litli.. svona okkar á milli.
En þegar maður kemur heim er maður nánast búinn að svala tölvufíkn dagsins og vill njóta síðustu klukkutímunum með gaurunum hérna heima.
Flokkað sem
annar mars
Það er hættulegt að labba framhjá búðum á leiðinni í vinnuna. Í morgun sogaðist ég inn í Iðu í Lækjargötu eftir að sexan var búin að henda mér út. Ég var reyndar í leit að góðum penna, svona túss.. ég hata þessa kúlupenna, en fann síðan alveg dásamlega skissubók. Jedúddamía hvað hún er falleg. Ég er með ákveðið fetish gagnvart hönnunarbókum og fögrum skrifstofuvörum og hallelúja, ég verð aldrei söm. Og já, ég er geðveik.
Ég sogaðist líka inn í 10-11 og keypti núðlur sem ég borðaði í hádeginu og svoleiðis var dagurinn.
fyrsti mars
Fyrsti vinnudagurinn að baki. Mjög góður dagur verð að segja. Ég hef ákveðið að taka strætó í vinnuna enda ekkert vit í öðru, væri annars 5 min að keyra og 20 min að finna stæði. Strætó er líka svo heimsborgaralegt og umhverfisvænt, ekki síst þegar maður fær splúnkunýjan vetnisvagn eins og í morgun. Bílstjórinn bauð mér meira að segja góðan dag og svínaði á enga sál á Melatorginu. Heimur bestnandi fer.
Fyrsta verkefnið var að fara á fund í Kópavog. Það var skemmtilegur fundur og áhugaverð verkefni í framhaldi af því. Ég saknaði litla stubbs auðvitað óskaplega mikið en merkilegt hvað tíminn getur liðið hratt án þess að maður sé endilega að pæla í því. Ég vissi að hann var í góðum höndum hjá pabba sínum enda þeir steinsofandi í fangi hvors annars þegar ég fór.
Þó ég hafi tekið ákvörðun þarna um daginn þá er ég ennþá alveg á báðum áttum. Kannski er þetta bara vitleysa og móðursýki og aðskilnaðarkvíði á háu stigi. Kannski er allt í lagi að vera eins árs hjá dagmömmu á daginn, sem kann að örva skilningarvitin hjá litlum kút og að deila dóti með jafnöldrum sínum. Koma svo heim og borða kvöldmat með mömmu og pabba sem eru búin að vera úti í hinum stóra heimi að auðga andann og styrkja framann. En svo er kannski nógur tími til þess seinna. Gvuð minn góður hvað þetta getur verið erfið ákvörðun, hún er gjörsamlega að slíta mig í sundur!
Til hamingju með bjórdaginn annars.
Þennan dag..
Síðustu færslur...
- meira um plön (22/09)
- fimm ára planið (21/09)
- bleh (01/06)
- Frk. framkvæmdastjóri (19/05)
- Ísland eftir #RSA, dagur tvö (13/04)
- Almennur borgari gerir grein fyrir atkvæði sínu (07/03)
- áll anna (04/01)
Gott fólk...
- Egill
- Eva Hrönn
- Guðjón og Harpa
- Hadda
- Hanna systir
- Jonni
- Lára Stefáns
- Mundi og Svanhildur
- Óli Helgi
- Ragnar Freyr
- Tryggvi - Valdís Björk