daia -- Dagný Reykjalín

« júlí 2004 | Heim | október 2004 »

puttakláði

Mig klæjar í­ puttana mig langar svo að byrja á einhverri handavinnu. ég veit að ég á ekki eftir að hafa neinn tí­ma þegar ég byrja að vinna aftur svo það er eins gott að nota tí­mann núna. ég er reyndar komin í­ skrappið eins og aðrar súpermömmur (skrapp er föndur/myndaalbúm - grahö verkefni húsmæðra í­ dag) nema ég nenni ekki að kaupa einhverja lí­mmiða og skapalón dýrum dómi heldur nota tölvuna þeim mun meira, verður minna væmið, -minna crap.
Svo er ég að spá í­ hvort ég eigi að rifja upp prjónahæfileikana sem ég öðlaðist í­ grunnskóla og gera húfu á mig eða soninn. ég er reyndar hrædd um að þetta sé ekki eins og það að læra að hjóla því­ ég er viss um að húfa yrði mér ofurliði.
Kannski er þetta jólaföndrið sem er að byrja að krauma í­ manni, aldrei of snemmt að byrja á því­ :)

snyrtipinninn ég

ég fór um daginn á kynningu hjá einni í­ mömmuklúbbnum. Systir hennar var að kynna og selja snyrtivörur frá Bloom og Ole Hendriksen. ég fór að sjálfsögðu frekar sliguð þaðan út, ekki vegna þunga veskis mí­ns heldur, þvert á móti. Reyndar var þetta lagerútsala þannig að það voru gerð mjög góð kaup.
í­ kvöld prófaði ég svo skrúbbið og maskann sem ég keypti og jedúddamí­a, andlitið mitt er silkimjúkt og ég er eins og unglamb á ný :)
Svo eru litirnir í­ bloom vörunum lí­ka mjög flottir þannig að meiköpp taskan mí­n fékk andlitslyftingu lí­ka.

skemmtilegt!

Það er ótrúlegt hversu mikið magn af vökva getur komið upp úr manneskju sem er 65 cm að lengd. Danni tók sig til og gubbaði yfir mig, sjálfan sig, stólinn og stofugólfið í­ dag og var alveg lemstraður á eftir greyið. Það var ótrúlega sárt að horfa á barnið á eftir, alveg aumur og linur eins og maður veit að maður er sjálfur eftir slí­kar athafnir.
Hann hefur reyndar ekki endurtekið þetta í­ kvöld þannig að ég vona að pestin sé liðið hjá

gleði

Gærkvöldið var einstaklega vel heppnað. þá hittumst við allir úr gömlu stjórninni úr MA 97-98, borðuðum og drukkum saman. það var alveg frábært að rifja upp gamla tí­ma og fyndið lí­ka hvað allir höfðu einhvernvegin ekkert breyst þó svo það séu rúmlega 6 ár sí­ðan við hittumst sí­ðast og töluvert bæst í­ lí­fsbankann hjá öllum. Takk fyrir frábært kvöld og algjör synd að hafa gleymt myndavélinni, það hefði verið hægt að ná ótrúlegum mómentum þarna ;)
í� meðan var Danni heima með pabba sí­num og þeir höfðu það ákaflega gott í­ fjarveru minni.

..og það fjölgar

og enn bætist í­ leikfélagahópinn hans Danna, Vigdí­s vinkona mí­n úr LHí� eignaðist lí­tinn prins fyrir helgi, 14.5 mörk og 52cm ég get ekki beðið að lí­ta á litla sæta prinsinn! Innilega til hamingju kæra fjölskylda :)

Fí­t

Plakat og kynningarefni fyrir Fí­t sýninguna er komið, Einar í­ Ó-inu gerði það, fékk 30 hönnuði til að gera sí­na eigin útgáfu af ákveðnum staf sem yrði svo raðað upp í­ setninguna 'Grafí­sk hönnun á í­slandi 16.10-31.12' útkoman er áhugaverð.
Mér finnst hins vegar bæði merkilegt og sorglegt að af þessum 30 hönnuðum eru 25 karlar og 5 konur. Væri ekki hægt að hafa þetta aðeins jafnara?

Fleiri G börn

G bekkurinn gamli úr Menntó stækkar óðum. Geiri búinn að eignast stelpu núna í­ byrjun september og Bjarkey og Gummi eignuðust stelpu í­ miðjum september lí­ka. Dásamlegt, til hamingju!

helgarferð

Nú er förinni heitið að Leirubakka í­ Landsveit þar sem verður dvalið um helgina í­ boði vinnunnar hans óla. Vonandi verður myndavélinni veifað eitthvað og Hekla sömuleiðis alveg róleg þessa helgi.

sjáið þetta!

þetta er alveg sí­kadellí­skt!

ilmur dagsins

það hlýtur að hafa verið þannig í­ gamla daga að þegar börnin sváfu úti í­ vagni og mömmunni langaði geðveikt út í­ bakarí­ að hún byrjaði bara sjálf að baka. þannig hófst sagan.

það er nefnilega kryddkaka í­ ofninum, ég hef gert svona stykki svo oft að ég gæti gert hana blindandi með vinstri hendi og fyrir aftan bak. Lestu meira til að sjá uppskriftina

› framhald...

Dí­S

ég og Eva Björk fórum að sjá Dí­s í­ gærkvöldi. það voru frekar fáir í­ bí­ó en þeir sem þar voru féllu algjörlega í­ skilgreiningu um markhóp myndarinnar. Hvað um það, myndin var ágæt. Svolí­tið tilgerðarleg á köflum miðað við að eiga að endurspegla raunveruleikann í­ dag. Leikararnir voru mjög góðir, Ilmur (sem útskrifaðist á sama tí­ma og ég) fannst mér einna best, að öllum öðrum ólöstuðum. það koma lí­ka móment sem eru alveg óborganlega fyndin. Settið er lí­ka oftast mjög flott en eins og með allar samtí­mamyndir á þessi eftir að verða hrikalega hallærisleg eftir nokkur ár. það verður allavega forvitnilegt að sjá hvernig hún eldist.

koddasaga

Fyrir helgi fór ég með sængurnar okkar og koddann hans óla í­ hreinsun í­ lókal hreinsunina, á föstudaginn náði ég svo í­ það en þá vantaði koddann. þetta er nota bene koddinn sem hefur fylgt óla frá því­ í­ æsku, einn af heimanmundum hans og hefur gengið í­ gegnum ýmislegt (sagði ég einhverntí­man gubb-í­-koddann söguna (2001)? hún er snilld). í­ morgun hringdi ég svo í­ þá til að grenslast fyrir um þennan dýrgrip sögunnar:

Afgreiðslumaðurinn: Var þetta gamall koddi?
ég: tja, nei.. jú eða kannski
A: Já, hann hefur verið orðinn eitthvað fúinn, hann fór nefnilega í­ tætlur þarna hjá þeim (þessu var sko outsourcað)
é: Hvað ert'að segja?
A: Já, það var sí­ðan slegið af heildarverðinu andvirði koddans, 500kr.

Ef maðurinn vissi hvað þessi koddi hefði mikla sögu þá hefðum við örugglega fengið ársmiða í­ hreinsun, ég bara kunni ekki alveg við að segja honum það.
En semsagt, óli þarf að fara á stúfana og máta nýjan kodda.

raunir foreldra

á svona fallegum sunnudegi ákváðum við fjölskyldan að nota tækifærið og kí­kja á þjóðminjasafnið sem var opnað nýlega og á ví­st að vera rosalega flott. það er lí­ka í­ hverfinu okkar og góður göngutúr á meðan sonurinn sefur. Við klæddum okkur í­ fí­nt púss og settum strákinn í­ kerruvagninn og hann var sofnaður áður en ég var búin að breiða yfir hann.
þegar við komum inn á safnið var ljóst að nokkrir aðrir höfðu ákveðið að kí­kja þangað þennan dag en allt í­ lagi með það. óli fer í­ röðina til þess að kaupa miða en þá kemur að mér eldri kona sem segir, "nú er barnið þitt svona lí­tið..", ég sný mér að henni og þá segir hún: "það má ekki fara inn með svona vagna!". Við urðum að gjöra svo vel að hverfa frá safninu vegna þess að barnavagnar eru ekki leyfðir þar inni. Samt sem áður tekur vagninn alls ekki meira pláss en hjólastóll og auðvitað á að vera þannig búið um gripi safnsins að einfaldur barnavagn geti ekki rutt þeim um koll, auðvitað stýrir maður svona vagni varlega þegar mesta þjóðargersemin af öllum sefur inni í­ honum.
En hvað gátum við sagt annað en "jæja ok" og farið út. Vonsvikin og ofboðslega sár.

Hringbraut - saknaðarorð

þær hafa ekki farið framhjá neinum vegaframkvæmdirnar í­ borginni þessi misserin. ég bý reyndar svo vel að þurfa ekki að ferðast mikið á milli bæjarhluta þetta sumarið, sem betur fer, þau fáu skipti sem ég fer eitthvað af stað þá get ég hæglega ærst. þessi hringbrautar"færsla" er ákaflega misheppnuð hugmynd sem hefði aldrei átt að fara í­ framkvæmd.

› framhald...

11. sept

það var í­ dag fyrir þremur árum að bylting varð í­ lí­fi okkar sem við búum við enn í­ dag. ég get ekki annað sagt en að það hafi verið breyting til hins betra. þann 11. september 2001, e.h., gerðum við tilboð í­ í­búðina sem við búum í­ enn í­ dag, daginn eftir var tilboðið samþykkt. Við fluttum svo inn rétt fyrir jólin.
það gerðist eitthvað annað þennan dag, ég bara man ómögulega hvað það var.

kvöldmaturinn

Kvöldmaturinn kom ágætlega út, við áttum svolí­tið eftir af humri inni í­ frysti skelltum því­ í­ þessa uppskrift sem var frekar einfalt og gott. Minnti mjög mikið á fiskréttinn sem við höfum oft gert og ég mæli sérstaklega með!

af mbl.is

Já! Svona á að fara að þessu!

það tókst!

það er ekki að spyrja að því­, bökunarilmurinn fyllir húsið. Nú þarf bara einhver að koma og vaska upp!

meiri bush

í­ beinu framhaldi af sí­ðustu færslu, getur ekki einhver sagt við þennan mann: þú ert rekinn!!!

usa

Je minn eini hvað ég vona að John Kerry vinni forsetakosningarnar í­ usa í­ nóvember. ég hef ekki mikið vit á bandarí­skum stjórnmálum en ég þekki fávita þegar ég sé hann og hef séð hann of oft á skjánum. ég þekki mr. Kerry ekki mikið heldur en allt hlýtur að vera betra en sá sem ræður rí­kjum í­ dag.
ég óttast það samt að hann nái ekki að sigra. Bush er meiri showbusiness gaur og skemmtilegri á heimskulegan hátt og það virðist höfða meira til fólksins heldur en þurr en sæmilega skynsamur pólití­kus. ég er samt glöð að nokkuð margir kanar hafa séð fahrenheit 9/11, það gefur manni von.

húsmóðursdraumurinn

á svona degi þegar það er rokrassgatsrigning úti á maður að vera heima og baka. það er fátt yndislegra en heit kaka eða brauð og bökunarlykt í­ öllu húsinu þegar rigningin lemur á rúðurnar.
ég veit það, ég er að missa mig í­ þessu húsmóðurshlutverki en svona á lí­fið bara að vera.

Sonurinn er kominn út í­ vagn á svölunum í­ "óveðrinu".. í­ flí­sgalla með ullarteppi og sæng og hrýtur hástöfum (ef hann myndi þá hrjóta) og þegar það var frágengið þá rauk ég inn í­ eldhús og opnaði kökubók hagkaups (því­ ekkert gerir maður nú til dags nema Baugur komi við sögu). AhA ég geri hjónabandssælu.. nóg til af höfrum og sultu..leit inn í­ í­sskáp..blast! engin egg til.
Og við það slokknaði draumurinn um bökunarlyktina í­ húsinu og rjúkandi rabbaberjasultu vegna þess að ég bý á annarri hæð og það að trufla svefn prinsins með því­ að færa hann úr einum vagni í­ annann niðri í­ hjólageymslu, út og heim aftur og reyna svo að endurtaka leikinn til baka upp, getur haft miður skemmtilegar afleiðingar.

Kannski verður vont veður lí­ka á morgun, ef guð lofar.

hugmynd

Hvað ætli mamma segði ef ég gæfi henni svona bol í­ jólagjöf?

um vefinn

ég er búin að vera að testa þennan vef svolí­tið áður en ég hef sett hann í­ loftið. ég eyddi einni kvöldstund í­ að gera hann valideraðann hægri vinstri - reyndar er ýmislegt í­ gömlu færslunum sem gefur villu en ómægod ég nenni ekki að fara í­ gegnum það... þetta er aðallega gert til þess að sýnast.. það er allavega hægt að segja núna: úúúú bara valideitast í­ xhtml... grúví­ ha! ;)

æji en allavega, ég skrifaði um daginn að ég væri komin aftur og læt það standa.

neysluhyggjan hefur neikvæðar hliðar

Nú kemur kvarthornið.
ég er orðin svolí­tið pirruð á því­ að dót sem maður hefur vanið sig á að kaupa er alltaf tekið af markaði loksins þegar maður er kominn upp á lagið með það.
þetta byrjaði allt með sprey-gelinu hans óla, í­ dag er hvergi hægt að fá gel svona sæmilega vatnskennt með svona úðapumpu. Svo var það Aussie hárdótið sem ég gat alltaf gengið að í­ Nóatúni -mega góð hárnæring, en nei, nú er það horfið og ekkert sæmó komið í­ staðin. (Hárvörur í­ stórmörkuðum eru kapí­tuli út af fyrir sig!). það nýjasta er svo Colgate Baking Soda tannkremið sem hvarf af yfirborði jarðar fyrir nokkrum mánuðum -þrátt fyrir tí­u mismunandi tegundir frá Colgate þurftu þeir að hætta við þetta. Núna þarf ég að bí­ta í­ það súra að nota eitthvað blátt geldrasl eða eitthvað svo ótrúlega sterkt að það er engin leið að gefa sér tí­ma í­ tannburstun. ég fann reyndar eitt sem var ágætt á bragðið en svo fór ég að taka eftir óvenju miklu glimmeri út um allt baðherbergi... túban var semsagt með "áprentuðu" glimmeri (eitthvað sensationable dæmi) og þegar búið var að handfjatla hana í­ nokkur skipti hafði glimmerið losnað af og var komið út um allt.
þá hugsaði ég til BakingSoda með söknuði.

En hvað verður það næst, munu ostaslaufur heyra sögunni til og kóka kóla tekið niður úr hillum?
nei kannski ekki kókið en hver veit.

jei húrrei

Ein af mí­num uppáhalds: yayhooray.com er búin að breyta svolí­tið til og eru komnir með nokkurn vegin bloggþjónustu í­ samfélagi þar sem maður getur lí­ka tengt sig við aðra, eignast vini (og óvini reyndar lí­ka) og spjallað í­ senn, og allt lúkkar þetta afskaplega vel.
þarf að tékka á þessu betur. - hér er ég annars :p -

can't beat the feeling

þegar ég var yngri þá ákvað ég og var staðráðin í­ því­ að drekka ekki kók þegar ég yrði ólétt. það er fullt af óhollum aukaefnum og pakkað af sykri að ég gat ekki hugsað mér að gera litla barninu það að dæla í­ því­ óhollustu.
ég vil telja mér trú um að ég hafi valið mig frá því­ (þe valið frekar sódavatn) á mest krí­tí­ska tí­manum en því­ miður helst þessi staðfesta ekki nógu lengi og núna langar mig geeeeheeðveikislega mikið í­ kók -í­skalda súperdós. ég vona bara að sonurinn erfi ekki þessa lifnaðarhætti.

kvöldmaturinn

Nú þegar ég er búin að vera í­ "orlofi" í­ nokkra mánuði (aldrei verið eins mikið að gera þrátt fyrir það) þá hef ég reynt að lifa mig inn í­ húsmóðurhlutverkið eins og ég mögulega get. ég er (but ofcourse) búin að baka nokkrum sinnum -ilmurinn úr eldhúsinu verður svo góður við það- en ég er að kljást við sömu spurninguna á hverjum degi; hvað á að hafa í­ kvöldmatinn? það má nefnilega ekki allt hafa sama svarið. Oftast leysist þetta farsællega og ég sé oft eftir því­ að hafa ekki skrifað niður ef við höfum dottið niður á eitthvað sniðugt, en nú ætla ég að reyna að bæta úr því­ og segja hvað var í­ matinn í­ kvöld...

› framhald...

hönnun heimilistækja

ég er einstaklega ánægð með nýja örbylgjuofninn, það sem ég hef hitað í­ honum hefur reynst vel en það sem mér finnst yndislegra er lúkkið á honum og að hann tekur ekkert pláss. Hann er svo einstaklega vel og lógí­skt hannaður að mér finnst skrýtið að hafa ekki séð það áður -kannski hef ég ekki verið að fylgjast svo vel með örbylgjuofnahönnun undanfarin ár. Eins og sést þá er hann ekki aflangur eins og flestir svona ofnar hafa verið heldur er stjórnborðið fyrir neðan gluggann, í­ sjálfri hurðinni í­ stað þess vera við hliðina á hurðinni og bæta við breiddina á ofninum. Svo er hann eins og "D" í­ laginu séð að ofan; bakið er hálfhringur eftir diskinum þannig að maður er ekki með nein leiðinda horn inni í­ ofninum sem er leiðinlegt að þrí­fa.
þetta er svo einfalt og snjallt og þar af leiðandi er ótrúlega gaman að borða 1944 þessa dagana.

komin aftur

ég er komin aftur, þessi pása var kærkomin. ég vissi ekki hvernig ég vildi hafa þetta og vissi þá ekki hvað ég ætti að segja og því­ best að taka sér frí­ frá þessu öllu. Svo auðvitað í­ pásunni er ég búin að blogga í­ huganum á fullu og eins og við er að búast, búin að gleyma flestu því­ sem ég hef ætlað að skrifa.

það er stundum sem maður dettur ofan í­ svona sjálfsskoðun (eða sjálfs-vefs-skoðun öllu heldur) að maður spyr sig fyrir hvern er ég að gera þetta? hvað finnst fólki um mig þegar það les þetta? það er eins og maður þurfi að réttlæta það fyrir sjálfum sér, eða öðrum, að maður er að skrifa það sem maður er að hugsa. Kannski er þetta bara feimnin sem er að tala, sem ég hef ekki yfirstigið þrátt fyrir að hafa verið að þessu í­ nærri 5 ár. En auðvitað á manni að vera sléttsama um það hvað maður haldi að aðrir hugsi, menn geta þá bara farið eitthvert annað!

En þegar maður er búinn að venja sig á svona útblástur eins og bloggið er í­ svolí­tinn tí­ma og tekur svo pásu, þá er maður orðinn nokkurn veginn fullur af hugsunum sem maður hefði þurft að koma frá sér jafnóðum, en ekkert kemur náttúrulega ef maður ætlar að æla þessu út öllu í­ einu.
Fyrir vikið er maður einn hrærigrautur í­ kollinum.

En allavega, það er gott að geta byrjað á ferskum grunni.
Eva sem póstaði með mér er reyndar hætt þannig að nú á enginn að vera í­ vafa með hver er að skrifa, þetta er allt undan fingrunum á mér. Vonandi bara að Eva gefi sér tí­ma í­ að kommenta og svona og vera þannig áfram með :)