Miðvikudagur 23. september 2009 / 11:41 / Þetta er ein af þeim betri sem ég hef heyrt
Þessa vísu fékk ég senda frá Hönnu systir í dag en hún fann hana einhversstaðar á netinu.
Hann var í fríi og lá í landi
að leysa af heima var enginn vandi.
Konan var að því komin að fæða
og hvergi um húshjálp að ræða.
---
En hvað munar karlmann um kerlingarstörfin
þó kannski sé stundum fyrir þau þörfin?
Konan var heima og hafði engu að sinna
nema hugsa um krakka, það er ekki vinna.
---
Hún sagði: Elskan þú þarft ekkert að gera,
aðeins hjá börnunum heima að vera,
ég er búin að öllu, þvo og þjóna,
þú þarft ekki að bæta, sauma eða prjóna.
---
„Matur er útbúinn allur í kistunni,
það ætti að duga svona í fyrstunni,
aðeins að líta eftir öngunum átta,
ylja upp matinn og láta þau hátta.
---
Nú skyldi hann hafa það náðugt og lesa
og ná sér í ærlegan skemmtipésa.
Hann var ekki sestur og var nokkuð hissa
er vældi í krakka: Ég þarf að pissa.
---
Vart þeirri athöfn var að ljúka
er veinaði annar: Ég þarf að kúka.
Þarna var enginn einasti friður
ef ætlaði hann að tylla sér niður.
---
Dagurinn leið svo í sífelldum önnum
sem ei voru bjóðandi mönnum.
Þvílíkt og annað eins aldrei í lífinu
útstaðið hafði hann í veraldarkífinu.
---
Ölduna stíga í ósjó og brælum
var ekkert hjá þessu, það kallaði hann sælu.
En þeytast um kófsveittur skammtandi
og skeinandi, skiljandi áflogaseggina veinandi!
---
Ef eitt þurfti að éta varð annað að skíta
og engin friður í bók að líta.
En hún sagði: Elskan, þú þarft ekkert að gera
aðeins hjá börnunum heima að vera.
---
Nú voru krakkarnir komnir í rúmið,
kyrrlátt og sefandi vornætur húmið
seiddi í draumheimana angana átta
en ekki var pabbi farinn að hátta.
---
Hann stóð þarna úfinn, úrvinda og sveittur,
yfir sig stressaður, svangur og þreyttur,
og horfði yfir stofuna: Hamingjan sanna,
hér á að teljast bústaður manna.
---
Það skyldi hann aldrei á ævinni gera
í afleysingu slíkri sem þessari vera,
þó væri í boði og á því væri raunin
að þau væru tvöfölduð, skipstjóralaunin.
---
En þetta á konan kauplaust að vinna
og kallað að hún hafi engu að sinna.
Af daglangri reynslu hans virtist það vera
að það væri stundum eitthvað að gera.
---
Áfram með störfin ótt líður tíminn,
Æ, aldrei friður, nú hringir síminn.
Halló, var sagt, það er sætt ég túlka,
þér er sonur fæddur og yndisleg stúlka.
---
Hann settist á stól og fann til svima og klígju,
Hvað sagði hún; að krakkarnir væru orðnir tíu?!
Ég þarf að taka til öruggra varna,
ég ákveð á stundinni að hætta að barna.
Þessi færsla er skráð í flokknum