húsmóðursdraumurinn

á svona degi þegar það er rokrassgatsrigning úti á maður að vera heima og baka. það er fátt yndislegra en heit kaka eða brauð og bökunarlykt í­ öllu húsinu þegar rigningin lemur á rúðurnar.
ég veit það, ég er að missa mig í­ þessu húsmóðurshlutverki en svona á lí­fið bara að vera.


Sonurinn er kominn út í­ vagn á svölunum í­ "óveðrinu".. í­ flí­sgalla með ullarteppi og sæng og hrýtur hástöfum (ef hann myndi þá hrjóta) og þegar það var frágengið þá rauk ég inn í­ eldhús og opnaði kökubók hagkaups (því­ ekkert gerir maður nú til dags nema Baugur komi við sögu). AhA ég geri hjónabandssælu.. nóg til af höfrum og sultu..leit inn í­ í­sskáp..blast! engin egg til.
Og við það slokknaði draumurinn um bökunarlyktina í­ húsinu og rjúkandi rabbaberjasultu vegna þess að ég bý á annarri hæð og það að trufla svefn prinsins með því­ að færa hann úr einum vagni í­ annann niðri í­ hjólageymslu, út og heim aftur og reyna svo að endurtaka leikinn til baka upp, getur haft miður skemmtilegar afleiðingar.


Kannski verður vont veður lí­ka á morgun, ef guð lofar.


Þriðjudagur 07. september 2004 kl. 12:39
Flokkað sem lífið sjálft. Þar eru 270 færslur.