Jólin og áramótahugleiðingar
Lífið er búið að vera notalegt. En ekki hvað? Litla familían dvelur nú fyrir norðan í faðmi fjölskyldunnar og fjallanna. Því skýtur í hugann af hverju í ósköpunum maður fer að keyra alla leiðina suður aftur? Undarlegt að fá heimþrá þegar maður er "heima", eða á heimaslóðum amk. Þó svo að íbúðin og lífið fyrir sunnan sé dásamlegt á sinn hátt þá eru lífsgæðin einhvernvegin ekki þau sömu.
Áramótin fá mann líka til að hugsa svolítið fram á veginn, hugsa um 5 ára planið sem og næstu mánuði framundan. Það þarf allt að vera svolítið opið.
Aldrei þessu vant fékk ég nokkrar bækur í jólagjöf. Ég er hins vegar ekki byrjuð að lesa. Óli er hins vegar dottinn ofan í DaVinci lykilinn sem allir í heimi virðast hafa lesið á síðasta ári. Ég á hana líka eftir. Núna les ég aðallega í son minn sem kann að segja já og nei á sinn hátt, kann að biðja mig um að taka sig upp, skilur djókið mitt og djókar í mér á móti, kann að biðja mig um að lúra með sér og kann að biðja um sopann sinn. Það er besta sagan, mesta meistaraverkið.
Flokkað sem lífið sjálft. Þar eru 270 færslur.
