Uppgjör við 2010
Svolítið vont ef maður bloggar svo lítið að önnur hver færsla er orðinn annáll..
En það ekki hægt að víkja frá því að renna aðeins yfir árið, svona upphátt í huganum, til að sjá hvort það hafi nokkuð merkilegt gerst.
Þegar maður hugsar til baka þá var það bara þónokkuð. 2010 varð eiginlega eins og 2007 hefði orðið ef við hefðum verið á landinu. Ég bjó til fyrirtæki í mars, við keyptum jeppa um páskana (já við, ekki fyrirtækið.. þó það sé svolítið stílbrot við "gullnu árin") - og þá um leið hvarf allur snjór af Norðurlandinu, man það vel! Við fórum samt frábæra skíða/snjósleðaferð upp á Kaldbak, í byrjun júní. Það var geggjuð ferð.
Í sumar eyddum við helgi í Vaglaskógi með minni fjölskyldu og fórum svo austur, bæði í Hallormsstað og í paradís á Borgarfjörð Eystri. Það var góð sumarhleðsla.
Í sumar var húsnæðinu sem við erum búin að vera í síðan við komum sagt upp svo við hófum íbúðaleit fyrir alvöru, fundum eina perlu í götunni okkar svo húsnæðiskaup í september bætast við hinn langa eyðslulista. Og ekki nóg með það heldur ákváðum við að setja út tromp og fara til Boston með Óla og Evu núna í nóvember. Fjórir dagar í "sightseeing & shopping", Harvard, körfuboltaleikur og allur pakkinn. Dásamleg stemmning og skemmtileg ferð.
Já, ég minntist á fyrirtækið. Það er búið að vera merkilega auðvelt og skemmtilegt ferli, og eiginlega ótrúlegt að það hafi gerst á svona stuttum tíma. Núna er fyrirtækið Blek farið að rúlla nokkuð jafnt og vel og bara frábært að vera með frænkurnar sér við hlið alla daga. Stundum kemur maður heim með strengi í brosvöðvunum :)
Það er svo gaman að búa til sín tækifæri sjálfur og ég er eiginlega hvergi hætt. Það eru nokkrar hugmyndir sem blunda í mér svona samhliða og ein er komin mjög langt í vinnslu. Þannig að ég er spennt yfir því sem ég veit að á eftir að gerast á þessu nýja ári.
Fjölskyldan óx og dafnaði líka, drengirnir byrjuðu báðir á nýjum skólastigum. Emil fór í sama leikskóla og Danni útskrifaðist úr um vorið og Danni hóf skólagöngu í 1. bekk og hvorki meira né minna en alþjóð fékk að vita hvernig það gekk. :)
Í nokkra daga á eftir var vísað í Danna sem "strákinn í sjóvarpinu" í skólanum. Ég held að hann hafi ekki tekið eftir því, var alveg slétt sama um þessa athygli.
Nýja árið byrjar á því að við flytjum inn núna í lok janúar og þá vonandi getum við komið okkur betur fyrir. Ég hlakka mikið til að búa til skemmtileg barnaherbergi fyrir drengina og koma öllu haganlega fyrir. Það eru kassar inni í geymslu sem ég setti ofaní árið 2006 þegar við fluttum út og nokkrir sem ég hef ekki hugmynd um hvað er í. Kannski eru þeir best geymdir þannig?
Rútína
Aftur komin helgi. Vá hvað tíminn líður. Ég var að renna yfir gamlar færslur og sá að áður en við eignuðumst drengina var ég farin að hefja jólaundirbúninginn um miðjan október.
Seisei hvað maður hafði nægan tíma í þá daga.
Rútínan yfir vikuna er samt eitthvað svo auðveld og skemmtileg að tíminn líður hraðar fyrir vikið. Þar skiptir auðvitað mestu máli hvað vinnan er ofboðslega skemmtileg, í návígi við frábærar frænkur, bleksystur.
Ég ákvað að vinnudeginum lyki kl 15 og það er algjör draumur.
Danni fer í fimleika milli 15 og 16 tvo daga í viku og það gerir honum ofboðslega gott. Nýja fimleikahúsið hérna á Akureyri er líka alveg frábært, með öllum nýjustu græjum og frábærum tólum. Hann er núna í strákahóp og þeir eru ca 5-10 í einu, eftir því hve margir mæta. Kennararnir hans eru algjörir parkour töffarar. Fyrir þá sem þekkja ekki parkour þá er það mega töff sko....
Annars hef ég síðustu daga verið með hundleiðinlega hálsbólgu og haldið mig heimavið. Næsta vika verður líka aðeins strembnari en venjulega þar sem Óli er að fara til Álaborgar í vinnuferð yfir alla vikuna. Hann fór líka í byrjun október og það var alveg meinlaust, bara frekar einmanalegt.
Flokkað sem: lífið sjálft (271 færslur) /
0
Kúkalabbi
Sonur minn, nýorðinn 2 ára, er duglegur að tala. Hann segir heilu setningarnar og aðrir en ég eru jafnvel farnir að skilja hann. En hann er kominn með eitt orð á heilann öðru fremur. Ég veit ekki alveg hvaðan hann pikkaði það upp, sennilega frá bróður sínum. Það er kúkalabbi.
Pínu krúttlegt og pínu fyndið þegar lítill kroppur er að reyna að verja stöðu sína hérna heima gegn stóra bróður og yfirvaldinu. Svona síðustu rök sem hægt er að grípa til og engin orð geta unnið gegn.
En það er ekkert sérstaklega fyndið þegar maður er að tína til af innkaupalistanum í Nettó þegar allt í einu er kallað mamma kúkalabbi úr kerrunni.
Heldri konur snúa sér við í vandlætingu og eldri krakkar flissa yfir aðstæðunum. Hugsa sér hvers konar uppeldi er eiginlega á heimilinu!
Ég er búin að reyna ýmis trikk.. fyrsta var náttúrulega að útskýra, svo að skamma, svo að hunsa.. það var erfitt. Því næst reyndi ég að skipta því út fyrir annað orð: sjarmatröll. Skemmtilegt orð sem er pínu flókið og gaman að segja, og virkaði alveg í nokkra daga. En hann fattaði það samt fljótt að það var ekki eins sterkt vopn, kveikti ekki eins mikinn eld í augunum á mömmunni.
Nei, kúkalabbi skal það vera.
meira um plön
Já talandi um plön.. hver var það sem ákvað fyrir nokkrum árum að rústa Íslandi, mjólka allt sem hægt er að mjólka og eignast svo allt draslið aftur?
Kastljósið í kvöld var sláandi.
Af hverju - Hví í ósköpunum - er ekki búið að koma með stóra planið um það hvernig við, sem þjóð, ætlum að koma okkur út úr þessu; leiðrétta forsendubresti vegna gengishruns, vinda ofan af verðtryggingunni og gera lífið almennt ánægjulegt á Íslandi, þá meina ég að fólk eigi almennt tíma og fjármuni afgangs til að eiga góða daga.
Er það ekki gert af því þeir vita sem er, að fólk nennir ekki að berjast til að halda lífsgæðunum, svona eins og með froskinn í pottinum sem finnur ekki hvernig hitnar um eina og eina gráðu (í myndinni hans Al Gore, mannstu..) ... þess vegna er haldið áfram. Þar til froskurinn springur.
Fólk vill breytingar en flestir vilja ekki það sem var áður, þess vegna er engin krafa um kosningar af því þá er bara farið einn hring í viðbót í hringavitleysunni.
Ég gæti alveg sett fram mínar óskir um það hvað Ísland á að verða þegar það er orðið stórt. En ég er náttúrulega bara ein lítil manneskja með eitt lítið blogg sem hverfur í glym fuglabjargsins bloggheima.
En kannski bara geri ég það, bara til að koma því frá mér.
Þetta er ekki svona "Ísland er best í heimi" ræða, en þegar maður fer að ákveða hvað maður ætlar að verða þá á maður að skoða hvaða kosti maður hefur, hvað gerir maður vel og úr hverju fær maður ánægju.
Ísland hefur oft verið kallað matarkista. Við getum búið til ótrúlega góðan mat. Á heimsmælikvarða. Ef orkan (já og vatnið) verður ekki hrifsuð frá okkur í einhverja vitleysu getum við búið til stór gróðurhús sem búa til fullt af hráefni og úr því hráefni getum við fullunnið og pakkað allskonar vörum.
Við þurfum svo litla hlutdeild af markaði í Evrópu eða USA til að selja stórt á íslenskan mælikvarða. CO2 jafnaðar- og "grænar" vörur verða næstu stóru vörumerki og geysilega verðmætar, og ef það er eitthvað sem við kunnum þá er það að markaðssetja rétt (sbr. Icesave.. ha ha..).
En þetta þarf ekki að vera og á ekki að vera ein stór lausn, ein stór fabrikka þar sem allir mæta í röð, neinei alls ekki!
Ef markmiðið er til staðar, að við ætlum að vera súpergóð (kannski best í heimi, ef má segja það) í að búa til hollan og hreinan mat, þá er það hvati fyrir hvern og einn að leggja sitt að mörkum. Búa til eitthvað nýtt. Framleiða fiskisósu á Seyðisfirði.
Húsvíkingar gætu átt nokkuð stóran bita í púslið.
