helgin góða
Helgin var algjört dúndur, bráðsniðugt að fljúga svona norður og láta dekra við sig, láta bjóða sér í leikhús og út að borða og í hin ýmsu ferðalög. Dásemd alveg hreint.
Við Danni vorum reyndar næstum búin að missa af flugvélinni en pabbi vakti okkur eitthvað rétt eftir ellefu þar sem við kúrðum að vanda uppi í rúmi, brottförin af norðurlandinu var eftir klukkutíma og þá átti eftir að gefa barninu aðeins í gogginn, pakka öllu dótinu sem var á víð og dreif og keyra í hálftíma. Það hafðist, nema að ég er alltaf að uppgötva það sem ég hef gleymt.. bókin og kisan hans Danna og svo plokkarinn minn.. ég finn hvernig hárin spretta af ógnarhraða við augabrúnirnar mínar og ég fæ ekkert við ráðið. Ætli ég verði ekki að redda fari fyrir hann eða fá mér nýjan í apó áður en augun á mér verða komin á kaf.
Hvað á ég annars að hafa í kvöldmatinn? Ekki verður það ÖND! ;)
Flokkað sem lífið sjálft. Þar eru 270 færslur.

